Asysta grawitacyjna
Metoda zwiększenia
(lub zmniejszenia)
prędkości statku
kosmicznego podczas
przelotu obok planety
Asysta grawitacyjna
Metoda zwiększenia
(lub zmniejszenia)
prędkości statku
kosmicznego podczas
przelotu obok planety
Asysta grawitacyjna
Metoda zwiększania prędkości pojazdu kosmicznego za pomocą
pola grawitacyjnego planet (Księżyca, itp..) bez konieczności
zużywania materiału pędnego.
δ – kąt o jaki będzie obrócony wektor prędkości satelity
(180 - 2β)
β – kąt asymptoty hiperbolicznej
planeta
Słońce
pojazd
kosmiczny
asymptota
przybycia
asymptota
odejścia
Zasada działania
Zmiana prędkości statku
w stosunku do planety
Zmiana prędkości statku w
układzie absolutnym
(odniesionym do Słońca)
V
∞a
– prędkość przylotu
V
∞d
– prędkość odlotu
e
V
V
V
V
/
2
cos
2
wartość bezwzględna prędkości, względem ciała w
pobliżu którego następuje przelot, się nie zmienia,
zmianie ulega prędkość względem Słońca
Asysta grawitacyjna
Asysta grawitacyjna
V
sa
– prędkość przylotu wzg.
słońca
V
sd
– prędkość odlotu wzg.
słońca
V
p/s
– prędkość planety wzg.
słońca
a
a
s
p
V
V
sin
sin
/
a
180
cos
2
2
2
V
V
V
V
V
sa
sa
sd
sd
s
p
sd
w
s
p
d
V
V
V
V
V
/
2
2
/
2
cos
Wektory prędkości dla obu układów
odniesienia
Zmiana prędkości
statku
w stosunku do
planety
Zmiana prędkości statku w
układzie absolutnym
(odniesionym do Słońca)
