Wyhzsza

Cel prezentacji

Celem prezentacji jest zapoznanie

się z

rodzajami występujących chorób

zawodowych

oraz ich charakterystyka.

Wstęp

W Polsce obowiązuje lista chorób

zawodowych. Związki Zawodowe postulują

jednak o utworzenie nowego spisu

uwzględniającego dodatkowe schorzenia.

Statystyki mówią, że około połowa

złożonych wniosków jest uznawana za

rzeczywiste choroby zawodowe - sprawa

więc nie jest prosta.

Najczęstsze przypadki chorób

zawodowych to: choroby narządów głosu

nauczycieli, pylice płuc, choroby zakaźne i

odzwierzęce, uszkodzenia słuchu.

Chorobą zawodową jest choroba spowodowana
warunkami pracy, ale jedynie choroba zawarta
w wykazie chorób zawodowych.

O tym, jakie schorzenia wywołane pracą

w warunkach zagrażających zdrowiu
pracowników uznaje się za choroby zawodowe,
decyduje ustawodawca, który biorąc pod
uwagę aktualny stan wiedzy lekarskiej,
pozwalający na pewne lub z przeważającym
prawdopodobieństwem uznania wykonywania
określonej pracy jako przyczyny stwierdzonej
choroby.

Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie

zgłosić właściwemu organowi Państwowej
Inspekcji Sanitarnej i właściwemu
inspektorowi pracy każdy przypadek
rozpoznanej choroby zawodowej albo
podejrzenia o taką chorobę.

Podstawy prawne

Kodeks pracy - art. 237 par. 1 i 4 (Dz.U.98.21.94

z późniejszymi zmianami)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 30 lipca

2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych,
szczegółowych zasad postępowania w sprawach
zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i
stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów
właściwych w tych sprawach (Dz.U.02.132.1115)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 1

sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu
dokumentowania chorób zawodowych i skutków
tych chorób (Dz.U.02.132.1121)

Ustawa z dn. 6 września 2001 r. o chorobach

zakaźnych i zakażeniach (Dz.U.01.126.1384)

Ocena warunków pracy obejmuje

ustalenie:



rodzaju czynnika,

 czasu kontaktu,

 mechanizmu działania i drogi szerzenia się
czynnika, bez
konieczności określenia stężenia tego
czynnika.

Definicja choroby zawodowej

Choroba ta jest ujęta w wykazie chorób

zawodowych. W wyniku oceny warunków pracy
można stwierdzić bezspornie lub z wysokim
prawdopodobieństwem, że choroba została
spowodowana działaniem czynników szkodliwych
dla zdrowia występujących w środowisku pracy
albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Choroby zawodowe to przewlekłe choroby,

które bezpośrednio związane są z

wykonywanym zawodem i warunkami

pracy.

Choroby zawodowe

Minimalny okres,
w którym musisz
udokumentować
objawy choroby

Szczególnie narażone grupy zawodowe

1. Zatrucia ostre
albo przewlekłe lub
następstwa
wywołane
następujące
substancje
chemiczne:

w przypadku
zatruć ostrych - 3
dni, w przypadku
zatruć
przewlekłych -nie
określa się

(Tlenek węgla ) pracownicy kotłowni
(Ołów) pracownicy wytwórni
akumulatorów, zbiornic złomu,
wykonujący prace remontowe w
hutach cynku (Rtęć) kopalnictwo rud i
ich przetwarzanie, destylacja rtęci,
produkcja lamp rtęciowych, przemysł
chemiczny (Mangan) pracownicy
zatrudnieni przy transporcie,
przetwórstwie, kopalnictwie rud
manganu. Pracownicy hut szkła,
przemysłu ceramicznego, oraz
zatrudnieni przy produkcji farb,
lakierów, nawozów sztucznych

2. Gorączka
metaliczna

3 dni

Spawacze, odlewnicy, osoby
zatrudnione przy cięciu metalu

3. Pylice płuc: in.
pylica krzemowa,
pylica górników
kopalń węgla, pylico-
gruźlica
4) pylica spawaczy
5) pylica azbestowa
6) inne rodzaje pylic

nie określa się

Górnicy kopalń węgla, spawacze,
Osoby zatrudnione w zakładach
przetwórstwa azbestu, przy usuwaniu
wyrobów azbestowych, pracownicy
remontowi stoczni, Pracownicy
wyrabiający tarcze szlifierskie,
materiały ścierne, produkujący
porcelanę

4. Choroby opłucnej lub osierdzia wywołane

pyłem azbestu:

Osoby zatrudnione w

zakładach przetwórstwa
azbestu, w budownictwie
przy usuwaniu wyrobów
azbestowych, pracownicy
remontowi stoczni Górnicy
kopalń węgla, osoby
narażone w pracy na kadm,
krzemionkę

1) rozległe zgrubienia opłucnej

nie

określ
a się

2) rozległe blaszki opłucnej lub osierdzia

nie

określ
a się

3) wysięk opłucnowy

3 lata

5. Przewlekłe obturacyjne zapalenie

oskrzeli, które spowodowało
upośledzenie sprawności płuc z
obniżeniem natężonej objętości
wydechowej pierwszosekundowej
(FEV1) poniżej 50 % wartości
należnej, wywołane narażeniem na
pyły lub gazy drażniące, jeżeli w
ostatnich 10 latach pracy zawodowej
były przypadki stwierdzenia na
stanowisku pracy przekroczeń
odpowiednich normatywów
higienicznych

1 rok

Górnicy kopalń węgla,

osoby narażone w pracy
na kadm, krzemionkę

6. Astma oskrzelowa

1 rok

Laboranci, rzeźnicy, hodowcy

drobiu, rolnicy, sadownicy jabłoni,
technicy spożywczy, przetwórcy
miodu, pszczelarze, pracownicy
leśni, pracownicy browarów,
piekarze, młynarze farmaceuci,
pielęgniarki, farbiarze, barwiarze

7. Zewnątrzpochodne

alergiczne
zapalenie
pęcherzyków
płucnych:

Rolnicy, hodowcy ptaków,

zatrudnieni w szkółkach
jeździeckich, hodowcy orchidei,
stolarze, zbieracze pierza,
kuśnierze, produkujący mączkę
rybną, hodowcy gołębi, pracownicy
laboratoriów, operatorzy maszyn,
pracownicy słodowni, browarów,
młynarze, spawacze, pracujący przy
metalach twardych, hutnicy

1) postać ostra i

podostra

1 rok

2) postać przewlekła

3 lata -

8. Ostre uogólnione

reakcje alergiczne

dzień

Potencjalnie każda osoba uczulona

mająca kontakt z alergenem

9. Byssinoza

1 rok

Pracownicy przemysłu

włókienniczego narażeni na pył
bawełny, lnu, konopi

10. Beryloza

nie

określa się

Osoby zatrudnione w przemyśle

lotniczym samochodowym,
nuklearnym mające kontakt z
berylem

11. Choroby płuc

wywołane pyłem
metali twardych

nie określa się

Osoby zatrudnione przy

produkcji narzędzi i wierteł
widiowych narażone na
sproszkowany węglik wolframu
i kobaltu

12. Alergiczny nieżyt

nosa

1 rok

Młynarze, piekarze,

pracownicy rolni, przemysłu
włókienniczego, odzieżowego,
drzewnego, tytoniowego,
młynarze, piekarze,
weterynarze, hodowcy zwierząt i
drobiu, kuśnierze, garbarze,
pszczelarze, w jedwabnictwie,
pracownicy wytwórni perfum,
kosmetyków, pracownicy
cukiernicy, ogrodnicy, rybacy,
pracownicy przemysłu
chemicznego, personel aptek ,
służby zdrowia

13. Zapalenie obrzękowe

krtani o podłożu
alergicznym

1 rok

Młynarze, piekarze,

14. Przedziurawienie

przegrody nosa
wywołane
substancjami o
działaniu żrącym lub
drażniącym

2 lata

(Narażenie na arsen)

pracownicy zatrudnieni przy
przeróbce rud zawierających
arsen, produkcji i stosowaniu
środków owadobójczych,
garbarze, szklarze, pracownicy
przemysłu farmaceutyczny

15. Przewlekłe choroby narządu głosu
spowodowane nadmiernym wysiłkiem
głosowym, trwającym co najmniej 15 lat:

Nauczyciele, śpiewacy,
telefonistki

1) guzki głosowe twarde

2 lata

2) wtórne zmiany przerostowe fałdów
głosowych

2 lata

3) niedowład mięśni przywodzących i
napinających fałdy głosowe z
niedomykalnością fonacyjną głośni i
trwałą dysfonią

2 lata

16. Choroby wywołane działaniem
promieniowania jonizującego:

Lekarze radiolodzy, ftyzjatrzy,
chirurdzy wykonujący zabiegi
pod kontrola aparatury
rentgenowskiej, lekarze
prowadzący radioterapię,
lekarze aplikujący rad,
technicy elektroradiologii,
średni personel medyczny
zatrudniony w oddziałach
onkologicznych, personel
pomocniczy zatrudniony w
gabinetach rtg, oddziałach
onkologicznych, personel
pracowni tomografii
komputerowej, pracownicy
odsługujący defektoskopy
przemysłowe, pracownicy
pracowni izotopowych,
pracownicy ośrodków
nuklearnych i zakładów
medycyny nuklearnej,
górnicy kopalń węgla
narażeni na radon, personel
zatrudniony przy naprawie i
konserwacji aparatury
rentgenowskiej

1) ostra choroba popromienna

uogólniona po napromieniowaniu
całego ciała lub przeważającej jego
części

2 miesiące -

2) ostra choroba popromienna o

charakterze zmian zapalnych lub
zapalno-martwiczych skóry i tkanki
podskórnej

1 miesiąc

3) przewlekłe popromienne zapalenie

skóry

nie

określa
się

4) przewlekłe uszkodzenie szpiku

kostnego

3 lata

5) zaćma popromienna10 lat

6) nowotwory złośliwe z

prawdopodobieństwem
indywidualnie, po oszacowaniu
ryzyka indukcji przekraczającym
10%

17. Nowotwory złośliwe powstałe w

następstwie działania czynników
występujących w środowisku pracy,
uznanych za rakotwórcze u ludzi:
indywidualnie w zależności od
okresu latencji nowotworu: (rak
płuca, rak oskrzela, międzybłoniak
opłucnej albo otrzewnej, nowotwór
układu krwiotwórczego, nowotwór
skóry, nowotwór pęcherza
moczowego, naczyniako - mięsak
wątroby, inne nowotwory)

Pracownicy narażeni na

kancerogeny arsen, nikiel,
azbest, WWA, beryl, kadm,
sadzę, wolna krystaliczną
krzemionkę i wiele innych.
Pracownicy koksowni,
zakładach przetwórstwa
azbestu, galwanizerzy,
drukarze, garncarze,
fotograficy, jubilerzy

18. Choroby skóry:

Galwanizerzy,

drukarze,
garncarze,
fotograficy,
jubilerzy,
garbarze,
lakiernicy,
murarze,

1) alergiczne kontaktowe zapalenie skóry

5 lat

2) kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia 1 miesiąc

3) trądzik olejowy, smarowy lub chlorowy o

rozległym charakterze

1 miesiąc

4) drożdżakowe zapalenie skóry rąk u osób

pracujących w warunkach sprzyjających
rozwojowi drożdżaków chorobotwórczych

1 miesiąc

5) grzybice skóry u osób stykających się z

materiałem biologicznym pochodzącym od
zwierząt

1 miesiąc

6) pokrzywka kontaktowa

1 rok

7) toksyczne zapalenie skóry z

przebarwieniem wywołane przez smary lub
oleje

2 lata

8) liszaj płaski kontaktowy wywołany

odczynnikami stosowanymi w fotografii
barwnej

2 lata

9) fotodermatozy zawodowe

3 lata

10) rozległe szpecące odbarwienia lub

przebarwienia skóry albo inkrustacja skóry
cząstkami ciał obcych

3 lata

19. Przewlekłe choroby układu ruchu

wywołane sposobem wykonywania
pracy: 1) przewlekłe zapalenie
ścięgna i jego pochewki| 2)
przewlekłe zapalenie kaletki
maziowej 3) przewlekłe
uszkodzenie łąkotki 4) przewlekłe
uszkodzenie torebki stawowej 5)
przewlekłe zapalenie okołostawowe
barku 6) przewlekłe zapalenie
nadkłykcia kości ramiennej7)
zmęczeniowe złamanie kości8)
martwica kości nadgarstka

1 rok

Pracownicy ciężko

pracujący fizycznie,
przesuwający ciężary,
podnoszący ciężkie
przedmioty, tokarze,
masażyści, malarze,
stomatolodzy, kowale,
kamieniarze,
stenotypistki, górnicy
pracujący na niskich
pokładach, posadzkarze,
blacharze

20. Przewlekłe choroby obwodowego

układu nerwowego wywołane
sposobem wykonywania pracy: 1)
zespół cieśni w obrębie nadgarstka
2) zespół rowka nerwu łokciowego

1 rok

Szlifierze szkła

kryształowego,
dmuchacze szkła w
wytwórniach
termometrów, pracownicy
rolni, pracownicy
układający parkiety,
stolarze, stomatolodzy,
introligatorzy

21. Obustronny trwały ubytek słuchu

typu ślimakowego spowodowany
hałasem, wyrażony podwyższeniem
progu słuchu o wielkości co
najmniej 45 dB w uchu lepiej
słyszącym, obliczony jako średnia
arytmetyczna dla częstotliwości
audiometrycznych 1,2 i 3 kHz

2 lata

Pracownicy narażeni na

ponadnormatywny
poziom hałasu (m. in w
przemyśle: ciężkim,
maszynowym, lekkim,
budownictwie i przemyśle
materiałów budowlanych,
przemyśle chemicznym,
osoby obsługujące młoty
pneumatyczne.

22. Zespół wibracyjny:

Osoby obsługujące urządzenia będące
źródłem drgań mechanicznych: środki
transportu drogowego, wodnego, kolejowego;
maszyny drogowe, budowlane, rolnicze. Osoby
pracujące w bezpośrednim otoczeniu
sprężarek, krosien tkackich. Pracownicy
odsługujący narzędzia wibrujące: szlifierki,
wiertarki, młotki, młoty, ubijaki, kosiarki.

1) postać naczyniowo-
nerwowa

1 rok

2) postać kostno-stawowa

3 lata

3) postać mieszana:
naczyniowo-nerwowa i
kostno-stawowa

3 lata

23. Choroby wywołane
pracą w warunkach
podwyższonego ciśnienia
atmosferycznego:

Nurkowie, osoby zatrudnione w głębokich
sztolniach, groblach podziemnych, kopalniach

1) choroba
dekompresyjna

5 lat

2) urazy ciśnieniowe

3 dni

3) następstwa oddychania
mieszaninami gazowymi
pod zwiększonym
ciśnieniem

3 dni

24. Choroby wywołane działaniem

wysokich albo niskich temperatur
otoczenia: 1) udar cieplny albo jego
następstwa 2) wyczerpanie cieplne
albo jego następstwa 3) odmroziny

ro
k

(Niskie temperatury) Rolnicy,

pracownicy służby leśnej,
geodeci, rybacy, pracownicy
chłodni (Wysokie temperatury)
hutnicy, odlewnicy, górnicy,
pracownicy przemysłu
metalowego, mineralnego,
spożywczego, chemicznego,
pracownicy maszynowni
okrętowych, robotnicy
tropikalnych stref
klimatycznych

25. Choroby układu wzrokowego wywołane

czynnikami fizycznymi, chemicznymi
biologicznymi:

Pracownicy narażeni na beryl,

kadm, wanad, nikiel, mangan
cynę, kobalt, pary chlorków,
trójsiarczku fosforu, alkoholu
metylowego i wiele innych
czynników. (Mangan )
pracownicy zatrudnieni przy
transporcie, przetwórstwie,
kopalnictwie rud manganu.
Pracownicy hut szkła,
przemysłu ceramicznego, oraz
zatrudnieni przy produkcji farb,
lakierów, nawozów sztucznych,
Pracownicy zootechniczni i
weterynarze narażeni na
pałeczki Brucella

1) alergiczne zapalenie spojówek

1 rok -

2) ostre zapalenie spojówek wywołane

promieniowaniem nadfioletowym

dz
ie
ń

3) epidemiczne wirusowe zapalenie

spojówek lub rogówki

rok

4) zwyrodnienie rogówki wywołane

czynnikami drażniącymi

la
ta

5) zaćma wywołana działaniem

promieniowania podczerwonego lub
długofalowego nadfioletowego

10 lat

6) centralne zmiany zwyrodnieniowe

siatkówki i naczyniówki wywołane
krótkofalowym promieniowaniem
podczerwonym lub
promieniowaniem widzialnym z
obszaru widma niebieskiego

3 lata

26. Choroby zakaźne lub pasożytnicze

albo ich następstwa: 1) wirusowe
zapalenie wątroby2) borelioza3)
gruźlica4) bruceloza 5)
pełzakowica6) zimnica 7) inne
choroby zakaźne lub pasożytnicze

nie

określa
się

Pracownicy narażeni na

zakażenia WZW poprzez
kontakt z zakażonym
materiałem biologicznym
(pielęgniarki, pracownicy
laboratoriów, lekarze,
stomatolodzy i ich
asystentki, pracownicy
prosektoriów, salowi,
sanitariusze- wszyscy
pracownicy służby zdrowia
mający kontakt z
zakażonym materiałem
biologicznym) Zoonozy:
rolnicy, hodowcy bydła,
trzody chlewnej , drobiu,
zwierząt futerkowych,
leśnicy, pracownicy
zakładów mięsnych,
weterynarze i technicy
weterynaryjni. Pracownicy
cukrowni, personel
laboratoryjny, Zimnica
pracownicy powracający z
pracy w strefie tropikalnej

Opis najczęściej występujących

chorób:

I CHOROBY ALERGICZNE

Astma oskrzelowa

Zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnych

Byssinoza

Alergiczny nieżyt nosa

Zapalenie obrzękowe krtani o podłożu alergicznym

II ZAKAŹNE

Choroby zakaźne skóry: (drożdżakowe zapalenie skóry
rąk u osób pracujących w warunkach sprzyjających
rozwojowi drożdżaków chorobotwórczych, grzybice skóry
u osób stykających się z materiałem biologicznym
pochodzącym od zwierząt)

Choroby układu wzrokowego wywołane czynnikami
fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi

Choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa:
(wirusowe zapalenie wątroby, borelioza, gruźlica,
bruceloza)

III RAKOTWÓRCZE

Nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania

czynników występujących w środowisku pracy,
uznanych za rakotwórcze u ludzi: (wirus zapalenia
wątroby typu B i C - rak pierwotny wątroby)

CHOROBY ALERGICZNE

Astma  oskrzelowa  to  częsta  choroba,  u  podstaw  której  leży
nadmierna  reaktywność  oskrzeli  na  różnorodne  bodźce.  Astmę
cechują  napady  duszności,  przede  wszystkim  wydechowej,
wywołanej  skurczem  mięśniówki  oskrzeli  i  obrzękiem  błony
śluzowej  oraz  zaleganiem  lepkiej  wydzieliny  w  oskrzelach.  W
etiopatogenezie

rolę

pierwszoplanową

grać

mogą

różne

mechanizmy,  spośród  których  do  najważniejszych  należą:
mechanizm  immunologiczny  (uwalnianie  silnych  mediatorów
chemicznych  z  mastocytów  w  wyniku  reakcji  alergen  -  IgE)  i
zaburzenie  czynności  układu  β-adrenergicznego.  Choroba  trwa
wiele  lat  i  prowadzi  do  upośledzenia  sprawności  ustroju,  choć
sama  rzadko  jest  bezpośrednią  przyczyną  śmierci.  W  okresach
między  napadami  u  części  chorych  nie  stwierdza  się  żadnych
odchyleń  od  stanu  prawidłowego,  u  części  zaś  obecne  są  objawy
przewlekłej infekcji w drzewie oskrzelowym.
Astmę  oskrzelową  cechują  odwracalne  napady  zwężenia  światła
oskrzeli,  którym  towarzyszy  uczucie  duszności  i  świsty  w  klatce
piersiowej.  U  podstaw  choroby  leży  nadmierna  reaktywność
oskrzeli na różnorodne bodźce.

Zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie

pęcherzyków płucnych

Jest

choroba

zapalno-ziarniniakowata,

wywoływana  przez  inhalowanie  antygenów  pochodzenia
organicznego  tak  małych,  że  zatrzymują  się  dopiero  w
drobnych  oskrzelikach  i  pęcherzykach  płucnych.  Są  to
najczęściej  promieniowce,  zarodniki  grzybów,  ptasie
odchody  i  izocyjaniany.  Pierwsze  objawy  chorobowe
pojawiają  się  po  upływie  4-6  godzin  po  ekspozycji  na
alergen. Są to gorączka, bóle mięśni, duszność i kaszel.
Objawy  ustępują  samoistnie  po  24-48  godzinach,  jeśli
kontakt  z  alergenem  został  przerwany.  W  przypadku
stałej ekspozycji lub częstego kontaktu z alergenem (do
96  godz.)  dołącza  się  nadwrażliwość  komórkowa
odpowiedzialna za włóknienie tkanki płucnej, klinicznie
objawiające się postępującą niewydolnością oddechową.

Zapalenie alergiczne pęcherzyków płucnych

często jest związane z wykonywaną pracą. W przypadku
nadwrażliwości na grzyby występuje w następujących
zawodach:

sortowanie

papryki,

tytoniu,

herbaty,

produkcja win, korka, obróbka drewna, rolnictwo,
hodowla

zwierząt,

piekarnictwo

młynarstwo.

Szczególną odmianą jest zapalenie pęcherzyków
płucnych

powstające

wskutek

niewłaściwe

konserwowanej klimatyzacji lub przebywania w domach
zagrzybionych.

Byssinoza (Bysynoza)

Jest to rodzaj pylicy zaliczanej do chorób zawodowych.

Występuje pod postacią przewlekłego nieżytu dróg oddechowych u
robotników

zatrudnionych

przy

zbiorze,

magazynowaniu

oczyszczaniu  włókien  bawełny  i  ich  przerobie  na  tkaniny.
Spowodowana  jest  wdychaniem  pyłu  bawełnianego,  który  oprócz
działania  mechanicznego  ma  również  własności  uczulające,
prowadząc  do  dychawicy  oskrzelowej(astmy).  Byssinoza  może  być
również  mechanicznym  przenośnikiem  chorobotwórczych  bakterii.
Narażeni

powinni

pracować

maskach

ochronnych,

przeciwpyłowych. Stany uczulenia są trwałym przeciwwskazaniem
do pracy w atmosferze pyłu bawełnianego.

Alergiczny nieżyt nosa

Alergiczny nieżyt nosa, zwany również katarem alergicznym

lub  katarem  siennym  to  choroba  z  grupy  alergii.  Jego  powstanie
wiąże  się  z  nieprawidłową  reakcja  układu  immunologicznego
(odpornościowego)  na  substancje  i  związki  chemiczne,  które
organizm  powinien  ignorować.  Objawy  choroby  pojawiają  się  przy
kontakcie  z  substancją  uczulającą  (alergenem).  Nieżyt  alergiczny,
podobnie jak inne choroby alergiczne jest ostatnio coraz częstszy i
dlatego  stanowi  coraz  większy  problem  medyczny.  Nie  sezonowy
alergiczny nieżyt nosa jest to ostra i przewlekła choroba alergiczna.
Tego  typu  alergia  charakteryzuje  się  objawami  w  postaci  napadów
kichania  w  formie  salw  o  różnym  nasileniu,  obfitą,  przejrzystą
wydzieliną oraz uczuciem niedrożności nosa, w reakcji na alergeny
wziewne, powodujące występowanie objawów przez cały rok.

Jakie są objawy alergicznego

nieżytu nosa?

 wyciek z nosa wodnistej wydzieliny

 zatkanie nosa

 swędzenie nosa i/lub tylnej części gardła

 kichanie

 łzawienie

 swędzenie i obrzęk powiek.

Zapalenie obrzękowe krtani o podłożu

alergicznym

W przebiegu ostrego zapalenia górnych dróg oddechowych o

podłożu  alergicznym  występuje  najczęściej  odczyn  zapalny  śluzówki
krtani,  przeważnie  o  charakterze  nieżytowym.  Spowodowany  jest  on
najczęściej  podrażnieniami  chemicznymi  (wdychanie  substancji
drażniących, pyłów, zanieczyszczeń) bądź też nadużywaniem głosu( na
ta  chorobę  narażeni  są  nauczyciele).  Zapalenie  obrzękowe  krtani
objawia się chrypka, aż do zupełnego bezgłosu, uczuciem przeszkody,
bólami  szyi,  kaszlem  o  charakterystycznym  przydźwięku.  Pojawia  się
tez  obrzęk  śluzówki  co  prowadzi  do  duszności  i  świszczącego
oddechu.
W przypadku nie leczenia może dojść do trwałego zaburzenia funkcji
strun głosowych.

Najczęstsze dolegliwości i

objawy

-  chrypka
-  uczucie zawadzania w krtani
-  bezgłos
-  ból w krtani

-skłonność do chrząkania

- ból przy połykaniu, mówieniu
- napady kaszlu

-obrzęk krtani

Sposoby zapobiegania

Nie ma znanych pewnych sposobów zapobiegania wystąpieniu

zapalenia krtani.

Należy staranie leczyć wszelkie stany zapalne w obrębie górnych

dróg oddechowych.

Trzeba unikać drażniącego działania czynników zewnętrznych,

takich jak dym

papierosowy, alkohol, pyły itp.

Należy w rozsądny sposób używać głosu i dbać o stan zdrowia.

Czym jest spowodowany całoroczny

alergiczny nieżyt nosa?

Nieżyt całoroczny jest spowodowany kontaktem z alergenem

występującym w otoczeniu człowieka przez cały rok. Za całoroczne
występowanie objawów mogą odpowiadać alergeny roztoczy kurzu
domowego, zwierząt domowych, substancji związanych z wykonywanym
zawodem, itp.

Alergeny zwierzęce

Alergizujące działanie mają komórki naskórka, ślina i

mocz zwierząt. Zwierzęciem najczęściej będącym przyczyną
uczulenia jest kot, na drugim miejscu znajduje się pies. Inne
alergizujące zwierzęta to koń, chomik, świnka morska, mysz,
szczur, królik i ptaki. Bezpieczne w hodowli są ryby, żółwie i
węże, choć ich karma może być mocno alergizująca.

Według szacunków aż 10% populacji narażone jest na

występowanie dolegliwości w związku z uczuleniem na sierść
zwierząt, a 15-30% wszystkich alergików może być
uczulonych na sierść kotów i psów.
Sierść i złuszczony naskórek nie są jedynymi istotnymi
alergenami , silniejsze są ślina i mocz. Te wyschnięte płyny
ustrojowe kruszą się i unoszą . W ten sposób kontakt z
właścicielem zwierzęcia może wywołać objawy alergii u osób
uczulonych, choć nie stykających się bezpośrednio ze
zwierzęciem.

CHOROBY

ZAKAŹNE

1.Choroby zakaźne skóry.

Skóra jest największym i jednym z
najważniejszych

narządów

organizmu ludzkiego. Choroby skóry
nie są jedynie defektem urody, lecz
często

wiążą się

znacznym

obniżeniem jakości życia i zdolności
zarobkowania

chorego.

Choroby

skóry mogą być źródłem wielu
cierpień dla chorych i ich bliskich.

Według  obowiązującego  prawa,  rolniczą  zawodową  chorobą
skóry jest choroba skóry powstała w wyniku wykonywania pracy
–  na  skutek  działania  czynników  obecnych  w  miejscu  pracy  i
związanych  z  produkcją  rolniczą.  Najczęstszą  chorobą
zawodową skóry u rolników jest wyprysk. Rolnik, ze względu na
charakter swojej pracy, każdego dnia narażony jest na kontakt
z  czynnikami  szkodliwymi  dla  skóry.  Czynniki  te  można
podzielić  na  fizyczne,  chemiczne,  biologiczne  niezakaźne  oraz
biologiczne zakaźne. Każdy z tych czynników może doprowadzić
do  rozwoju  chorób  skóry,  które  niekiedy  poważnie  obniżają
jakość  życia  oraz

ograniczają

zdolność

zarobkowania.

Najczęstszą chorobą zawodową skóry jest u rolników wyprysk
kontaktowy, zarówno wyprysk alergiczny jak i wyprysk z
podrażnienia (toksyczny).

Podobnie  jak  w  pozostałych  działach  gospodarki,  w  rolnictwie
wyprysk stanowi ponad 90% wszystkich rozpoznanych zawodowych
chorób  skóry.  Nie  można  się  zgodzić  z  dość  rozpowszechnionym
niestety przekonaniem, że synonimem pojęcia "zawodowa choroba
skóry"  jest  rozpoznanie  "alergiczny  wyprysk  kontaktowy".  W
naszym  kraju  takie  przeświadczenie  jest  mocno  zakorzenione
również  wśród  niektórych  dermatologów  a  także  lekarzy-
orzeczników, wbrew opinii autorytetów.

Przykładowe czynniki, które mogą

spowodować rolniczą zawodową chorobę

skóry:

 pył zbożowy

 pył siana i słomy

 pył lnu, ziół

 sierści zwierząt hodowlanych

 środki ochrony roślin

 zaprawy nasienne

 nawozy sztuczne

 olej napędowy i wiele innych

Grzybice skóry

Grzyby powodujące grzybice skórne
rozwijają się w wierzchniej warstwie
skóry człowieka, przede wszystkim w
jej fałdach, oraz na skórze stóp.
Wilgotne i ciepłe otoczenie ułatwia
ich rozwój. Grzybice są często
występującymi schorzeniami skóry.
Ocenia się, że na grzybicę skóry
choruje około 15-30% społeczeństwa.
U sportowców mamy do czynienia
przede wszystkim z grzybicą stóp.
Starsi ludzie cierpią przeważnie na
grzybicę, która występuje w
zmarszczkach (fałdach skóry) i
paznokciach.

Objawy

Najczęściej grzybica skóry występuje między palcami stóp

lub  w  fałdach  skóry,  np.  pod  piersiami  lub  w  pachwinach.
Początkowo widoczne jest zaczerwienienie, następnie skóra zaczyna
się  łuszczyć  oraz  zmienia  barwę.  Gdy  wyleczy  się  chore  miejsce,
grzyby  rozprzestrzeniają  się  na  dalsze  obszary  skóry  w  postaci
okrągłych  lub  girlandowatych  tworów.  Na  stopach  i  innych
obszarach  zrogowaciałej  skóry  mogą  powstać  sączące  się,  bolesne
szczeliny. Szczególną postacią grzybicy skóry jest grzybica paznokci.
Gdy  zainfekowany  jest  paznokieć,  zmienia  kolor  na  szarozielony  i
staje  się  nieprzezroczysty.  Zakażone  bywają  przeważnie  paznokcie
palców stóp.

Przyczyny

Do zakażenia dochodzi przez bezpośredni kontakt z

powierzchniami  lub  przedmiotami,  na  których  występują  grzyby,
takimi jak podłogi w salach gimnastycznych, pod prysznicami i na
basenach,  wykładziny  w  pokojach  hotelowych,  powierzchnie
wyłożone  drewnem  w  saunie.  Osoby  mające  kłopoty  z  ciśnieniem
krwi  oraz  chorzy  na  cukrzycę  częściej  zarażają  się  grzybicą  stóp.
Także  przyjmowanie  pewnych  leków,  które  osłabiają  układ
odpornościowy, zwiększa ryzyko wystąpienia grzybicy.

Choroby zakaźne lub

pasożytnicze albo ich

następstwa:

Borelioza

Najbardziej

rozpowszechnioną,

przewlekłą

chorobą

roznoszoną przez kleszcze jest borelioza. Wywołują ją bakterie
zwane krętkami Borrelia, szacuje się, że ich nosicielem może być
co piąty kleszcz.

Charakterystycznym objawem pierwszego etapu rozwoju boreliozy

jest tzw. rumień wędrujący. Na początku ma on powierzchnię ok. 2 cm. W
miarę upływu czasu rozszerza się pierścieniowo, w końcu blednie pośrodku
i zanika. Zanik rumienia nie oznacza jednak zawsze końca choroby. Dlatego
w  razie  jego  wystąpienia  należy  natychmiast  skontaktować  się  z
dermatologiem.
                Drugą  fazę  choroby  charakteryzuje  rozwój  objawów  skórnych  oraz
ostre  zmiany  zapalne  narządów,  w  tym  stawów,  serca,  ośrodkowego  i
obwodowego układu nerwowego.

Trzeci etap boreliozy może trwać od roku do kilkunastu lat od

zakażenia.  Występują  wówczas  przewlekłe  zmiany  skórne,  ciężkie  zmiany
zapalne  stawów,  a  także  zapalenia  mózgu  i  opon  mózgowo-rdzeniowych.
Nierozpoznana  i  nieleczona  borelioza  zagraża  licznymi  niebezpiecznymi
powikłaniami.  Kobietom  w  ciąży  grozi  nawet  poronieniem  i  uszkodzeniem
płodu.
                      Do  tej  pory  nie  wynaleziono  szczepionki,  która  chroniłaby  przed
zachorowaniem  na  boreliozę.  Jedynym  skutecznym  zabezpieczeniem  jest
stosowanie repelentów (OFF!, Autan) i zachowanie odpowiednich środków
bezpieczeństwa podczas przebywania na terenach szczególnie zagrożonych
kleszczami.  Zdaniem  lekarzy,  borelioza  jest  jedną  z  najczęstszych  chorób
zakaźnych, a ustrzec się przed nią trudno. Nad szczepionką dopiero trwają
prace,  antybiotyki  zaś  są  skuteczne  tylko  we  wczesnym  stadium  choroby.
Na  szczęście  krętkowica  często  przebiega  z  minimalnymi  objawami  lub
nawet całkiem bezobjawowo.

Na Podlasiu chorują na boreliozę przede wszystkim leśnicy a także

rolnicy. Odnotowano też przypadek zachorowania na tę chorobę listonosza,
który rozwoził listy w pobliżu terenów leśnych.

Wirusowe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby wywołują różnego rodzaju

wirusy, najwcześniej wyodrębniono wirusa typu A przenoszącego się
drogą  pokarmową,  powodującego  zakaźne  (nagminne)  zapalenie
wątroby  oraz  wirusa  B  powodującego  surowicze  (wszczepienne)
zapalenie  wątroby.  Następnie,  dzięki  badaniom  molekularnym,
wyizolowano cały szereg wirusów wywołujących chorobę. Cechy tych
wirusów  są  ciągle  obiektem  badań,  a  większość  z  nich  nie  jest  do
końca poznana.

Drogi zakażenia

Wirusowym zapaleniem wątroby typu A można się zarazić

poprzez  przeniesienie  do  jamy  ustnej  wirusów  znajdujących  się
wydzielinach  i  wydalinach  chorego  oraz  przez  kontakt  skóry
(prawie  zawsze  istnieją  drobne  skaleczenia)  z  krwią  chorego.  W
okresie  wiremii  możliwa  jest  także  wszczepienna  droga  zakażenia.
Analogiczna  jest  droga  zakażenia  wirusem  typu  E.  Pozostałymi
wirusami  można  się  zakazić  podczas  zabiegów  chirurgicznych,
transfuzji,  szczepień,  dializy,  przeszczepów,  u  manikiurzystki,
fryzjera  i  wszędzie  tam,  gdzie  następują  skaleczenia  za  pomocą
niesterylnych  narzędzi.  Teoretycznie  istnieje  także  możliwość
zarażenia

się

drogą

płciową.

Objawy choroby

Okres inkubacji choroby trwa od 2 tygodni do 6 miesięcy.

Choroba rozpoczyna się podwyższoną temperaturą ciała i objawami
grypopodobnymi, następnie dołączają się dolegliwości ze strony
przewodu pokarmowego. Choroba może przebiegać z wystąpieniem
żółtaczki lub bez.

Przebieg choroby zależy od wieku pacjenta, u ludzi starszych

choroba  ma  przebieg  cięższy,  ale  są  postaci  żółtaczki  prawie
bezobjawowe,  dotyczy  to  zwłaszcza  infekcji  wirusem  typu  C.
Objawem  charakterystycznym  choroby  jest  ciemno  zabarwiony
mocz  i  prawie  odbarwiony  kał.  Chory  jest  osłabiony;  oprócz
dolegliwości  ze  strony  wątroby,  mogą  występować  bóle  mięśniowe.
Wyjątkowo ciężki przebieg choroby może skończyć się śmiertelnie.
Następstwem  choroby  może  być  nosicielstwo,  marskość  wątroby
oraz pierwotny rak wątroby.

Pracownicy narażeni

Pracownicy służby zdrowia – personel oddziałów zakaźnych,

placówek chirurgicznych, hemodializy, pracownicy pogotowia
ratunkowego,

placówek

pediatrycznych,

stomatologicznych,

laboratoriów diagnostycznych i mikrobiologicznych, naukowych
placówek

medycznych,

stacji

sanitarno-epidemiologicznych,

pracownicy opieki społecznej. Nauczyciele i wychowawcy w
szkołach i internatach, wychowawcy w żłobkach i przedszkolach.
Pracownicy

kanalizacji

miejskiej

oczyszczalni

ścieków.

Podróżujący służbowo do strefy tropikalnej.

Gruźlica

Gruźlica w Polsce, poprzez odpowiednie regulacje

prawne, jest zwalczana jako choroba zakaźna oraz
zawodowa.

Choroba ta wywoływana jest przez Gram- dodatnie,

prątki kwasooporne tzw. prątki Kocha lub prątki ludzkie.
Zdarzają

się

też

zakażenia

prątkiem

bydlęcym,

odpowiedzialnym  głównie  za  zakażenia  poza  płucne  –
gruźlica  szyjnych  węzłów  chłonnych,  gruźlica  jelit,  skóry,
kostno-stawowa,  gruźlicze  zapalenie  opon  mózgowo-
rdzeniowych, oraz bardzo rzadko – typem ptasim. Prątki są
stosunkowo  oporne  na  działanie  środków  chemicznych:
Gruźlica

rozprzestrzenia

się

drogą

kropelkową.

Podstawowym  źródłem  zakażenia  jest  chory  człowiek  z
czynną  gruźlicą,  tzw.  prątkujący,  który  podczas  kichania,
kaszlu, rozmowy, śmiechu wyrzuca do środowiska bakterie.
Bakterie  te  wdychane  są  wraz  z  powietrzem  przez  innych
ludzi.

Innym źródłem zakażenia są zwierzęta i produkty

pochodzenia  zwierzęcego  –  surowe,  mleko,  nabiał  –  wtedy
zakażenie  następuje  drogą  pokarmową.  Możliwa  jest  także
infekcja  poprzez  skórę  –  zdarza  się  to  czasami  służbie
weterynaryjnej.  Pamiętać  należy  również  o  cechach
prątków, a zwłaszcza ich odporności na wysuszenie, dlatego
źródłem zakażenia mogą być prątki znajdujące się w kurzu,
pyle pochodzącym z pomieszczeń gospodarskich, a także w
powietrzu  w  zakładach  służby  zdrowia:  laboratoria,
przychodnie.

Początkowe objawy mogą przypominać grypę:

Gorączka, osłabienie, uczucie zmęczenia, nieznaczne bóle

mięśniowe lub przebiegać bardzo gwałtownie – jeżeli dotyczy osób
z  obniżoną  odpornością.  Po  wniknięciu  bakterii  powstaje  stan
zapalny,  który  może  przebiegać  gwałtownie,  prowadząc  do
szybkiego namnożenia bakterii i wysiewu do krwioobiegu, a wraz z
nim  do  narządów:  m.in.:  płuc,  opon  mózgowo-rdzeniowych,
wątroby,  śledziony,  nerek,  nadnerczy,  naczyniówki  oka  i  nasad
kości. Ta postać gruźlicy nosi nazwę prosówki i często prowadzi do
zgonu.

Objawy niepokojące to:

 przewlekły kaszel,

 chudnięcie, gorączka,

 poty nocne,

 bóle w klatce piersiowej,

 duszności,

 a w późniejszym etapie choroby – krwioplucie.

Mogą

wystąpić

także

obrzęki

szyi

związane

zaatakowaniem węzłów chłonnych. Gruźlica jelit charakteryzuje
się:

bólami

brzucha,

biegunką,

chudnięciem.

Wcześnie

rozpoznana i właściwie leczona gruźlica jest uleczalna. Gruźlica
zaleczona, a nie wyleczona, może po latach rozwinąć się ponownie.

Pracownicy narażeni: pracownicy służby zdrowia i opieki

społecznej, pracownicy służby weterynaryjnej, hodowcy bydła.
Pracownicy narażeni na pył zarówno przemysłowy, jak i
pochodzenia organicznego.

Brucelozy

Brucelozy są to odzwierzęce choroby zakaźne wywołane

przez pałeczki z rodzaju Brucela, które u ludzi powodują chorobę
Banga, gorączkę maltańska i inne. Ponieważ człowiek zaraża się
głównie  przez  kontakt  z  chorymi  zwierzętami,  brucelozy  są
chorobami  zawodowymi  personelu  weterynaryjnego  i  hodowców
zwierząt.  Okres  wylęgania  trwa  od  5  do  21  dni  lub  dłużej,
niekiedy  nawet  kilka  miesięcy.  Objawami  w  typowych  ostrych
przypadkach  są  gorączka  o  przebiegu  falistym,  dreszcze,  zlewne
poty,  bóle  głowy,  mięśni  i  stawów,  powiększenie  wątroby  i
śledziony.  Po  okresie  ostrym  bruceloza  przechodzi  zwykle  w
przewlekły,  trwający  miesiącami  a  nawet  latami,  w  którym
zaostrzenia przeplatają się z dłuższymi remisjami. Rokowania na
ogół są pomyślne z wyjątkiem gorączki maltańskiej.

CHOROBY RAKOTWÓRCZE

Nowotwory jako choroba zawodowa rozpoznawana jest

rzadko (137 przypadków w 2001 r). Prawdopodobnie dlatego, że
nowotwór  rozwija  się  długo,  rozpoznaje  się  go  po  latach,
onkolodzy  nie  pytają  wtedy  o  warunki  pracy,  a  sami  chorzy  tego
nie  dociekają.  -  Tylko  3,5  proc.  leczonych  na  raka  międzybłonia
płuca  ma  stwierdzoną  chorobę  zawodową,  choć  jesteśmy  prawie
pewni, że mieli w pracy kontakt z azbestem. Obecne przepisy są
bardzo  surowe,  z  przemysłu  wycofano  też  najbardziej  szkodliwe
substancje  -  azbest  i  benzydynę.  Wszyscy  byli  pracownicy
przetwórni  azbestu  mają  prawo  do  bezpłatnych  badań  w
wojewódzkich  ośrodkach  medycyny  pracy  i  bezpłatnych  leków  w
kuracji.

Wirus zapalenia wątroby typu B i C - rak

pierwotny wątroby

Rak wątroby to guz, powstający w tkance tego narządu.

Jest to nowotwór dość często powiązany z innymi chorobami
wątroby, takimi jak martwica. Rak wątroby jest chorobą bardzo
ciężką,

przeważnie

prowadzącą

śmierci,

wymagającą

natychmiastowej opieki lekarskiej. W przeważającej większości
przypadków wynik leczenia zależy od tego, jak wcześnie ustalono
rozpoznanie.

Niestety w wielu przypadkach
rak  pozostaje  niezauważalny
aż  do  czasu,  kiedy  jest  już  za
późno  na  skuteczne  leczenie.
Nie  można  dostrzec  jego
wzrastanie, że do czasu, kiedy
stanie  się  duży,  a  i  tak  w
pewnych

przypadkach

nie

udaje się go wykryć. Ból nie
występuje.

Należy zwracać uwagę na wszystkie zmiany

mogące występować w czynności naszego ustroju,

takie jak np.:

 zmiana w wyglądzie stolca i moczu,

 pojawieniu się krwi w stolcu i moczu,

 obecność plam krwi,

 nienormalne zmniejszenie masy ciała.

W razie pojawienia się tych objawów najwłaściwszym

postępowaniem jest zwrócenie się do lekarza. Chociaż w
przeważającej części przypadków objawy te nie wiążą się z rakiem,
mogą jednak być wczesnym ostrzeżeniem w razie jego obecności i
mieć podstawowe znaczenie dla wyniku leczenia.

Aflatoksyny (B1, B2, G1, G2)

Stanowią one zanieczyszczenie żywności zakażonej

grzybami z rodzaju Aspergillus. Najczęściej występującą
aflotoksyną w skażonej żywności jest aflatoksyna B1.
Aflatoksyny stanowią zagrożenie dla ludzi spożywających
zanieczyszczone nimi pokarmy- wywołują raka wątroby.

Narażenie zawodowe na aflatoksyny występuje u

pracowników młynów, wytwórni pasz, przetwórniach oleju,
rolników, hodowców zwierząt.

Aflatoksyny są też dostrzegane czasami w mleku,

serze, fistaszkach - orzeszkach ziemnych tzw. arachidach,
(nasienie bawełny), orzechy kokosowe, migdałach, figach,
kukurydza, w zbożu, przyprawach i innym pożywieniu
szczególnie w wilgotnych rejonach tropikalnych.

Mleko, jajka i produkty z mięsa czasami są

zanieczyszczone z powodu zwierzęcej konsumpcji paszy
zanieczyszczonej aflatoksyną.

Najczęstsze choroby zawodowe

Najczęstsza choroba zawodowa to uszkodzenie głosu (to, że

jest ona uznana za chorobę zawodową, jest ewenementem w
prawodawstwie europejskim). Cierpi na nią 30 proc. polskich
pedagogów. Zdarcia gardła można uniknąć, jeśli w umiejętny sposób
będzie się operowało głosem (można wtedy mówić głośno, nie
obciążając strun głosowych). Nauczyciele wywalczyli w szkołach
pedagogicznych bezpłatne zajęcia z emisji głosu.
        W przypadku narządu głosowego nauczyciela choroby te
wynikają z nadmiernego wysiłku głosowego. Coraz częściej bierze
się pod uwagę również obciążenia psychofizyczne występujących w
pracy zawodowej nauczyciela, jako czynnik ryzyka zwiększający
prawdopodobieństwo wystąpienia obciążenia i choroby narządu
głosowego.
        Według foniatrów częstotliwość występowania zaburzeń głosu u
nauczycieli w stosunku do innych zawodów stawiających znaczne
wymagania narządowi głosowemu (aktorzy, śpiewacy, prezenterzy,
tłumacze, politycy itp.)  jest przeważająca. Fakt ten związany jest
nie tylko z walorami narządu głosu w tych grupach zawodowych, ale
także z jego  wieloletnim przygotowaniem do wykonywania zawodu i
opanowaniem prawidłowej techniki głosowej.
         Warto również zaznaczyć, że choroby narządu głosu jako
choroby zawodowe są Polską specyfiką. Nie znajdują się one na
listach chorób zawodowych w Unii Europejskie czy w USA. Ze
względu na częste zwolnienia lekarskie, urlopy zdrowotne, zniżki
godzin, dodatki do emerytury oraz jednorazowe odszkodowania z
tytułu uszczerbku na zdrowiu stanowią one ogromne obciążenie
państwowego budżetu, około 60 mln. złotych rocznie).

Dziennik Ustaw z dnia 19 sierpnia 2002 obejmuje

przewlekłe choroby narządu głosu spowodowane
nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15
lat.

Należą do nich:

Guzki śpiewacze twarde.

Wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych.

Niedowład mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe z

niedomykalnością
fonacyjną i trwała dysfonią.

Guzki głosowe twarde

Guzki fałdu głosowego potocznie nazywamy guzkami krzykaczy,

guzkami śpiewaczymi. Są to małe, okrągłe twory (zgrubienia
fałdów głosowych). wielkości główki szpilki (osiągają do 2-3 mm
średnicy), zlokalizowane na granicy 1/3 przedniej i środkowej
wolnego brzegu fałdu.

Guzek może być pojedynczy, ale zwykle występuje drugi, położony
symetrycznie.
         W pierwszym stadium rozwoju są to guzki miękkie, które
nieleczone ulegają stwardnieniu i przechodzą w guzki twarde.
        Ustępują jednak pod wpływem zachowania milczenia przez
kilka dni, leczenia foniatrycznego oraz dzięki poprawie techniki
posługiwania się głosem.
         Guzki twarde to zbite twory, barwy białawej, jaśniejszej niż
błona śluzowa fałdów. Ich powstanie oprócz guzków miękkich
poprzedzać mogą zwiastuny w postaci nitki śluzu
rozpościerającej się między fałdami głosowymi w miejscu
typowym dla guzków głosowych.
          Powstają często u nauczycieli,  przede wszystkim dotyczą
kobiet i związane są z emisją wyższych dźwięków. Pojawienie się
guzków głosowych zależy także od osobniczej zdolności
rogowacenia po urazie wysiłkowym nabłonka pokrywającego
fałdy głosowe.
          Guzki głosowe wpływają na wibracje fałdów głosowych;
utrudniają ich zwarcie podczas fonacji.

Faza fonacyjna -
pełne zwarcie
fałdów
głosowych na
całej długości.
Spełnione
warunki
prawidłowej
emisji głosu.

Faza fonacyjna -
guzki
uniemożliwiają
pełne zwarcie
fałdów głosowych.

Objawy:

- chuchające nastawienie głosu, szmer (głos jest pomieszany ze
szmerem powietrza, które
nie zostało zamienione na falę drgającą),

- głos jest ochrypły, chrypka nasila się pod dłuższym mówieniu i ma
tendencję do
nawrotów,

- trudności w utrzymaniu wysokości tonu i oddychaniu - głos drży,
intonacja
jest nieczysta,
- skrócenie czasu fonacji,
- dwugłos,
- uczucie zalegania wydzieliny, zawadzania w krtani,

- bezgłos.

Przyczyny powstawania guzków głosowych

- nieprawidłowa emisja głosu: mówienie zbyt wysoko, mówienie zbyt
głośno, mówienie
wysiłkowe, mówienie w nieodpowiednim środowisku,

- brak higieny głosowej np. zbyt małe nawodnienie fałdów
głosowych, brak odpoczynku
głosowego,
- wysiłek głosowy, krzyk, przeciążenie głosu,
- stres,
- napięcie , głównie mięśni szyi i krtani towarzyszące fonacji
(mówieniu, śpiewaniu),
- stany chorobowe krtani: ostre i przewlekłe zapalenie krtani,
- hipotonia mięśniowa i niewydolność narządu głosowego,
- zmiany hormonalne,

Niedowład mięśni przywodzących i napinających

fałdy głosowe z niedomykalnością fonacyjną

głośni i trwałą dysfonią.

Niewydolność głośni jest stanem patologicznym, w

którym fałdy głosowe nie zwierają się na całej długości.
Niepełne zwarcie fałdów podczas fonacji powoduje, że
przez szczelinę przedostaje się powietrze, które nie
zostało zmienione na falę akustyczną (przy całkowitym
zwiotczeniu mięśni napinających więzadłach głosowe
dochodzi do bezgłosu, czyli afonii).
Stan ten powoduje pogorszenie wydolności i jakości
głosu. Są one spowodowane zmianami, jakie zaszły w
mięśniach głosowych pod wpływem wysiłku głosowego.

Faza fonacyjna - niepełne zwarcie fałdów głosowych.

Wtórne zmiany przerostowe

Objawy:

- szybkie wyczerpywanie się możliwości głosowych (powoduje
niezdolności do
wykonywania zawodu),
- chrypka o stałym charakterze, która nasila się po wysiłku
głosowym,
- bezdźwięczność, okresowy bezgłos,
- uczucie napięcia i ból mięśni w okolicy krtani.

Przyczyny:

- przeciążenie aparatu nerwowo- mięśniowego krtani
( wynikające np. z
nieprawidłowej emisji głosu, wysiłku głosowego podczas
stanów zapalnych
krtani lub infekcji dróg oddechowych),

- urazy mechaniczne krtani, operacje tarczycy, przedłużona
intubacja, operacje
guzów szyi, dużych naczyń, serca, płuc, przełyku,
nowotworów śródpiersia,
prowadzących do porażenia nerwów krtaniowych,
- stany zapalne.

Document Outline