background image

Nadciśnienie tętnicze 

hormonalne  

Jadwiga Słowińska-

Jadwiga Słowińska-

Srzednicka

Srzednicka

Centrum Medyczne 

Centrum Medyczne 

Kształcenia Podyplomowego 

Kształcenia Podyplomowego 

Klinika Endokrynologii 

Klinika Endokrynologii 

Warszawa

Warszawa

background image

 

 

Nadciśnienie w 

przebiegu  chorób 

nadnerczy

Choroby kory nadnerczy

aldosteronizm

zespół Cushinga

nadmiar DOC

Choroby rdzenia nadnerczy

guz chromochłonny

background image

 

 

ALDOSTERON

angiotensynogen

renina

angiotensyna I(1-10

)

angiotensyna II 

(1-8) działanie na AT1 i AT2 receptory ) 

Enzym konwertujący 
angiotensynę (

ACE

)

Chymaza

. Katepsyny

blokery 
aldostero
nu

 nerki

 ślinianki

 jelito grube 

 

serce

 mózg

 naczynia krwionośne

iACE 

blokery   angiotensyny

background image

 

 

M. Boehm: NEJM 2002;347, 22:1795-

dod.

background image

 

 

       Układ RAA

Wytwarzanie angiotensyny I i II 
zachodzi w krążeniu, w tkankach  
  w ścianie naczyń

W sercu ludzkim zidentyfikowano 

chymazę -

 główny enzym 

wytwarzający angiotensynę II,  
wysoka aktywność chymazy w 
naczyniach wieńcowych i w 
nerkach w cukrzycy

background image

 

 

Angiotensyny

 

Angiotensyna I (1-10)

Angiotensyna II (1-8)

receptory AT1 i AT2

Angiotensyna III (2-8)

receptory AT1

Angiotensyna IV (3-8) 

receptory AT4

Angiotensyna 1-9

Angiotensyna 1-7 

onkogen mas (mas) 

background image

 

 

    Receptory angiotensyny 

AT

AT 1 – (ang II 1-8 i III 2-8)

Skurcz naczyń, wzrost aldo, wzrost 
aktywności układu współczulnego, wzrost 
komórek, zapalenia 

AT2 (ang II 1-8)

 

działanie antagonistyczne w stosunku do AT1
pobudzenie apoptozy, ochrona tkanki 
nerwowej

AT4 (ang IV 3-8)

rozszerzenie naczyń zmniejszenie transportu 
sodu w nerkach

 mas

 (

ang 1-7

) działa antagonistycznie w 

stosunku do efektów pobudzenia AT1, 
hamuje wzrost komórek

background image

 

 

Układ RAA

 

Stymulacja reniny i aldosteronu 

dieta niskosodowa (20-30 
mmol/d)

pionizacja

pionizacja + Furosemid 20-40 mg

Hamowanie reniny i aldosteronu 

dieta wysokosodowa

Fludrokortyzon (Cortinef) 

0,9% sól fizjologiczna

background image

 

 

Układ RAA – wartości 
prawidłowe 

ARO do 1 ng/ml/h

 

po pionizacji: 0,7 do 3,3 ng/ml/h 

Aldosteron we krwi 

spoczynkowy (średnio): 77 pg/ml 

po pionizacji: 50 do 200 pg/ml

Aldosteron w moczu: 

5 - 19 μg/d 

background image

 

 

Aldosteron – regulacja 

wydzielania

Aldosteron - warstwa kłębkowata

kortykosteron przechodzi w aldosteron 
tylko w tej warstwie – 11
 hydroksylaza

angiotensyna II

stężenie K

+

 

ACTH

dopamina i inne

 

warstwa kłębkowata

 

mała zawartość 17 hydroksylazy 
koniecznej do syntezy androgenów        
  i kortyzolu

background image

 

 

Mineralokortikoidy

Działanie mineralokortikoidowe

 

wykazują: 

Aldosteron 

DOC

Kortyzol

Receptory mineralokortikoidowe (MR)

- nie są selektywne

11-HSD2

dehydrogenaza 11-hydroksysteroidowa,

 

reguluje wiązanie sterydów z MR

background image

  

 

                                                                                                                   

                                               

background image

Obniżenie aktywności 11-

HSD2

 

Kortyzol

 – receptory 

mineralokortikodowe (MRI)

   

Sekrecja

 

Kortyzol  

    1 -  20 mg/d

Aldosteron   

 100 - 150 g/

d  

background image

 

 

Obniżenie aktywności 11-

HSD

2

(kortyzol- MR)

Preparaty i leki (lukrecja, carbenoxolon)

Zespół ektopowego wydzielania ACTH

Choroby wątroby (alkohol, marskość)

Choroby nerek (inhibitory ACE 
zwiększają aktywność 11
-HSD

2

)

Niedoczynność tarczycy 

background image

 

 

Obniżenie aktywności 11 B-

HSD2

 

A

pparent 

M

ineralocrticoid 

E

xcess

(

AME

) 

Uwarunkowany genetycznie 
pozorny nadmiar 
mineralokrtikoidów 

Leczenie DXA, antagoniści MR 

background image

 

 

Nadciśnienie tętnicze z 

hipokaliemią

 

Hiperaldosteronizm pierwotny

Hiperaldosteronizm wtórny

Zespół Cushinga

Choroby nerek

Hipokaliemia polekowa u osoby   
  z nadciśnieniem tętniczym 

background image

 

 

nadciśnienie tętnicze, często o ciężkim 
przebiegu

osłabienie mięśniowe, kurcze mięśni 
wielomocz, wzmożone pragnienie, 
parestezje, tężyczka

zaburzenia gospodarki węglowodanowej 

Hiperaldosteronizm pierwotny 

(zespół Conna)

background image

 

 

Hiperaldosteronizm 

pierwotny

Hipokaliemia

wydalanie K

+

 z moczem (>30 

mmol/l)

Hipernatremia (143-152 mmol/l)

Hipomagnezemia

background image

 

 

Wykonywanie badań 

przesiewowych

Wyrównać niedobór potasu

Odstawić spironolacton na 4 tygodni8e

Odstawić inne leki wpływające na układ 
RAA na 2 tyg.

Stosować: -adrenolityki i ew. blokujace 
kanał wapniowy 

W badaniu ambulatoryjnymi – pozycja 
pionowa przez 2-4 h przed badaniem 

W badaniu szpitalnym – pobranie rano 
krwi w pozycji leżącej i następnie po 2 h 
pionizacji 

background image

 

 

Oznaczenie aldosteronu – leki 

hipotensyjne

Verapamil  90-120 mg 2xdz.

Hydralazyna 10-12.5 mg 2xdz.

Prazosin   0.5-1.0 mg 3xdz.

Doxazosin  1-2 mg/d

background image

 

 

Zespół Conna

 

A.R.O.: 

<1ng/ml/h

 zahamowana

aldosteronemia spoczynkowa: 

>15 

ng/dl

 

aldosteron w moczu: 

>14 g/d

wskaźnik:

aldosteron (ng/dl) 

ARO (ng/ml/h)

>20

background image

 

 

ARO <1,0 ng/ml/h i brak 
wzrostu po stymulacji

3 dniowa dieta ubogosolna 

2-3 godziny pionizacji 
poprzedzonej podaniem 20 - 40 
mg furosemidu

Zespół Conna

background image

 

 

Zespół Conna

Testy hamowania 

(ostrożnie

)

3-dniowa dieta bogatosolna

ALDO w moczu: >14 

g/d

0,9% roztwór soli 2,0 l i.v./4h

ALDO: >10 ng/dl lub 

> 5 ng/dl

Test z fludrokortyzonem 

0,2 mg 2 x dz. przez 3 dni

ALDO: >6 ng/dl lub > 

5 ng/dl

Test z captoprilem

 (25 mg) po 2h  

ALDO  8,5-12 ng/dl (podejrzenie 
Conna)

background image

 

 

Klasyfikacja pierwotnego 

hiperaldosteronizmu

Przyczyna

Częstość 

występowania

Gruczolak kory 

nadnerczy

65%

Przerost kory 

nadnerczy

34%

Rak kory nadnerczy

<1%

background image

 

 

Pierwotny 

hiperaldosteronizm

Rodzinny hiperaldosteronizm typu 1 (1%)

Poddaje się leczeniu deksametazonem

Mutacja dwóch genów: CYP 11ß2-(syntazy 

aldosteronu) + CYP-11ß1 (11ß-hydroksylazy)

występuje rodzinnie 

wczesne incydenty naczyniowo-mózgowe

background image

 

 

Pierwotny 

hiperaldosteronizm

Rodzinny hiperaldosteronizm 
typu 2

 

Mutacja genowa – nieokreślona

W nadnerczach przerost lub 
gruczolak

Hiperaldosteronizm pierwotny co 
najmniej u 2 krewnych

background image

 

 

Zespół Conna

CT lub MRI nadnerczy

Jeżeli brak guza:

18 OH kortykosteron 

Scyntygrafia nadnerczy 
po DXA 

8 mg przez 3 dni 

Cewnikowanie żył nadnerczowych

 

(pobranie krwi na aldo i kortyzol 
również   z żyły głównej)

background image

 

 

Leczenie zespołu 

Conna 

Gruczolak 

 

operacja

 normalizacja 

poziomu K

+

, ale u 40% nadal nadciśnienie 

tętnicze

Przerost nadnerczy

 lub p/wskazania do 

operacji 

Spironolacton

 100 - 500 mg       

(hipogonadyzm, ginekomastia) 
dawka podtrzymująca 75 - 100 mg

Eplerenon 

25 mg 2 x 

dz. (INSPRA tabl. 25 i 50 mg 

Pfizer - selektywny antagonista receptora aldosteronu)

Amiloride

 10 - 40 mg 

Blokery kanału wapniowego

Inhibitory ACE

background image

 

 

Pierwotny aldosteronizm

Objawy 

Nadciśnienie tętnicze łagodne lub 
ciężkie 

Hipokaliemia (badanie przesiewowe)

Hipernatremia

Screenig test

ALDO / ARO (rano) wskaźnik  >20 
Aldosteronemia >15 ng/dl

Diagnoza pewna

Potwierdzenie, że guz nadnercza 
wydziela aldosteron autonomicznie

background image

 

 

 Hiperaldosteronizm pierwotny 

Wytyczne 2007 

Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego

   

Częstotliwość występowania 1-11%

Oznaczenie potasu we krwi –  badanie przesiewowe

30% przypadków to gruczolaki nadnerczy 

70% to przerost nadnerczy, rzadko rak lub 
aldosteronizm hamowany glikokortykosterydami

Może współistnieć z guzem chromochłonnym, 
nadczynnością przytarczyc i akromegalią 

Często powoduje nadciśnienie oporne 

Potwierdza -test z fludrokortyzonem, aro i aldo 

Przydatność wskaźnika aro/aldo kontrowersyjna 

Badania obrazowe MRI, TK i scyntygrafia z DXA

Dość często wyniki fałszywie dodatnie (przy 
decyzji opartej tylko na TK - 25% niepotrzebnych 
operacji)

N

background image

 

 

background image

 

 

Leki hamujące układ RAA

-blokujące

 - hamują  uwalnianie reniny             

    i wytwarzanie angiotensyny II

Inhibitory ACE: 

hamują powstanie ang II z ang I

Inhibitory ARB: 

znoszą efekty pobudzenia 

receptorów AT1, pobudzają receptory AT2

zmniejszenie migotania przedsionków i udarów 
mózgu

Opóźnienie  rozwoju cukrzycy

Ochrona przed powikłaniami cukrzycy 

Blokujące receptory aldosteronowe  

spironolacton, eplerenon

background image

 

 

Układ RAA a inhibitory ACE

I etap:

Obniżenie angiotensyny II 

Wzrost ARO

Obniżenie aldosteronu

II etap

Wzrost stężenia potasu

Wzrost aldosteronu 

Obniżenie ARO

background image

 

 

  

 

                                                                                                                   

                                               

background image

 

 

Mechanisms of aldosterone escape with ACE inhibitor 

or angiotensin II receptor blocker therapy

background image

 

 

Guz chromochłonny

nowotwór

rozwijający się z komórek 
chromochłonnych

z nadmiernym 
wydzielaniem katecholamin

background image

 

 

Pheochromocytoma

wydzielane hormony

 

Noradrenalina 

Adrenalina 

Inne hormony:

ACTH

Somatotropina

Kalcytonina

PTH

VIP

Erytropoetyna

Serotonina

Interleukina 6

background image

 

 

Guz chromochłonny

 

 komórki układu współczulno-nadnerczowego 

wydzielające KA 

 

 

Klasyczne cechy kliniczne

nadciśnienie tętnicze ,napadowe bóle 
głowy

poty, bladość skóry

kołatania serca, hipotonia ortostatyczna

nierozpoznany pheochromocytoma

przełomy nadciśnieniowe

zaburzenia rytmu serca

zawał serca

diagnostyka

potwierdzenie hormonalne

lokalizacja nadnerczowa lub 
pozanadnerczowa 
(paraganglioma)

background image

 

 

Pheochromocytoma

 

Objawy

Nadciśnienie tętnicze napadowe lub utrwalone, 
hipotonia ortostatyczna, bladość 

Screening test

Metoksykatecholaminy

Wyniki fałszywie dodatnie

Ciężkie choroby, trójcykliczne  antydepresanty   
   i inne leki zwiększające produkcje KA

Diagnoza pewna

 

MRI, scyntygrafia z metajodobezyloguanidyną 

131

I

background image

 

 

Pheochromocytoma

90% to guzy chromochłonne występujące 
sporadycznie, mogą być bezobjawowe

10% schorzenie dziedziczne związane z:

MEA-2A, MEA 2B

Zespół von Hippla-Lindaua

Rodzinne zespoły paraganglioma

Robert G. Dluphy: NEJM 

2002;346:1486

background image

 

 

Pheochromocytoma

Leki prowokujące Pheo

Aminy sympatykomimetyczne  

Trójcykliczne antydepresanty

Silbutramina

Kokaina

Interferują z badaniami 
biochemicznymi

Glukagon, sterydy, angiotensyna II,  
wazopresyna, histamina

Tyramina (sery i wina)

Metoclopramid

Efedryna

Inhibitory MAO

background image

 

 

Podstawy diagnostyki 

genetycznej guzów 

chromochłonnych

 

Germinalne mutacje genowe 

protoonkogenu 

RET

genu 

VHL

genu 

SDHD

podjednostka D dehydrogenazy 
bursztynowej

genu 

NF1

background image

 

 

Guz chromochłonny

 

 kwalifikacja do badań 

genetycznych 

Rejestracja chorych z pheochromocytoma  

(Freiburg i Warszawa)

 n = 271 (sporadyczny pheochromocytoma)

25% miało mutacje  szlaku 

germinalnego

 

w tym:

45% - mutacja VHL
20% - mutacja RET
17% - mutacja SDHD
18% - mutacja SDHB

Hartmut P.H. Neumann, Andrzej Januszewicz i inni.: NEJM 

2002;346:1456

background image

 

 

guzy chromochłonne mnogie

nowotwory w rodzinie

młody wiek 

rak rdzeniasty, rak nerki, naczyniak 
 siatkówki, hemangioblastoma, 
torbiel trzustki

neurofibroma (skóra, śluzówki) 

screnning – gen RET nie 
wystarczający

Guz chromochłonny

 

 kwalifikacja do badań 

genetycznych 

background image

 

 

Guz chromochłonny

 

Wolne metoksykatecholaminy     
w osoczu 

(badanie niedostępne w rutynowej pracy)

Wydalanie metoksykatecholamin 
 z moczem 

(50-1000 mg/24h)     

i

 

kwasu wanilinomigdałowego

 

background image

 

 

Czynniki wpływające 

na oznaczenia 

katecholamin

methyldopa

labetalol

-adrenolityki  

chinidyna

tetracykliny

erytromycyna

sulfonamidy

leki sedatywne

inhibitory MAO

chloropromazyn
a

imipramina 

p/histaminowe

orzech

y

banany

cytrus

y

wanilia

herbat

a

kawa

background image

 

 

Chromogranina A

Biologiczny marker pheochromocytoma i 
guzów neuroendokrynnych 

zwiększone stężenie – MEA

zespó

ł

 von Hippla-Lindau, neurofibroma, 

sporadyczne przypadki 
pheochromocytoma 

koreluje z wielkością guza 

Pheochromocytoma:    

188 ± 40,6 ng/ml

Pheochromo złośliwy: 

2932 ± 900 ng/ml

Hypertension 2000; 

36:1945

background image

 

 

Paraganglioma

Guzy z komórek 

chromochłonnych, 

pozanadnerczowe (n = 236)

Lokalizacja:

69% szyja i głowa

9,5% serce, płuca, śródpiersie 

21,5% w części brzusznej 

Dana Erickson i wsp. - Mayo Clinic: JCEM 2001; 

86:5210

background image

 

 

Paraganglioma

 

lokalizacja i objawy kliniczne

Guzy szyi i głowy

nadciśnienie 

nieprawidłowa masa w obrębie szyi

Poniżej szyi

 

nadciśnienie

hipotonia ortostatyczna,

bóle głowy

poty 

Dana Erickson i wsp. – Mayo Clinic: JCEM 2001; 86:5210–5216

background image

 

 

Guz chromochłonny 

Biochemiczne potwierdzenie guza

metoksykatecholaminy w moczu/24h

kwas wanilinomigdałowy w moczu/24h

dopamina i chromogranina w osoczu

rzadko testy:

hamowania - z klonidyną

lub pobudzania - z glukagonem

CT/MRI

Scyntygrafia

 z 

metajodobezyloguanidyną 

131

I

Trudności lokalizacyjne 

 diagnostyka obrazowa 

PET 

Badania genetyczne

 w kierunku mutacji genów 

VHL, RET, SDHD, SDHB - Krajowy Rejestr

background image

 

 

Predyspozycja rodzinna

MEN 2 -

zespół gruczolakowatości 

wewnątrzwydzielniczej typu 2

guz chromochłonny

rak rdzeniasty

PNP

NF1 

 nerwiakowłókniakowatość  typ 1 

(choroba Recklinghausena) - 

mutacja genu 

NF1

zmiany skórne ( plamy kawa z mlekiem)

nerwiakowłókniaki

guzy o.u.n.

guz chromochłonny

 

rakowiak

mutacja 
RET

background image

 

 

Predyspozycja rodzinna

PPS

 

- zespół guza chromochłonnego         

            i przyzwojaków - 

mutacja genu 

SDHD

VHL

 

- zespół von Hippla-Lindaua 

mutacja genu VHL

Naczyniak siatkówki

Hemangioblastoma o.u.n.

Rak jasnokomótkowy nerek

Guz chromochłonny 

background image

 

 

Lokalizacja 
zmian

 

Tomografia komputerowa (CT

)

 - gęstość 

>+10 HU (jednostek Hounsfielda)

MRI

 

lokalizacja pozanadnerczowa

 u dzieci

 u kobiet w ciąży

 

Scyntygrafia z MIBG 

123

I

Pozytronowa Scyntygrafia Emisyjna

         

    z zastosowaniem 

F18 DOPA

Scyntygrafia receptorów somatostatny

 

Octreoscan 

-

 

analog somatostatyny 

Endosonografia

background image

 

 

Guz 

chromochłonny

Operacja po przygotowaniu

 przez 2-3 tygodnie -adrenolityki

Fenoksybenzamina 

(Dibenzyran)

 

20 - 100 mg w dawkach podzielonych 
a następnie dołączenie leku ß-adrenalitycznego 

Doksazosyna 

(Doxagen XL 4 mg Merck)

Cardura

 1-8 mg lub Kamiren 

+ lek ß-adrenalityczny

Labetalol

background image

 

 

background image

 

 

Demser

-methyl-L-thyrozyna 

(analog tyrozyny) kompetycyjnie 
hamuje syntezę, redukuje zapasy 
katecholamin w komórkach guza 
maksymalnie po 3 dobach.

Początkowo 250 mg 2-3 x /d i po 2-
3 dniach wzrost do dawki 1.5- 2.0 
g

background image

 

 

Pheochromocytoma

1/3 guzów pheochromocytoma 
to guzy bezobjawowe 
(traktowane jako incidentaloma)

Głównie sporadyczne

Pheochromocytoma obustronne 
to głównie choroby dziedziczne 

25% guzów sporadycznych ma 
mutacje genowe germinalne 

background image

 

 

Guz chromochłonny

Wytyczne z 2007 r. 

Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego

 

B. rzadka przyczyna nadciśnienia tętniczego – 0,4%

Nadciśnienie utrwalone lub napadowe

Największa czułość diagnostyczna (97-98%) wolne 
metoksykatecholaminy w osoczu (mało dostępne 
badanie) najbardziej polecane metoksykatecholaminy  w 
moczu 

Testy hamowania i pobudzania po skutecznym leczeniu 
antagonistą receptorów 

95% guzów jest w nadnerczach 

Najbardziej czułym  jest TK i MRI

Scyntygrafia z MIBG- lokalizacja pozanadnerczowa

Badania genetyczne (zalecane)

Przygotowanie przed operacją (blokujące  a potem  
receptory)

background image

 

 

Zespół Cushinga

ACTH zależny

%

Przyczyna

Choroba Cushinga 80 Mikro i makrogruczolak 

przysadki

Ektopowe 

wydzielanie      

ACTH  / CRF

10

Rak 

owsianokomórkowy
Rakowiak
Guz chromochłonny
Rak sutka, jajnika, 

prostaty, przyusznic
Grasiczak

ACTH - niezależny

10

Gruczolak nadnercza
Rak nadnercza
Guzkowy przerost 

nadnercza

background image

 

 

Objawy zespołu Cushinga

 

otyłość 
androidalna 

plethora

miopatie, zaniki 
mięśni

nadciśnienie 
tętnicze

czerwone rozstępy 

zaburzenia 
miesiączkowania 

osteoporoza,

depresja

trądzik

impotencja

bezpłodność 

zaburzenia 
tolerancji 
glukozy, cukrzyca

hipokaliemia

background image

 

 

background image

 

 

Nieprawidłowe:

 

wydalanie 

wolnego kortyzolu z moczem

 

nocny test hamowania kortyzolu mała 
dawka  

DXM 1 mg

 o 22:00 kortyzol 

>5,0 

μg/dl

Stężenie kortyzolu o 24.00  

>7,5 μg/dl

Zespół Cushinga

Test hamowania DXA 2 mg/d przez dwa 
dni lub hamowanie dużą dawką DXM

  8 

mg/d przez 4 dni

background image

 

 

Hiperkortyzolemia (

F)

 insulina, 

 oporność insulinowa

 wrażliwość naczyń na substancje 

presyjne (NA i Angiotensynę II)

Bezpośredni wpływ (F) na mięśnie 

gładkie naczyń

 

 Angiotensynogen, 

 A.R.O.

Zespół Cushinga 

 nadciśnienie tętnicze 

 

background image

 

 

Zespół Cushinga

 

Objawy

Otyłość centralna, czerwone rozstępy, miastenia, 
zaniki mięśniowe, depresja, osteoporoza, cukrzyca

Screening test

Nocny test hamowania DXA (F <5 μg/dl, 

<1.8 μg/dl )

Wyniki fałszywie dodatnie

Leki przyspieszające metabolizm DXA (p/padaczkowe)

Diagnoza pewna 

ACTH. Kortyzol  w ślinie i wolny kortyzol w moczu, 
supresyjny test z DXA

background image

 

 

 

Zespół Cushinga 

 

Nadciśnienie tętnicze – leczenie

Usunięcie przyczyny zespołu Cushinga

 guz: przysadki, nadnercza, 
nowotworowy

Hamowanie wydzielania sterydów 
nadnerczowych:

-

aminoglutetymid 0,5 do 2,0 g/d

-

ketokonazol 800 - 1000 mg/d

-

metyrapon, mitotan 

Leki hipotensyjne

background image

 

 

Zespół Cushinga

 

Wytyczne z 2007 r. 

Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia 

Tętniczego

 

Zespół Cushinga - <0,1% populacji 

Nadciśnienie tętnicze u 80% chorych 

Typowa budowa ciała 

Ocena 24h wydalania kortyzolu z 
moczem (>40 μg/d)

Dwudniowy test z DXA - wydalanie 
wolnego kortyzolu >10 μg 

W teście nocnym z DXA kortyzolu >5 
μg/dl 

N

background image

 

 

 

Nocny test hamowania z DXA (1 mg)

 

Stężenie metoksykatecholamin w moczu 

dobowym 

 

ALDO i ARO w osoczu

wynik (+)

wynik (-)

Testy potwierdzające

Brak autonomicznego 

wydzielania

 

kortyzolu

 

aldosteronu

 

katecholamin

Obraz fenotypowy

Autonomiczne 

wydzielanie

 

 

kortyzolu

 

aldosteronu

 

katecholamin

 

Gęstość w CT ≤10 j.H. 

 

CT contrast-medium washout 50% at 

10

William F. Young, Jr. 
N Engl J Med 2007; 356:601-10.

 

Gęstość w CT >40 j.H. 

 CT contrast-medium washout <50% at 

10’

 

powtórzenie

 

CT po 6, 12 i 24 mies.

 

testy hormonalne corocznie, przez 4 

lata

 

chirurgiczne usunięcie guza Ø ≥ 4 cm

Rozważyć

 

biopsja cienkoigłowa

(jeżeli przerzuty lub podejrzenie 

infekcji)

 

leczenie chirurgiczne.

 

follow up z kontrolnymi CT co 3 m-ce

 

Guz Ø ≥ 1 cm 

z autonomicznym wydzielaniem 

hormonów

Leczenie 

chirurgiczne

Algorytm badania chorego z nadnerczowym 

„incidentaloma”

background image

 

 

Doustne środki 

antykoncepcyjne

Etynyloestradiol:

35, 30, 20 µg EE 

+ progestagen (pochodna 19-nortestosteronu)

Działanie:

EE ~ 200 x silniejsze od E

2

 

obniżenie FSH i wzrost 
angiotensynogenu)

zahamowanie osi podwzgórzowo-
przysadkowo-jajnikowej

background image

 

 

OC

5-letnie stosowanie OC 

RR >140/90 mm Hg u 5% ♀

przy NT odstawić OC

brak normalizacji RR po ½ 
roku diagnostyka 
nadciśnienia

background image

 

 

Przyczyna

NT hormonalne

Guz wydzielający 

reninę

Pierwotny reninizm

Choroby tarczycy

Nadczynność              

    i niedoczynność 

tarczycy

Choroby przytarczyc

Pierwotna 

nadczynność 

przytarczyc

Leczenie 

estrogenami

Doustne środki 

antykoncepcyjne

Inne

Akromegalia
Otyłość

background image

 

 

Nadciśnienie zależne od 

mineralokortikoidów

Przyczyna

Mineralokortikoi

d

Aldosteronizm pierwotny

aldosteron

Wrodzony przerost 
nadnerczy 
(blok 11 i 17)

DOC

Guz wydzielający DOC 

DOC

Deficyt 11-HSD

2

kortyzol

background image

 

 

background image

 

 

Nadciśnienie – nadmiar 

mineralokortikoidów

Hiperalosteronizm

ALDOSTERO

N

 

hipokaliemia

  ARO

  ALDO

Blok 17α-

hydroksylazy

DOC

hipogonadyzm

  ARO

   ALDO

   kortyzol

Blok 11β-

hydroksylazy

DOC

wirylizacja 

  ARO

 ALDO (n  lub )

Guzy nadnercza 
wydzielające DOC

DOC

guz nadnercza

  ARO

   ALDO

Niedobór 11β-HSD2
(pozorny nadmiar 

mineralokortikoidów)

KORTYZOL

wzmożone pragnienie

poliuria 

  ARO

  ALDO 

  metabolity kortyzolu

background image

 

 

Szczególnie częste 

przyczyny 

hiperaldosteronizmu

 

zastoinowa niewydolność serca

zawał serca 

nadciśnienie tętnicze - 

niskoreninowe

background image

 

 

Nadciśnienie tętnicze

Hipokaliemia

Alkaloza metaboliczna

Nadciśnienie młodocianych 

Niska waga urodzeniowa

Polidypsja 

Poliuria

ARO

Aldosteron

background image

 

 

prawidłow

e

THF/THE

Pozorny nadmiar 

mineral.

 zespół 

Liddle’a

 

mutacja MR

 nadmiar DOC

 

zespół ektopowego 

ACTH

Metabolity kortyzolu

 

lukrecja

 

zespół AME

(potwierdzony testem 

genetycznym)

Marcus Quinkler i wsp.: JCEM 2003; 88:2384

background image

 

 

 Aldo

 ARO

 Aldo

 ARO

 Aldo

 ARO

pierwotny 

hiperaldosteronizm

wtórny 

hiperaldosteron

izm

metabolity kortyzolu 

Aldo i ARO


Document Outline