Rozwój a kształtowanie się osobowości

SOCJALIZACJA

-> poprzez zabawę

(zabawa w role,
samodzielnie
ustalane reguły)

->kontakty z

rówieśnikami

-> dziecięce

przyjaźnie

-> zachowania

prospołeczne

-> negatywne

zachowania

-> 7 r.ż. trudności w

dłuższym
przebywaniu w
klasie, ale szybka
adaptacja

-> społeczne

interakcje

-> grupy równieśnicze

PRZEDSZKOLNY

MŁODSZY SZKOLNY

STADIA ROZWOJU

ZABAWY:

-> samotna
-> w grupie, jako obserwator
-> naśladując rówieśnika, w zabawie

równoległej

-> zabawy zespołowe /koniec wieku

przedszkolnego/ (wspólny cel i plan działania)

-> zabawy tematyczne – wymagają

umiejętności współpracy z innymi (tj.
negocjowania i kompromisu)

STADIA SPOŁECZNYCH

INTERAKCJI

Podporządkowywanie się – początkowo
dziecko ocenia swoich rówieśników, na
podstawie opinii społecznych autorytetów

Różnicowanie osób będących źródłem
autorytetu – porównywanie ich między sobą

Tendencje do uzgadniania treści swej
świadomości z przewidywanymi
oczekiwaniami innych

Stopniowa internalizacja wzorców kontroli
czynności, będących skutkiem uświadamiania
sobie przez dziecko zarówno własnych
zachowań, jak i ich kontroli stosownie do
wymagań

ROLE GRUPY RÓWIEŚNICZEJ:

OPINIA KOLEGÓW

SWOISTE NIEWOLNICTWO W ZAKRESIE
PODPORZĄDKOWYWANIA SIĘ NORMOM I
OCENOM KOLEGÓW

SOCJALIZACJA PRZEZ RÓWIEŚNIKÓW –
GŁÓWNIE SZKOŁA

WPŁYW SPOŁECZNY (poprzez
naśladownictwo, modelowanie, identyfikację)

W klasie – (na początku) brak zdolności do
ujmowania siebie z perspektywy podmiotu i
jednocześnie jednego z uczniów w klasie)

PRZYJAŹŃ

-> przyjaciel, jako

partner zabawy
(dzielą się
zabawkami,
przebywają ze sobą)

-> trwałość preferencji:

towarzysz zabawy

-> zwykle nietrwała
->

JEDNOKIERUNKOWE

ASYSTOWANIE

-> 6-8 r.ż.

PARTNERSTWO,
WSPÓŁDZIAŁANIE

-> 9-12 r.ż. PRZYJAŹŃ

i wymiana
wynikająca z
wzajemnego
porozumienia

PRZEDSZKOLNY

MŁODSZY SZKOLNY

MŁODSZY SZKOLNY –

AKCEPTACJA RÓWIEŚNIKÓW!!!



Pozycja zajmowana w klasie



Akceptacja ze strony grupy



Atrakcyjność



Ocena



Wyróżnianie się w jakiejś dziedzinie



SPOŁECZNE ISTNIENIE DZIECKA

3 I 4 STADIUM ROZWOJU EMPATII,

WG. HOFFMANA

STADIUM 3: dzięki językowi dziecko może

empatyzować z ludźmi, którzy wyrażają w sposób
delikatny swoje uczucia, jak i z ludźmi nieobecnymi;
informacje pochodzące z opowieści czy z telewizji
skłaniają dzieci do empatyzowania z ludźmi, których
nigdy nie spotkały

STADIUM 4: (6-9 r.ż.), dzieci nie tylko dostrzegają, że

inni ludzie mają własne przeżycia, lecz także
zauważają, że wiążą się z większym doświadczeniem;
zaczynają skupiać się na ogólnych możliwościach
innych osób, ich władzy, chorobach, ale jeszcze nie
na ich przeżyciach; są świadome, ze inne osoby są
zdolne do emaptyzowania z grupą osób i mogą
zajmować się polityką czy pracą społeczną,

NEGATYWNE ZACHOWANIA

DZIECKA: AGRESJA

Młodszy szkolny

Przedszkolny

Agresja instrumentalna

Agresja wroga

OSOBOWOŚĆ DZIECKA

Identyfikacja płci

Samokontrola

Obraz własnej osoby

Samoocena

Własna
podmiotowość

Uczuciowość wyższa

Różnicowanie się
struktur
poznawczych

Samosocjalizacja

Dziecięce koncepcje
świata społecznego

PRZEDSZKOLNY

MŁODSZY SZKOLNY

IDENTYFIKACJA PŁCI

-> ustalanie TOŻSAMOŚCI PŁCIOWEJ przypada

na wiek PRZEDSZKOLNY

-> procesy warunkujące:
     - różnicowanie i integracja – Freud
     - obserwacja i naśladowanie – Bandura
     - poznanie – Kohleberg
     - kombinacja ww.

ZDOLNOŚĆ DO

SAMOKONTROLI

Czyli działania zgodnie z oczekiwaniami
autorytetów, nawet w sytuacji braku
zewnętrznej kontroli

Powstrzymywanie się od: (E. Macoby)

    1) natychmiastowego działania
    2) ujawnienia emocji
    3) szybkiego wyprowadzania wniosków
    4) dokonywania wyborów bez rozważania

sytuacji

W 4 r. ż. Świadoma kontrola intensywności
swoich emocji; 4-6 r.ż. planowanie swoich
działań, bez odnoszenia sukcesu

- 5-10 r.ż. wzrasta rozwaga w odpowiadaniu na

pytania, ale wydłuża się czas odpowiedzi

Problem z odraczaniem gratyfikacji:

W sytuacji wyboru między zjedzeniem
małego cukierka natychmiast lub dużego, ale
następnego dnia:

a) dzieci przedszkolne w większości
preferowały natychmiastowe otrzymanie
małego cukierka

b) dzieci w 12 r.ż. zwykle oczekiwały na
większy

ROZWÓJ OBRAZU WŁASNEJ

OSOBY

imię, posiadane rzeczy, codzienne
zachowania

Używanie określenia „to moje” /ale nie jest to
wyraz samolubstwa, a znakiem wytyczania
granic między „ja” a „inni”

SAMOOCENA: dzieci przed 7 r.ż. Nie różnicują
kompetencji w poszczególnych dziedzinach
aktywności; często oceniają swoje zdolności
bardzo wysoko, nie doceniając trudności
rozwiązywanych zadań

MŁODSZY SZKOLNY:



Dzieci stają się świadome swych stanów
emocjonalnych i ich wpływu na zachowanie ->
SAMOKONTROLA



Umiejętność wyrażania emocji



11-12 r.ż. Dziecko potrafi ukrywać swe przeżycia
przed otoczeniem



Rozwój uczuciowości związanej z pełnionymi
rolami, a więc aspiracje i pasje poznawcze,
wzrost znaczenia satysfakcji z dobrze
wykonanej pracy lub ze spełnienia normy,
zazdrość o sukces i inne uczucia wywołane
rywalizacją



Kształtowanie się zainteresowań

WZÓR ZACHOWANIA A



/Wpływ środków masowego przekazu/



Wzór zachowania A reprezentuje tendencję
so ekstremalnego zaangażowania podmiotu
w nieustanne zmagania o panowanie nad
sytuacją, osiąganie najlepszych wyników i w
rywalizację;

KSZTAŁTOWANIE SIĘ PRZEKONAŃ I

POSTAW:



Powstawanie uogólnionych przekonań na
temat rzeczywistości i swojego w niej miejsca



Dziecięce koncepcje świata społecznego, w
tym „teorie” zjawisk ekonomicznych, które
konstruowane po części indywidualnie, po
części adaptowane z dostępnych dzieciom
źródeł



Wpływ kultury polega na tym, że dostarcza
ona dzieciom określonych kategorii, a także
reguł selekcji, interpretacji oraz przetwarzania
informacji na temat określonych zjawisk czy
zdarzeń społecznych.

Document Outline