Iz 35, 1-6a. 10; 

Ps 146; 

Jk 5, 7-10; 

Mt 11, 2-11

Błogosławiony jest 

ten, kto we Mnie nie 

zwątpi.

Trzecia niedziela Adwentu

Trzecia niedziela Adwentu

12 grudnia 2010 r.

12 grudnia 2010 r.

 

 

Ewangelia według św. Mateusza

Gdy  Jan  usłyszał  w  więzieniu  o  czynach  Chrystusa,  posłał  swoich 

uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego 
mamy  oczekiwać?»  Jezus  im  odpowiedział:  «Idźcie  i  oznajmijcie  Janowi  to, 
co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, 
trędowaci  doznają  oczyszczenia,  głusi  słyszą,  umarli  zmartwychwstają, 
ubogim  głosi  się  Ewangelię.  A  błogosławiony  jest  ten,  kto  we  Mnie  nie 
zwątpi».  

Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście 

wyszli  oglądać  na  pustyni?  Trzcinę  kołyszącą  się  na  wietrze?  Ale  coście 
wyszli  zobaczyć?  Człowieka  w  miękkie  szaty  ubranego?  Oto  w  domach 
królewskich  są  ci,  którzy  miękkie  szaty  noszą.  Po  coście  więc  wyszli? 
Proroka  zobaczyć?  Tak,  powiadam  wam,  nawet  więcej  niż  proroka.  On  jest 
tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci 
przygotował  drogę.  Zaprawdę,  powiadam  wam:  Między  narodzonymi  z 
niewiast  nie  powstał  większy  od  Jana  Chrzciciela.  Lecz  najmniejszy  w 
królestwie niebieskim większy jest niż on. 

 

 

Bóg dokonuje przemiany

„Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”. 

(…) Jan był dogłębnie przekonany, że Mesjasz miał dać początek istnieniu Bożego 
Królestwa.  Sam  prowadził  wyjątkowo  ascetyczny  tryb  życia  i  wzywał  sobie 
współczesnych  do  nawrócenia.  Jezus  wie,  że  do  tak  oddanego  Bogu  człowieka, 
jakim jest Jan Chrzciciel, Ewangelia przemówi sama z siebie. On zrozumie, że Jezus 
jest  tym,  który  przychodzi  w  imię  Pańskie.  Ale  ponieważ  Jan  Chrzciciel  nauczał  o 
nieco  odmiennym  Mesjaszu,  a  więc  przede  wszystkim  widział  go  jako  srogiego 
sędziego,  wykonawcę  gniewu  Pańskiego,  dlatego  też  będzie  musiał  nieco 
przemyśleć  i  przebudować  obraz  Mesjasza.  Widać  więc,  że  także  Jan  potrzebował 
nawrócenia.

Odpowiedź,  jakiej  Jezus  udzielił  Janowi,  dotyczy  także  i  nas.  Jezus  daje 

nam  znaki,  którym  trzeba  wierzyć  i  podążać  drogą,  jaką  On  sam nam wskazuje. 
Królestwo  Boże  «staje  się»  bez  hałasu  (jego  ostateczna  inauguracja  została 
dokonana 

na 

krzyżu), 

a jeżeli w nie wierzymy, doświadczamy jego mocy i podejmujemy wszelkie możliwe 
działania zmierzające do prawdziwej przemiany świata.

„A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie”. Rozważając sens tych 

słów  od  strony  tego,  co  jest  w  nich  «pozytywem»,  należałoby  powiedzieć,  że 
wyrażają 

prośbę 

o  wiarę.  Wydaje  się,  że  choć  życie  nadal  biegnie  swoim  torem,  jak  dawniej,  to 
błogosławiony  jest  ten,  kto  nie  wątpi  w  «pokorne»  formy  obecności  Mesjasza  i 
dostrzega 
w  Nim  prawdziwą  obecność  Bożych  działań  zmieniających  i  zbawiających  świat. 
Ten,  kto  dostrzegł  w  Jezusie  poświęcenie  się  Boga  dla  ludzkości,  ten  też  będzie 
umiał  zaangażować  się  w  miłość,  chociaż  nie  będzie  w  stanie  otrzeć  łez  ze 
wszystkich  twarzy  całego  świata,  wierząc,  że  tylko  Bóg  może  zbawić  ludzkość  od 
całego istniejącego zła.

 

 

Fragmenty rozważań do Ewangelii pochodzą z kolekcji „Lectio divina na każdy dzień 
roku”. Czas Adwentu – rok A (tom 1). Wydawnictwo Sióstr Loretanek. 

Prosimy Ciebie, Panie (…) wzbudź 

w naszych sercach mocną wiarę. 

Obdarz nas błogosławieństwem 

bycia Twoimi uczniami, obdarz 

Twoją radością, radością Ojca w 

czynieniu dobra, także wówczas, 

gdy będzie się nam wydawało, że 

przegraliśmy.

Ożywiaj w nas pamięć 

o otrzymanych od Ciebie dobrach, 

abyśmy także dzisiaj umieli 

opowiadać się po stronie Twojej 

Ewangelii, a wtedy, gdy nie 

będziemy rozpoznawali Twoich 

dróg, abyśmy tak jak Jan 

Chrzciciel, nadal pozostawali 

wierni Tobie.