SEPSA

DEFINICJA SEPSY

CO TO JEST SEPSA?

JEST TO REAKCJA ZAPALNA

CAŁEGO ORGANIZMU

WYWOŁANA PRZEZ ZAKAŻENIE.

ETYMOLOGIA SŁOWA

Nazewnictwo

Zauważa się tendencję do

odchodzenia

od nazwy "posocznica"

na rzecz określenia - "sepsa".

Termin

posocznica

pochodzi od słowa

"posoka" czyli "zepsuta krew„

(za

Wielkim Słownikiem Medycznym

PAN, Warszawa, PZWL, 1996).

Łacińskim odpowiednikiem jest

septicemia

, obecnie nieużywany.

JAK CZĘSTO WYSTĘPUJE CIĘŻKA

SEPSA?

CZĘSTOTLIWOŚĆ WYSTĘPOWANIA CIĘŻKIEJ SEPSY

DOKŁADNIE OCENIONO W BADANIACH

EPIDEMIOLOGICZNYCH PRZEPROWADZONYCH

W USA W 2001 ROKU. ROCZNIE WYSTĘPUJE TAM

750 000 PRZYPADKÓW. OZNACZA TO TRZY PRZYPADKI

NA 1000 OSÓB POPULACJI CZYLI BARDZO DUŻO.

JAKIE ZAKAŻENIA WYWOŁUJĄ

SEPSĘ?

Sepsę mogą wywołać zakażenia różnych

organów: zapalenie płuc, zakażenie

narządów jamy brzusznej, zakażenia

dróg moczowych, zapalenia opon

mózgowych, zakażenie skóry i kości.

Sepsa może rozwinąć się w przebiegu

zakażenia różnymi mikroorganizmami.

U KOGO MOŻE WYSTĄPIĆ

SEPSA?

Zasadniczo może wystąpić w przebiegu

zakażenia u każdego człowieka.

Najbardziej narażone są osoby:

♦

w podeszłym wieku i noworodki;

♦

z osłabioną odpornością organizmu;

♦

z ranami i urazami;

♦

leczone w szpitalu.

Objawy

Obraz kliniczny sepsy zależy od stopnia zaawansowania całego

procesu. W początkowym okresie są to objawy

ogólnoustrojowej reakcji zapalnej

(co najmniej dwa z

wymienionych):



czynność serca powyżej 90 uderzeń na minutę



temperatura ciała poniżej 36°C lub powyżej 38°C



częstość oddechów spontanicznych powyżej 20 na minutę; w

badaniu gazometrycznym

krwi tętniczej PaCO2 poniżej 4,3 kPa

(32 mmHg)



liczba

leukocytów

we krwi poniżej 4000 komórek w mm3 lub

powyżej 12000 komórek w mm3, lub obecność ponad 10%

niedojrzałych

granulocytów obojętnochłonnych

Dodatkowo mogą być obecne objawy określonego

zakażenia, np.

zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych



u niemowląt:

–

gorączka

–

brak apetytu

–

wymioty

–

biegunka

–

rozpaczliwy płacz, kwilenie

–

rozdrażnienie

–

odgięcie głowy do tyłu

–

pulsujące ciemiączko

–

senność

–

wybroczyny na skórze

U starszych dzieci i dorosłych:



gorączka



wymioty



ból głowy



sztywność karku



światłowstręt



senność



bóle stawów



drgawki

JAK LECZY SIĘ CIĘŻKĄ SEPSĘ?

CIĘŻKA SEPSA POWINNA BYĆ LECZONA

W ODDZIALE INTENSYWNEJ TERAPII.

LECZENIE POLEGA NA:

a) opanowaniu źródła zakażenia: operacja, drenaż,

antybiotyki jak najszybciej;

b) podtrzymaniu czynności narządów: respirator,

leki podnoszące ciśnienie krwi, płyny, sztuczna nerka;

c) ograniczenie reakcji septycznej: aktywowane białko

Niewinny początek

W walce z sepsą najważniejszy jest czas. Im

wcześniej choroba zostanie rozpoznana, tym większe

są szanse na pokonanie bakterii. Początkowo sepsa

meningokokowa może przypominać przeziębienie.

Podobnie jak ono rozprzestrzenia się drogą

kropelkową. Objawami, które powinny wzbudzić

czujność, są: wysoka temperatura, wymioty,

sztywność karku i utrata apetytu. Pojawia się też

charakterystyczna wysypka,

w której drobne plamki zlewają się

w większe skupiska.

Aby sprawdzić, czy są one oznaką sepsy, można

wykonać tzw. test szklanki. Wystarczy przyłożyć ją

bokiem do policzka i przycisnąć. Jeśli

zaczerwienienie nie zniknie, trzeba jak najszybciej

jechać do lekarza. Sposobem na walkę z posocznicą

są antybiotyki, zwłaszcza penicylina. Sepsa

meningokokowa pozaszpitalna jest łatwiejsza do

wyleczenia niż szpitalna. To dlatego, że bakterie

wywołujące sepsę szpitalną są odporne na wiele

antybiotyków. Ponieważ choroba łatwo się

rozprzestrzenia, powinniśmy na siebie uważać,

nawet jeśli mieliśmy krótki kontakt z zarażoną

osobą. Trzeba przyjąć odpowiednią dawkę leku, by

zabezpieczyć się przed zachorowaniem.

PROFILAKTYKA

Uważaj na siebie !!!

Ryzyko zachorowania na

sepsę można zmniejszyć.

Trzeba tylko wprowadzić

w życie kilka zasad.

Bakterie przenoszą się

z człowieka na człowieka.

Dlatego, zwłaszcza gdy

jesteście osłabieni lub

chorzy, unikajcie

przebywania w dużych

skupiskach ludzi.

Nie powinniście

przytulać się,

całować lub używać

tych samych

przedmiotów co

przeziębieni i

kichający koledzy.

Warto rygorystycznie

przestrzegać zasad

higieny, nie

zapominać o myciu

rąk przed posiłkiem,

a także przed

i po skorzystaniu z

toalety.

Dobrze pracujący

układ odpornościowy

łatwiej poradzi sobie

z atakiem bakterii.

Dlatego, zwłaszcza na

przedwiośniu, trzeba

wzmocnić organizm.

Postanów, że od dziś

będziesz hartować

(możesz np. brać

naprzemiennie ciepły

i zimny prysznic)

i prawidłowo odżywiać.

Jedz regularne posiłki

z dodatkiem warzyw

i owoców. To

najlepsze źródła

wzmacniających

witamin A, C i E.

Nie eksperymentuj

z dietami

odchudzającymi.

Unikaj stresujących

sytuacji,

a odpoczynek

potraktuj jako

kolejną inwestycję

we wzmacnianie

odporności.

Jeśli dopadnie Cię przeziębienie,

nie bagatelizuj go i zostań w łóżku, zalecony przez lekarza

antybiotyk przyjmuj do końca. Nie przerywaj terapii, gdy nagle

poczujesz się lepiej. Chory

i osłabiony organizm w kontakcie z szalejącymi wokół bakteriami stoi

na przegranej pozycji. Istnieje szczepionka, która co prawda nie

zabezpiecza całkowicie przed wszystkimi rodzajami sepsy, ale chroni

przed atakiem jednego

z najgroźniejszych meningokoków.

Document Outline