

Motywacja  to  podstawa  możliwości  zrozumienia 
przebiegu  wszelkich  procesów  psychicznych  oraz 
klucz do interpretacji osobowości,



Jest formą dynamiki, aktywności,



Z innego punktu widzenia może być tym co powoduje 
dynamikę,



Jest  to  psychologiczny  stan  przyczyniający  się  do 
stopnia,  w  jakim  człowiek  się  w  coś  angażuje. 
Obejmuje  czynniki,  które  powodują,  wytyczają  i 
podtrzymują  zachowania  ludzkie  zmierzające  w 
określonym kierunku. 

1.

Etap preparacyjny

2.

Etap realizujący

3.

Etap ewaluacyjny

To tworzenie reprezentacji zadań i

formułowanie celów do osiągnięcia, a

także tworzenie reprezentacji przebiegu

działania, czyli planowanie.

Obejmuje wykonanie operacji sprawczych,

kolejnych kroków – częściowo

zaplanowanych, częściowo

improwizowanych – podporządkowanych

celowi i kontrolowanych przez plan.

Zawiera procedury oceny osiągniętego

wyniku, analizę konsekwencji podjętego

działania, zgodność wyniku z celem.

a)

z perspektywy ukierunkowania - 
wyniku, celu, zamiaru,

b)

z perspektywy intensywności - tempa, 
nakładu pracy, poniesionych kosztów,

c)

z perspektywy ustrukturowania.



zadania, ich genezę i ich rodzaje oraz 
motywację zachowań ukierunkowanych 
na osiągnięcie celów,



konstruowanie i realizowanie planów 
działania,



perspektywę czasową w realizacji 
czynności.

Zadaniem w znaczeniu obiektywnym

nazwiemy wynik, jaki ma zostać osiągnięty,

a zadaniem w znaczeniu subiektywnym

nazwiemy każde wyobrażenie wyniku jaki

ma zostać osiągnięty i któremu przypisana

jest określona wartość. Zadanie, któremu

towarzyszy, w jakikolwiek sposób uruchomiona

tendencja do jego osiągnięcia, np. intencja

behawioralna nazwiemy celem.



zadania wymyślone przez siebie 
samego,



zadania wypracowane wspólnie z 
innymi,



zadania zapożyczone od innych drogą 
naśladownictwa,



zadania narzucone przez innych.

1)

indywidualny - wykonuje je tylko 
podmiot,

2)

zbiorowy - zadania realizowane są 
wspólnie,



jednorodny - wszyscy robią to samo, 
np. popychają samochód,



zróżnicowany - każdy robi coś innego, 
np. cała rodzina sprząta dom.



losowe - znany jest rodzaj czynności, 
jaka ma zostać wykonana, ale nie jest 
znany jej wynik,



sprawnościowe - lepiej znany jest 
założony wynik niż czynności, jakie 
mają zostać wykonane, aby ten wynik 
osiągnąć.

Carl Dweck wyróżniła dwa 

rodzaje zadań



ukierunkowane na mistrzostwo – to w istocie 
zadania o charakterze rozwojowym; są to 
zadania, których wynik nie może być 
określony jako stan do osiągnięcia, może być 
natomiast definiowany w kategoriach stanu 
do osiągnięcia (np. zdobywać wiedzę)



zadania ukierunkowane na przewagę nad 
innymi – zadania, w ktorych cechy wyniku są 
określone, a przynajmniej mogą być 
określone, sam wynik zaś podlega ocenie 
zewnętrznej.

Konsekwencje jakie pociąga za sobą 

orientacja na wykonanie I 

orientacja na rozwój dotyczy



sposobu definiowania sukcesu – w wypadku zadań 

wykonaniowych sukces jest synonimem wyniku lepszego niż 

osiągnięty przez innych, z zadaniami rozwojowymi wiąże sie z 

pojmowaniem sukcesu jako poprawy, jako wzrostu jakiejś 

sprawności,



sposobu rozumienia sensu celu, jaki ma zostać osiągnięty, a 

także sensu działania; w odniesieniu do zadań wykonaniowych 

sensem działania jest być lepszym niż inni, w odniesieniu do 

zadań rozwojowych sensem celu jest wysiłek, 

przedsiębiorczość,



miernika zadowolenia z siebie – w wyniku zadań 

wykonaniowych jest to zwycięstwo, w wyniku rozwojowych 

jest to postęp, osiągnięcie nowej sprawności,



interpretacji błędów – w zadaniach wykonaniowych błąd jest 

porażką lub dowodem braku zdolności, w zadaniach 

rozwojowych błąd jest nieuchronnym elementem uczenia sie, 

źródłem dodatkowej wiedzy i przesłanką korekty działania.

Zadania mogą być



proste – obiektywne właściwości 
samego zadania, mogą mieć charakter 
jednorazowy lub sporadyczny,



złożone – relacja między możliwościami 
podmiotu i wymaganiami zadania.

Zadania mogą rożnić się 

zawartością informacji o 

wyniku

Mogą to być zadania z:



pełną informacją o wyniku – to 
najczęściej zadania własne,



nie zawierające pełnej informacji o 
wyniku – pochodzą z zewnątrz, od 
innych ludzi.

Z punktu widzenia charakterystyki 

lub jakości wyników można mówić 

o



zadaniach konstruktywnych – wynikiem 
jest powstanie nowej jakości,



zadaniach destruktywnych – wynikiem 
jest zniszczenie istniejącego stanu 
rzeczy.

Zadania mogą mieć różny 

stopień ogólności



charakter ogólny,



charakter konkretny.

Zadania mogą być



zaprojektowane, ustanowione przez siebie 
– stanowią konsekwencje namysłu, 
wnioskowanie z poprzedniego działania, 
następstwo korekty zachowania,



napotkane, narzucające się – klasycznym 
przykładem takiego zadania jest sytuacja, 
gdy z jednej strony czeka nas pokusa, z 
drugiej zaś przeszkoda.

Zadania ujmować można z 

perspektywy czasu jaki niezbędny 

jest do osiągnięcia wyniku



zadania bliskie – motywują silniej, 
ponieważ są źródłem bezpośrednich 
wzmocnień,



zadania dalekie – z realizacją tych zadań 
wiążą się liczne satysfakcje.

Uwzględniając skutek wykonania 

 wyróżniamy zadania



zadania (cele) związane z satysfakcją i 

zaspokojeniem, np. zadania dotyczęce głodu, 

snu,



zadania (cele) dostarczające przyjemności, 

np. zabawa, rozrywka,



zadania (cele) związane z osiągnięciami, np. 

dobra praca,



zadania (cele) związane z ochroną i 

zabezpieczeniem, np. dbanie o zdrowie,



zadania (cele) o charakterze 

instrumentalnym, np. zdobycie wiadomości.

J. Strelau „Podręcznik akademicki” tom II
H. Gasiul „Teorie emocji i motywacji”