OGRANICZENIA 

AKTYWNOŚCI

RUCHOWEJ

 

 

Dynamiczny rozwój nauki i techniki przełomu wieku XX i XXI stał się 

dla ludzi motorem wszelkiego postępu. Ludzie pochłonięci troską o 

wygodę życia, zapominają o swojej biologicznej egzystencji. Szybki 

rozwój cywilizacji kojarzy się coraz częściej z niepewnością i 

zagrożeniem. Zagrożenie to tkwi w eliminowaniu z ludzkiego życia 

ruchu i pracy fizycznej, a także w dewastacji i zanieczyszczeniu 

środowiska naturalnego.

 

„Model życia 5F ” 

          Fotel bujany… 

                    

 

                                  

           Filcowe bambosze… 

 

 

Fistaszki (dla dzieci, oczywiście…) 

 

Flaszka chmielowego płynu 
(dla 

dorosłych  

– 

oczywiście…)

 

Film na video (DVD)

 

 

 

PRZYCZYNY OGRANICZEŃ RUCHU:

1.      Brak dostatecznej aktywności fizycznej:

-udogodnienia cywilizacyjne, środki komunikacji, automatyzacja 

(różnego rodzaju maszyny)

- środki masowego przekazu (zabierają coraz więcej wolnego 

czasu i zmuszają do biernego trybu życia). 

2.      Nie właściwe odżywianie się

3.      Stres

   4.      Dolegliwości układu ruchu (zwyrodnienia, zwichnięcia, 

złamania, stany zapalne stawów)

5.      Niedobór  dopaminy (wytwarzana przez neurony 

ośrodkowego układu nerwowego spełnia wiele funkcji w 

naszym organizmie . W układzie pozapiramidowym jest 

odpowiedzialna za napęd ruchowy, koordynacje oraz 

napięcie mięsni. 

Jej niedobór powoduje chorobę  Parkinsona powolne ruchy 
anemiczne, mięśnie nadmiernie napięte , trzęsienie rąk i 
nóg,  twarz smutna przypominająca kamienną maskę) 

 

 

HIPOKINEZJA

HIPOKINEZJA

 

niedostatek ruchu, wysiłku fizycznego, negatywne dla 

zdrowia osobniczego i społecznego zjawisko nasilające się 

w II. poł. XX w., polegające na dysproporcji pomiędzy 

zwiększającym się obciążeniem układu nerwowego, 

a zmniejszającym się obciążeniem układu ruchowego. 

Prowadzi do zaburzeń w zakresie układów: sercowo-

naczyniowego, trawiennego, autonomicznego, 

psychonerwowego a także negatywnie wpływa na rozwój 

zdolności motorycznych i postawę ciała.   

 

 

 

AKINEZJA

AKINEZJA

bezruch; stan pojawiający się w przypadku uszkodzeń 

układu pozapiramidowego, występuje m.in. W chorobie 

Prakinsona oraz po przyjęciu neuroleptyków lub leków 

uspokajających. 

-brak ruchów lub ich znaczne upośledzenie wywołane 

uszkodzeniem obwodowego narządu ruchu, zaburzenia w 

układzie nerwowym lub na tle psychicznym

 

 

 

Zarówno brak jak i niewystarczająca ilość wysiłku 

fizycznego doprowadza do zaburzeń poszczególnych 

układów organizmu człowieka. 

W obrębie układu krążenia obserwujemy między 

innymi:

• zmniejszenie objętości wyrzutowej i pojemności 

minutowej (wzrost  częstotliwości skurczów mięśnia 

sercowego)

• upośledzenie przewodzenia impulsów w sercu 

• zmniejszenie zapotrzebowania tkanek na tlen

• zmniejszenie objętości krwi

• zmniejszenie aktywności unerwienia współczulnego 

serca

• zmniejszenie napięcia i zanik mięsni szkieletowych

• skłonność do powstawania żylaków kończyn dolnych

• zwiększenie ryzyka nadciśnienia tętniczego

• zwiększenie krzepliwości krwi

 

 

Wpływ bezruchu na mięśnie szkieletowe m.in.:

• zmniejszenie masy ciała na skutek zaniku mięśni 

(obniżenie siły mięśniowej)

• redukcja zawartości białek kurczliwych i liczby 

mitochondriów

• mniejsza wrażliwość na insulinę

• zwiotczenie i stopniowy zanik mięśni 

Wpływ na układ odpornościowy m.in.:

• zmniejszenie właściwości bakteriobójczych skóry

• zmniejszenie zdolności fagocytarnej granulocytów 

obojętnochłonnych

• zmniejszenia odporności swoistej i odporności 

nieswoistej ustroju

 

 

Wpływ na układ kostno-stawowy m.in.:

• wzrost wydalania jonów wapnia oraz fosforanów z 

moczem, kałem i potem

• atrofia kości stopniowe zmniejszanie się objętości 

komórki, tkanki, narządu lub części ciała

• zmniejszenie gęstości kości kończyn dolnych-rozwój 

osteoporozy

• demineralizacja kości

• zwiększa ryzyko uszkodzeń stawów 

• słabsze odżywianie tkanki kostnej i chrzęstnej

• zmniejszają się zakresy ruchomości stawów co związane 

jest z występowaniem przykurczów mięśni, więzadeł, 

torebek        stawowych a także miękkich tkanek 

okołostawowych

 

 

Wpływ na układ pokarmowy m.in.:

• zmniejszenie metabolizmu (malejące zapotrzebowanie 

na składniki odżywcze)

• wzrost skłonności do otyłości (magazynowanie przez 

tkankę tłuszczową nadmiernej ilości węglowodanów)

• mniejsza zdolność przyswajania glukozy przez tkanki 

oraz wrażliwość na 

• skłonność do zaparć, tworzenia się przepuklin.

 

Wpływ na układ oddechowy m.in.:

• zmniejszenie liczby mitochondriów i enzymów 

niezbędnych do przeprowadzania procesów tlenowych 

• zmniejszenie pojemności życiowej płuc i maks. 

wentylacji płuc

• trudności z wymianą gazową

 

 

Wpływ na układ nerwowy m.in.:

• zaburzenia czucia priopriocetywnego

• osłabia koordynację ruchową, 

• spadek produkcji niektórych neuroprzekaźników w 

mózgu (np. noradrenaliny, beta-endorfiny) co może 

prowadzić do depresji

• pogorszenie ostrości wzroku

• podwyższenie progu odczucia dźwięku

• zaburzenia  w utrzymaniu równowagi i fizjologicznego 

chodu

• zaburzenia snu i koncentracji

• bóle głowy

• pogorszenie sprawności psychomotorycznej

Wpływ na metabolizm i skład płynów ustrojowych 

m.in.:

• zmniejszenie objętości płynów

• wzmożone wydalanie jonów Na+,K+,Ca2+

• zmniejszenie liczby erytrocytów 

• zmniejsza się ilość hemoglobiny i fibrynogenu

 

 

CIEKAWOSTKI!!!

CIEKAWOSTKI!!!

narząd nieużywany zanika, przykładem jest oczodół flądry 

(ryba głębinowa, której oko uległo zanikowi w wyniku 

braku promieni świetlnych czyli w wyniku braku ćwiczenia 

oka promieniami świetlnymi). 

po kilku miesiącach leżenia w łóżku, człowieka trzeba na 

nowo uczyć chodzić; drastycznie spada odporność na 

choroby!!! Organizm ludzki zaprogramowany jest na 130 

lat życia lub 3 miliardy skurczów serca. Trening fizyczny 

obniża tętno, obniża ciśnienie tętnicze krwi, cofa wiek 

biologiczny; zatem warto dbać o zdrowie i ćwiczyć!

 

 

WSKAZÓWKI DLA PRZYSZŁYCH FIZJOTERAPEUTÓW

WSKAZÓWKI DLA PRZYSZŁYCH FIZJOTERAPEUTÓW

 

1. Analiza wydolności w wykonaniu zadań funkcjonalnych 

2. Współpraca z lekarzem prowadzącym informacje o wpływie leków 

stosowanych aktualnie przez chorego na zaburzenia funkcji 
ruchowych 

3. W ustaleniu celu i strategii swoich działań fizjoterapeuta posługuje 

się wieloma testami 

4. Indywidualne dostosowanie programu ćwiczeń do aktualnej 

sprawności chorego 

5. Choroba utrudnia wykorzystanie spożytych pokarmów, sprzyja 

obstrukcjom, a one hemoroidom 

6. Sprzyja paradentozie 

 

 

7. Choroba ta osłabia ścięgna i mięśnie, w skrajnych przypadkach 

powoduje ich zanik 

8. Wzmaga się dysbalans mięśniowy- mięśnie mocne ulegają 

przykurczom, mięśnie słabsze ulegają rozciąganiu, osłabiają się 

9.  Systematyczność 

10. Masaże 

11. Konsekwentna współpraca oraz edukacja i zmotywowanie chorego 

i jego rodziny do prowadzenia działań zmierzających do 
utrzymania optymalnej sprawności 

12. Zapewnienie przez rodzinę pomocy w zakresie dostosowania 

otoczenia w ułatwieniu poruszania się i bezpieczeństwa (np.: maty 
antypoślizgowe w wannie, brodziku, uchwyty w łazience, wysokie 
siedzisko ulubionego przez chorego krzesła czy fotela) 

 

 

Autorzy:

Wstęp i przyczyny ograniczeń – Justyna Rożek

Hipokinezja – Urszula Wójcik

Akinezja – Katarzyna Szendzielorz

Wskazówki dla przyszłych fizjoterapeutów – Paula 
Tomaszewska

Wykonanie prezentacji – Aleksandra Rabanda