Kruszarki i młyny

Joanna Wajdzik

Anna Warchala

WEiP

Plan prezentacji

• Metody, stopień rozdrobnienia, podział urządzeń
• Kruszarki szczękowe
• Kruszarki stożkowe, rozdrabniarki walcowe
• Rozdrabniarki do rozdrabniania średniego i 

drobnego

• Młyny tarczowe, kulowe, wibracyjne, 

strumieniowe

• Młyny mieszlanikowe i koloidalne
• Przesiewanie- urządzeni i wyniki.

    Rozdrabnianie (kruszenie) – zmniejszenie 

rozmiarów ciała stałego, połączone ze zniszczeniem 
jego struktury.

    Cel- wytworzenie produktu o pożądanych 

rozmiarach.

    Dzięki rozdrobnieniu znacznie zwiększa się 

powierzchnia obrabianego materiału. Stosowanie 
materiałów stałych rozkruszonych lub zmielonych 
pozwala:

    - znacznie przyspieszyć rozpuszczanie, wypalanie 

współdziałanie chemiczne tzn różne procesy 
biegnące tym szybciej, im większa jest 
powierzchnia materiału stałego uczestniczącego w 
procesie.

   

    W zależności od wielkości rozdrobnienia cząstki 

ciała stałego dzieli się na grupy:

   W klasyfikacji maszyn do rozdrabniania bierze się 

pod uwagę:

-  rodzaj przyłożonych sił
-  wielkość wywołanych naprężeń
-  stopień rozdrabniania

   Stopień rozdrabniania n – stosunek średnicy 

ziarn przed rozdrabnianiem do średniej średnicy 
ziaren po rozdrobnieniu. W zależności od stopnia 
rozdrobnienia wyróżnia się rozdrabnianie:

- wstępne, n<5                - średnie, n=5-10
- drobne, n=10-50           - bardzo drobne, n >50

Maszyny do rozdrabniania dzieli się na kruszarki (łamacze) i 

młyny.

   

   Rozdrabniarki zwane kruszarkami służą 

zasadniczo do rozdrabniania wstępnego i 
średniego, przez ściskanie, rozłupywanie, 
uderzenie, ścinanie. A w mniejszym stopniu 
ścieranie i zderzenia wzajemne cząstek, co jest 
charakterystyczne dla młynów. Do kruszarek 
zalicza się:

    łamacze, gniotowniki, rozdrabniarki młotkowe, 

rozdrabniarki udarowo-prętowe.

Kruszarki szczękowe

Zalety:
-prostota i niezawodność konstrukcji
-szeroki zakres zastosowania
-zwartość
-łatwość obsługi
Wady:
-okresowy charakter działania na materiał (tylko 

przy zbliżeniu szczęk)

-niecałkowite zrównoważenie poruszających się 

mas, co jest przyczyną hałasu uderzeń i 
wstrząsów

Kruszarki stożkowe

   
   Łamacze stożkowe stosowane są do 

rozdrabniania kawałków o kształcie 
bardziej płaskim i dają produkt o ziarnach 
bardziej zaokrąglonych. 

   Praca łamaczy stożkowych jest bardziej 

równomierna, są one bardziej wydajne i 
zużywają mniej mocy.

Zalety:
-duża wydajność w skutek ciągłego działania i 

rozdrobnienia materiału jednocześnie przez 
rozgniatanie i zginanie

-spokojna, wyrównoważona praca
-duży stopień rozdrobnienia

Wady (w porównaniu z kruszarkami szczękowymi):
- bardziej złożona i droższa konstrukcja
- bardziej złożona obsługa

Rozdrabniarki walcowe (gniotowniki)

    Rozdrabniarki walcowe charakteryzują się 

prostotą konstrukcji lecz ich wadą jest szybkie 
zużywanie powierzchni walców

   Kruszarki walcowe stosuje się powszechnie do 

rozdrabniania kamienia wapiennego, soli, a także 
materiałów o umiarkowanej twardości.

Rozdrabniarki młotkowe

Zalety:
-szeroki zakres zastosowania
-możliwość regulacji stopnia rozdrabniania

Wady:
-szybkie zużywanie się części ruchomych
-zapylenie środowiska
-hałas
-duże zużycie mocy- do 200kt produktu.

Rozdrabniarki udarowo-prętowe zwane dezintegratorami i 

dysmembratorami stosowane są do rozdrabniania materiałów 

kruchych, włóknistych