Przedmiot:

Handel międzynarodowy

(wykład 30 godzin)

 

Prowadzący: dr Piotr Rubaj

 

 

 

Międzynarodowe zwyczaje, 

uzanse i formuły handlowe 

Mnogość  rozwiązań  w  handlu  światowym  i 

biznesowych 

uwarunkowań 

zrodziła 

konieczność 

sformułowania  jednolitego,  zestandaryzowanego  języka 

umów 

handlowych. 

Rozwój 

światowego 

handlu 

spowodował 

konieczność 

ujednolicenia 

w 

skali 

światowej  krajowych  i  regionalnych  zwyczajów  oraz 

praktyk w zakresie:
-  technik  rozliczeniowych  uwzględniających  specyfikę 

transakcji bankowych,
-  podziału  obowiązków  i  kosztów  pomiędzy  strony 

kontraktu
- procedur ubezpieczeniowych
- zagadnień transportowych.

 

 

Międzynarodowe zwyczaje, 

uzanse i formuły handlowe 

   Ujednolicenie to przyjęło formę ogólnych 

warunków dostaw, które kształtowały się w 

czasie na podstawie istniejących i funkcjonujących 

w praktyce sposobów negocjacji, zawierania i 

realizacji umów. Opracowaniem takiej kodyfikacji 

zajęła się utworzona w 1920 roku w Paryżu 

Międzynarodowa Izba Handlowa (International 

Chaber of Commerce-, ICC), której efektem prac 

stały się tzw. formuły handlowe. Formuły te 

można zdefiniować jako: typowe, najczęściej 

stosowane w praktyce kombinacje szczegółów 

zobowiązań umownych sprzedającego i kupującego 

w ramach umowy kupna-sprzedaży, przybierające 

formę pewnych skróconych określeń”. 

 

 

Międzynarodowe zwyczaje, 

uzanse i formuły handlowe

        Ujednolicenie  i  umiędzynarodowienie  wykładni 

uzansów  handlowych,  przez  ICC,  przyjęło  formę 

tzw. formuł handlowych. 

        Po  raz  pierwszy  zostały  one  opublikowane  po 

pierwszej wojnie światowej w 1928 roku w postaci 

tzw.  „trade  terms”.  Następnie  w  latach  1928-

1932  ICC  (w  Warszawie  i  Oxfordzie)  zdefiniowała 

wykładnię  międzynarodowych  formuł  handlowych 

zwanych  International  Commercial  Terms  w 

skrócie 

Incoterms. 

Aktualizacja 

formuł 

handlowych  przeprowadzana  była  kilkakrotnie  w 

latach: 1953, 1967, 1976, 1980,1990 i 2010.

 

 

Międzynarodowe zwyczaje, 

uzanse i formuły handlowe

Reguły i Incoterms wytyczają zakres 
odpowiedzialności kupujących i sprzedających 
za dostawę towarów w umowach sprzedaży. 
Są autorytatywnymi zasadami ustalania 
podziału kosztów i ryzyka miedzy stronami. 
Na całym świecie reguły Incoterms są 
reguralnie włączane do umów sprzedaży i 
stały się częścią codziennego języka 
handlowego.

 

 

Charakterystyka Incoterms:

-  nie mają charakteru bezwzględnie obowiązującego;
-  zawierają wykładnie obowiązujących zasad w handlu;
-  strony  umowy  decydują  się  indywidualnie  na  wybór 

określonych formuł

-  formuły  handlowe  wiążą  strony  kontraktu,  nie  są  zaś 

wiążące dla stron trzecich (np. banków)

-    formuły  handlowe  są  bazą  ceny  (tzn.  pozwalają 

określić  cenę  ostateczną  w  oparciu  o  ponoszone 
koszty

- formuły handlowe są bazą dostawy, tzn. wskazują na 

przejście  odpowiedzialności  i  ryzyka  transportowego 
z eksportera na importera).

 

 

Incoterms 2010

Opracowane i opublikowane w 2010 roku nowe 
reguły pod nazwą Incoterms® 2010 weszły w życie 1 
stycznia 2011 roku. Reguły Incoterms® 2010 
wytyczają zakres odpowiedzialności kupujących i 
sprzedających za dostawę towarów w umowach 
sprzedaży.

Nowe reguły Incoterms® 2010 wprowadzają 
możliwość stosowania nowych standardów, jednak 
nie stanowią reguł obowiązujących na wyłączność. 
Nadal, jeżeli strony się tak umówią mogą być 
stosowane reguły Incoterms® 2000. 

 

 

Incoterms 2010

Klasyfikacja reguł Incoterms® 2010:
Reguły dla wszystkich środków i gałęzi transportu:
EXW – Ex Works (z zakładu)
FCA – FREE CARRIER (dostarczony do przewoźnika)
CPT – CARRIAGE PAID TO (przewóz opłacony do)
CIP – CARRIAGE AND INSURANCE PAID TO 

(przewóz i ubezpieczenie opłacone do)

DAT – DELIVERED AT TERMINAL (dostarczony do 

terminalu

DAP – DELIVERED AT POINT (dostarczony do 

miejsca)

DDP – DELIVERED DUTY PAID (dostarczony do 

miejsca przeznaczenia cło opłacone)

 

 

Incoterms 2010

 

Reguły dla transportu morskiego i wodnego 

śródlądowego:
FAS – FREE ALONGSIDE SHIP (dostarczony 
wzdłuż burty statku)
FOB – FREE ON BOARD - (dostarczony na 
statek)
CFR – COST AND FREIGHT – (koszt i fracht)
CIF – COST INSURANCE FREIGHT (koszt, 
ubezpieczenie i fracht) 

 

 

Incoterms 2010

 

Zmiany w stosunku do Incoterms 2000:
- zastąpienie grup E,C,F,D dwoma grupami, 
dla wszystkich środków transportu i dla 
transportu morskiego i śródlądowego
- zastąpienie dotychczasowej reguły DDU 
warunkami DAP lub DAT
- rezygnacja z reguł DEQ, DES, DAF