PIENIŃSKI PARK 

NARODOWY

Joanna Karch

 

 

 

 

PARK W LICZBACH

• rok założenia: 1932r.
• powierzchnia: 2 346 ha
• powierzchnia obszarów 

ochrony ścisłej: 77 ha

• powierzchnia lasów: 1 644 ha
• długość szlaków turystycznych: 34 

km 
oraz 15 km trasy spływu Dunajcem

 

 

Swoim obszarem park obejmuje Pieniny 

Właściwe – najpiękniejszy fragment 

pienińskiego pasa skałkowego dzielącego 

Karpaty na dwie części. Ich pasmo ma       

10 km długości i 4 km szerokości. 
Składa się z:

• Pienin Czorsztyńskich
• Masywu Trzech Koron
• Pieninek

OBSZAR PARKU

 

 

 

 

RZEŹBA TERENU

Północne stoki opadają łagodnie, 

południowe urywają się stromo nad 

brzegami Dunajca.
Najwyższym 

szczytem na  terenie 

parku są 
Trzy Korony.

 

 

BUDOWA GEOLOGICZNA

Pieniny zbudowane są głównie z 
utworów geologicznych 
pochodzących z okresu jury i kredy. 
Są to przede wszystkim wapienie 
(głównie amonitowe i rogowcowe), 
łupki, margle, radiolaryty i 
piaskowce. 
Występują tu również trzeciorzędowe 
andezyty.

 

 

KLIMAT

Jest wyraźnie różny od panujących w 
sąsiadujących pasmach górskich.
Stoki północne dolin potoków są 
chłodniejsze i bardziej wilgotne, 
natomiast południowe ściany skalne 
mają klimat wyjątkowo ciepły i suchy. 

 

 

PIĘTRA KLIMATYCZNE

• piętro umiarkowanie ciepłe o średniej 

rocznej temperaturze od 6 do 8C, 

występujące tylko u podnóża 

południowych zboczy gór do wysokości 

520 m n.p.m.

• piętro umiarkowanie chłodne, o 

średniej rocznej temperaturze od 4 do 

6C, obejmujące swoim zasięgiem 

północne zbocza i stoki powyżej 

wysokości           521 m n.p.m. 

do 1050 m n.p.m. 

 

 

KOMPLEKSY 

ŚRODOWISKOWE

• dolina Dunajca oraz większych jego 

dopływów -  brak naturalnych zbiorowisk 

roślinnych (ich miejsce w dolinach zajmują 

osiedla, pola uprawne, łąki i pastwiska)

• stoki północne – lasy jodłowo-bukowe, 

a także pola i łąki,

• stoki południowe –  silnie nasłonecznione, 

w dużej części zajęte przez naturalną 

roślinność naskalną oraz ciepłolubne lasy 

jodłowo - bukowe, a także grunty orne i suche 

pastwiska.

 

 

ILOŚĆ GATUNKÓW

• roślin naczyniowych – 1100
• grzybów – 1100
• mszaków i porostów – 730
• ptaków (lęgowych) – 160 (95)
• ssaków – 61
• owadów - 3000

 

 

FLORA

• endemity: mniszek pieniński, 

pszonak pieniński

• relikty: jałowiec sawina,

chryzantema Zawadzkiego, 
dębik -ośmiopłatkowy

• storczyki: 30 gatunków, 

m.in. storczyk samiczy, 
obuwik, ozorka zielona.

Chryzantema Zawadzkiego

 

 

Mniszek pieniński

Pszonak

 

 

Storczyk samiczy

Ozorka zielona

 

 

FAUNA

• ptaki: puchacz, pomurnik, 

sóweczka, dzięcioł czarny,
dzięcioł trójpalczasty,
bocian czarny.

• gady: salamandra plamista, 

jaszczurka zwinka

• ssaki: ryś, żbik, wydra, 

borsuk, kuna leśna, 
15 gatunków nietoperzy

Bocian czarny

 

 

Dzięcioł trójpalczasty

Dzięcioł czarny

 

 

Ryś

Wydra

 

 

ŹRÓDŁO

• Parki Narodowe Polski

wyd. PUBLICAT, 2001

• www.pieninypn.pl
• Paszport maturzysty – 

geografia
wyd. EREMIS, 2005

• Tablice geograficzne