Wprowadzenie do
przedmiotu

Sprawy organizacyjne



Obowiązujące reguły gry,



Charakterystyka przedmiotu,



Wykłady, ćwiczenia, konsultacje,



Forma egzaminu /

liberalizm



Program przedmiotu
„Literatura”.

Jak studiować finanse,
ekonomię



Zasady ogólne (sposób
podejścia),



Możliwości studenta,



Przykład dydaktyczny,

Po co studiować nauki o
finansach



Pieniądze:

konsumpcja, oszczędzanie,

inwesty.,



Analfabetyzm



Brutalne prawa ekonomii…….,



Nie ma nic za darmo,



Aby się wzbogacić…………….

Szanowni Państwo powiadają ci co
wiedzą,

Przez całe życie – od kolebki aż po

grób,

a może i dalej jeszcze

–

musimy stawiać czoło brutalnym
prawom ekonomii.

Paul A. Samuelson



Globalny system



Biegunowość



Wprowadzenie



Majątek trwały przedsiębiorstwa.



Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne.



Amortyzacja środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych.



Majątek obrotowy przedsiębiorstwa.



Zarządzanie zapasami w przedsiębiorstwie.



Zarządzanie należnościami w przedsiębiorstwie.



Zarządzanie środkami pieniężnymi w

przedsiębiorstwie.



Pojęcie kosztów.



Przekroje klasyfikacyjne kosztów.



Rachunek kosztów według miejsc powstawania.



Rachunek kosztów w układzie rodzajowym.



Rachunek kosztów w układzie kalkulacyjnym.



Metody kalkulacji kosztów.



Kalkulacja doliczeniowa.



Próg rentowności i jego praktyczna przydatność.

Rachunku Kosztów



Rachunek kosztów jest procesem
ustalania kosztów prowadzenia
działalności gospodarczej
polegającej na wytwarzaniu i
sprzedaży wyrobów lub
świadczeniu usług.

Przedmiotem rachunku
kosztów



są zawsze koszty prowadzenia
działalności gospodarczej
wymagającej wykorzystania zasobów
majątkowych przedsiębiorstwa i
pracy ludzkiej.



Tak więc jako przedmiot rachunku
kosztów są traktowane koszty
ponoszone przy wytwarzaniu i
sprzedaży wyrobów, koszty ponoszone
w związku ze świadczeniem usług oraz
koszty ponoszone przy wykonywaniu
określonych funkcji.

Podmiotem rachunku kosztów



jest więc jednostka gospodarcza
prowadząca daną działalność
gospodarczą polegającą na
wytwarzaniu i sprzedaży wyrobów
lub świadczeniu usług.

Celem rachunku kosztów



prowadzonego systematycznie w
przedsiębiorstwie jest dostarczanie
decydentom wieloprzekrojowych
informacji ekonomicznych o kosztach
działalności.

Informacje generowane przez
rachunek kosztów potrzebne są
do:



ustalenia kosztów wytworzenia wyrobów i

świadczenia usług,



obliczenia uzyskiwanych wyników,



wyceny zapasów produktów,



ustalenia cen sprzedaży produktów,



oceny efektywności gospodarowania,



kontroli działalności,



podejmowania decyzji ekonomicznych.

Cele gospodarowania wynikają
więc z potrzeb ludzkich.



Są potrzeby, których aspekt
ekonomiczny ma podstawowe
znaczenie i które dają bezpośredni
impuls do gospodarowania.

Ekonomia sprowadza zaspokajanie
potrzeb ludzkich do wspólnego
mianownika. Oznacza to, że:

1. Osiągnięcie celu gospodarczego

traktuje się w niej jako korzyść dla
człowieka, wynikającą z

zaspokajania potrzeb

. Może to być

przyjemność z zaspokojenia głodu,
satysfakcja z wykonania dobrej
pracy,

korzyść finansowa

itd.

2. Osiągnięcie korzyści wymaga

odpowiednich środków
materialnych lub pieniężnych.
Inaczej mówiąc, w gospodarowaniu
nie osiąga się niczego za darmo.

3. Środkami zaspokajania potrzeb są

dobrae konomiczne (goods).

Definicja przedsiębiorstwa:



przedsiębiorstwami, są organizacjami
posiadającymi własną nazwę i które
decydują o zatrudnieniu określonych
czynników wytwórczych, o sposobach
wytwarzania swoich produktów i o
wszelkich aspektach prowadzonej
działalności.

Definicja przedsiębiorstwa:

Przedsiębiorstwo można więc

zdefiniować jako podmiot

gospodarczy wykonujący

systematycznie zadania gospodarcze

( produkcyjne lub usługowe) w

celu maksymalizacji nadwyżki

ekonomicznej.



Produkcja jest to proces, w którym

zatrudniane są czynniki wytwórcze i

dzięki któremu zostają wytworzone

dobra lub usługi w celu zaspokojenia

potrzeb ludzkich.



Przedsiębiorczość jest to jeden z

rodzajów czynników wytwórczych

obejmujący umiejętność zatrudnienia

pozostałych czynników wytwórczych

(ziemi, pracy, kapitału).



Dobra są to rzeczy służące do zaspokajania
potrzeb ludzkich, np. odzież czy żywność.



Dobra konsumpcyjne to dobra zużywane
„zaraz" po ich wyprodukowaniu do
zaspokajania potrzeb konsumpcyjnych.



Dobra produkcyjne to dobra
wyprodukowane po to, aby je zatrudnić do
produkcji innych dóbr i usług.



Dobra rzadkie, to takie dobra, których jest
zbyt mało, aby zaspokoić wszystkie potrzeby
ludzkie.



Dobra wolne są to dobra dostępne w
nieograniczonych ilościach dla każdego.

Ekonomiczne właściwości
przedsiębiorstwa

Cechy

Przedsiębiorstwo

Funkcja

produkcja

Cel

korzyści z produkcji

Środki osiągania

celu

Czynniki produkcji

Sposoby

pozyskiwania
środków

Dochody z ziemi, kapitału i

przedsiębiorczości, środki fin.

Ekonomiczny aspekt

funkcjonowania

Dokonywanie wyborów

produkcyjnych w celu
maksymalizacji korzyści

Podstawa

właściwości
wyborów

Każdy wybór przynoszący

korzyści wymaga poniesienia
nakładów i rezygnacji z innych

nakładów

Koszt alternatywny:



Koszt alternatywny jest to koszt
zmiennych możliwości. Mierzony jest
on wartością tej produkcji, której nie
realizujemy lub z której
zrezygnujemy w tym celu, aby
zwiększyć produkcję innych dóbr lub
ich wartości.

Co nazywamy czynnikami
wytwórczymi?

Obejmują zasoby ludzi i

wszystkich rzeczy

wykorzystywanych do

produkcji dóbr i usług w celu

zaspakajania potrzeb ludzi.

Dzielimy je na cztery grupy:

Ziemia, Praca, Kapitał,

Przedsiębiorczość,

Co nazywamy nakładami?



Nakładem albo czynnikiem produkcji
jest dobro lub usługa użytkowane
przez przedsiębiorstwa w
prowadzonych przez nie procesach
wytwórczych. Nakłady są ze sobą
kombinowane , by w rezultacie
przynieść wynik (produkt) , które
posiadają zróżnicowany zestaw
użytecznych dóbr lub usług ( dobra
konsumpcyjne, produkcyjne).

Czynniki wytwórcze:

ziemia, praca, kapitał, przedsiębiorczość

aktualny poziom wiedzy i technologii.



analizują poszczególne czynniki wytwórczych

dochodzimy do wniosku?



Najprostsza def. ekonomii

O naukowym charakterze umysłowej
działalności ludzi decyduje metoda
naukowa



Codzienne myślenie ekonomiczne w

gosp.



Myślenie chaotyczne, nie zorganizowane,



Niepowodzenie.

I + W + R = Sukces ekonomiczny



I – informacja,



W- wnioskowanie ( wiedza),



R – rynek ocena

Na jakie pytania chciałby znać
odpo.?

Ustalenia:



cen,



ilości produkcji,



wysokości sprzedaży,



rentowności inwestycji,



koszty,



popyt,



sprzedaży,



opłacalności podejmowanych

przedsięwzięć

O sukcesie firmy decydują:



potencjał wytwórczy+ aktua. poziom tech.



dostęp do kapitału.



elastyczność,



innowacyjność organizacji,



skuteczne zarządzanie informacją,



CRM



kompetentna kadra…..



Jednak najważniejsza jest

decyzja!!!

Istota rzeczy



Przedsiębiorczość,



czynniki mierzalne



Potencjał intelektualny





Cele i ograniczenia firm:



Co jest celem każdej z firm?

Odpowiedź jest jasna: dążą oni do

maksymalizacji zysku

Firmy podlegając dwom rodzajom

ograniczeń



Pierwsze to ograniczenie rynkowe,



Drugie to ograniczenie
technologiczne

okres krótki i długi:



okresie krótkim- występują stałe czynniki

produkcyjne i zmienne czynniki

produkcyjnych,



Okresem długim- mamy do czynienia tylko

ze zmiennymi czynnikami produkcyjnymi.

Funkcja produkcji w krótkim

okresie



FUNKCJA PRODUKCJI pokazuje
zależność między czynnikami
produkcyjnymi wykorzystanymi
w procesie produkcyjnym a
produktami otrzymanymi jako
wynik tego procesu.

Podział produktów



PRODUKT CAŁKOWITY (TP) jest
to całkowita wielkość produkcji
wytworzonej w jednostce czasu.

Produkt krańcowy (marginalny)



PRODUKT KRAŃCOWY (MP)
ZMIENNEGO CZYNNIKA
PRODUKCYJNEGO jest to przyrost
produkcji spowodowany
wzrostem zatrudnienia tego
czynnika o jednostkę.

PRODUKT PRZECIĘTNY (AP)



PRODUKT PRZECIĘTNY (AP) jest
to ilość produktu całkowitego
przypada jąca na jednostkę
czynnika wytwórczego.

! Otóż wszystkie te rodzaje

produktu decydują o kosztach
ponoszonych na produkcję, a więc
także mają wpływ na
podejmowanie decyzji o wielkości
produkcji, przy której producent
osiąga maksymalny zysk.

Koszty w krótkim okresie



KOSZTY CAŁKOWITE (TC) jest to
suma kosztów poniesionych na
wszystkie czynniki wytwórcze
wykorzystane do produkcji. Jest
to pieniężny wyraz nakładów.



CAŁKOWITE KOSZTY STAŁE (TFC) są
niezależne od wielkości produkcji. Są
one ponoszone na stałe czynniki
produkcyjne.

np. czynsze, płaty leasingowe, koszty

ochrony, konserwacji, oprocentowanie
kredytu, wynagrodzenie stałego
personelu



CAŁKOWITE KOSZTY ZMIENNE
(TVC) zależą od wielkości produkcji
i wraz z nią się zmieniają. Koszty te
są ponoszone na zakup zmiennych
czynników produkcji.



Np. zakup surowców, materiałów i
energii, płace,



KOSZTY KRAŃCOWE (MC) jest to
przyrost kosztów całkowitych
spowodowany wzrostem
produkcji o jednostkę.



KOSZTY PRZECIĘTNE (AC) są to
koszty poniesione na
wyprodukowanie każdej
jednostki produktu.



PRZECIĘTNE KOSZTY STAŁE (AFC
— ang. average fixed costs)
pokazują, jaki koszt stały został
poniesiony na każdą wytworzoną
jednostkę produktu.



PRZECIĘTNE KOSZTY ZMIENNE
(AVC — ang. average variable
costs) pokazują, jaka część
kosztu zmiennego została
poniesiona na otrzymanie
jednostki produktu.



PRZECIĘTNE KOSZTY CAŁKOWITE
(ATC — ang. average total costs)
pokazują, jaka część całkowitych
kosztów została poniesiona na
każdą jednostkę produktu.



Łatwo można spostrzec, że
przeciętny koszt całkowity równa się
sumie przeciętnego kosztu stałego i
przeciętnego kosztu zmiennego,
czyli:

Koszty przedsiębiorstwa w długim
okresie



długim okresie wszystkie czynniki
produkcji są zmienne i wszystkie
koszty są zmienne.



tzw. stałych korzyści skali



Q = f(Q



Malejące korzyści skali.



Stałe korzyści skali



Rosnących korzyściach skali,



przedstawiono trzy krzywe kosztu
całkowitego dla trzech faz rozwoju
przedsiębiorstwa. Tangens kąta
nachylenia stycznej do krzywej kosztu
całkowitego określa wartość

kosztu

marginalnego

. W punkcie przegięcia

koszt marginalny jest równy

kosztowi

przeciętnemu

, który osiąga wówczas

minimum



Długookresową krzywą kosztu
całkowitego (LTC) konstruuje się na
podstawie wartości nachylenia
krzywych kosztu całkowitego dla tych
wielkości produkcji, dla których LAM =
LACmin. Wyprowadzamy ją z początku
układu współrzędnych, ponieważ
produkcja jest równa zeru, gdy nie
zostały poniesione żadne koszty.

Długookresowe koszty w przypadku
stałych korzyści skali



Ponieważ zmiana skali produkcji
wymaga dłuższego czasu, więc linia

długookresowego kosztu LAC
przedstawia różne możliwe wielkości
przedsiębiorstwa, przy których
producent w długim okresie zwiększa
produkcję przy najmniejszym koszcie
przeciętnym.

Długookresowe koszty w razie
zmiennych korzyści skali



długookresowa krzywa kosztu
całkowitego została wyprowadzona z
początku układu współrzędnych, a
następnie z wartości nachylenia
poszczególnych krzywych
krótkookresowych dla tych ilości
produkcji, dla których osiąga najmniejszy
koszt przeciętny w sensie alternatywnym