Slajd 1

1. Wywiad

2. Oglądanie

3. Badanie ruchu:

- czynny

-bierny

4. Testy różnicowe, kliniczne i

oporowe

5. Badanie gry stawowej

6. Badanie palpacyjne

7. Testy neurologiczne

8. Badania dodatkowe

-aktualne dolegliwości

-przebieg choroby

-wywiad socjalny

-wcześniejsze choroby

-choroby występujące w rodzinie

rodzinie

-mobilność pacjenta

-postawa ciała

-budowa ciała

-skóra

-środki pomocnicze

Podział wg Cyriax’a:

-elementy kurczliwe :

mięśnie, ścięgna oraz ich przyczepy

-elementy niekurczliwe :

kości, torebki stawowe, więzadła,

kaletki, pochewki ścięgniste,

powięzie, nerwy

0=brak ruchomośc

1=ruchomość bardzo ograniczona

2=ruchomość mało ograniczona

3=ruchomość prawidłowa

4=ruchomość nadmierna, bez bólu

5=ruchomość nadmierna z bólem

6=pełna niestabilność

0,1,2- hypomobilność

3- stan fizjologiczny

4,5,6- hipermobilność

specyficzne, proporcjonalne zaburzenia ruchomości,

w momencie gdy zajęta jest cała torebka stawowa,

najczęściej w wyniku zwyrodnienia

-staw ramienny:

rotacja zewnętrzna, odwodzenie,

rotacja wewnętrzna

-staw biodrowy: rotacja wewnętrzna, prostowanie,

odwodzenie, rotacja zewnętrzna

Opór fizjologiczny (prawidłowy):

miękki, elastyczny

- mięśne,

ścięgna

silny, mocny, elastyczny

-więzadła

i torebka stawa

twardy, elastyczny

- chrząstka

twardy, nieelastyczny

- kości

Opór końcowy nieprawidłowy (patologiczny)

Pojawia się w innym miejscu niż fizjologiczny- za wcześnie

blizny - mocniejszy, mniej elastyczny

tkanka łączna - elastyczny, ale mniej miękki

Zmieniony opór końcowy jest wskazaniem do

mobilizacji stawów!!!

Zablokowanie czynnościowe dotyczy

restrykcji ruchowych stawu w zakresie

ruchów biernych mieszczących się

pomiędzy barierą fizjologiczną a

bariera anatomiczną stawu (pomiędzy

granicą ruchu czynnego i biernego).

Stodolny 1997

- mięśnie –napięte i przykurczone włókna

mięśniowe

- więzadła, powięzie, tk. podskórna –napięte i

przykurczone struktury łącznotkowe

- nerwy – bariery ruchomości względem tk.

otaczających

- punkty spustowe, punkty maksymalnej bolesności

– bariera przepływu płynów tkankowych

Oceniamy wszystkie elementy

kurczliwe i niekurczliwe stawu

(artronu) : t.j. torebka stawowa,

więzadła, mięśnie, ścięgna,

powierzchnie ślizgu, drogi

nerwowe biorąc pod uwagę

psychikę (mózg)

Oceniamy wszystkie elementy stawu

poza nerwowymi drogami ruchowymi

Zasada Cyriax'a

: kiedy ból pojawia się

w czasie badania zarówno ruchu

czynnego jak i biernego w tym samym

kierunku oznacza to, że uszkodzone

zostały struktury niekurczliwe (inter),

jeśli ból występuje w kierunkach

przeciwnych uszkodzone została

jednostka mięśniowo-ścięgnista

(contactile)

Grą stawową w zarówno w czasie

badania jak i w czasie leczenia jest

ślizg, trakcja i kompresja. W

badaniu wykonujemy techniki w 3

stopniach:

– wyrównanie,

– napięcie,

III

– rozciągnięcie

Podczas badania, trakcja

zmniejsza dolegliwości

bólowe, kompresja powoduje

nasilenie się dolegliwości

bólowych

polega na wykonaniu ruchów ślizgu, we

wszystkich możliwych kierunkach w

badanym stawie

reguła wklęsło-wypukła wg

Kaltenborna mówi, że różnicując

powierzchnię stawową, której ruchy są

ograniczone, możemy ustalić kierunek

zablokowania ślizgu.

maksymalny skurcz

izometryczny w połowie

zakresu ruchu. Ten test bada

siłę mięśnia oraz dolegliwości

bólowe.

- skóra i tk. podskórna (temperatura,

czucie)

- mięśnie i ścięgna (przesuwalność,

bolesność)

- pochewki ścięgien i kaletki maziowe

(zgrubienia, obrzęki, krepitacje)

- stawy (kość, torebka stawowa, więzadła)

Pozycja winna być tak dobrana, aby

pacjent miał zapewnione

maksymalne rozluźnienie. W czacie

terapii nie należy prowokować

jakichkolwiek sytuacji powodujących

zaburzenia napięcia mięśniowego.

Stabilizacją proksymalnej części

stawu .

winna być jak najbardziej:

-ergonomiczna

-wygodna

-stabilna

ręka stabilizująca

–chwyt jak

najbliżej szpary stawowej, nie

powinien być bolesny dla pacjenta,

ręka mobilizująca

– chwyta

poruszany człon jak najbliżej

szpary stawowej -krótkie dźwignie,

Zarówno trakcja jak i ślizg

przechodzą prostopadle (trakcja),

równolegle (ślizg) do płaszczyzny

leczniczej w kierunku

zablokowanego ślizgu. Kierunek ten

określa reguła wklęsło-wypukła

Kaltenborna lub test ślizgowy.

-działając prostopadle do płaszczyzny

leczenia stosujemy trakcje

przeciwbólową ewentualnie mobilizację

trakcyjną (hypomobilność stawu)

-działając równolegle do płaszczyzny

leczenia stosujemy mobilizację ślizgową

w kierunku zablokowanego ślizgu

-trakcję przeciwbólową wykonujemy w aktualnej

pozycji spoczynkowej . Jeżeli podczas terapia

pojawia się ból przyczyną może być

nieprawidłowe ustawienie w stawie. Należy wtedy

zmienić ustawienie przez mobilizację ślizgową

-mobilizacja trakcyjna oraz mobilizacja ślizgowa

powinny być bezbolesne

-każde ograniczenie ruchomości powinna być

leczone w kolejności: mobilizacja trakcyjna a

następnie mobilizacja ślizgowa, w kierunku

ograniczenia

-w sytuacji dużych ograniczeń mobilizacja

ślizgowa w stronę zaburzenia może być

bolesna, stosujemy wtedy mobilizację w

kierunkach bezbolesnych. Kiedy ograniczenie

się zmniejszy przechodzimy do mobilizacji

właściwej w kierunku ograniczenia

Trakcję oraz ślizg wykonuje się jako:

- gra stawowa – I

, II

, III

- mobilizacja przeciwbólowa – I

, II

- mobilizacja trakcyjna – III

- mobilizacji ślizgowej – I

-podczas testu ślizgowego

Większość mobilizacji ślizgowych łączy

się z trakcją w I

- pulsacyjna – niewielkie wychylenie i

powrót w pozycji spoczynkowej stawu

- oscylacji – szybkie ruchy wibracyjne o

małym wychyleniu

- technika Hold Relax ( koncepcja

PNF)

- mięśnie powinny być rozluźnione, a staw

wcześniej rozgrzany (masaż,PIR)

- pulsacja, oscylacja – trakcja, ślizg

- rozciąganie tkanek miękkich

- w przerwach między mobilizacjami nie

wracamy do pozycji spoczynkowej

Brak wskazań

- Nadruchomość -mobilizacje

- Ostre stany zapalne

Zmiany dermatologiczne

Osteoporoza

Stany nowotworowe

- Zaburzenia krzepnięcia krwi -

- Choroby zakaźne

- Brak zgody pacjenta

Document Outline