Slajd 1

RKO 30:2

do momentu podłączenia

defibrylatora/monitora

Oceń

rytm

Defibrylacja

wskazana

(VF/VT bez tętna)

Defibrylacja

nie wskazana

(PEA/asystolia)

1 Defibrylacja

150-360 J (dwufazowa)

lub 360 J

(jednofazowa)

Natychmiast podejmij:

RKO 30:2

przez 2 min

Wezwij
zespół
resuscytacyjny

W trakcie RKO

• lecz odwracalne przyczyny NZK*

• sprawdź położenie i przyleganie elektrod

• wykonaj/sprawdź:
      dostęp donaczyniowy
      drożnośc dróg oddechowych
      i tlenoterapia

• nie przerywaj uciśnięć klatki
piersiowej po zabezpieczeniu dróg
oddechowych

• podawaj adrenalinę co 3-5 min

• rozważ amiodaron, atropinę,
magnez

Odwracalne przyczyny NZK

Hipoksja

Odma prężna (Tension pneumothorax)

Hipowolemia

Tamponada osierdzia

Hipo/Hiperkaliwmia, zab. metaboliczne

Toksyny

Hipotermia

Thrombembolia (wieńcowa lub płucna)

Natychmiast podejmij:

RKO 30:2

przez 2 min

ERC 2005

NZK VF/VT



Pojedyncze wy

adowania



RKO 30:2 bezpośrednio po defibrylacji



Pętle trwające 2 minuty



Energia 150-200J dla 1. defibrylacji



Energia 200-360J dla kolejnych



360J dla defibrylatorów jednofazowych



W przypadku rozpoznania

niskonapięciowego VF defibrylacja

NIE zalecana.



Kontynuacja RKO przez 2 minuty.

ERC Guidelines 2005

Odwracalne przyczyny

NZK

4H:



Hipoksja



Hipowolemia



Hipo/hiperkaliemia, hipokalcemia



Hipotermia

4T:



Odma prężna (

Tension pneumothorax

)



Tamponada osierdzia



Toksyny



Thromb

embolia

(

wieńcowa lub płucna

)

Hipoksja



Upewnij się że drogi oddechowe są drożne



Upewnij się, że płuca pacjenta są adekwatnie

wentylowane 100% tlenem.



Sprawdź, czy klatka piersiowa wystarczająco

się unosi i osłuchaj obustronnie szmery

oddechowe.



Sprawdź ostrożnie, czy rurka intubacyjna nie

została błędnie umieszczona w oskrzelu lub w

przełyku.

Hipowolemia



jest zwykle skutkiem krwotoku.



może ją poprzedzać uraz, krwawienie z

przewodu pokarmowego lub pękniecie

tętniaka aorty.



Należy szybko przywrócić objętość

śródnaczyniową, równocześnie

operacyjnie zahamować krwawienie.

Podział krwotoków :

k r w o to k tę t n ic z y

k r w o to k ż y ln y

k r w o to k m ią ż s z o w y

z e w z g lę d u n a r o d z a j u s z k o d z o n e g o n a c z y n ia

k r w o t o k z e w n ę t r z n y

k r w o t o k w e w n ę t r z n y

z e w z g l ę d u n a w i d o c z n e o b i a w y

Przyczyny krwawień:



z dróg oddechowych

- gruźlica, ropnie, nowotwory, urazy



z dróg moczowych

- urazy, kamica, nowotwory, gruźlica



z narządu rodnego

- powikłania ciąży i porodu, nowotwory, urazy



z przewodu pokarmowego

- owrzodzenia, nadżerki, nowotwory, polipy, uchyłki



do jamy czaszki

- urazy, tętniaki, naczyniaki



do jamy opłucnej

- urazy, złamania żeber



do jamy otrzewnej

- urazy tępe, uszkodzenia narządów miąszowych

Tętniak rozwarstwiający

aorty



jest to pęknięcie błony środkowej ściany

aorty.



Do czynników, które zwiększają

prawdopodobieństwo rozwarstwienie aorty

należą:

* nadciśnienie tętnicze

* zespół Marfana;

* płeć męska w wieku 50-60 lat lub kobiety w

trzecim trymestrze ciąży.

Objawy tętniaka aorty



nagły, rozdzierający ból w klatce piersiowej.



ból w przypadku rozwarstwiającego tętniaka aorty

może przypominać obraz zawału serca.



Bólowi z reguły towarzyszą zlewne poty, uczucie lęku,

wymioty, wstrząs kardiogenny.



W badaniu przedmiotowym stwierdza sie

występowanie różnicy w ciśnieniu skurczowym

mierzonym na obu kończynach górnych.



Charakterystyczna jest asymetria lub zanik tętna na

tętnicach obwodowych

Leczenie ostrego

rozwarstwienia aorty

* unieruchomienie pacjenta i zapewnienie dostępu do

żyły;

* kontrola oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego;

* stosowanie leków przeciwbólowych (narkotyczne leki

przeciwbólowe;

* odstawienie leków przeciwkrzepliwych;

* obniżenie ciśnienia skurczowego do 100-120 mmHg

(beta - bloker, nitroprusydek sodu i.v., labetalol i.v.)

* leczenie kardiochirurgiczne;

Hiperkaliemią,

hipokaliema,

hipokalcemia



Kwasice i inne zaburzenia metaboliczne

wykrywa się za pomocą testów lub wskazuje

na nie wywiad zebrany od pacjenta, np.

niewydolność nerek.



Znaczenie diagnostyczne może mieć

12- odprowadzeniowe EKG.

W przypadku hiperkaliemii, hipokalcemii i

nadużycia blokerów kanału wapniowego

wskazana jest dożylna podaż chlorku wapnia.

Homeostaza jonów

potasu



Zewnątrzkomórkowe stężenia

jonów K+ mieści się w granicach:

3,5-5,5 mmol/l

Obniżenie stężenia potasu w
osoczu

(1)

Kryteria



Spłaszczony lub odwrócony

załamek T



Obniżenie odcinka ST



Pozorne wydłużenie odstępu

Hiperkaliemia - NZK



Zastosuj techniki mające na celu usunięcie z

organizmu lub przesunięcie do komórek

jonów K+:

Chlorek wapnia: 10 ml 10% CaCl2 i.v. w

bolusie.

Wodorowęglan sodu- 50mmol i.v. w bolusie

(jeżeli występuje ciężka kwasica= pH <7,15)

Glukoza+ insulina: 10 j. krótkodziałającej

insuliny i 50g glukozy i.v. w bolusie

Hipokaliemia- NZK



Podanie jonów potasu dożylnie:

20mmol/ godzinę.

U wielu pacjentów z niedoborem

potasu ma również niedobór

magnezu.

Hipokalcemia

= Ca < 2,25mmo/l



P-ny:

niewydolność nerek, OZT,

przedawkowanie blokerów kanału

wapniowego



Objawy:

parestezje, tężyczka,

drgawki, blok PK, NZK



Leczenie:

10-40ml 10% CaCl2

Hipotermia



Stwierdzamy gdy temp. głęboka

< 35st. C



Ma działanie protekcyjne na mózg i

ważne dla życia narządy



Podejrzewaj hipotermię w każdym

przypadku tonięcia;



Używaj termometru o odpowiednim

zakresie skali.

hipotermia



Nie stwierdza się zgonu dopóki

nie ogrzeje się pacjenta



Konieczne jest wydłużenie czasu

trwania resuscytacji.

Hipotermia -

ogrzewanie



Bierne – okrycia, zdjęcie mokrej

odzieży



Aktywne - gorące powietrze, płyny

ciepłe gazy w mieszaninie oddechowej,

płukanie ciepłą wodą żołądka,

pęcherza moczowego, krążenie

pozaustrojowe.

Hipotermia- leczenie

1.wentylacja: używaj wysokiego stęż. tlenu, najlepiej

ogrzanego (40-46st) i nawilżonego

2. oceń tętno na dużych tętnicach

-w ciężkiej hipotermii częstości: oddechu jak i tętna

mogą być bardzo wolne, stąd do ich oceny często

potrzebny jest dłuższy czas- nawet >60 sek.

Podczas RKO – pomiar temperatury ( w przełyku,

pęcherzu moczowym, odbytnicy, błonie bębenkowej)



Hipotermia zwalnia metabolizm leków, stąd może

dojść do wzrostu stężenia leków w surowicy i ich

działania toksycznego

=> wstrzymaj się z podaniem adrenaliny dopóki nie

ogrzeje się pacjenta do temp > 30 st.C



Kiedy temp. głęboka >30st. C należy dwukrotnie

wydłużyć czas pomiędzy kolejnymi dawkami leków,

do czasu gdy temp. osiągnie 35st.C.



>35 st.C podajemy leki w standardowych

odstępach czasu.



Podawaj leki przez dostęp centralny lub dużą żyłę

obwodową



Defibryluj do 3X jeżeli temp nie przekroczy 30

Odma prężna

= Tension

pneumothorax

- Pierwotną przyczyną PEA może być

odma prężna, powstała np. w

następstwie prób umieszczenia

cewnika w żyle centralnej.

- Rozpoznanie stawia się klinicznie.

- Odbarcz szybko odmę nakłuwając

klatkę piersiową igłą w II pmż, a

następnie załóż drenaż

podwodny/ssący

Tamponada serca



Trudno rozpoznać tamponadę serca,

ponieważ typowe objawy, jak poszerzone żyły

szyjne i hipotensja są zwykle przesłonięte

przez samo zatrzymanie krążenia.



Zatrzymanie krążenia po penetrującym

urazie klatki piersiowej budzi mocne

podejrzenie tamponady i stanowi wskazanie

do nakłucia worka osierdziowego albo

torakotomii ratunkowej.

Toksykologia



Przypadkowe lub zamierzone zażycie

toksycznej substancji lub środka

terapeutycznego, przy braku

charakterystycznego wywiadu, można wykryć

wyłącznie za pomocą testów laboratoryjnych.



Jeżeli są wskazania, należy podać antidotum,

ale w większości przypadków leczenie jest

objawowe.



flumazenil (benzodwuazepiny).

nalokson (opioidy)

Zatorowość płucna



Masywny zator tętnicy płucnej jest

najczęstszą przyczyną mechanicznej

lub zatorowo-zakrzepowej przeszkody

w krążeniu.



Jeśli podejrzewasz, że do zatrzymania

krążenia doszło wskutek zatoru tętnicy

płucnej, rozważ natychmiastowe

podanie leku trombolitycznego.

Document Outline