background image

Manchester 
United

background image

Spis treści

Historia

Skład

Legendy

background image

Historia

Początki

Lata 

Busby’ego

Era 

Fergusona

Old Trafford

Hymn

Monachium 

1958

Herby

Potrójna 

korona

Sukcesy

Spis treści

Alex 

Ferguson

background image

Skład

David de Gea

Patrice Evra

Rio 

Ferdinand

Nemanja 
Vidić

Ryan Giggs

Park Ji-Sung

Michael 
Carrick

Paul Scholes

Wayne 

Rooney

Tomasz 

Kuszczak

Spis treści

Po kliknięciu na zdjęcie 
przechodzimy do 
biografii

background image

Legendy

Peter 

Schmeichel

Eric Cantona

George Best

David Beckham

Spis treści

Po kliknięciu na zdjęcie 
przechodzimy do 
biografii

background image

Początki

Klub został założony w roku 1878 przez grupę pracowników 

kolei pod nazwą Newton Heath Lancashire & Yorkshire 

Railway, wkrótce skróconą do Newton Heath (potocznie 

zespół nazywano The Heathens). Klub był jednym z 

założycieli Football Alliance w 1889 r., a trzy lata później wraz 

z resztą zespołów dołączył do The Football League. Był 

wówczas jedną z trzech najsilniejszych drużyn Football 

Alliance, które dopuszczono do gry w pierwszej lidze (Football 

League First Division).

Klub stawił czoła bankructwu w 1902 r. i został uratowany 

przez J.H. Daviesa który spłacił klubowe długi i zmienił jego 

nazwę na Manchester United, zmienił również kolory 

drużyny ze złotego i zielonego na znane nam dzisiaj. Z nową 

nazwą United wygrali ligę w 1908 r. i Puchar Anglii 26 

kwietnia 1909 r. grając w Crystal Palace przeciwko Bristol 

City. Później dzięki wsparciu finansowemu Daviesa, United 

przeprowadzili się z Bank Street na nowy stadion Old 

Trafford w 1910 r. Wygrali ligę po raz drugi już w rok po 

przeprowadzce na nowy stadion czyli w 1911 r.

Historia

background image

Lata Busby’ego

W 1945 r. na stanowisku menadżera zespołu został zatrudniony Matt Busby Pod jego wodzą klub 

czterokrotnie w latach 1945-1951 zajmował w lidze drugie miejsce (1947,1948,1949,1951), by w roku 

1952 sięgnąć po mistrzostwo. W roku 1948 drużyna zdobyła Puchar Anglii, pokonując w 

finale Blackpool F.C. 4:2.

Busby prowadził politykę wprowadzania młodych zawodników na murawę, kiedy to tylko było możliwe. 

Zespół dzięki temu wygrał ligę w 1956 r., a średnia wieku zawodników wynosiła tylko 22 lata. Ta 

polityka stała się głównym powodem klubowych sukcesów. W następnym sezonie, wygrali ligę 

ponownie i doszli do finału Pucharu Anglii, przegrywając tylko z Aston Villą. Stali się również pierwszą 

angielską drużyną, która rywalizowała w Pucharze Europy i doszła do półfinału.

6 lutego 1958 r. miała miejsce katastrofa lotu British European Airways 609, na pokładzie którego 

drużyna wracała po meczu w Pucharze Europy. Rozbił się on przy starcie z lotniska w Monachium, 

zabierając życia 8 piłkarzy i 4 członków sztabu szkoleniowego oraz 15 innych pasażerów. Wśród ofiar 

katastrofy byli: Geoff Bent, Roger Byrne, Eddie Colman, Duncan Edwards, Mark Jones, David 

Pegg, Tommy Taylor, Liam "Billy" Whelan oraz członkowie sztabu szkoleniowego Walter Crickmer, Bert 

Whalley, Tom Curry. Po wydarzeniach z Monachium kibice Manchesteru United zaczęli nosić czarne 

wstęgi na biało-czerwonych szalikach, co ostatecznie doprowadziło do oficjalnego uznania przez klub 

barw biało-czerwono-czarnych. Po katastrofie zaczęto rozmawiać o tym czy klub powinien po tym co się 

stało zawiesić działalność, ale Jimmy Murphy który przejął pałeczkę menadżera do chwili wyzdrowienia 

Matta Busby'ego z urazów odniesionych w katastrofie nie dopuścił do tego. Klub kontynuował grę z 

tymczasowym trenerem. Pomimo tego, po raz kolejny doszli do finału Pucharu Anglii gdzie przegrali 

z Boltonem.

Busby kompletnie odbudował zespół we wczesnych latach 60., zatrudniając takich piłkarzy jak Denis 

Law i Pat Crerand. Zespół wygrał Puchar Anglii w 1963, później zwyciężył w lidze w 1965 i 1967, a 

następnie jako pierwszy angielski klub wygrali Puchar Europy w 1968 r. Manchester United stał się 

sławnym klubem ponieważ posiadał w swoich szeregach trzech zdobywców Złotej Piłki: Bobby'ego 

Charltona, Denisa Lawa i George'a Besta.  Busby zrezygnował z bycia menadżerem United w 1969 r. i 

został zastąpiony przez trenera drużyny rezerw i zarazem byłego gracza United Wilfa McGuinnessa.

Historia

background image

Era Sir Alexa 
Fergusona

Alex Ferguson przybył z Aberdeen FC by zastąpić Atkinsona i poprowadził klub do 11 miejsca w lidze 

na koniec sezonu. W następnym sezonie 1987/1988, United zajęli 2 miejsce z Braianem McClairem w 

składzie, który zdobył w lidze 20 goli dla United, po raz pierwszy od czasów George'a Besta.

Jednak mimo to, United szło bardzo źle do 1989 r. i klub był bliski spadku z ligi. Dodatkowo wiele 

transferów Fergusona nie znalazło akceptacji fanów. Pojawiły się pogłoski o możliwości zwolnienia 

Fergusona na początku 1990 r., ale zwycięstwo w 3 rundzie Pucharu Anglii nad Nottingham Forest 

F.C. dało nadzieję na w miarę udany sezon. United zdobyli Puchar, pokonując w finale Crystal Palace.

United wygrali Puchar Zdobywców Pucharów w sezonie 1990/1991, pokonując w finale 

mistrza Hiszpanii – Barcelonę, ale kolejny sezon okazał się rozczarowaniem dla nich, ponieważ 

przegrali w końcówce tytuł mistrza ligi na rzecz Leeds United. W międzyczasie tj. w 1991 klub wszedł 

na Londyńską Giełdę Kapitałową i został wyceniony na 47 milionów funtów, od tej pory finanse klubu są 

dostępne do wglądu publicznego.

Przybycie do drużyny Erica Cantony w listopadzie 1992 r. było punktem zwrotnym w historii United. 

Gdy Cantona zgrał się z najlepszymi zaufanymi talentami: Garym Pallisterem, Denisem 

Irwinem i Paulem Incem, tak dobrze jak zrobił to Ryan Giggs który już stawał się gwiazdą, skończyli 

sezon 1992/1993 z tytułem mistrza Anglii. Był to ich pierwszy tytuł od roku 1967. W następnym sezonie 

po raz pierwszy wygrali dublet (ligę i Puchar Anglii), ale klub przeżył też smutne wydarzenie w tym 

sezonie. 20 stycznia 1994 r. umarł legendarny menadżer i prezydent klubu Matt Busby.

W sezonie 1994/1995, Cantona dostał zawieszenie na osiem miesięcy za wskoczenie w publiczność i 

zaatakowanie fana Crystal Palace Matthew Simmonsa, w meczu United na stadionie Selhurst Park. 

Remisując swój ostatni ligowy mecz (nie wygrywając przez to ligi) i przegrywając z Evertonem w finale 

Pucharu Anglii, zostali największymi przegranymi sezonu. Wtedy Ferguson rozwścieczył kibiców 

sprzedając kluczowych zawodników i zastępując ich młodymi wychowankami klubu takimi jak: David 

Beckham, Gary Neville, Phil Neville i Paul Scholes. Nowi zawodnicy szybko stali się 

regularnymi reprezentantami Anglii. Radzili sobie zaskakująco dobrze i United wygrali dubla ponownie 

w sezonie 1995/1996. Po raz pierwszy zdarzyło się, że angielski zespół zdobył dubla dwa razy.

Wygrali ligę ponownie w 1997 r. i Eric Cantona ogłosił, że przechodzi na futbolową emeryturę w wieku 

lat 30. Kolejny sezon (1997/1998) zaczęli dobrze, ale ukończyli go na drugim miejscu, za Arsenalem, 

który wygrał dubla w tym sezonie.

Historia

background image

Old Trafford

Old Trafford to największy i najbardziej 

imponujący stadion w Anglii, na co dzień 

należący do Manchesteru United. W sezonie 

1998/99 każdy mecz oglądało po 55 tysięcy 

widzów, trzy lata później na trybunach mogło 

zasiąść już 67 tysięcy widzów, a latem 2006 

roku po rozbudowie północno-wschodnich i 

północno-zachodnich trybun pojemność 

stadionu wzrosła do ponad 76 tysięcy miejsc.

Oficjalne otwarcie stadionu nastąpiło jednak 

dużo wcześniej, bo 19 lutego 1910 roku. 

Wtedy to aż 50 tysięcy osób oglądało 

zwycięstwo 4:3 nad drużyną Liverpoolu. Już 

wtedy krytycy drużyny nazywali ją 

"Moneybags United", co pokazywało 

rozrzutność, jaka cechowała ten klub. Jeden z 

dziennikarzy opisywał Old Trafford jako "cud 

wart obejrzenia" i miał rację, jeśli weźmie się 

pod uwagę fakt, że już w tamtych czasach 

pod jedyną krytą trybuną znalazły się 

również: pokój do gry w bilard, salon masażu, 

siłownia oraz basen. Już wtedy pojemność 

stadionu osiągnęła 80 tysięcy miejsc. Łatwo 

więc zrozumieć, dlaczego piłkarze i kibice 

przeciwnych drużyn z taką zazdrością i 

zawiścią spoglądali na Old Trafford.

Old Trafford

Historia

background image

Monachium 1958

6 lutego 1958 r. miała miejsce katastrofa lotu British European 

Airway 609, na pokładzie którego drużyna wracała po meczu w 

Pucharze Europy. Rozbił się on przy starcie z lotniska 

w Monachium, zabierając życia 8 piłkarzy i 4 członków sztabu 

szkoleniowego oraz 15 innych pasażerów. Wśród ofiar katastrofy 

byli: Geoff Bent, Roger Byrne, Eddie Colman, Duncan 

Edwards, Mark Jones, David Pegg, Tommy Taylor, Liam "Billy" 

Whelan oraz członkowie sztabu szkoleniowego Walter Crickmer, 

Bert Whalley, Tom Curry. Po wydarzeniach z Monachium kibice 

Manchesteru United zaczęli nosić czarne wstęgi na biało-

czerwonych szalikach, co ostatecznie doprowadziło do 

oficjalnego uznania przez klub barw biało-czerwono-czarnych. Po 

katastrofie zaczęto rozmawiać o tym czy klub powinien po tym co 

się stało zawiesić działalność, ale Jimmy Murphy który przejął 

pałeczkę menadżera do chwili wyzdrowienia Matta Busby'ego z 

urazów odniesionych w katastrofie nie dopuścił do tego. Klub 

kontynuował grę z tymczasowym trenerem. Pomimo tego, po raz 

kolejny doszli do finału Pucharu Anglii gdzie przegrali 

z Boltonem.

Historia

background image

Hymn

Glory, glory, Man United,

Glory, glory, Man United,

Glory, glory, Man United,

As the reds go marching on, on, on.

Just like the Busby Babes in Days gone by

We'll keep the Red Flags flying high

You've got to see yourself from far and wide

You've got to hear the masses sing with pride

United! Man United!

We're the boys in Red and we're on our way to Wem-ber-ly

Wem-ber-ly! Wem-ber-ly!

We're the famous Man United and we're going to Wem-ber-ly

Wem-be-ly! Wem-ber-ly!

We're the famous Man United and we're going to Wem-ber-ly

In Seventy-Seven it was Docherty

Atkinson will make it Eighty-Three

And everyone will know just who we are

They'll be singing 'Que Sera Sera'

United! Man United!

We're the boys in Red and we're on our way to Wem-ber-ly

Wem-be-ly! Wem-ber-ly!

We're the famous Man United and we're going to Wem-ber-ly

Wem-be-ly! Wem-ber-ly!

We're the famous Man United and we're going to Wem-ber-ly

Glory Glory Man United

Glory Glory Man United

Glory Glory Man United

As the Reds Go Marching On! On! On! (3x)

Historia

background image

David de Gea

David de Gea Quintana (wym. [daˈβið de 

'xea]) (ur. 7 listopada 1990 w Madrycie) 

– hiszpański piłkarz występujący na 

pozycji bramkarza w Manchesterze United. 

Karierę rozpoczął w wieku 10 lat w Atlético 

Madryt gdzie rozwijał się w tamtejszej 

akademii. Debiut zaliczył w 2009, szybko 

stając się pierwszym bramkarzem. Pomógł 

Atlético wygrać Ligę Europy oraz 

Superpuchar Europy. Jego dobra postawa 

została zauważona przez Manchester United 

do którego dołączył w 2011 roku. W 

reprezentacji jest kapitanem drużyny U-21.

27 sierpnia 2010 roku w meczu 

o Superpuchar Europy UEFA. 

pomiędzy Atlético Madryt - Inter 

Mediolan obronił rzut karny, wykonywany 

przez Diego Milito. Obronił także wszystkie 

pozostałe strzały na bramkę przyczyniając 

się do wygranej Atlético Madryt 2-0.

29 czerwca 2011 rok De Gea podpisał 

pięcioletni kontrakt z 

angielskim Manchesterem United. 

Zdobywca Mistrzostwa Europy U21 z 

Hiszpanią.

David de Gea

Skład

background image

Patrice Evra

Manchester United stoczył zaciętą, ale zwycięską 

walkę o francuskiego obrońcę z takimi firmami jak 

FC Liverpool, Arsenal Londyn czy Inter Mediolan. 

Ostatecznie po miesiącach negocjacji Patrice Evra 

trafił do drużyny Czerwonych Diabłów 10 stycznia 

2006 roku. 

Evra przyszedł do klubu zaraz po tym, gdy na Old 

Trafford zawitał Serb Nemanja Vidić. Sir Alex 

Ferguson był wielce zadowolony, że udało się w 

końcu sprowadzić do United zastępcę dla 

kontuzjowanego lewego obrońcy reprezentacji 

Argentyny, Gabriela Heinze. 

Francuz dołączył do United w wieku zaledwie 24-lat, 

wcześniej zdążył zagrać pięciokrotnie w drużynie 

narodowej, był również kapitanem swojego 

poprzedniego klubu - AS Monaco. Patrice oprócz gry 

na swojej nominalnej pozycji lewego obrońcy grywał 

wtedy także na pomocy. 

Evra swoje pierwsze kroki w prawdziwym futbolu 

stawiał we Włoszech. Młody Patrice został 

wypatrzony przez skautów Marsala Calcio na ulicach 

Les Ulis (dzielnica Paryża, gdzie przyszedł na świat 

Thierry Henry). Po roku spędzonym w Serie C1 

urodzony w Senegalu piłkarz, trafił do Monzy, która 

występowała wtedy w Serie B. W 2000 roku swoje 

zainteresowanie Evrą wyraziła francuska OGC Nicea, 

do której Patrice przeniósł się w wieku 18 lat. Dwa 

bardzo udana sezony w Nicei zaowocowały jego 

transferem do AS Monaco. 

Patrice Evra

Skład

background image

Rio Ferdinand

Rio Ferdinand – jest angielskim piłkarzem. Gra 

na pozycji środkowego obrońcy wManchesterze 

United w Premier League i reprezentacji Anglii. 

Do tej pory wystąpił w 81 meczach 

reprezentacyjnych. Był powoływany na 

trzy Mistrzostwa Świata.

Ferdinand rozpoczął swoją piłkarską karierę 

grając dla różnych drużyn młodzieżowych, 

ostatecznie osiedlając się w West Ham United, 

gdzie zadebiutował w Premier League w 1996 

roku. Rok później zadebiutował w reprezentacji 

przeciwko Kamerunowi, stając się najmłodszym 

obrońcą w historii reprezentacji w tym czasie. 

Jego potencjał piłkarski przyciągnął Leeds 

United transfer wyniósł 18 mln £. Spędził dwa 

sezony w klubie, stając się kapitanem drużyny w 

2001 roku.

Dołączył do Manchesteru United za 30 mln £, 

stając się najdroższym obrońcą w historii 

futbolu. W swoim pierwszym sezonie zdobył 

mistrzostwo Anglii. Sezon póżniej nie poddał się 

kontroli antydopingowej za co został wykluczony 

na osiem miesięcy. Ominęło go pół sezonu i Euro 

2004. Po powrocie załapał się do pierwszej 

drużyny. Zostając wybrany do PFA Drużyna Roku 

cztery razy w przeciągu pięciu lat.

Rio Ferdinand

Skład

background image

Wayne Rooney

Wayne Rooney (ur. 24 

października 1985 w Liverpoolu) 

– angielski piłkarz występujący na 

pozycji napastnika w Manchesterze 

United i reprezentacji Anglii.

Rooney karierę piłkarską rozpoczął 

w Evertonie, do którego szkółki 

piłkarskiej przeszedł w wieku 10 lat. 

W roku 2002 zadebiutował w 

pierwszej drużynie tego klubu i stał 

się najmłodszym strzelcem bramki w 

Premier League. Szybko stał się 

podstawowym zawodnikiem swojego 

klubu i spędził w nim dwa sezony. 

Przed sezonem 2004/2005 za kwotę 

25,6 milionów funtów przeszedł do 

Manchesteru United, gdzie cztery 

razy został mistrzem kraju, 

dwukrotnie zdobył Puchar 

Ligi oraz puchar Ligi Mistrzów.

W reprezentacji Anglii zadebiutował 

w roku 2003. Wraz z nią wystąpił 

na Euro 2004, gdzie był 

najmłodszym zdobywcą bramki oraz 

zagrał w Mistrzostwach Świata w 

2006 roku.

Wayne Rooney

Skład

background image

Ryan Giggs

Ryan Giggs przeniósł się z Walii do Anglii w 

wieku 7 lat. Został przyjęty do młodzieżowego 

klubu Dean's Youth FC, gdzie uczył się jak grać 

w piłkę nożną. Jego trenerem był Denis 

Schofield, który polecił go Manchesterowi City, 

gdzie grał w ich szkółce piłkarskiej do momentu 

ukończenia 14 roku życia.

Na jego 14-ste urodziny do domu Ryana w 

Swinton koło Manchesteru przyszedł sam Alex 

Ferguson, aby zapytać się go, czy nie chciałby 

grać w młodzieżówce i szkółce piłkarskiej 

United. Ken Barnes, trener kadetów 

Manchesteru City, zapowiedział wcześniej, że 

nie mają zamiaru podpisywać kontraktu z 

Giggsem. Ich strata była zyskiem Manchesteru 

United, a cała reszta jak sami twierdzą to 

historia!

W wieku 16 lat Ryan podpisał juniorski kontrakt, 

a 30 listopada 1990 roku, tuż po 17. urodzinach - 

profesjonalny.

Ryan zadebiutował w lidze 2 marca 1991 roku, w 

meczu na Old Trafford przeciwko Evertonowi, 

kiedy to wszedł na boisko za Denisa Irwina. Jego 

debiut w wyjściowej jedenastce nastąpił jeszcze 

w tym samym sezonie w derbach Manchesteru, 

kiedy to strzelił jedyną bramkę meczu.

Ryan Giggs

Skład

background image

Park Ji-Sung

Park Ji-Sung, urodzony 25 lutego 1981 roku w 

stolicy Korei Południowej - Seulu. Już od 

najmłodszych lat miał tylko jedną pasję - piłkę 

nożną. Jednak nie zdecydował się na kształcenie w 

szkółce piłkarskiej. Kiedy młody Park ukończył 

liceum, zaskoczył wszystkich swoją decyzją 

zgłoszenia się do koreańskiego klubu piłkarskiego 

Kyoto Purple Sanga. Koreańczyk występował w 

barwach tej drużyny do 2002 roku. Rok 2002 był 

dla Parka Ji-Sunga przełomowy. Po bardzo udanym 

występie w reprezntacji Korei na mundialu, 

zainteresowanie Parkiem wyraziło PSV Eindhoven, 

a przede wszystkim przyszły menadżer PSV - Guus 

Hiddink, prowadzący wówczas reprezentacje Korei. 

Hiddink postanowił ściągnąć Parka jak najprędzej, 

aby zamożniejsze kluby nie ukradły mu takiego 

talenta jakim był Park.

W nowej drużynie Park nie potrafił się odnaleźć, nie 

potrafił się zaklimatyzować w nowym otoczeniu. 

Wtedy pomocną dłoń wyciągnął do niego nie po raz 

pierwszy Hiddink. To właśnie dzięki jego pomocy, Ji-

Sung grał jak z nut, dzięki czemu miejsce w 

pierwszym składzie miał zapewnione. Świetne 

występy w Lidze Mistrzów otworzyły Parkowi wrota 

do jeszcze większej kariery. Wiele klubów wyrażało 

swoje zainteresowanie Ji-Sungiem, jednak słowa nie 

zamieniały się w czyn i do siedziby PSV nie 

napływały żadne oferty. Klub z Eindhoven rozpoczął 

już procedurę dotyczącą przedłużenia jego 

kontraktu i wtedy to nadeszła oferta z Manchesteru 

United.

Park Ji Sung

Skład

background image

Nemanja Vidić

Nemanja Vidić - to on pokierował swoją 

drużynę do Mistrzostw Świata w 

Niemczech. Defensywa kierowana przez 

niego straciła tylko jedną bramkę w 

eliminacjach do Mistrzostw Świata 

2006. Po udanych występach w 

reprezentacji Serbii i Czarnogóry 

zainteresowały się nim największe kluby 

Europy.

Z Manchesterem o pozyskanie Nemanji 

rywalizowały Liverpool i Fiorentina. 

Serb wybrał jednak United, czym 

ucieszył miliony fanów na całym świecie 

- w styczniu 2006 roku złożył swój 

podpis na kontrakcie.

Vidić ma znakomite warunki fizyczne. 

Tuż po jego przybyciu zaczęto go 

porównywać do najlepszych obrońców 

Man Utd - Jaapa Stama i Steva Bruce'a. 

Po przyjeździe do Anglii, Nemanja 

powiedział, że w dzieciństwie nie 

wzorował się na żadnym zawodniku. Nie 

chce kopiować stylu innych obrońców.

Nemanja Vidić

Skład

background image

Michael Carrick

Michael Carrick urodził się w Wallsend 

dokładnie 28 czerwca 1981 roku. Do 

Manchesteru United przyszedł za gigantyczną 

kwotę 18,6 miliona funtów. Wielu pukało się w 

czoło i twierdziło, że ten środkowy pomocnik 

nie jest wart tyle pieniędzy, ale Anglik okazał 

się świetnym uzupełnieniem składu. 

Już w pierwszym sezonie wygrał z drużyną z 

Old Trafford mistrzowski tytuł, doskonale 

współpracował z Paulem Scholesem i w drugim 

swoim sezonie w United, mimo przyjścia do 

klubu Andersona i Hargreavesa, Carrick wciąż 

był pewnym punktem zespołu. Właśnie w 

sezonie 2008/2009 udało mu się obronić 

mistrza Anglii, a w dodatku zdobył z klubem 

Ligę Mistrzów. 

Zanim jednak angielski rozgrywający trafił do 

Manchesteru to musiał przebyć sporą drogę. 

Zaczęło się od występów w miejscowym 

Wallsend Boys Club, gdzie grał w zespole 

pięcioosobowym. Po jakimś czasie odkryty 

przez skautów młody wówczas Carrick dołączył 

do West Ham United, gdzie trenował m.in. z 

takimi dzisiejszymi gwiazdami jak jego obecny 

kolega klubowy z United Rio Ferdinand, Frank 

Lampard czy Joe Cole. 

Michael Carrick

Skład

background image

Paul Scholes

Paul Scholes - Urodzony w Salford Paul był 

częścią fali młodych talentów jakie napłynęły do 

Manchesteru, na czele z Beckhamem, Giggsem, 

Buttem i braćmi Neville'ami. Debiutował 21 

września 1994 roku w meczu Pucharu Ligi 

przeciwko Port Vale. W tymże meczu strzelił też 

swoją pierwszą bramkę dla Czerwonych Diabłów. 

Debiut w lidze zaliczył w meczu przeciwko 

Ipswich - tam też strzelił bramkę. 

Złote sezony Scholesa to: sezon 1995/1996r. 

kiedy to United zdobyli podwójną koronę, a Paul 

Scholes był drugim najlepszym strzelcem 

drużyny. Z 14 bramkami ustępował tylko Ericowi 

Cantonie; sezon 1998/1999r. kiedy Manchester 

sięgnął po Potrójną Koronę zdobywając oprócz 

pucharu ligii i mistrzostwa kraju także Ligę 

Mistrzów. Niestety, Paul nie mógł zagrać w 

pamiętnym finale, gdyż musiał w nim pauzować 

za żółte kartki; sezon 2003r., kiedy to znakomita 

strzelecka forma Anglika (20 bramek w sezonie) 

doprowadziła jego drużynę do Mistrzostwa 

Anglii. 

Czyste i mierzone podania stały się znakiem 

rozpoznawczym Scholesa i na stałe umieściły go 

w historii angielskiego futbolu. Jego 

niesamowite oko i zmysł podania pozwoliło mu 

osiągnąć niesamowity wynik 66 asyst w 

reprezentacji swojego kraju. 

Paul Scholes

Skład

background image

Tomasz Kuszczak

Kiedy Tomasz Kuszczak pozostał z numerem 

29., natomiast Ben Foster dostał 

przydzieloną 12 przed rozpoczęciem sezonu 

2007/08, większość fanów myślała, że Polak 

będzie trzecim bramkarzem Manchesteru 

United. Tymczasem kontuzja Fostera, która 

od marca wyeliminowała go z gry 

spowodowała, że to Kuszczak był numerem 

dwa i dostawał szanse zastępowania Edwina 

van der Sara w niektórych spotkaniach. 

W pierwszym sezonie Kuszczaka na Old 

Trafford, Polak zagrał w dwunastu meczach 

pierwszej drużyny, z czego osiem spotkań 

zakończył z czystym kontem. To świetny 

rezultat jak na rezerwowego bramkarza, 

który ma trudne zadanie wchodząc czasem z 

ławki, bez przygotowania do rytmu 

meczowego. Rozgrzewanie się i zbieranie 

doświadczenia jako rezerwowy nie jest łatwe 

dla bramkarza i w takiej sytuacji nie może 

on nabrać pewności siebie. 

Tomasz miał jednak chwilę słabości, kiedy w 

meczu FA Cup z Portsmouth został ukarany 

czerwoną kartką za faul w polu karnym, a 

drużyna została przez to wyeliminowana z 

rozgrywek przegrywając 0:1. 

Tomasz Kuszczak

Skład

background image

George Best

Geniusz, magik, legenda. George Best był 

chyba najbardziej utalentowanym graczem, 

który stąpał po tej planecie. Best był 

kompletnym zawodnikiem. Pele, Cruyff, 

Maradona - wszyscy byli wspaniali, ale Best 

był w każdym swoim meczu równie wspaniały, 

a nawet nieco lepszy. 

Przewyższał przeciwników umiejętnościami 

oraz czarującymi sztuczkami technicznymi. 

Rozrywał na wylot defensywę przeciwnika 

swoją niesamowitą prędkością. Potrafił 

fantastycznie strzelać obydwoma nogami oraz 

wygrać pojedynki powietrzne z o wiele 

bardziej wyższymi od samego siebie. Geogre 

Best był pewny siebie, był na tyle ambitny, że 

nie bał się żadnego wyzwania - wiedział, że 

był piłkarskim geniuszem i nie ukrywał tego. 

Best był także wystarczająco silny aby wziąć 

na siebie ciężar gry, jednak nadużywał 

również swojej 'wyższości' na mniej 

utalentowanych od niego piłkarzach i 

niekiedy udowadniał im ją. W latach gdy 

piłkarze nie otrzymywali nagany ustnej od 

sędziów był nazywany "mocnym-

człowiekiem". Podczas meczu, Best świetnie 

dryblował i z łatwością wygrywał pojedynki z 

przeciwnikami. Kiedy chciał minąć zbyt wielu 

graczy, często tracił piłkę, lecz za wszelką 

cenę starał się ją zawsze odzyskać. 

George Best

Legendy

background image

Peter Schmeichel

Peter Bolesław Schmeichel (ur. 18 listopada 1963 

w Gladsaxe) – piłkarz duński (bramkarz), 

wielokrotny reprezentant Danii w piłce nożnej (także 

kapitan reprezentacji) oraz prezenter telewizyjny. 

Znany jest z wieloletniej gry 

w angielskim klubie Manchester United, gdzie trafił w 

1991 roku za kwotę 533 

tysięcy funtów. Zawodnik Hvidovre IF, 

następnie Brøndby IF. W barwach Manchesteru 

United (od 1991) pięciokrotnie świętował 

mistrzostwo Anglii, a także Superpuchar Europy w 

1991 i Liga Mistrzów w 1999. Zakończył karierę w 

kadrze w 2001 (ostatni mecz rozegrał w kwietniu 

2001 roku, mecz ze Słowacją wynik 0:3), w piłce 

klubowej – po występach jeszcze w Sportingu 

Lizbona, Aston Villa i Manchesterze City – w 2003. 

Cieszył się opinią jednego z najlepszych bramkarzy na 

świecie, został uznany bezapelacyjnie najlepszym 

bramkarzem w historiiManchesteru United.

Wraz z zespołem narodowym zdobył mistrzostwo 

Europy w 1992 (ekipa Danii awansowała do turnieju 

finałowego w awaryjnym trybie, po 

wykluczeniu Jugosławii). Brał także udział 

w mistrzostwach świata we Francji w 1998, które 

Dania zakończyła na ćwierćfinale po porażce z 

obrońcą tytułu Brazylią 2:3. Wystąpił łącznie w 129 

meczach reprezentacji, strzelając 1 bramkę – z rzutu 

karnego w meczu towarzyskim z Belgią 3 czerwca 

2000 roku (2:2). W 30 spotkaniach był kapitanem 

drużyny.

Peter Schmeichel

Legendy

background image

Eric Cantona

Eric Cantona był prawdopodobnie najbardziej wpływowym 
zawodnikiem w angielskiej piłce lat 90-tych. Gracz o 
prawdziwej wizji gry, kreatywności, wart nazwania go 
"geniuszem", choć to słowo nie oddaje w pełni jego 
umiejętności. Jego podania, innowacje, charyzma były 
niezrównane, potrafił rozerwać obronę podaniem , którego nikt 
inny na świecie by nie wykonał. Eric miał niesamowity 
repertuar zagrań - piętą, zwodów wykonywanych z 
niezrównaną gracją, obrotów, lobów połączonych z 
nieskazitelną kontrolą i wczuciem piłki. 

Jego strzały z dystansu były niesamowite, w sytuacjach sam na 
sam z bramkarzem zachowywał spokój i opanowanie. Jeśli 
obrońcy drużyny przeciwnej choć na ułamek sekundy stracili 
koncentrację, Cantona natychmiast karał ich za to strzeleniem 
bramki. Jeśli do tego dołożyć nieprzewidywalny charakter 
Francuza otrzymamy piłkarski fenomen. 

Cantona miał unikalny, wyjątkowy charakter, mecze Erica w 
Manchesterze United były wręcz niesamowite. Kiedy Alex 
Ferguson zadziwił świat angielskiej piłki nożnej transferem 
dekady sprowadzając Erica do Manchesteru z Leeds, niewielu 
sądziło, że Cantona może stać się tak ważnym graczem. 
Większość fanów United uważało go tylko za wzmocnienie 
składu, ale po kilku miesiącach stało się jasne, że Cantona jest 
o wiele ważniejszym zawodnikiem na Old trafford. Od 
momentu rozpoczęcia kariery wiedział , że jest jedna droga , 
którą zamierza kroczyć - droga ogromnego potencjału, 
ogromnego poparcia, pracowitego podejścia, jednym słowem 
droga, którą mogą kroczyć tylko najlepsi. I Eric wiedział, że 
jest najlepszy. 

Eric Cantona

Legendy

background image

David Beckham

David Beckham jest bohaterem angielskiego 

futbolu, idolem milionów kibiców. Cały świat zna 

jego twarz. Niewiarygodny talent piłkarski i 

uroda przysporzyły mu sympatii milionów, nie 

tylko kibiców. W Manchesterze United Beckham 

stał się kimś więcej niż piłkarzem. Ma piękną i 

bogatą żonę, wspaniałe potomstwo i niecodzienny 

styl życia. Każdy jego krok jest śledzony przez 

dziennikarzy. Czasami nawet w gazetach na 

dalszy plan schodzą informacje o wojnach czy 

innych wydarzeniach politycznych, właśnie na 

rzecz Becksa. 

Od dziecka miał jedno marzenie. Pragnął zostać 

piłkarzem Manchesteru United. Grywał w piłkę 

gdzie tylko się dało. W parku, na ulicy, w ogródku. 

Każdy fragment wolnej przestrzeni był przydatny. 

Dziś możemy tylko być pewni, że w głównej 

mierze, dzięki takiemu zaangażowaniu już jako 7-

letnie dziecko, mógł myśleć o profesjonalizmie. 

Miłości do Czerwonych Diabłów nauczył go ojciec 

- Ted. Od wielu lat zagorzały fanatyk tego klubu. 

Na niektórych zdjęciach 20-miesięczny David 

pozował z ojcem w koszulce i szaliku United. 

Sam David nie miał łatwego życia jako kibic 

Czerwonych Diabłów. W jego szkole roiło się od 

kibiców Tottenhamu, West Hamu i Arsenalu. 

Pewnego dnia, gdy Manchester United wygrał 6:2 

właśnie z Arsenalem, David dumnie nosił 

koszulkę Diabłów na szkolnym mundurku. Starał 

się odgryzać jak tylko mógł, ponieważ był oddany 

ukochanej drużynie. 

David Beckham

Legendy

background image

Herby – na przestrzeni 

lat

Historia

Po kliknięciu na herb 

przechodzimy do krótkiej 

historii

background image

Potrójna korona

sezon 1998/1999 był zdecydowanie najlepszy w wykonaniu Manchesteru United. 

Jednym z najpiękniejszych rozdziałów w historii "Czerwonych Diabłów". Bogaty w 

sukcesy i osiągnięcia indywidualne. Rok, który niewątpliwie utkwił w pamięci 

każdego miłośnika klubu z Old Trafford. Pragnienie każdego kibica sprowadza się 

do jednego - "Potrójnej Korony". Sukces ten był sprawcą wszelkich stanów 

wzruszenia, euforii oraz przede wszystkim dumy we wspomnianym sezonie 98/99.

26 maja 1999 roku. Stadion "Camp Nou" w Barcelonie. Finał najbardziej 

prestiżowych rozgrywek, w którym zmierzyły się dwie potęgi europejskiego 

futbolu. Manchester United mierzy się z niemieckim Bayernem Monachium. Z całą 

pewnością spotkanie to zapowiadało się obiecująco. Fani piłki nożnej na całym 

świecie kochają takie starcia. Początek spektaklu nie rozpoczął się po myśli 

piłkarzy United. Już w 6. minucie spotkania Mario Basler strzela bramkę która 

daje prowadzenie Niemcom. Ferguson, niezadowolony z poczynań swoich 

podopiecznych, decyduje się na ryzykowne, lecz wręcz konieczne zmiany by 

uratować losy pojedynku. W 67. minucie na boisko wchodzi Sheringham, a nieco 

później - w 81. minucie - Solskjaer. Od tej chwili, zawodnicy z Manchesteru 

zgotowali piłkarzom Bayernu prawdziwe piekło. Obaj rezerwowi, w doliczonym 

czasie gry zdobywają dwa gole co zapewnia triumf United! Można przypuszczać, 

że "Bawarczycy" nie spodziewali się takiego obrotu sytuacji. Do dziś to, co stało 

się w doliczonym czasie gry, nazywane jest "Futbolową Zagadką". Drużyna, która 

w 90. minucie przegrywa i statystycznie rzecz biorąc jest już skreślana, walczy do 

końca pokazując charakter. Niesamowite spotkanie.

Historia

background image

Sukcesy

Mistrzostwo Anglii: (19) 1907-08, 1910-11, 1951-52, 1955-56, 1956-

57, 1964-65, 1966-67, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 1996-97, 1998-

99, 1999-00, 2000-01, 2002-03, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2010-11

The Football League: (7) do sezonu 1991-92

Premier League: (12) od sezonu 1992-93

Puchar Anglii: (11) 1909, 1948, 1963, 1977, 1983, 1985, 1990, 

1994, 1996, 1999, 2004

Puchar Ligi Angielskiej: (4) 1992, 2006, 2009, 2010

Puchar Europy: (3) 1968, 1999, 2008

Puchar Zdobywców Pucharów: (1) 1991

Superpuchar Europy: (1) 1991,

Puchar Interkontynentalny: (1) 1999,

Klubowe Mistrzostwa Świata: (1) 2008

Tarcza Wspólnoty: (19) 1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965, 1967, 

1977, 1983, 1990, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 

2008, 2010, 2011

Historia

background image

Alex Ferguson

Sir Alexander Chapman Ferguson, bardziej 

znany jako Sir Alex Ferguson (ur. 31 grudnia 

1941 w Govan, Glasgow) – szkocki trener 

piłkarski i były piłkarz, a obecnie od 1986 roku 

trener piłkarski klubu Manchester United. Jego 

brat, Martin jest obecnie szefem europejskich 

scoutów United.

Jako piłkarz Alex Ferguson występował kolejno 

w Queen's Park, St 

Johnstone Dunfermline, Glasgow 

Rangers, Falkirk F.C. oraz Ayr United. Jako 

menedżer pracował dla East Stirlingshire, St 

Mirren i Aberdeen. Z drużyną Aberdeen 

związany był w latach 1978–1986.

6 listopada 1986 zastąpił Rona Atkinsona na 

stanowisku menedżera Manchester United. W 

1999 Ferguson otrzymał tytuł szlachecki 

przyznany przez Królową Elżbietę II, za 

zdobycie potrójnej korony (Pucharu 

Anglii, Mistrzostwa Anglii oraz Pucharu 

Mistrzów).

19 grudnia 2010 stał się najdłużej pracującym 

menedżerem Manchesteru United pobijając 

rekord Matta Busby'ego będąc z United (24 

lata, 1 miesiąc i 14 dni)

Alex Ferguson

Historia

background image

Jest to pierwszy herb 
Manchesteru United. 
Zawodnicy United mieli go 
na swych koszulkach 
grając w różnych finałach 
pucharów aż do lat 1970-
tych. Dzisiaj można go 
jeszcze spotkać na 
kurtkach treningowych 
zawodników MU, choć jest 
to raczej rzadkością. Napis 
"Concilio et Labore" po 
łacinie znaczy: "Mądrość i 
wysiłek".

Herby

background image

Ten herb już bardziej 
przypomina obecny. 
Podobno był używany jako 
swego rodzaju reklama. 
Pokazywał się w różnych 
reklamach, na spotkaniach, 
bankietach i tym 
podobnych imprezach. 
Miało to miejsce w latach 
sześćdziesiątych. 

Herby

background image

Herb ten obowiązywał 
od roku 1973 aż do 
1998. W połowie lat 80-
tych, w górnej części 
loga dwa zakręcone 
ruloniki ( przy literach 
M i D ) były zamienione 
na krótki czasu butami 
Adidasa. Na pewno 
była to swego rodzaju 
reklama, niespotykana 
w dzisiejszych 
czasach. 

Herby

background image

Aktualny herb 
Manchesteru United. 
Obowiązuje on od roku 
1998. Od swego 
poprzednika niewiele 
się różni. 
Zlikwidowano napis 
"Football Club" i 
poszerzono nieco pola, 
na których znajduje się 
teraz nazwa klubu.

Herby


Document Outline