PowerPoint Presentation



Ludzie komunikują się za pomocą

różnych środków przekazu - zaczynając

od wypowiedzi ustnej, przez pisemną,

przekaz wizualny, aż po tzw. mowę

ciała. Bez słowa nie jest możliwe

rozumienie rzeczywistości. Nie oznacza

to jednak, że słowo musi być

wypowiedziane, bowiem proces

rozumienia ma miejsce na przykład w

autokomunikacji intrapersonalnej



Umiejętności interpersonalne są

bardzo istotne w procesie komunikacji.

Zła bądź nieumiejętna komunikacja

jest przyczyną wielu nieporozumień i

niepowodzeń w relacjach

interpersonalnych.

Autokomunikacja

interpersonalna



Autokomunikacja interpersonalna

to nic innego jak nasza rozmowa z

nami samymi w nas samych.



Mamy więc do czynienia z

niewypowiedzianymi słowami.

Autoprezentacja



Autoprezentacja, według definicji, to

świadome kierowanie wrażeniem jakie

wywieramy na innych. To pewnego

rodzaju manipulacja wizerunkiem.



Dotyczy głównie wyglądu zewnętrznego,

postawy, sposobu wyrażania się oraz

komunikatów niewerbalnych.



Próba wywarcia danego wrażenia na osobie trzeciej nie jest obca

nikomu z nas. Różnica polega na tym, że jedni robią to

sporadycznie, inni natomiast regularnie.



Znajomość technik autoprezentacji jest bardzo istotnym

czynnikiem, który może przechylić szalę na naszą stronę. Warto

podkreślić, iż świadomie używane sygnały niewerbalne mogą

podnieść wiarygodność przekazywanej informacji. np.

Aby przekonać rozmówcę o swojej uczciwości, powinniśmy

patrzeć mu prosto w oczy. Przyczyna jest prosta – w przeciwnym

przypadku, a więc gdy będziemy uciekać wzrokiem, rozmówca

wyczuje, że nasze słowa nie są zgodne z gestami i nie będziemy

dla niego wiarygodni.



Znając poszczególne elementy np. mowy ciała, wiemy kiedy

nasz rozmówca jest zainteresowany rozmową z nami, a kiedy nie.

Umiejętność słuchania



Poza wcześniej wymienionymi,

kolejnym bardzo istotnym elementem

naszej osobowości jest

umiejętność

słuchania.

Umiejętność słuchania



Podstawą komunikacji międzyludzkiej

jest nie tyle umiejętność mówienia, co

zdolność wsłuchiwania się w to, co

mówi współrozmówca.

"Jak widzą mnie inni"



Nasze postrzegane "ja" to przede

wszystkim „wypadkowa” trzech

czynników:



Naszego wyglądu



Umiejętności przemawiania



I umiejętności słuchania.



Słuchanie wbrew pozorom nie jest rzeczą

prostą. Samo posiadanie narządu słuchu,

jakim jest ucho, nie uczyni z nas dobrego

słuchacza. Posiadanie sprawnego słuchu

gwarantuje jedynie zdolność

rejestrowania dźwięków, a nie słuchania.

Często jedynie łudzimy się, że naprawdę

słyszymy to, co mówi nasz rozmówca, a

rzeczywistość jest inna.

Słuchanie aktywne



Metodą łączącą ważne odkrycia psychologii

komunikacji jak: aktywna mowa ciała, przesłania

typu „ja” i aktywna technika pytań jest

słuchanie aktywne

. Stosowane prawidłowo

pomaga lepiej zrozumieć wypowiedzi

rozmówców, a także ich samych jako osoby.

Aktywne słuchanie przyczynia się do powstania

pozytywnej i cennej atmosfery w czasie

rozmowy. Zakłada bowiem takie zachowanie,

które sygnalizuje drugiej stronie zainteresowanie

tym, co mówi, a także wole zrozumienia

przekazywanych treści.

Błędy

Istnieje kilka typowych zjawisk ograniczających naszą

zdolność rozumienia tego, co mówi nam o sobie

rozmówca. Najczęściej popełnianymi błędami w

czasie słuchania są:



brak koncentracji (skupianie się na swoich

sprawach, a nie na sprawach rozmówcy),



osądzanie,



niemożność wyodrębnienia “prawdziwego

znaczenia",



skłonność do dopasowywania znaczeń informacji do

swoich przekonań i przez pryzmat swoich

doświadczeń

Zdarza się, bardzo często, że słuchamy naszego

rozmówcy, wsłuchując się we własne uczucia, co

uniemożliwia nam zrozumienie tego, co dzieje się we

wnętrzu rozmawiającej z nami osoby. Na sytuację

przedstawioną przez rozmówce patrzymy z naszego

punktu widzenia -

co ja bym zrobił?, co powiedział? itp

Wplatamy w to nasze doświadczenia i wartości,

pomijając charakter sytuacji i punkt widzenia

rozmówcy.

Zdarza się także, że słuchamy wybiórczo, tylko tych

zdań czy fragmentów wypowiedzi, które wydają się

nam interesujące.

Zrozumienie przekazu

Każdy, kto pragnie komunikować się w sposób dojrzały

i umożliwiający budowanie pogłębionych więzi,

powinien uczyć się sztuki słuchania, podobnie jak

uczy się sztuki autoprezentacji.

Pełne zrozumienie przekazu wymaga spełnienia trzech

następujących warunków:



wyczucia intencji nadawcy,



zrozumienia jego uczuć,



nie oceniania w czasie trwania komunikatu i

niezamykania się w swoich uprzedzeniach do

mówiącej osoby.

W komunikacji konieczne są dwie aktywne strony dla pełnego

przekazu informacji.

Rola słuchającego nie jest podrzędna! Jest ona niezwykle

istotna w trakcie rozmowy i wpływa na jej przebieg. Gdy

słuchacz słucha aktywnie, to wysyła sygnały, że jest

zainteresowany rozmową i wpływa na jakość rozmowy.

W sytuacji przeciwnej, gdy nadawca odbiera brak

zainteresowania u odbiorcy jego przekaz "słabnie". Rozmówca

zaczyna skracać informacje, nie koncentruje się na treści

komunikatu jaki chciał przekazać, lecz na sposobie, który

pozwoli mu zwrócić na siebie uwagę współrozmówcy.

Rozmówca-słuchacz

Dobry rozmówca - słuchacz, bezwzględnie

będzie także pamiętał o mowie ciała.

Uśmiech (otwarty, półpełny czy tez

zamknięty), pochylenie głowy, ruch dłoni,

kont ułożenia nóg, czy zmiana pozycji

wszystkie te elementy wyrażają określone

postawy i uczucia w takim samym

stopniu, jak wypowiedziane słowa.

Niektórzy łatwo ulegają złudzeniu, że inni ludzie są tacy

sami jak oni, a przynajmniej bardzo do nich podobni.

Umiejętność autokomunikacji utrwala w nich pewnego

rodzaju stereotypy dotyczące danych sytuacji, czego

konsekwencją jest brak potrzeby wsłuchiwania się w

świat subiektywnych przeżyć i przekonań

współrozmówców.

Polegając na wpojonych przez samych siebie

stereotypach, zakładają oni, że świat innych ludzi,

wyznawane przez nich wartości i zdobyte

doświadczenia skłaniają do podobnego

interpretowania i przeżywania rzeczywistości

Są i tacy, którzy pozornie zdają sobie sprawę, że

drugi człowiek inaczej widzi i przeżywa

rzeczywistość, oraz wszystko to, co dzieje się w

nim i wokół niego.

Niestety także oni wpadają w pułapkę

zastawionych stereotypów. Łudzą się, iż potrafią

domyśleć się tego, co dzieje się we wnętrzu

"świata rozmówcy", bowiem wiedzą co się dzieje

w ich wnętrzu. W konsekwencji, podobnie jak

pierwsza grupa ludzi, nie widzą potrzeby

wsłuchiwania się w subiektywny świat swoich

rozmówców.

Tymczasem musimy wziąć pod uwagę, iż każdy człowiek

jest zupełnie inny niż nasze ewentualne domysły na

jego temat.

Łatwiej jest nam słuchać samych siebie, niż drugiej

osoby, bowiem nasze problemy i przeżycia są dla nas

bardzo ważną sferą życia, najważniejszą.

Drugą osobę możemy poznać i zrozumieć tylko wtedy,

gdy nauczymy się wsłuchiwać w jej słowa, odczytywać

jej gesty, spojrzenia i zachowania. Ideałem słuchania

drugiej osoby jest

słuchanie empatyczne.

Słuchanie empatyczne

Słuchanie empatyczne jest to słuchanie szczególnego rodzaju,

bowiem oznacza zdolność wczuwania się w niepowtarzalny

świat współrozmówcy.

Jest to swojego rodzaju psychiczne wejście do wnętrza drugiego

człowieka, wcielenie się w jego subiektywny świat myśli i

przeżyć.

Jest to umiejętność spoglądanie na życie i wydarzenia z

perspektywy wychowania, przeżyć, potrzeb i obecnej sytuacji

tej drugiej osoby.

Aby zrozumie drugą osobę musimy wiedzie co dla niej oznaczają

takie uczucia jak: radość, ból, miłość, przyjaźń, czym jest

kontakt z samym sobą oraz z drugim człowiekiem.

Znajomość sztuki słuchania

Co daje nam znajomość sztuki słuchania?

Skutki/ efekty efektywnego słuchania to:



•

Lepsze zrozumienie ludzi,



•

Zachęta dla innych do wypowiadania się,



•

Poprawa więzi między-koleżeńskich,



•

Posiadanie wielu informacji,



•

Rozwiązanie problemu.

Aby to osiągnąć należy słuchać

aktywnie



Mianowicie:



•

Pozwolić innym ludziom wyjaśnić ich racje,



•

Być czynnie zainteresowanym



•

Rozpoznać wartość uzyskanych informacji,



•

Zrozumieć punkt widzenia drugiej osoby,



•

Wsłuchiwać się w sens całych zdań wypowiadanych przez

innych a nie pojedynczych stów,



•

Nie podsumowywać przedwcześnie, sprawdzić czy dobrze

rozumiemy rozmówcę zadając mu pytania,



•

Nie pozwozić aby nasz punkt widzenia utrudniał

rozumienie poglądów innych osób,



•

Podsumować.

Zachowania niewerbalne



Dodatkowym atutem podczas komunikacji będzie umiejętne

wykorzystanie zachowań niewerbalnych jak np:



•

Uśmiechać się w sposób naturalny, używać gestykulacji

aby skupić czyjąś uwagę i zachęcić do mówienia,



•

Zwrócić uwagę aby siedzieć z rozmówcą na tym samym

poziomie, unikając barier między komunikującymi się,



•

Utrzymywać stały kontakt wzrokowy, szczególnie na

początku i na końcu rozmowy,



•

Stosować kiwnięcia głową, pomrukiwania itp.



•

Starać się stosować przerwy aby pozwolić innym na

pomyślenie,



•

Zwracać uwagę na niewerbalne sygnały pochodzące od

innych ludzi.

Bariery aktywnego słuchania

Należy zwrócić baczną uwagę na często występujące bariery

aktywnego słuchania, które mogą nam uniemożliwić sprawną

komunikację.

Należą do nich m. in:



•

Uznanie sprawy za nieinteresującą,



•

Krytykowanie sposobu mówienia zamiast istoty sprawy,



•

Zaangażowanie emocjonalne i pozwolenie aby uczucia

rzutowały na odbiór treści,



•

Przerywanie innym,



•

Pozwolenie na destrukcyjne oddziaływanie na nas otoczenia,



•

Słuchanie tylko tego, co jest łatwe do zrozumienia,



•

Nieumiejętność konfrontacji z informacjami wywołującymi

konflikty,



•

Nieumiejętność konfrontacji z problemami.

Podsumowując:



Najskuteczniejszym sposobem

zdobywania ludzkiej sympatii i

podtrzymywania rozmowy jest

umiejętne i uważne słuchanie z

jednoczesnym okazaniem

naszemu rozmówcy

zainteresowania i zrozumienia.

Bibliografia:



Argyle Michael "Psychologia stosunków

międzyludzkich",

Wydawnictwo Naukowe PWN

2002 r.



Cialdini Robert "Wywieranie wpływu na ludzi”,

Gdańskie Wy

dawni

ctwo Psychologiczne

2001 r.



Leary Mark "Wywieranie wrażenia na innych. O

sztuce autoprezentacji”,

Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

2005 r.

Document Outline