Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim

2 stycznia 2011 r.

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między 
nami.

Syr 24, 1-2. 8-12; Ps 147; Ef 1, 3-6. 15-18; 
J 1, 1-18 

 

 

Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi

1 stycznia 2011

Lb 6, 22-27; Ps 67; Ga 4, 4-7; Łk 2, 16-21 

Jak Go 
poznam
y, 
gdy Go 
nie 
znamy, 
Jezusa? 
Podło 
uwity, 
nie w 
aksamit
y, 
ubogo. 

Wszelkiego dobra, które od Boga pochodzi, daru pokoju, 

radości, wzajemnego poszanowania i miłości, której przykład 

daje nam Święta Rodzina z Nazaretu – w Nowym Roku 2011 

wraz z darem modlitwy życzą 

Siostry Loretanki i Redakcja „Różańca”

Nowy 

Rok 

bieży, 

w 

jasełkac

h leży, 

a kto, 

kto? 

Dzieciąt

ko małe, 

dajcie 

mu 

chwałę 

na 

ziemi.

 

 

Ewangelia według św. Jana

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.

Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie 
stało,  co  się  stało.  W  Nim  było  życie,  a  życie  było  światłością  ludzi,  a  światłość 
w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on 

na  świadectwo,  aby  zaświadczyć  o  Światłości,  by  wszyscy  uwierzyli  przez  niego. 
Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości.
Była  Światłość  prawdziwa,  która  oświeca  każdego  człowieka,  gdy  na  świat 
przychodzi.  Na  świecie  było  Słowo,  a  świat  stał  się  przez  Nie,  lecz  świat  Go  nie 
poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, 
którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię 
Jego, 

którzy 

ani 

z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili.

Słowo  stało  się  ciałem  i  zamieszkało  między  nami.  I  oglądaliśmy  Jego 

chwałę,  chwałę,  jaką  Jednorodzony  otrzymuje  od  Ojca,  pełen  łaski  i  prawdy.  Jan 
daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: „Ten był, o którym powiedziałem: 
Ten,  który  po  mnie  idzie,  przewyższył  mnie  godnością,  gdyż  był  wcześniej  ode 
mnie”. 
Z  Jego  pełności  wszyscyśmy  otrzymali  łaskę  po  łasce.  Podczas  gdy  Prawo  zostało 
nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt 
nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.

 

 

Mam pewność miłości

Czytania liturgiczne dzisiejszej niedzieli pokazują, że Jezus jest widzialnym 

obrazem Boga Ojca. On jest bowiem źródłem posłannictwa Syna, a Ten nieustannie 
się w Niego wpatruje. Wszystko, co Syn posiada, pochodzi od Ojca: nauczanie, moc, 
władza nad życiem i nad śmiercią. „Moja nauka nie jest moja, lecz Tego, który Mnie 
posłał” (J 7, 16). ). (…) Jezus wsłuchuje się więc w Ojca, będąc w Niego wpatrzonym 
spojrzeniem  wewnętrznej  kontemplacji,  i  przekazuje  Jego  słowa.  Co  więcej,  tak 
dobrze  i  wiernie  przekazuje  słowa  Ojca,  że  dla  Ewangelisty  On  sam  jest  Jego 
Słowem (J 1, 1-2). W ten sposób Jezus staje się doskonałym objawieniem ojcowskiej 
miłości, ponieważ nieustannie słucha Boga, stając się «jednym» ze Słowem Ojca.

Jednak  szczytem  objawienia  Jezusa  nie  jest  to,  czego  nauczał  swoim 

słowem,  ale  raczej  Jego  czyny  i  dzieła,  będące  świadectwem  Jego  życia.  Jezus  do 
końca  wypełnił  dzieło  powierzone  Mu  przez  Ojca.  I  to  właśnie  Jego  dzieła  są 
wyrazem daru, jaki złożył z samego siebie. Dzięki temu, że oddał życie na drzewie 
krzyża,  staliśmy  się  przybranymi  dziećmi  tego  samego  Ojca.  To  właśnie  z  tego 
wzgórza,  na  którym  został  wzniesiony  krzyż,  płynie  nasza  pewność  miłości,  jaką 
obdarzył  nas  Ojciec,  a  objawił  nam  Jezus  z  Nazaretu.  Ta  ofiara  jest  doskonałym 
świadectwem logiki Boga, której nigdy po ludzku nie zdołamy pojąć.

Panie  Jezu,  Ty  objawiłeś  się  nam  jako  żyjące  i  żywe  Słowo  Ojca,  a  my  tak  często 
jesteśmy  słowami  ludzkimi  i  pustymi,  w  których  brak  miejsca  dla  prawdy  Twojej 
Ewangelii.  Naucz  nas  tego,  co  w  życiu  ważne,  naucz  wsłuchiwania  się  w  słowa, 
które kierujesz do nas… 

 

 

Jedyny Chrystus zakłada jedyny Kościół; to On jest skałą, na której wznosi 
się nasza wiara. W Nim mamy Słowo i obecność Boga i od Niego Kościół 
otrzymuje swoje życie, swoją naukę i swoją misję. Kościół nie zawiera w 
sobie treści sam z siebie; jest powołany do bycia znakiem i narzędziem 
Chrystusa, w czystym posłuszeństwie Jego władzy i w całkowitej służbie 
Jego nakazom.

Papież Benedykt XVI