Slajd 1

Rak płuc



Najczęstszy nowotwór złośliwy u mężczyzn



85 - 90% chorych to palacze papierosów

Objawy



kaszel,



nawroty zapalenia pluch,



krwioplucie



ból,



skrócenie oddechu przy wysiłku,



stany podgorączkowe,



chrypka,



trudności w przełykaniu,



chudniecie,



osłabienie, senność, znużenie,



objawy paranowotworowe,



objawy zależne od przerzutów.

Klinika



W około 6% przypadków guzów płuc

nie stwierdza się objawów klinicznych



U 30% pacjentów (szczególnie w raku

drobnokomórkowym i gruczołowym)

pierwsze objawy związane są z

wystąpieniem przerzutów



U 31% chorych pierwsze objawy

kliniczne wynikają z miejscowego

wzrostu nowotworu

Badanie fizykalne



Starannie należy zbadać węzły chłonne



Sprawdzić czy nie ma miejsc uciskowo

bolesnych w obrębie klatki piersiowej



Ocenic ruchomość, ustawienie i kształt

klatki piersiowej



Osłuchiwanie może wykazac oddech

świszczacy. Objaw ten moze świadczyc o

istnieniu guza w dużym oskrzelu



Konieczne jest zbadanie watroby,

opukanie kośćca oraz dokładne

obejrzenie skóry (przerzuty).

Istnieje 6 metod

umozliwiajacych

rozpoznanie raka pluca:



1. badanie cytologiczne plwociny,



2. badanie materiału pobranego

bronchoskopem,



3. biopsja cienkoigłowa poprzez ściane

klatki piersiowej,



4. badanie węzła chłonnego pobranego w

toku mediastinoskopii,



5. badanie materiału pobranego w czasie

torakotomii,



6. biopsja ogniska przerzutowego.

Leczenie



Operacyjne – najczęściej

wycięcie całego płata lub

płuca wraz z okolicznymi

węzłami chłonnymi

Rak piersi



Jest najczęściej występującym

nowotworem złośliwym u kobiet w

krajach wysoko rozwiniętych,

stanowiąc 16,7% wszystkich

nowotworów złośliwych w tej

populacji



Współczynnik umieralności z

powodu tego schorzenia jest wysoki

i kształtuje się na poziomie 17,9%

Objawy



stwierdzenie zmian guzowatych z

obrzękiem i odczynem skórnym



objawy wciągania lub sterczenia brodawki



patologiczna asymetria piersi



objaw tzw. skórki pomarańczowej



krwista jednostronna wydzielina z

brodawki



zajęcie węzłów chłonnych



GUZY O ŚREDNICY PON. 0,5 CM NIE DAJĄ

OBJAWÓW, WYKRYWALNE TYLKO

MAMMOGRAFICZNIE

Rozpoznanie



mammografia



badanie palpacyjne



galaktografia



biopsja cienkoigłowa



ultrasonografia (diagnostyka

zmian wyczuwalnych palpacyjnie)



histologiczna ocena materiału

pobranego śródoperacyjnie

Leczenie



obejmuje skojarzone postępowanie

operacyjne, radioterapię, chemioterapię i

hormonoterapię



radioterapia - głównie jako uzupełnienie

ograniczonego zabiegu chirurgicznego

lub przy prawdopodobieństwie rozwoju

miejscowej wznowy



chemioterapia - gdy stwierdza się odległe

przerzuty, brak cytoplazmatycznych

receptorów hormonalnych i złe rokowanie

Leczenie c.d.



leczenie hormonalne - ma na celu

zmniejszenie działania

estrogenów



chirurgiczne – radykalne wycięcie

całej piersi wraz z układem

chłonnym odpowiedniej pachy

( op. Halstadta )

Rak szyjki macicy



Stanowi ok. 10% wszystkich

nowotworów złośliwych u kobiet,

a 60% nowotworów narządów

płciowych (bez uwzględnienia

raka piersi)



Chore z rakiem szyjki to kobiety

przeważnie między 30 a 50

rokiem życia.

Objawy kliniczne

Zależne o stopnia zaawansowania

nowotworu.

Postacie mikroinwazyjne z reguły nie

dają żadnych objawów.



krwawienia, tzw. kontaktowe po

stosunkach płciowych



upławy i krwawienia pozamiesiączkowe



pobolewania w okolicy krzyżowej

określane mianem "dyskomfortu" -

objawy w okolicy podbrzusza i pochwy.

Objawy w późnym

okresie choroby



bóle w dole brzucha



bóle w krzyżowej części

kręgosłupa



bóle i obrzęk kończyny dolnej



zaburzenia oddawania moczu,

bolesne parcie na stolce,

krwawienie przy defekacji

Rozpoznanie



badanie histologiczne



kolposkopia



bad

per rectum



RTG



USG

Leczenie



postępowanie indywidualne,



z reguły preferowane usunięcie

całej macicy, zabieg operacyjny:

proste lub rozszerzone wycięcie

macicy skojarzone z radioterapią

(teleradioterapia oraz

brachyterapia)



rzadziej stosuje się (równie

skuteczną) wyłącznie radioterapię

Rak żołądka



Gruczolakorak stanowi 95%

wszystkich nowotworów złośliwych

żołądka



Obserwowane trendy

zachorowalności wykazują spadek

zachorowań na raka żołądka o około

30% na przestrzeni 50 lat

Czynniki ryzyka



Palenie tytoniu



Alkohol



Starszy wiek



Wysokie spożycie soli kuchennej,

żywności wędzonej i marynowanej



Niskie spożycie tłuszczów zwierzęcych i

białka, świeżych owoców i warzyw,

mleka, pełnoziarnistego pieczywa,

witamin A, E, C

Czynniki ryzyka c.d.



Zakażenie

Helicobacter pylori



Obciążenia dziedziczne



Grupa krwi A

Objawy



W okresie wczesnym przebieg skryty



Objawy są nieswoiste i często

lekceważone przez pacjentów



Bóle w nadbrzuszu



Uczucie pełności po jedzeniu



Nudności, wymioty

Objawy w zaawansowanych

rakach żołądka



Guz jest wyczuwalny przez powłoki



Obecna jest bolesność uciskowa



Wyniszczenie nowotworowe

(kacheksja)



Objawy otrzewnowe (perforacja

żołądka w miejscu guza)



Powiększenie wątroby (przerzuty).

Rozpoznanie



Ocena histopatologiczna wycinka

pobranego z guza za pomocą badania

endoskopowego



USG jamy brzusznej



Badanie radiologiczne żołądka z

kontrastem



RTG płuc



Tomografia komputerowa



Ultrasonografia endoskopowa (EUS).

Leczenie



Jedynym uznanym sposobem leczenia

raka żołądka jest resekcja radykalna z

usunięciem regionalnych węzłów

chłonnych



Zakres wycięcia:

- typ rozlany (każda cześć żołądka) -

resekcja całego żołądka

- typ jelitowy (trzon, wpust) - resekcja

całego żołądka

- typ jelitowy (oddźwiernik) - resekcja

subtotalna

Leczenie c.d.



Splenektomia- wykonuje się

rutynowo jako element radykalnego

zabiegu resekcji żołądka ze względu

na możliwość istnienia przerzutów



Chemioterapia uzupełniająca

Rak jelita grubego



Rak jelita grubego stanowi w Polsce

ok. 7% wszystkich nowotworów

złośliwych



Polska zaliczana jest do grupy

krajów o niskiej zachorowalności

jednak liczba zachorowań stale

wzrasta

Czynniki ryzyka



Wrzodziejace zapalenie jelita grubego -

ryzyko zachorowania wzrasta 6-krotnie.



choroba Leśniowskiego-Crohna



polipowatość rodzinna



gruczolaki (zwłaszcza kosmkowe oraz

polipy o średnicy podstawy powyżej 2

cm)



obecność czynników rakotwórczych w

spożywanych pokarmach

Czynniki ryzyka c.d.



palenie papierosów



duża ilość czerwonego mięsa w

diecie



zbyt długi kontakt treści kałowej ze

ścianą jelita (zaparcia)



zachorowanie krewnego I° na raka

jelita grubego (ryzyko wzrasta 2-4

razy)

Objawy kliniczne



krwawienie utajone



krwawienie jawne (częściej w

guzach lewej strony okrężnicy)



wyczuwalny przez powłoki guz



bóle brzucha



chudnięcie



wzdęcie brzucha

Objawy kliniczne c.d.



gorączka



brak łaknienia



niedrożność



zmiana rytmu wypróżnień



powiększenie wątroby (przerzuty)



powiększenie obwodu brzucha

(wodobrzusze, wysięk nowotworowy)



U około 15% chorych w chwili

wykrycia raka jelita grubego są już

obecne przerzuty odległe, głównie

(50%) do wątroby.

Badania diagnostyczne



badanie

per rectum

(w każdym

przypadku!)



RTG płuc



sigmoidoskopia/kolonoskopia



pobranie wycinków do badania hist.pat



wlew doodbytniczy



USG jamy brzusznej



Tomografia komputerowa (TK)



NMR (rezonans magnetyczny)



Ze wszystkich dotychczas zbadanych

markerów jedynie CEA (antygen

rakowo-płodowy,

carcino-embrionic

antigen

) ma znaczenie

diagnostyczne i rokownicze

Leczenie



LECZENIE CHIRURGICZNE polega na

usunięciu nowotworu z co najmniej 5

cm marginesem w ocenie

makroskopowej wraz z zakresem krezki

jelita zawierającej regionalne węzły

chłonne



Guzy zaawansowane

kątnicy i okrężnicy

wstępującej

wymagają wykonania

hemikolektomii prawostronnej, jelito

kręte zespala się z poprzecznicą

Leczenie c.d.



Radykalna resekcja raka

poprzecznicy

wymaga wykonania wycięcia

poprzecznicy i zespolenia wstępnicy ze

zstępnicą



Nowotwory

zstępnicy

wymagają

wykonania wycięcia lewej strony

okrężnicy (hemikolektomia lewostronna) z

częścią poprzecznicy i esicy oraz

zespolenia dalszej części esicy z

poprzecznicą

Leczenie c.d.



Nowotwory umiejscowione w

esicy

wymagają jej wycięcia i zespolenia

zstępnicy z odbytnicą



W przypadku naciekania błony

surowiczej przez nowotwór zaleca

się usunięcie sieci większej

Leczenie w przypadku raka

odbytnicy



amputacja brzuszno-kroczowa odbytnicy

sposobem Miles'a (w przypadku guzów

umiejscowionych w dolnej części

odbytnicy, gdy nie ma możliwości

uzyskania radykalnego marginesu )



niska przednia resekcja sposobem Dixona

(w przypadku guzów umiejscowionych w

części środkowej i górnej odbytnicy oraz

w części dolnej, gdy możliwe jest

wykonanie zabiegu radykalnego)

Leczenie w przypadku raka

odbytnicy c.d.



Operacja sposobem Hartmanna (w

przypadku guzów umiejscowionych w

górnej części odbytnicy w sytuacji, gdy

istnieje obawa, że zespolenie dystalnej

części odbytnicy z proksymalnym odcinkiem

jelita grubego może nie być szczelne )



Wycięcie miejscowe - zabieg wykonywany

jedynie w wyspecjalizowanych ośrodkach, z

dużym doświadczeniem w chirurgii raka

odbytnicy

Leczenie w przypadku raka

odbytnicy c.d.



Wycięcie mezorectum

- w każdym

przypadku należy dążyć do jak

najszerszego wycięcia tkanki

okołoodbytniczej, zawierającej węzły

chłonne i nacieki nowotworowe

Rokowanie



Wyniki leczenia są wciąż niezadowalające.

Przeżycie 5-letnie wynosi w zależności od

stopnia zaawansowania klinicznego od 12%

do 70%



W Polsce, w porównaniu do innych krajów,

wskaźnik śmiertelności jest bardzo wysoki i

wynosi około 0,83. Oznacza to, że

wyleczalność w przypadku raka jelita grubego

wynosi około 20%, co w porównaniu do 60%

w innych krajach stwarza sytuację

dramatyczną

Document Outline