Profilaktyka i wczesna diagnostyka, 

promocja zdrowia- priorytetowe 

zadania wsółczesnego POZ.

  Edukacja zdrowotna jest częścią promocji zdrowia, 

czyli procesu umożliwiającego ludziom kontrolę nad 

ich własnym zdrowiem oraz jego poprawę. 

  Celem edukacji zdrowotnej jest zapewnienie wsparcia 

samodzielnym działaniom na rzecz pozytywnych 

zmian zachowań i warunków życia wpływającym na 

zdrowie na różnych poziomach życia społecznego 

jednostki, w grupach profesjonalnych, organizacjach i 

w całym społeczeństwie.

Zespół  poz poprzez edukację zdrowotną wpływa na styl 

życia podopiecznych

. 

Na poziomie poz podejmowane są zwykle interwencje 

indywidualne- w trakcie wizyt u lekarza, porady 

pielęgniarkiej lub położniczej, wizyty patronażowej.

Zadania zespołu poz w zakresie edukacji zdrowotnej

-

dostarczanie właściwych informacji na temat zdrowia, 

chorób oraz zapobiegania im,

-

zapewnienie podopiecznym zrozumienia rozwoju 

poszczególnych etapów życia, interpretacji wywiadu 

dotyczącego zdrowia w rodzinie oraz wpływu występujących 

patologii na indywidualne zagrożenia zdrowotne, związku 

między indywidualnymi zrachowaniami a stanem zdrowia,

-

omawianie indywidualnych przekonań i wartości związanych 

ze zdrowiem, oraz nastawień wobec zdrowia,

-

rozwijanie krytycznego myślenia i umiejętności 

podejmowania decyzji dotyczących oceny zdrowia i choroby,

-

zwracanie uwagi na możliwości jakie daje wiedza medyczna,

-

wywoływanie zainteresowania przyjęciem 

odpowiedzialnościza własne zdrowie,

Cd.Zadania zespołu poz w zakresie edukacji zdrowotnej

-pomoc w tworzeniu planu kształtowania stylu życia, w 

tym zdrowego odżywiania się, ćwiczeń fizycznych i 

unikania ryzykownych zachowań,

- wywoływanie poczucia społecznej odpowiedzialności 

orz potrzeby uczestniczenia w promowaniu edukacji 

zdrowotnej wśród znajomych, członków rodzin i 

lokalnej społeczności. 

 

Elementy taktyki edukacji zdrowotnej:

-

umiejętność odpowiedniego komunikowania –

dostosowanie się do poziomu intelektualnego pacjenta,

-

dobre przygotowanie merytoryczne- określenie celów, 

planu działania,

-

prosty i zwięzły przekaz komunikacji,

-

niewymaganie zbyt dużych zmian w dotychczasowym 

stylu życia- metoda drobnych kroków,

-

umiejętność motywowania- odpowiedni dobór 

argumentów,

-

konieczność uświadamiania pacjentów jego 

współodpowiedzialności za proces wprowadzania zmian 

w stylu życia,

-

monitorowanie postępów  we wdrażaniu zaleceń,

-

wspomaganie odpowiednimi materiałami 

edukacyjnymi,

-

inicjowanie oraz włączanie się w akcje promocji zdrowia 

na poziomie społeczności lokalnej.

Podział działań edukacyjnych w obrębie praktyki lekarza  i pielęgniarki 

rodzinnej: 

1.

Przed  zgłoszeniem  się  pacjenta  do  praktyki  –  pielęgniarka 

przegląda dokumentację pacjenta i zaznacza działanie edukacyjne, 

którego  potrzeba  wynika  z  wcześniejszych  zapisów,  telefoniczne 

lub listowne zaprasza pacjenta wymagającego interwencji.

2.

Przed przyjęciem pacjenta przez lekarza lub pielęgniarkę –zbierany 

jest  wywiad  zdrowotny,  określane  czynniki  ryzyka  i  zaznaczane 

potrzeby  określonego  badania  lub  udzielenia  porady  lekarskiej, 

zapoczątkowuje  edukację  zdrowotną  lub  doradza  w  zakresie 

określonego czynnika ryzyka, mierzy ciśnienie tętnicze ( instruując 

jak  powinien  być  prawidłowo  taki  pomiar  dokonywany),  mierzy 

obwód pasa, określa wskaźnik talia-biodra.

3.

W  trakcie  wizyty  lekarskiej  –  zaleca  się  określone  postępowanie  w 

razie potrzeby zleca się badania przesiewowe.

4.

Po  wizycie  lekarskiej  –  zapewnia  dalszą  edukację,  zachęca  do 

zadawania pytań, dostarcza materiały edukacyjne, upewnia się czy 

pacjent zrozumiał zalecenia.

 

Profilaktyka,

 to działania mające na celu 

zmniejszenie zachorowalności i umieralności.

Dzielimy ją na:

•

profilaktykę pierwszorzędową - gdy jeszcze nie ma 
choroby (działania zapobiegające jej wystąpieniu 
poprzez promocję zdrowia i odpowiednią opiekę 
medyczną), 

•

profilaktykę drugorzędowa – wykrycie choroby lub jej 
czynników ryzyka przed pojawieniem się (badania 
przesiewowe),

 

•

profilaktykę trzeciorzędową - zmniejszanie skutków 
istniejącej choroby, zmniejszenie powikłań, 
ograniczeniu sprawności.