Temat: 

Budowanie 

świata bez Boga

Pięter Bruegel 

Starszy, 

Wieża Babel, 1563

Rdz 11, 

1-9

Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. 

A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i 
tam zamieszkali. 

I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i 

wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę 
zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie 
miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten 
sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej 
ziemi”. 

A Pan zstępując z nieba, aby zobaczyć to miasto i wieżę, które 

budowali ludzie, rzekł: „Są oni jednym ludem i mają wszyscy jedną 
mowę i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem na 
przyszłość nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą 
uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie 
rozumiał drugiego!” 

W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni 

ziemi, 
i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je 
Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. 
Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.

Dlaczego muszę tak 

cierpieć przez to, że 

komuś się zachciało 

budowania wieży?

Krzysztof 

Skórczewski, 

Wieża Babel  

(miedzioryt), 

1996

Dosięgnąć Boga

Biblijna opowieść o budowie wieży Babel należy do 

serii opowiadań o grzechu ludzi i sądzie Bożym nad 

grzesznikami. Najpierw w raju człowiek chciał 

posiąść wiedze boską

, później dopuścił się 

bratobójstwa

. Gdy 

grzech nadal się 

rozprzestrzeniał

, jego następstwem była kara 

potopu

. Wreszcie Biblia opowiada o 

grzechu

 pychy 

przy budowie wieży Babel. Człowiek chciał sam, nie 

licząc się z Bogiem 

i bez Jego pomocy, wznieść 

niebosiężną wieżę, by 

Go dosięgnąć 

i budować 

wspólne 

życie bez Niego

. Autor natchniony z ostrą 

ironią pokazuje, jak mizerne było to dzieło ludzi. 

Według ich planów wieża miała być znakiem jedności 

i chluby, a stała się przyczyną rozbicia i hańby. 

Ludzka pycha kończy się porażką, bo człowiek nie 

jest w stanie dosięgnąć majestatu Boga.

Dosięgnąć Boga

Opowiadanie o wieży Babel pokazuje, że 

niebezpieczeństwo czyha na człowieka wtedy, 

gdy usiłuje on przekroczyć swoje granice i nie 

liczy się z Bogiem. Uświadamia także ludziom ich 

możliwości i słabości: gdy jednoczą swoje siły, 

potrafią wznieść się wysoko, ale kierując je 

przeciwko Bogu, sprowadzają na siebie katastrofę.

Wyraźnym jej przejawem były w niedawnej historii 

systemy  totalitarne: nazizm i komunizm. 

Człowiek współczesny jest podatny na pokusę 

samowystarczalności i budowania świata bez 

Boga. Zapatrzony w osiągnięcia nauki, techniki i 

kultury zaczyna postępować tak, jakby Bóg był 

zbędny, jakby mógł się zbawić o własnych siłach. 

Zapomina, że jego siła tkwi w spełnianiu woli 

Stwórcy.

Jak sądzisz?

W Konstytucji Unii 

Europejskiej odrzucono 

odwołanie się do Boga. 

Na ile jest to przejaw 

budowania świata bez 

Boga?

PYTANIA I ZADANIA

• Na podstawie tekstu Pisma Świętego powiedz, 

jakie ludzkie ambicje symbolizuje wieża Babel.

• Na podstawie tekstu Dosięgnąć Boga i 

odpowiedz na pytania.

• a. Jaką analogię dostrzegasz między 

opowieścią o wygnaniu z raju i relacją o budowie 

wieży Babel?

• b. Jak w tym kontekście wyjaśnisz symbol 

„drzewa poznania dobra i zła”?

• c. Jaki grzech obrazuje wieża Babel?

• d. Jakie możliwości i słabości ludzkie wskazuje 

autor biblijny w opowieści o wieży Babel?

• Co się dzieje, gdy człowiek sam chce stanowić o 

tym, co

jest dobre, a co złe? 

Zapisz

Budowa wieży Babel to kolejny obraz grzechu 

w Księdze Rodzaju. Autor biblijny ukazał w nim 
ludzkie pragnienie „bycia jak Bóg, czyli pychę 
jako przyczynę nieposłuszeństwa wobec 
Stwórcy.

Ten fragment Biblii czytany w kontekście 

opowieści 
o wygnaniu z raju oraz o zabójstwie Abla 
pokazuje następstwo grzechu pierworodnego: 
dokonuje się „inwazja” grzechu na świat.

Ludzie zjednoczeni we wspólnocie 

potrafią dokonać wielkich czynów, 
jeśli szanują wolę Boga i Mu ufają.

Refleksja i modlitwa

Nasze plany, choćby najbardziej śmiałe 

i piękne, są tylko naszymi planami. 
Tę prawdę poznali budowniczowie 
wieży Babel, tę prawdę poznajemy 
także i my. 
Tę prawdę potwierdził z całą mocą 
Jezus Chrystus: „beze Mnie nic nie 
możecie uczynić” (J15, 5c).

Módlmy się, by nasze marzenia były 

częścią Bożych zamierzeń: bądź wola 
Twoja. Ojcze nasz...