Dorota Pachnowska
Katarzyna Pankowska
Rafał Walorek
Dorota Pachnowska
Katarzyna Pankowska
Rafał Walorek
Trzepotanie przedsionków
Jest często stanem przjeściowym
pomiędzy rytmem zatokowym, a
migotaniem przedsionków
Przedsionki są pobudzane z
częstotliwością 250-350/min
Przyczyną jest obecność nieprawidłowo
szybkiego rozrusznika w obrębie
przedsionków
Obraz EKG
Stwierdza się fale trzepotania w
kształcie „zębów piły”
Między sąsiednimi falami nie można
stwierdzić linii izoelektrycznej
Trzepotanie przedsionków
Migotanie przedsionków
Jest to najczęstsza postać tachyarytmii
nadkomorowej.
Przedsionki są pobudzane z częstotliwością
350-600 pobudzeń na minutę
POWÓD
Cechą charakterystyczną migotania
przedsionków są całkowicie
zdezorganizowane depolaryzacje włókien
mięśnia przedsionków, a hemodynamicznie
brak ich skurczu.
W badaniu przedmiotowym pacjenta z
migotaniem przedsionków, stwierdza się
całkowicie niemiarową czynność serca i deficyt
tętna na obwodzie (fala tętna na t.promieniowej
nie pokrywa się w czasie z pracą serca).
Wędrująca fala depolaryzacji w przedsionkach
prowadzi do zaburzeń efektywnego
hemodynamicznie skurczu przedsionka.
Nieefektywne skurcze przedsionków, powoduje
zmniejszenie ciśnienia napełniania obu komór,
co z reguły objawia się spadkiem CO
(pojemność minutowa).
Objawem migotania przedsionków u pacjenta
jest kołatanie serca.
OBRAZ EKG
Nie ma widocznych załamków P
Linia izoelektryczna składa się z wychyleń o
małej amplitudzie (fale f – najwyraźniejszy w
odprowadzeniu V
1
)
Częstotliwość pobudzeń docierających do
węzła A-V wynosi 350-600/min. dzięki
hamującemu działaniu tego węzła, tylko 110-
180 spośród z nich zostaje przewiedzione do
komór i powoduje powstanie zespołu QRS.
Odstępy R-R są nieregularne
Migotanie przedsionków (zapis I)
Prawidłowa akcja serca (zapis II)
Trzepotanie komór
W zapisie EKG występuje krzywa
wysokonapięciowa z załamkami w
kształcie spinki do włosów o częst. 250-
320/min
Jest to płynne przejście częstoskurczu
komorowego do migotania komór
Migotanie komór
Jest to hiperdynamiczna postać
zatrzymania krążenia. Polega na
nieskutecznym hemodynamicznie,
nieskordynowanym drganiu mięśni
komór i braku rzutu serca
Częstotliwość rytmu komór : 400-
600/min
Obraz EKG
Trudno wyodrębnić załamki : Q, R, S
Wykres przypomina mniej lub bardziej
regularną sinusoidę
Trzepotanie komór
Migotanie komór
Częstoskurcz komorowy
Jeżeli ośrodek ektopowy ma większą
częstotliwość wytwarzania bodźców niż
fizjolog. to może narzucić swój rytm
całemu sercu
Charakterystyczną cechą jest
dysocjacja A-V, oznacza to, że
przedsionki i komory kurczą się
niezależnie od siebie
Obraz EKG
Przyspieszenie regularnej akcji serca
100-200/min z poszerzonymi i
zdeformowanymi zespołami
komorowymi (QRS > 0,12s)
Zespoły QRS zniekształcone i
poszerzone z przeciwstawnym
kierunkiem odcinka ST i załamka T
Torsade de pointes
(„balet serca” )
Jest rzadką postacią tachykardii
komorowej o zmiennym kierunku i
różnym kształcie zespołów QRS
Występuje w stanach
charakteryzujących się wydłużaniem
odstępu QT
Może przejść w migotanie komór
Częstoskurcz komorowy
Blok przedsionkowo – komorowy
II stopnia
Typ Mobitz I (periodyka Wenckebacha)
Typ Mobitz II
Periodyka Wenckebacha
Stopniowe wydłużanie się odstępu PQ
do momentu, gdy kolejne pobudzenie
nie dochodzi do komór. Po wypadnięciu
zespołu QRS, odstęp PQ kolejnej
ewolucji jest prawidłowy, a następnie
wydłuża się rozpoczynając nowy cykl.
Umiejscowienie bloku przeważnie
powyżej pęczka przedsionkowo -
komorowego
Blok typu Mobitz II
Czas trwania odstępu PQ jest zwykle
prawidłowy
Zespoły QRS są częściej poszerzone niż
prawidłowe
Umiejscowienie bloku zwykle poniżej pęczka
A-V
Stosunek liczby załamków P do liczby
zespołów QRS jest różny. Określenie tego
stosunku jest ważne dla rozpoznania
lokalizacji tego bloku i stanowi podstawę do
podziału bloku na 2 odmiany :
1 – zespoły QRS wypadają po każdym
przewiedzionym do komór pobudzeniu
przedsionkowym i stosunek
przewodzenia wynosi 2:1, 3:1, itp..
2 – zespoły QRS wypadają po 2 lub
więcej kolejno przewiedzionych
pobudzeniach przedsionkowych i
stosunek przewodzenia wynosi np. 3:2
Blok Mobizta typ II
Blok przedsionkowo – komorowy
III stopnia
Całkowite przerwanie przewodzenia z
kompletnym rozkojarzeniem rytmu
przedsionków i komór :
Załamki P o prawidłowej częstości bez
żadnego związku z wolnymi zespołami
QRS
Inną cechą jest to, iż częstotliwość
załamków P jest większa niż zespołów QRS
Funkcję rozrusznika przejmują albo
ośrodki bodźcotwórcze 2-rzędu w węźle A-
V lub w pęczku przed. – kom., albo w 3-
rzędowe ośrodki bodźcotwórcze w
mięśniu komór ( ze zniekształconymi
zespołami komorowymi
przypominającymi bloki odnogi i
częstością < 40/min)
Czas aż do wyzwolenia automatyzmu
rozrusznika zastępczego określa się jako
pauzę preautomatyczną
Blok przedsionkowo – komorowy
III stopnia
Zespół Morgagniego, Adamsa,
Stokesa (MAS)
Choroba węzła zatokowego
Charakterystyczne objawy:
Kilkusekudnowe zakłócenia czynności serca
Zaburzenia słuchu i wzroku
Zawroty głowy
Dezorientacja
Zaburzenia świadomości
Dłuższe przerwy w pracy serca powodują gwałtowne
niedokrwienie mózgu i prowadzą do utraty
przytomności
Dziękujemy za uwagę
Bibliografia
„Patofizjologia” – S.Maślinski
„Medycyna wewnętrzna” – Gerd Herold
„Patologia Robbins”
„Patomorfologia kliniczna” – Kruś
niezawodne zasoby z internetu ;)