STANY ZAGROŻENIA ŻYCIA U DZIECI

STANY

ZAGROŻENIA

ŻYCIA U DZIECI

STANY

ZAGROŻENIA

ŻYCIA U DZIECI

DLACZEGO BOIMY SIĘ

CHORYCH DZIECI ?

Brak możliwości zebrania bezpośredniego
wywiadu.

Duża rozpiętość wieku i masy

ciała.

Schorzenia i reakcje właściwe tylko wiekowi

dziecięcemu.



Około 30 -35 % pacjentów na

oddziałach ratunkowych to chorzy

w wieku dziecięcym



Od 3 – 6 % wizyt może skończyć

się śmiercią lub ciężkim

kalectwem jeżeli nie są leczone na

czas i w odpowiedni sposób

NAJCZĘSTSZE STANY

ZAGROŻENIA ŻYCIA

U DZIECI

NAJCZĘSTSZE STANY

ZAGROŻENIA ŻYCIA

U DZIECI

Urazy oraz zaburzenia funkcji

układu oddechowego lub

ośrodkowego układu nerwowego

55 % !

40 % u niemowląt
30 % między 1 a 5 rokiem
życia !

ODMIENNOŚCI

FIZJOLOGICZNE U DZIECI

UKŁAD ODDECHOWY :

•

oddychanie głównie przez nos

• krótkie, szerokie górne drogi
oddechowe ( łatwość

zakażenia )

• oskrzela głównie odchodzą pod
równym kątem

( ciała obce ! )

• wdechowe ustawienie klatki piersiowej
( brak

możliwości pogłębienia oddechu ! ;
mała rezerwa

tlenowa ! )

ODMIENNOŚCI

FIZJOLOGICZNE U

DZIECI

UKŁAD KRĄŻENIA :

•

możliwość istnienia wad wrodzonych

• serce - niedojrzałe komórki mięśniowe,
brak

możliwości wzrostu siły skurczu mięśnia

• wzrost rzutu serca poprzez wzrost akcji
serca

ODMIENNOŚCI

FIZJOLOGICZNE U

DZIECI

•

wyższa zawartość wody w organizmie

•   większa  ilość  krwi  na  kilogram  masy  ciała
•      większa    powierzchnia    skóry    w    stosunku
do  masy

ciała, co się równa większej utracie ciepła
i wody

przez organizm

• brak możliwości zagęszczania moczu 

utrata wody

STAN NAGŁY

Wymaga szybkiego rozpoznania

problemu klinicznego i ustalenia

jego przyczyny; rozpoznanie i

leczenie ukierunkowane jest

głównie na określone narządy.

STAN ZAGROŻENIA

ŻYCIA

Wymaga wstępnej stabilizacji

stanu dziecka na miejscu i

transportu do Oddziału

Intensywnej Terapii.

WE WSZYSTKICH STANACH

NAGŁYCH NAJPOWAŻNIEJSZYM

ZAGROŻENIEM ŻYCIA PACJENTA

JEST DEFICYT TLENU.

W ZWIĄZKU Z TYM NAJWAŻNIEJSZE

JEST PRZYWRÓCENIE I UTRZYMANIE



OBJAWY KLINICZNE



1. senność z małym zainteresowaniem

badaniami lub bolesnymi zabiegami

2. pobudliwość z niemożnością uspokojenia

dziecka przez rodziców

3. hipo lub hipertermia

4. Objawy niedożywienia lub odwodnienia z

osłabieniem ssania

5. marmurkowata skóra ze słabym

wypełnieniem kapilar

6. uporczywe wymioty , niezależnie od

karmienia

7. napady drgawkowe

OBJAWY KLINICZNE

8. zaburzenia oddychania np., zaciąganie

przestrzeni międzyżebrowych i podżebrowych,

oddychanie przeponowe

9. sinienie lub świst krtaniowy

10. sinica warg i kończyn z brakiem tętna na

kończynach

11. znaczny krwiomocz

12. obecność urazu głowy lub tułowia

13. wybroczyny krwotoczne

14. Tachykardia, tachypnoe

15. Bradykardia, bradypnoe

POSTĘPOWANIE Z

DZIECKIEM NIEPRZYTOMNYM

GŁÓWNE PRZYCZYNY UTRATY
PRZYTOMNOŚCI :

•

zatrucie

• zakażenie: zapalenie opon mózgowych,
posocznica

•   uraz głowy
•   drgawki lub stan popadaczkowy
•   hipoglikemia lub cukrzycowa kwasica
ketonowa

POSTĘPOWANIE Z

DZIECKIEM

NIEPRZYTOMNYM

POSTĘPOWANIE :

•

ZABEZPIECZENIE K – O

• POZYCJA BOCZNA USTALONA
• SZYBKA DIAGNOSTYKA (hipoglikemia,
niedotlenienie, zatrucie, inne zaburzenia
oun)



Urazy stanowią główną przyczynę

zgonów u dzieci. Liczba zgonów

spowodowana urazami przewyższa

czterokrotnie liczbę zgonów z

jakiejkolwiek innej przyczyny.

Najtragiczniejszym skutkiem urazów

są zgony, należy jednak pamiętać o

znacznej chorobowości powodowanej

przez urazy, która wymaga opieki

medycznej , a także ogranicza

późniejszą aktywność życiową dzieci.



Noworodek i niemowlę (od urodzenia do końca 1

roku życia ) – w pierwszych 6 miesiącach

dominują upadki, w drugim półroczu wzrasta

ryzyko uduszenia



1 – 2latka – to głównie upadki, spożycie trucizny,

oparzenia, wypadki samochodowe, utonięcia



Wiek przedszkolny 2-5 lat – upadki, potrącenia

pieszych, spożycie trucizny, oparzenia, utonięcia



Wiek szkolny 5-10lat – upadki, wypadki

rowerowe, potrącenia pieszych, wypadki

samochodowe, utonięcia



Nastolatek 10-14lat – upadki, wypadki

rowerowe, potrącenia pieszych, sport,



Wiek dorastania powyżej 14 lat – spożycie

trucizn, wypadki rowerowe sport, bójki wypadki

samochodowe, praca, samobójstwa, utonięcia



Urazy narządów wewnętrznych są najczęstszą

przyczyną zgonów wśród dzieci.



Większość urazów to urazy tępe.



Najczęściej urazy dotyczą głowy, klatki

piersiowej, brzucha (śledziona i wątroba).



Niewielkie rozmiary ciała i bliskość narządów

powodują, że urazy u dzieci mają charakter

wielonarządow.



Układ kostny jest bardziej sprężysty i mniej

uwapniony dlatego w małym stopniu absorbuje

siłę urazu.



Mimo braku zewnętrznych oznak urazu

uszkodzenia wewnętrzne mogą być bardzo

rozległe



Główną przyczyną zgonów dzieci w wieku od 6

miesięcy do 19 lat są wypadki samochodowe.

Corocznie ginie w ten sposób około 7500

dzieci (pasy bezpieczeństwa i foteliki

ochronne!)



Urazy pieszych są najczęstszą przyczyną

zgonów dzieci pomiędzy 5 a 9 rokiem życia.

Corocznie umiera około 1700 dzieci.



Urazy w czasie jazdy rowerem – corocznie

ginie w wypadkach około 600 dzieci w wieku 4

-13lat (zapobieganie to stosowanie kasków)



UTONIĘCIA



Szczyt występowania przypada na wiek 1-5

lat oraz u chłopców na wiek 10-19 lat.

Najczęstsze miejsca utonięć to baseny i

jeziora oraz wanny u dzieci w 1 roku życia.



Ważniejsze uszkodzenia narządów

wewnętrznych to: niedotlenienie mózgu w

wyniku blokady dróg oddechowych, obrzęk

płuc, który powstaje w związku z niedodmą

rozwijającą się w wyniku niedoboru

surfaktantu oraz ostra niewydolność nerek.



Prawdopodobieństwo przeżycia ratowanego

zależy od temperatury wody (szanse są

większe, gdy temperatura < 21 stopni) i czasu

trwania akcji ratunkowej



ZADŁAWIENIE



Ciała obce są najczęstszą przyczyną zgonów

urazowych u dzieci w 1 roku życia.



20% zgonów z powodu aspiracji ciał obcych

przypada na pierwsze 4 lata życia.



Czynniki mające wpływ na rokowanie to:

wielkość i rodzaj ciała obcego, położenie (im

mniejsze dziecko, tym wyżej zatrzymuje się

ciało obce = mniejsza średnica dróg

oddechowych) oraz stopień i czas trwającego

niedotlenienia.



ZATRUCIA



Każdego roku ulegają zatruciu 2 miliony dzieci

poniżej 5 roku życia.



U dzieci występują 2 okresy, w których zatrucia są

szczególnie częste: między 1 a 5 rokiem życia i w

okresie dojrzewania. Pierwszy z nich wiąże się z

nieświadomym, przypadkowym spożyciem

substancji, a drugi to na ogół próby samobójcze.



Najczęstsze żródła zatruć to: leki, środki czystości,

rośliny, kosmetyki. Należy często kontrolować

stopień świadomości, obserwować reaktywność i

szerokość żrenic, zapach z ust, stan układu

sercowo- naczyniowego oraz stan neurologiczny.



ZATRUCIA C.D.



Usunięcie zawartości żołądka- wywołanie

wymiotów albo prze płukanie żołądka.Dawkowanie

syropu z wymiotnicy: dzieciom między 6 a 12

miesiącem życia podaje się 10 ml, a dzieciom od 2

roku 15 ml. Po każdej dawce należy podać płyn.

Nie podajemy w zatruciach węglowodorami i

substancjami żrącymi.



Płukanie żołądka- wykonuje się u dzieci nie

mogących przyjąć syropu z wymiotnicy. Dzieci z

obniżoną świadomością powinny być

zaintubowane na czas zabiegu.



Adsorpcja trucizny- jest to związanie pozostałej

trucizny za pomocą węgla aktywowanego.

Dzieciom przed 12 rokiem podaje się 15-30 gr., a

dzieciom powyżej 12 lat 50-100 gr.



NAPADY DRGAWKOWE



Drgawki to nieprawidłowe

wyładowania w korze lub pniu

mózgu o charakterze napadowym



Drgawki u małych dzieci

spowodowane są najczęściej urazem

okołoporodowym, zakażeniem lub

defektem anatomicznym



U starszych dzieci występują z

powodu niedotlenienia, hipoglikemii

lub podwyższonej temperatury ciała



KLASYFIKACJA



Drgawki gorączkowe.



Drgawki wtórne do spożycia ciał toksycznych.



Zaburzenia metaboliczne.



Zaburzenia śródczaszkowe.



Napady padaczkowe.



Drgawki kloniczno- toniczne. Przed

wystąpieniem drgawek może występować aura, a

po senność popadaczkowa.



Drgawki miokloniczne- nagłe zgięcie tułowia z

wyprostowaniem lub zgięciem kończyn.



Drgawki noworodkowe-zesztywnienie, ruchy

pedałowania nogami, cmokanie wargami, ruchy

gałek ocznych i języka.



POSTĘPOWANIE



ochrona przed urazem



tlenoterapia



eliminacja czynników wywołujących drgawki

(temperatura ciała, poziom glikemii itp.)



farmakoterapia - benzodwuazepiny,



- barbiturany



- paracetamol i/lub ibuprofen



- furosemid, 20% mannitol

Document Outline