W

enecja jest zbudowana 

na 117 małych wyspach i 

łączy ze sobą 150 

kanałów połączonych 

przez zaskakującą liczbę 

409 mostów z których 

tylko 3 przechodzą przez 

główny kanał. Teren, który 

one obejmują to 458 

kilometrów. Mimo, że 

miasto wydaje się małe 

jest w rzeczywistości 

bardzo rozległe jak na 

swój rozmiar. 

Satelitarny widok Wenecji

   

… miejscem, które pozwoli

   nam się bezwiednie zagubić
   i zapomnieć na cały dzień.

 

N

ie jest zatłoczonym miastem, 

   jej tajemnicze alejki prowadzące aż
   centrum miasta przechodzą
   w niekończące się boczne ścieżki 
   pozwolą nam na godziny spacerów podczas 

których możemy rozkoszować się pięknem 
mijanych miejsc udając że tak naprawdę wiemy, 
gdzie jesteśmy. 

Pałac Dożów  - widok od strony 
Piazzetty

N

ajprawdopo - 

dobniej jedynymi ze 
sposobów zwiedzenia 
całej okolicy Wenecji 
jest zwiedzanie go 
pieszo lub poprzez 
'drogie lecz warte 
swej ceny' gondole, 
wodne autobusy, 
taksówki.

Taksówki i autobusy wodne

Gondole

P

ierwsze wzmianki o Wenecji pochodzą z 452 roku, kiedy to 

osiedlili się na tych terenach ludzie uciekający przed 

barbarzyńskim plemieniem Hunów. Z czasem miasto 

przeszło we władanie Cesarstwa Bizantyjskiego. Pod jego 

wpływami nie znajdowało się zbyt długo; dość szybko 

odzyskało niezależność. 

W

 pierwszych wiekach istnienia Wenecja była państwem - 

miastem (na wzór greckich polis) o ustroju republikańskim. 

Jego głową był doża Wenecji (doge - książę). Chociaż 

wybierała go arystokracja miejska, gwarantująca 

nieusuwalność, to jednak w praktyce doża był bardzo często 

zmuszany do ustąpienia.

 

W

 owym czasie było to państwo wielonarodowościowe, 

wielokulturowe i wieloreligijne. Z jednej strony Wenecja 

leżała blisko Rzymu, a więc podlegała jurysdykcji papieskiej, 

z drugiej zaś w państwie panowała wolność religijna. 

Pojmowano ją jednak dość dowolnie, o czym może świadczyć 

fakt aresztowania Giordana Bruno za głoszone przez niego 

poglądy. 

N

a historię Wenecji składają się także zatargi z 

papiestwem oraz walki z innymi narodami. Do 

najpoważniejszego starcia z biskupem Rzymu doszło za 

pontyfikatu Juliusza II, kiedy to papież zorganizował 

przeciwko Wenecji Ligę w Cambrai. Walczono również z 

muzułmańskimi Turkami. Przyczyną tych wojen był handel 

ze Wschodem. Wenecja strzegła swoich wpływów, 

szczególnie tych, które dotyczyły kupczenia jedwabiem i 

przyprawami. Kiedy Vasco da Gama dotarł do Indii i doszło 

do walk między Portugalczykami a arabskimi kupcami, 

Wenecja wsparła Portugalczyków. Niestety, ponieśli oni 

klęskę, wobec czego zaczęło słabnąć także znaczenie 

Wenecji. 

P

od koniec XVIII wieku państwo - miasto zostało podbite 

przez Napoleona. Na mocy pokoju z Campo Formio Wenecję 

włączono do Austrii. 17 marca 1848 roku (w czasie Wiosny 

Ludów) na krótko ogłoszono niepodległość Wenecji. 

Ostatecznie w XIX wieku została włączona do Włoch. 

Przyjmuje się, że była to najdłużej istniejąca republika na 

świecie. 

Most Westchnień (Ponte dei Sospiri)

Z

 weneckim Mostem Westchnień 

wiążą się zarówno romantyczne, 
jak i ponure historie. Legendy głoszą, 
że zakochani, którzy pocałują się na tym
Moście, rychło staną na ślubnym 
kobiercu. 

M

ost Westchnień znajduje się nad 

Kanałem Pałacowym, łączy Pałac Dożów
 z drogą prowadzącą do więzienia.
Najprawdopodobniej jego nazwa wzięła
się od westchnień skazańców, którzy 
po raz ostatni mogli spojrzeć z tego Mostu na świat. Oprócz nich było 

to
 też miejsce westchnień zakochanych, tęskniących za swoimi 

partnerami. 
Nic więc dziwnego, że Most był wielokrotnie utrwalany na kartach 
powieści i zbiorów poezji

N

iewątpliwie Plac Św. Marka jest

 najbardziej znanym miejscem w
 Wenecji. Chociaż znajduje się w
najstarszej części miasta, to jednak
funkcjonują przy nim nowoczesne 
centra handlowe, restauracje i inne 
obiekty użyteczności publicznej. Obecnie Plac Św. Marka

    połączony jest z Piazzettą San Marco. Obszar ograniczono 
    Pałacem Dożów i Bazyliką Św. Marka. Naprzeciwko świątyni 
    postawiono tzw. skrzydła Napoleona, czyli budynek w stylu 
    klasycystycznym, łączący ze sobą obiekty Starej i Nowej 
    Prokuracji Obok Starej Prokuracji znajduje się wieża zegarowa,
    zaś przy Nowej zlokalizowano dzwonnicę św. Marka Campanile.
    W większości są to obiekty zabytkowe, powstałe jeszcze w XVI 

stuleciu.

Plac św. Marka 

(Piazza San 

Marco

)

B

azylikę Św. Marka 

wybudowano przy Placu 

Św. Marka. Wenecjanie 

chcieli w ten sposób 

godnie pochować 

relikwie patrona miasta. 

J

uż w 828 roku kupcy 

weneccy wykradli jego 

szczątki z Aleksandrii i 

przywieźli na lagunę. 

Zgodnie z legendą, to 

właśnie tu miał 

spoczywać św. Marek, o 

czym miał mu 

powiedzieć anioł. 

N

ic więc dziwnego, że 

ewangelistę uznano za 
patrona Wenecji, a jego 
symbol skrzydlatego lwa 
przytrzymującego księgę ze 
słowami 

„Pax tibi, Marce 

evangelista meus" 

umieszczono w herbie 
republiki.

Bazylika św. Marka

Wnętrze bazyliki św. Marka

• Podzielone rzędami marmurowych
kolumno złoconych, 
o korynckich głowicach.

• Dolne partie ścian i filarów 
pokrywają płyty marmuru a 
powyżej nich oraz na
powierzchniach posadzki, 
kopuł i sklepień umieszczono
bogate mozaiki ze złotych 
i szklanych tesser.

• Do ich ułożenia doża
Domenico Selvo sprowadził 
artystów z Konstantynopola

Święty Marek i skrzydlaty lew trzymający księgę z 
napisem „

 „Pax tibi, Marce evangelista meus"

P

ałac Dożów pełnił 

doniosłą rolę w życiu 
publicznym Wenecji. 
To właśnie on był 
siedzibą kolejnych 
władców i rządów. 
Początkowo pełnił 
funkcje obronne, ale 
z czasem stał się 
obiektem 
reprezentacyjnym.

Pałac Dożów (Palazzo Ducale)

M

ost Rialto to najstarszy, a jednocześnie jedyny most 

wenecki wznoszący się nad Kanałem Grande. Było tak 

aż do chwili powstania mostu Ponte dell'Accademia w 

1854 r. Trzeba przyznać, że pomimo swojego wieku most 

Rialto wywiera ogromne wrażenie. Wynika to nie tylko z 

jego kształtu i architektury, ale również z tego, iż na 

jednoprzęsłowej budowli znalazło się miejsce dla 

kramów kupieckich, porozdzielanych łukami arkad. 

W

enecki karnawał stanowi 

europejski odpowiednik 

karnawału w Brazylii. Włosi 

bardzo wcześnie rozpoczynają 

świętowanie, bowiem pierwsi 

przebierańcy pojawiają się na 

ulicach Wenecji już w drugi    

dzień Bożego Narodzenia. 

Największe tłumy gromadzą 

się głównie w noc sylwestrową 

i Nowy Rok, ale to Święto 

Trzech Króli jest punktem 

kulminacyjnym weneckiej 

zabawy. Jej zwieńczeniem jest 

północ z wtorku na Środę 

Popielcową, kiedy to zaczyna 

się Wielki Post. 

N

iezbędnym 

elementem podczas 

karnawału w Wenecji są 

przebrania i maski. 

Zwyczaj ten wywodzi 

się z dawnych wieków, 

kiedy to pod 

przebraniami zmieniano 

warstwy społeczne. 

Pozwalało to na 

spokojne i pozytywne 

ujście negatywnych 

emocji w stosunku do 

konkretnej warstwy. 

J

uż od połowy stycznia na 

wystawach sklepów 
pojawiają się pierwsze 
strojne suknie z epoki 
(można kupić lub 
wypożyczyć), a w hotelach 
coraz trudniej o wolne 
miejsce. Po czym nagle na 
Piazza San Marco z dnia na 
dzień powstaje ogromna 
scena z napisem "Carnevale" 
- zapowiedź wielkiego, 
dziesięciodniowego balu 
maskowego.