Testy

Test Gaenslena

Należy do grupy testów prowokacyjnych 

mających na celu wywołanie reakcji 
bólowej w ściśle określonym miejscu. W 
tym przypadku pojawienie się bólu w 
okolicy pachwiny lub/i kości krzyżowej, w 
trakcie przeprostu stawu biodrowego w 
pozycji leżenia tyłem przy ustabilizowanym 
w zgięciu w drugim stawie biodrowym, 
świadczy o przeciążeniowej dysfunkcji 
stawów krzyżowo-biodrowych.

Test Matthiassa

Znajduje zastosowanie w ocenie ogólnej 

wydolności mięśni posturalnych. 
Utrzymanie przez okres 30 sekund 
wyprostowanej postawy z uniesionymi i 
wyprostowanymi w stawach łokciowych 
kończynami górnymi, świadczy o 
prawidłowej wytrzymałości mięśni 
posturalnych.

Teset Schobertha-Berqueta

Wykonywany jest analogicznie jak test 

Matthiassa, z tym że w pozycji siedzącej. 
Pozwala on zawęzić ocenę wytrzymałości 
posturalnej mięśni tułowia.

Testy napięciowe dla kończyny 
górnej 

Pozwalają uchwycić pośrednio i zlokalizować 

zaburzenia przesuwalności pni nerwów 

obwodowych kończyny górnej. Dla każdego z trzech 

głównych nerwów kończyny górnej wykorzystuje się 

inną pozycje wyjściową

•

Odwiedzenie, rotacja zewnętrzna, prostowanie 

naprzedramienia i nadgarstka – nerw pośrodkowy

•

Odwiedzenie, wyprost, rotacja wewnętrzna, 

nawracanie przedramienia i zginanie nadgarstka – 

nerw promieniowy

•

Odwiedzenie, rotacja zewnętrzna, zgięcie 

przedtamienia, wyprost nadgarstka, prostowanie 

palców – nerw łokciowy

Test pozycji

Wykonywany jest w pozycji stojącej z 

zamkniętymi oczami. Kończyny górne są 
wyprostowane w stawach łokciowych i 
uniesione pionowo w górę. Zbaczanie 
jednej kończyny górnej w bok może 
świadczyc o uszkodzeniu labiryntu po tej 
stronie.

Test przywiedzenia 

horyzontalnego ramion

Służy do różnicowania  przyczyn 

dolegliwości bólowych barku. Wykonuje się 
go przy kończynach górnych wspartych 
dłońmi na biodrach. Jeśli w trakcie 
przywodzenia występuje ewidentna różnica 
w zakresie ruchomości po obu stronach, a 
próba biernego zwiększenia ruchomości 
wyzwala ostrą, miejscową reakcję bólową, 
to przemawia to za pierwotnie barkową 
przyczyną dolegliwości.

Test Thomasa

Służy do wykrywania przykurczu 

zgięciowego 
w stanie biodrowym. Jeśli istnieje taki 
przykurcz, to próba przyciągnięcia 
(zgięcia) jednego uda („zdrowego”) do 
brzucha, przeprowadzona w leżeniu tyłem 
z wyprostowaną drugą nogą, spowoduje 
unoszenie drugiego uda (zginanie). 
Wielkość tego ostatnio zgięcia może być 
pośrednią miarą wielkości przykurczu.

Test Jandy

Polega na próbie biernego wyprostu uda przy 

równoczesnej stabilizacji drugiej (nie 
testowanej) nogi w zgięciu, pozwala na 
swoiste zróżnicowanie „udziału” w przykurczu 
zgięciowym mięśni: m. biodrowo-lędźwiowy 
(brak 10-20

0

 przeprostu), m. prosty uda 

(ograniczenie zgięcia stawu kolanowego) oraz 
m. naprężacz powięzi szerokiej (ograniczenie 
zgięcia kolana i przywiedzenia biodra)

Test Pavelaka

Służy do pomiaru zakresu ruchów skrętnych 

kręgosłupa w odcinku piersiowym lub 

lędźwiowym. Wynik podawany jest w 

centymetrach (zwiększenie odległości 

pomiędzy dwoma punktami pomiarowymi). 

Stałym punktem jest wyrostek kolczysty L

5

, 

natomiast drugi punkt zlokalizowany jest 

na wcięciu szyjnym mostka (dla odc. 

piersiowego) lub na końcu wyrostka 

mieczykowatego mostka (dla odc. 

lędźwiowego)

Test Molla i Wrighta

Służy do pomiaru zakresu zginania w bok 

piersiowo-lędźwiowego odc. Kręgosłupa. 
Wynik podawany jest w centymetrach 
(zmniejszenie odległości pomiędzy dwoma 
punktami pomiarowymi, zlokalizowana na 
szczycie grzebienia biodrowego oraz na 
wysokości wyrostka mieczykowatego 
mostka)