1.
Co to jest fotogrametria.
2.
Podział fotogrametrii.
3.
Przykładowe zdjęcie lotnicze.
4.
Mapa sytuacyjno-wysokościowa- zdjęcie.
5.
Metody pomiarowe w fotogrametrii.
6.
Fotogrametria w dziedzinach życia.
7.
Bibliografia.
Fotogrametria jest dziedziną nauki i techniki, która zajmuje się
odtwarzaniem kształtów, rozmiarów i wzajemnego położenia
obiektów w terenie na podstawie zdjęć fotogrametrycznych
(fotogramów).
Obiektem pomiarów fotogrametrycznych jest przede wszystkim
powierzchnia ziemi.
Mając na uwadze zastosowanie, można fotogrametrię podzielić na:
o
Fotogrametrię topograficzną – w tym przypadku mierzonym obiektem jest
powierzchnia topograficzna ziemi i obiekty sytuacyjne znajdujące się na niej.
Efektem tego pomiaru są najczęściej różnego rodzaju mapy wykonane w
oparciu o zdjęcia lotnicze lub (znacznie rzadziej)- zdjęcia naziemne ( w
przypadku obszarów wysokogórskich).
o
Fotogrametrię nietopograficzną – przedmiotem prac może być położenie,
kształt, deformacja czy ruch różnych obiektów, konstrukcji, detali, maszyn, itp..
Fotogrametrię dzielimy w zależności od miejsca, z którego zdjęcia są
wykonywane:
o
Fotogrametrię naziemna (terrofotogrametrię) – zdjęcia wykonywane są
za pomocą fototeodolitów, mniejszych kamer fotograficznych, kamer
stereometrycznych (pozwalających na jednoczesne wykonywanie
dwóch zdjęć).
o
Fotogrametrię lotniczą (aerofotogrametrie) – wykonywane są w celu
opracowania mapy danego obszaru, nazywane zespołem zdjęć.
Zależnie od sposobu wykorzystania zdjęć rozróżnia się również:
o
Fotogrametrię jednoobrazową – która polega na odtwarzaniu płaskich
wymiarów zdejmowanych obiektów na podstawie pojedynczych zdjęć.
Wykorzystywana jest do opracowań sytuacyjnych, np. map
sytuacyjnych (fotomap).
o
Fotogrametrię dwuobrazową – jej zadaniem jest odtwarzanie
przestrzennych wymiarów obiektów na podstawie par zdjęć
(stereoskopowych) tego samego obiektu. Wykorzystywana jest do
opracowań sytuacyjno-wysokościowych, np. map sytuacyjno-
wysokościowych.
METODY ANALOGOWE
Metody analogowe polegają na mechanicznej, optycznej lub
optyczno-mechanicznej rekonstrukcji wiązek promieni
świetlnych, które naświetlają kliszę w momencie wykonywania
poszczególnych zdjęć oraz ich orientację w przestrzeni.
Wykorzystuje się tu głównie autografy analogowe,
pozwalający na rekonstrukcję wiązki każdego z fotogramów
tworzących stereogram i następnie zbudowanie
przestrzennego modelu obiektu odfotografowanego na obu
zdjęciach.
Końcowym efektem opracowań może być kreskowa mapa
sytuacyjna lub sytuacyjno-wysokościowa
.
METODY ANALITYCZNE
Metody analityczne polegają na matematycznym rozwiązaniu
zależności geometrycznych, jakie istnieją między terenem, a
jego obrazem na zdjęciu.
Końcowym etapem może być kreskowa mapa sytuacyjno-
wysokościowa lub mapa numeryczna w postaci zapisu treści
mapy na dysku komputera.
Zastosowanie opracowań fotogrametrycznych dla potrzeb melioracji
wodnych.
Zastosowanie technik fotogrametrycznych w badaniach nad
regionizacją upraw rolnych – w krajach zachodniej Europy i USA
stworzono model służący do planowania regionów rolniczych.
Opracowanie map ewidencji gruntów na podstawie materiałów
fotogrametrycznych – większość map ewidencyjnych dla terenów
wiejskich opracowana została na podstawie uczytelnionych zdjęć
lotniczych.
Wykorzystanie zdjęć satelitarnych w monitorowaniu lasów - zdjęcia
satelitarne pozwalają na ocenę kondycji terenów zalesionych oraz
umożliwiają obserwację zachodzących tam przemian.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Fotogrametria
Dokument Microsoft Word „Wykład”, pobrany z Internetu – jednak brak adresu
strony.
Z. Kurczyński, R. Preuss – Podstawy fotogrametrii
