Dary Jesieni

 

 

Materiały przyrodnicze to „skarby”, które 

dzieci chętnie zbierają i z 

zainteresowaniem obserwują na 

spacerach i wycieczkach. Lśniące 

kasztany, żołędzie, rajskie jabłuszka, 

owce róży, makówki, owoce klonu, kłosy, 

trawy, liście, korzenie, piórka itp. 

stanowią piękne tworzywo. 

Manipulowanie nimi rozwija wyobraźnię, 

fantazję, bogaci przeżycia estetyczne i 

pogłębia wiedzę o przyrodzie. 

 

 

Przykłady 

darów jesieni

 

 

Kasztanowiec

      Dorasta do 25 

m, liście złożone 
z 5-7  jajowatych 
listków o długości 
do 25cm, owoce 
zwane 
kasztanami. 
Owocuje we 
wrześniu i w 
październiku. 

 

 

Dąb

Osiąga wysokość 
od 20 do 50 m. 
Orzechy potocznie 
nazywane 
żołędziami. Drzewo 
rosnące swobodnie 
owocuje po 40-50 
latach, natomiast w 
zwartym lesie po 
60-80. 

 

 

Jarzębina

Maksymalnie osiąga 

wysokość 15m. 

Owoce są 

wykorzystywane 

jako dodatek do 

różnych potraw – 

zarówno na słodko, 

jak i na słono. Liście 

złożone z 9-15 

listków, po roztarciu 

pachną gorzkimi 

migdałami.

 

 

Klon

Drzewo 
dorastające do    
20 –30  metrów.    
 Liście duże, 
nagie, o długim 
ogonku, z którego 
po przełamaniu 
wydziela się 
mleczny sok. 

 

 

Do tworzywa przyrodniczego nie 
powinno się dodawać żadnych 
obcych materiałów, takich jak 
szmatki, plastelina czy bibuła. 
Należy posługiwać się tylko 
materiałem naturalnym- jako 
spoiwo używać gliny lub drewna. 

 

 

Każdy owoc, nasionko, gałązka, trawa i liść 
mają swoje specyficzne kształty, często 
przypominają one kształty ze świata ludzi i 
zwierząt, można je wykorzystać i oprócz 
kompozycji roślinnych tworzyć różne 
fantastyczne postacie, takie jak ludziki, 
krasnale, ptaszki itp. Kasztany, żołędzie, 
szyszki, są doskonałą pomocą w zabawach, 
mogą służyć jako liczydła i elementy 
zbiorów w ćwiczeniach matematycznych.

 

 

Najlepiej gdyby materiały 

przyrodnicze gromadziła 
nauczycielka razem z dziećmi, 
zbierając je podczas spacerów i 
wycieczek, zwracając uwagę, aby 
dzieci nie niszczyły roślin i nie łamały 
świeżych gałęzi, jednocześnie 
zapoznając swoich wychowanków z 
nazwami przyrodniczymi.

 

 

Zebrany materiał należy segregować i 
przechowywać w otwartych pudełkach z 
przegródkami lub siatkach po jarzynach. 
Suche rośliny (kłosy, zioła, makówki) trzeba 
wiązać w pęczki i wieszać, liście zaś należy 
ułożyć płasko między dwoma arkuszami 
papieru i przycisnąć, aby wysychając nie 
straciły kształtu. Żołędzie i kasztany po 
pewnym czasie wysychają i twardnieją. Aby 
nadal mogły być odpowiednim materiałem do 
pracy, trzeba je na kilka godzin namoczyć w 
wodzie aby zmiękły. 

 

 

Wymagania 

programowe dla klas 

I-III

 

 

I.

Kultura pracy:
- wytwory praktycznej działalności 
wykonuje zgodnie z projektem lub 
szablonem
- potrafi posługiwać się 
narzędziami zgodnie z przepisami 
BHP
-  ekonomicznie wykorzystuje 
materiał 
- prace wykonuje estetycznie 

 

 

II. Podstawy techniki:

- potrafi korzystać z prostej informacji 

technicznej 
- czyta instrukcje obsługi 
- potrafi określić podstawowe 

własności różnych materiałów 

wykorzystywanych przy pracy, po 

wykonaniu prób własności fizycznych, 

np.: miękkie-twarde, giętkie-łamliwe, 

gładkie-chropowate, lśniące-matowe 
-sprawnie i bezpiecznie posługuje się 

narzędziami (np. kolec, nóż)