Prezentacja programu PowerPoint

ZASTOSOWANIE

KRYPTOGRAFII

W SZYFROWANIU DANYCH

AUTOR

EWA MICHNIEWICZ

PRACA NAPISANA POD KIERNKIEM

DR JACKA MATULEWSKIEGO

PODSTAWOWE ZADANIA KRYPTOGRAFII



Poufność

zapewnia tylko i wyłącznie uprawnionym do tego

jednostkom na korzystanie i oglądanie danych w czytelnej
formie.



Uwierzytelnianie

jest to proces potwierdzający podaną

tożsamość użytkownika, urządzenia końcowego, bądź jednego
i drugiego. Może to być klient, serwer, zwrotnica, router,
ściana ogniowa.



Integralność

zapewnia, że dane nie zostały w żaden sposób

zmienione lub zniszczone przez osoby niepowołane.



Niezaprzeczalność

tworzenie zaszyfrowanych dowodów

przesłania wiadomości, uniemożliwiających nadawcy wyparcie
się autorstwa

Techniki szyfrowania

danych

Tryb
elektronicznej
książki kodowej

ECB

(Electronic

Code Book)

Tryb wiązania
bloków
zaszyfrowanych

CBC

(Cipher Block

Chaining

Tryb
sprzężenia
zwrotnego
zaszyfrowaneg
o tekstu

CFB

(Cipher
Feedback).

Tryb sprzężenia
zwrotnego bloków
wyjściowych

OFM

(Output Feedback

)

Reprezentuje
najprostszą
technikę
szyfrowania
blokowego. Po
wstępnym
podzieleniu
tekstu jawnego
na bloki, każdy
blok szyfrowany
jest w blok
szyfrogramu.

Każdy blok tekstu
jawnego jest przed
szyfrowaniem łączony
operacją XOR z
poprzednim blokiem
szyfrogramu.
Wykorzystano w tym
trybie mechanizm
sprzężenia zwrotnego
tzn. blok wyjściowy
jest wykorzystywany
do modyfikacji
kolejnego bloku
wejściowego.

Umożliwia
szyfrowanie
danych w
jednostkach
mniejszych niż
rozmiar
pobranego bloku
tekstu jawnego.

Jest podobny do
trybu CFB z tą
różnicą, że zamiast
wyniku operacji XOR
na najmłodszej
pozycji rejestru
przesuwającego
kierowany jest wynik
szyfrowania kluczem
K bloku najstarszych
bitów rejestru.

Stosowane do
transmisji
pojedynczych
wartości, np.
klucza;

Transmisja większych
zestawów danych, np.
FTP;

Transmisja
strumieniowa
bajt po bajcie,
np. TELNET;

Transmisja
strumieniowa bajt po
bajcie, w kanałach
podatnych na
zakłócenia.

Pojęcia stosowane w kryptografii



Szyfrowanie

Proces przekształcania tekstu jawnego w szyfrogram tak, że zostaje ukryta
jego zawartość. Do przekształcenia używa się algorytmu szyfrującego.



Deszyfrowanie

Proces przekształcania szyfrogramu w tekst jawny tak, że

jego zawartość zostaje ponownie odkryta. Do przekształcenia używa się
algorytmu deszyfrującego.



Algorytm szyfrujący

Jest to zbiór metod postępowania, który prowadzi do

zaszyfrowania tekstu jawnego w szyfrogram



Algorytm deszyfrujący

Zbiór metod służących do przekształcenia

szyfrogramu w tekst jawny.



Klucz

Zbiór informacji potrzebnych algorytmowi szyfrującemu lub

deszyfrującemu do poprawnego działania. Może to być jeden bajt albo
kilkaset bitów. Klucz może być tajny albo publiczny.



Klucz tajny

Dla algorytmów symetrycznych jest to zarówno klucz szyfrujący

jak i deszyfrujący. Dla algorytmów asymetrycznych jest to klucz prywatny
służący jedynie do deszyfrowania.



Klucz jawny

Dla algorytmów asymetrycznych jest to klucz szyfrujący. Jest

udostępniany publicznie.



Kryptograficzne funkcje hashujące

są zwykle używane do obliczenia

wyciągu z wiadomości podczas tworzenia cyfrowego podpisu. Funkcja hashująca
kompresuje bity wiadomości do wartości o określonej długości (hash value).
Funkcja hashująca czyni to w sposób, który sprawia niezwykle trudnym
pojawienie się wiadomości, która dałaby w rezultacie tę samą hash-wartość.



Cyfrowe podpisy

Niektóre algorytmy z kluczem publicznym mogą być

używane  do  generowania  cyfrowych  podpisów.  Podpis  cyfrowy  jest  blokiem
danych, który został wygenerowany za pomocą określonego tajnego klucza oraz
istnieje  klucz  publiczny,  który  może  być  użyty  do  weryfikacji  czy  podpis  został
naprawdę  wygenerowany  za  pomocą  odpowiadającego  klucza  prywatnego.
Algorytm użyty do generowania podpisu musi być taki, że bez znajomości klucza
prywatnego  nie  jest  możliwe  stworzenie  podpisu,  który  byłby  zweryfikowany
jako ważny.

Podział algorytmów

Algorytmy ograniczone

Dzisiaj interesuje się nimi jedynie z

historycznego punktu widzenia i nie są dobre

dla potrzeb prawdziwego bezpieczeństwa.

Wystarczy bowiem odkryć jeden algorytm by

możliwe było odszyfrowanie wszystkich

wiadomości, które zostały nim zakodowane.

Algorytmy z kluczem

ich algorytmy są znane, ale by odczytać

konkretną wiadomość musimy posiadać

właściwy klucz.

1. Symetryczne

– używają tego samego klucza do

szyfrowania  i  do  deszyfrowania  wiadomości,  albo
klucz  deszyfrujący da  się  bezpośrednio wyprowadzić
z  klucza  szyfrującego.  Znajomość  zatem  dobrego
klucza  służącego  do  zakodowania  wiadomości
umożliwia  także  jej  odczytanie.  Są  szybsze  od
asymetrycznych.

Strumieniowe

– kodują jedną jednostkę informacji (bit) w

tym samym czasie

Blokowe

– kodują grupę informacji (wiele bitów) w tym

samym czasie

2. Asymetryczne (z kluczem publicznym)

– używają

odmiennego  klucza  do  szyfrowania  i  deszyfrowania,
a  klucza  deszyfrującego  nie  da  się  wyprowadzić  z
klucza  szyfrującego.  Klucz  szyfrujący  jest  zwykle
udostępniany  publicznie  tak,  iż  każdy  może
zakodować informację jednak jej odczytanie możliwe
jest

jedynie

przez

adresata,

który

posiada

odpowiedni klucz deszyfrujący – nie ujawniany.

Szyfrowanie symetryczne

Nadawca

Odbiorca

Wiadomość jawna Wiadomość zdeszyfrowana

wiadomość

zaszyfrowana

Szyfrowanie

klucz prywatny

Deszyfrowanie

klucz prywatny

Do najczęściej używanych i obecnie stosowanych
algorytmów z kluczem symetrycznym należą:



DES



3DES



RC-2



RC-4



RC-5



IDEA



Blowfish



Rijndael

Szyfrowanie asymetryczne

Nadawca

Odbiorca

Wiadomość jawna Wiadomość zdeszyfrowana

wiadomość zaszyfrowana wiadomość zaszyfrowana

Szyfrowanie

klucz publiczny

odbiorcy

Deszyfrowanie

klucz prywatny

odbiorcy

Do wykorzystywanych obecnie algorytmów
opartych o metodę klucza asymetrycznego
należą:



DSS



ElGamal



RSA.

Program ma na celu
przedstawienie różnych
rodzajów szyfrów



Szyfrowanie tekstowe



Zastosowanie szyfru Cezara



Rot 13



Zastosowanie dowolnego
przesunięcia



Operacja XOR



Kodowanie przy użyciu hasła

ROT 13

Zasada działania jest

identyczna jak w

przypadku szyfru Cezara -

różnica polega na wartości

przesunięcia. W tym

przypadku każdą literę

tekstu jawnego

zamieniamy na literę,

znak przesunięty o 13

miejsca w prawo podczas

szyfrowania . W celu

odszyfrowania tekst

powtarzamy operację tym

razem przesuwając litery,

znaki o 13 pozycje w lewo.

XOR

Operacja XOR to operacja na

dwóch

bitach

zwracająca

wartość 1 lub 0.

0 XOR 0 = 0

1 XOR 1 = 0
0 XOR 1 = 1
1 XOR 0 = 1

Procedura

szyfrowania/deszyfrowania
zostaje wykonana tak, że
każdy znak tekstu
jawnego/zaszyfrowanego
zostaje xor’owany przez
wartość $a86 i następnie
zapisany do pliku
wyjściowego. Po kolejnym
dokonaniu operacji XOR z
pliku zaszyfrowanego
otrzymamy plik z tekstem
jawnym. Procedury szyfruj
/deszyfruj są identyczne.

Kodowanie przy użyciu

hasła

Znacznie lepszym sposobem

ukrywania informacji jest ich
kodowanie z użyciem hasła.
Wybierając

plik

zaszyfrowania

pola

FileListBox1

wpisujemy

hasło według którego ma
być

dany

plik

szyfrowany/odszyfrowywany
.

Wykonana

zostaje

procedura
szyfrowania/deszyfrowania.

hasło

xor

tekst_niezaszyfrowany =
tekst_zaszyfrowany

hasło xor tekst_zaszyfrowany
= tekst_niezaszyfrowany

Document Outline