Hymn do miłości ojczyzny

Ignacy Krasicki

Historia:

• Pierwszy utwór należący do liryki patriotycznej w 

czasie rozbiorów

• powstał w związku z Myszeidą, w której stanowi 

on oktawę (osiem wersów, każdy po jedenaście 

zgłosek) piątą pieśni IX 

• jest ściśle powiązany z czasami w których 

powstał, został napisany po gorzkich 

doświadczeniach konfederacji barskiej oraz 

pierwszego rozbioru Polski. 

• Odczytany po raz pierwszy podczas jednego z 

obiadów czwartkowych

• Doczekał się wielu przekładów 

Legenda:

• Z powstaniem wiersza wiąże się legenda: kareta, 

którą jechał biskup Krasicki, spiesząc na "obiad 

czwartkowy" potrąciła starego żołnierza. 

Umierający z ogromną mocą mówił o świętej 

miłości ojczyzny, o bliznach – pamiątkach bitew, o 

śmierci, która przestała być straszna. Więź 

między starym wiarusem a biskupem, która 

wytworzyła się w chwili śmierci, stała się 

natchnieniem do napisania Hymnu do miłości 

Ojczyzny 

Hymn do miłości 

ojczyzny:

Święta miłości kochanej Ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny
Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

Wolności! Której dobra nie docieka,
Gmin jarzma zwykły, nikczemny i podły;
Cecho dusz wielkich, ozdobo człowieka.
Strumieniu boski cnót zaszczycon źródły!
Tyś tarczą twoich Polaków od wieka,
Z Ciebie się pasmem szczęścia nasze wiodły.
Większaś nad przemoc!- a kto Ciebie godny,
Pokruszył jarzma, albo padł swobodny.

Analiza i 

interpretacja:

• Gatunek – hymn, kieruje uwagę w stronę spraw 

podniosłych

• uroczysta pieśń pochwalna o charakterze 

apostroficznym. Podmiot zwraca się nie do 
Ojczyzny, ale do miłości Ojczyzn, nazywając ją 
świętą, wprowadzą ją w sferę wartości 
najwyższych

• Drugi wers przynosi zastrzeżenie, miłość do 

Ojczyzny to uczucie właściwe jedynie pewnej 
grupie ludzi – tych, którzy są obdarzeni 
„umysłami poczciwymi” (chodzi o ludzi żyjących 
według określonego systemu wartości, z których 
najważniejsze to cnota, uczciwość, poszanowanie 
dla starszych i tradycji, patriotyzm, itp.)

• W utworze tym po raz pierwszy zostaje związana 

„świętą miłość” ojczyzny z ofiarą i cierpieniem. 
Podmiot nadaje pojęciom kojarzącym się z 
nieszczęściem nowe, pozytywne znaczenie. Za 
pomocą szeregu oksymoronów: „smakują 
trucizny”, „pęta nie zelżywe”, „chwalebne blizny”, 
ukazuje nowe znaki prawdziwego patriotyzmu. 
Kochać ojczyznę znaczy tyle, co ofiarować się za 
nią, kiedy trzeba cierpieć i w ten sposób 
wypełniać swój obowiązek

• Ofiara za Ojczyznę nie pozostaje bez zapłaty, 

miłość jakby się zwraca w „rozkoszach 
prawdziwych”. Miłość do Ojczyzny to pragnienie 
bycia dla niej, ofiara - to główny sens życia 
prawdziwego patrioty, co zostaje wypowiedziane 
w pełnych emocji ostatnich wersach wiersza 

• Odczucie emocjonalnego zaangażowania 

podmiotu w wypowiadane słowa, zostało 
zbudowane za pomocą powtórzeń na 
nawarstwionych na tak niewielkiej przestrzeni – 
dwukrotne powtórzenie zwrotów: „byle” oraz „nie 
żal”. 

• Krasicki w swoim Hymnie... przedstawił radykalny 

program patriotyzmu, który wymaga od 
obywatela w sytuacji zagrożenia pełnego 
poświęcenia, nawet oddania życia za Ojczyznę. 
Podobne deklaracje składali nieco później 
romantycy.