Mateusz Wołoch
Bartosz Siatkowski

Postępowanie oficera 
wachtowego



 Wyrzucić za burtę, z której wypadł 
człowiek koło ratunkowe z pławką 
świetlno-dymną



 Polecić stałą obserwacje człowieka 
za burtą, światła bądź dymu z pławki 
przy wyrzuconym kole ratunkowym



 wcisnąć „MOB’’ na odbiorniku GPS 
dla wprowadzenia pozycji 
wypadnięcia człowieka

cd.



 polecić sternikowi wyłożenie steru na 

burtę, z której wypadł człowiek 



 ogłosić alarm „człowiek za burtą’’ za 

pomocą rozgłośni okrętowej



 wykonać stosownie do okoliczności 

manewr powrotu na miejsce wypadku 

zgodnie ze znajdującą się na mostku 

planszą manewrową



 zredukować prędkość do umożliwiającej 

opuszczenie łodzi ratowniczej z obsadą

cd.



 udzielić informacji kapitanowi 
dotyczących wypadku i podjętych 
działań



 polecić podniesienie flagi MKS-u „O” 



 nadać syreną okrętową sygnał 
„ człowiek za burtą”, jeśli w pobliżu 
znajdują się inne statki

Postępowanie Kapitana 
statku



 po uzyskaniu informacji o wykonanych 

przez oficera wachtowego 

czynnościach, podejmuje decyzję, która 

z łodzi ratowniczych zostanie użyta i 

decyzję swoją przekazuje starszemu 

oficerowi, który nadzoruje obsadzenie i 

opuszczenie na wodę łodzi ratowniczej 

dowodzonej przez oficera pokładowego



 poleca oficerowi wachtowemu nadanie 

sygnału PAN PAN 

cd.



 po powrocie na miejsce wypadku  
(wskazanie GPS) zaleca opuszczenie łodzi 
ratowniczej w celu wyłowienia z wody 
człowieka 



 nawiązuje kontakt z najbliższym ośrodkiem 
ratownictwa morskiego SAR za 
pośrednictwem radiostacji brzegowej



 po pomyślnym zakończeniu poszukiwań lub 
gdy pomoc nie jest już potrzebna, odwołuje 
radiowy komunikat „człowiek za burta”

Standardowe sposoby 
podejmowania rozbitka

1.

Pętla Wiliamsona

2.

Zwrot o 270° - pojedyncza pętla – pętla 
Anderdsona

3.

Pętla Scharnowa

1. Pętla Wiliamsona

1.

Wyłożyć ster na burtę 

(w „akcji 

natychmiastowej” 

zawsze na burtę z 

której wypadł 

człowiek);

2.

po zmianie kursu 

początkowego o 60° 

przełożyć ster na burtę 

przeciwną;

3.

po osiągnięciu kursu o 

20° mniejszego od 

kontrkursu, przełożyć 

ster na „midship” – 

statek położy się na 

kurs przeciwny.

Pętla Williamsona - plusy i 
minusy



umożliwia wejście dokładnie na kontrkurs;



jest dobra w ograniczonej widzialności;



jest nieskomplikowana, prosta w 
wykonaniu;



przemieszcza statek dalej od pozycji 
wypadku;



jest procedurą powolną.

2. Zwrot o 270° - pojedyncza 
pętla – pętla Anderdsona

1.

Wyłożyć ster na burtę 
(w „akcji 
natychmiastowej” 
zawsze na burtę z 
której wypadł 
człowiek);

2.

Po zmianie 
początkowego kursu o 
250°  ster na „midship” 
i rozpocząć manewr 
zatrzymania statku.

Zwrot o 270° - pojedyncza 
pętla – pętla Anderdsona – 
plusy i minusy



jest to najszybsza metoda podejmowania;



nadaje się dla statków mających małą 
średnicę cyrkulacji;



używana głównie przez statki o znacznej 
mocy maszyn;



bardzo trudna dla statków 
jednośrubowych;



trudna, ponieważ do osoby nie podchodzi 
się wprost.

3. Pętla Scharnowa

1.

Wyłożyć ster na 

burtę;

2.

Po odchyleniu od 

początkowego kursu o 

240° wyłożyć ster na 

burtę przeciwną;

3.

Gdy statek osiągnie 

kurs o 20° mniejszy 

od kontrkursu 

przełożyć ster na 

„midship”, tak aby 

statek położył się na 

kontrkurs.

Pętla Scharnowa- plusy i 
minusy



wprowadza statek  z powrotem na 
jego tor;



statek przebywa mniejszą drogę 
oszczędzając czas;



nie może być efektywnie 
przeprowadzona, jeśli upływ czasu 
między zdarzeniem i początkiem 
manewru nie jest znany.

Sygnały naprowadzania łodzi 
ratowniczej

Znaczenie sygnału

Sygnał syreną 

Sygnał światłem

w prawo

1 dźwięk (krótki)

1 błysk

w lewo

2 dźwięki

2 błyski

prosto

3 dźwięki

3 błyski

wracać 

4 dźwięki 

4 lub więcej błysków

Dziękujemy za uwagę