zum

ZUM

Def. Obecność drobnoustrojów

w drogach moczowych

położonych powyżej

zwieracza pęcherza

moczowego

Rodzaje drobnoustrojów



Bakterie



Grzyby



Wirusy



Chlamydie, mycoplasmy



Trichomonas vaginalis

Typy ZUM w zależności od

lokalizacji



- zapalenie dolnych dróg

moczowych: zapalenie cewki

moczowej, stercza lub pęcherza

moczowego



zakażenie górnych dróg

moczowych : odmiedniczkowe

zapalenie nerek



98 % wszystkich zakażeń rozwija się na drodze wstępującej



cewka moczowa- pęcherz - nerka



Leukocyturia



Patologiczna liczba leukocytów w

moczu tj. ponad 5 leukocytów wpw w

nieodwirowanym moczu i ponad 10

leukocytów wpw, w odwirowanym

moczu



liczba Addisa 2,5-5mln leukocytów w

ciągu doby(norma); liczba Hamburgera

1500-3000 leukocytów w ciągu minuty

Bakteriomocz



Bakteriomocz znamienny

: obecność

ponad 10

bakterii w 1ml moczu



-10

/ml możliwość zakażenia



-10

zanieczyszczenie moczu



Bakteriomocz bezobjawowy

występowanie znamiennego

bakteriomoczu bez innych objawów

zakażenia

Bezobjawowy

bakteriomocz

Wymaga leczenia:

1. u kobiet w ciąży

leki stosowane:

Amoksycylina,cefalosporyny, ,

Nitrofurantoina

2. Leczeni immunosupresyjnie

3. Cukrzyca

4. Zabiegi urologiczne,nerka

analgetyczna

Typy ZUM



Niepowikłane ZUM. Najczęstsza

etiologia to E.coli(80%), Staphylococcus

saprophyticus(10-15%),

(2-5%) Klebsiella,Proteus mirabilis

Typy ZUM



Powikłane ZUM : każde ZUM u chorego z

upośledzonym odpływem moczu lub ze

współistniejącą chorobą ogólnoustrojową lub w

razie obecności innego czynnika

ogólnoustrojowego upośledzającego zdolność

obronną organizmu. Najczęstsza etiologia : E.coli,

Proteus, Klebsiella, Pseudomonas, Staphylococcus

aureus;



-zakażenia grzybicze najczęściej Candida albicans



każde ZUM u mężczyzny zalicza się do

powikłanych

Czynniki sprzyjające ZUM



Fizjologiczne : starzenie się, ciąża



Patologiczne :



zastój moczu



refluks pęcherzowo-moczowodowy



kamica nerkowa



instrumentacja dróg moczowych



leczenie immunosupresyjne



nadużywanie NLPZ



cukrzyca i inne zaburzenia przemiany materii



ZUM występuje u 20-50% kobiet

przynajmniej raz w życiu



3-10% kobiet aktywnych

seksualnie ZUM raz w roku

Badania obrazowe w ZUM



Noworodki, małe dzieci



zakażenie utrzymujące się po 72 h

leczenia



mężczyźni z nawracającym zakażeniem



chorzy po przeszczepie nerki z

nawracającym zakażeniem



kobiety z częstymi nawracającymi

zakażeniami

Badania obrazowe w ZUM



USG : wodonercze, ropień, kamica



Przeglądowe rtg brzucha : kamica



Urografia : kamica, upośledzenie drożności układu

moczowego



tomografia komputerowa: mikroropnie, ropień

okołonerkowy



scyntygrafia z użyciem DSMA : zbliznowacenia nerek



cystoureterografia mikcyjna : odpływ pęcherzowo-

moczowodowy, zaburzenia opróżniania pęcherza

moczowego



cystoskopia w nawracającym ZUM

Leczenie niepowikłanego

ZUM



Wszyscy chorzy z objawowym ZUM

powinni otrzymywać leki



podawanie dużej ilości płynów



leki spazmolityczne



częste oddawanie moczu co 2-3 h

Zasady leczenia ostrego zakażenia

dolnego odcinka układu moczowego

(zapalenie pęcherza

moczowego)



Leczenie 3-dniowe : kobiety



w razie braku ustąpienia objawów - kontrolny

posiew moczu i zmiana antybiotyku w

zależności od antybiogramu



leczenie 7-dniowe : mężczyźni



jeśli kontrolny posiew moczu dodatni to

badania obrazowe w celu wykluczenia

czynników sprzyjających zakażeniu

Leki stosowane w leczeniu

zakażenia pęcherza moczowego



Biseptol 2 x 960 mg



trimetoprim 2x 100 mg



Norfloksacyna 2 x 400 mg



Ciprofloksacyna 2 x 250 mg



cefaleksyna (Keflex) 2 x 500 mg



amoksycylina 3 x 250 mg



nitrofurantoina 4 x 100 mg

Leczenie ostrego zakażenia górnego

odcinka układu moczowego

(zapalenie miedniczek nerkowych

lub odmiedniczkowe zapalenie

nerek)



Objawy: Gorączka, dreszcze, ból okolicy lędźwiowej, objawy

dysuryczne



Badanie obrazowe (np. USG) w celu wykluczenia

niedrożności układu moczowego



Umiarkowane nasilenie choroby : leczenie ambulatoryjne

doustne przez 14-21 dni; u mężczyzn do 6 tygodni



Ciężki przebieg choroby : leczenie szpitalne i początkowo

i.v., leczenie przez 14 dni lub dłużej



Objawy utrzymujące się po 72 h leczenia : powtórzyć posiew

moczu i krwi, wykonanie kolejnych badań obrazowych,

kontrolny posiew moczu 2 tyg. Po zakończeniu leczenia

Leczenie OOZN



Łagodne postacie 2-3 tyg. Doustnie

antybiotyki fluorochinolinowe, cefalosporyny

1-szej generacji



Ciężkie postaci , podanie pozajelitowe dwóch

leków aminoglikozyd (netilmycyna,

amikacyna) + amoksycylina lub

cefalosporyna. Po uzyskaniu poprawy

klinicznej można kontynuować leczenie

doustne



wykonać kontrolny posiew moczu



Przewlekający się bakteriomocz

przy obecności czynników

sprzyjających (cewnik pęcherzowy,

kamica nerkowa, torbiel pęcherza)

leczymy gdy pojawią się objawy

kliniczne lub wystąpienie objawów

posocznicy



Nawracające zakażenia bakteriami

rozkładającymi mocznik

( ph

moczu alakliczne)

takimi jak

Proteus mirabilis, często są

związane z kamicą struwitową.

Konieczne usunięcie wszystkich

kamieni

Nawracające ZUM



Def. Występowanie ponad 4 epizodów na

rok



Nawrót zakażenia : zakażenie tym samym

drobnoustrojem wkrótce po leczeniu i

ustąpieniu objawów (10-21 dni), jest

wynikiem zbyt krótkiego leczenia



Ponowne zakażenie : po ustąpieniu

bakteriomoczu rozwija się zakażenie

innym drobnoustrojem

Nawracające zapalenie pęcherza

moczowego u młodych kobiet



Najczęściej jest to ponowne

zakażenie



Uwarunkowania genetyczne



zachowania seksualne :stosunek

płciowy, środki plemnikobójcze,

kapturki naszyjkowe



kolonizacja pochwy przez

drobnoustroje uropatogenne

Profilktyka nawracającego

ZUM



Zwiększone przyjmowanie płynów



częstsze opróżnianie pęcherza, mikcja przed snem



opróżnianie pęcherza bezpośrednio po stosunku

płciowym



higiena osobista : częste mycie z użyciem tylko

cieplej wody, unikanie kąpieli w wannie szczególnie

bąbelkowych lu z dodatkiem środków chemicznych



unikanie zaparć



leczenie profilaktyczne

Leczenie profilaktyczne



Lek raz dziennie lub 3 x w tygodniu po

wieczornej mikcji przez kilka tygodni do kilku

miesięcy (6-12 mies.) np.. Trimetoprim 100mg,

Biseptol 240 mg, nitrofurantoina 50-100 mg,

norfloksacyna 200 mg,cefaleksyna 250 mg



przed lub po stosunku płciowym Biseptol 480

mg, cefaleksyna 250 mg, nitrofurantoina 50-

100 mg



sporadyczne ponowne zakażenie: przyjęcie

antybiotyku gdy wystąpią objawy kliniczne



Sok żurawinowy



U kobiet po menopauzie z

nawracającym zapaleniem

pęcherza moczowego częstą

przyczyną jest niedobór

estrogenów dlatego skuteczne

może być dopochwowe podawanie

estrogenów

ZUM w ciąży



Sprzyjające czynniki : poszerzenie UKM

oraz zmiany w składzie moczu



25% ciężarnych z bezobjawowym

bakteriomoczem rozwija się klinicznie

jawne zakażenie górnego odcinka układu

moczowego, najczęściej w III trymestrze



Leczenie co najmniej 7 dni: cefaleksyna,

ampicylina, amoksycylina,

nitrofurantoina

ZUM u mężczyzn



Częstszy u noworodków



po 50 r.ż.



Obrzezanie chroni przed ZUM



Niepowikłane zum rzadko



znamienny bakteriomocz >10

/ml



konieczne dokładne zbadanie układu

moczowego



najczęstszą przyczyną jest bakteryjne

zapalenie gruczołu krokowego

ZUM u mężczyzn



Niepowikłane zapalenie pęcherza

moczowego leczy się rutynowo przez 7

dni



Powikłane zum antybiotykami o szerokim

spektrum pozajelitowo



leczenie długotrwałe co najmniej 3 tyg.



W zapaleniu gruczołu krokowego

kotrimoksazol, cefalosporyny,

fluorochinolony przez 4 tyg.

Podział śródmiąższowych



Zapalne



Niezapalne



Ostre



Przewlekłe



Pierwotne



Wtórne

Przyczyny

śródmiąższowych zn



Infekcje: OZN, pozanerkowe

bakteryjne,wirusy, leptospiroza



Leki: NSAID, antybiotyki(penicyliny,

cefalosporyny, chinolony),

allopurinol, cymetydyna



choroby autoimmunologiczne: SLE,

zesp. Sjogrena



Najczęściej śródmiąższowe

zapalenie nerek jest reakcją

nadwrażliwości typu opóźnionego,

rzadziej typu natychmiastowego



objawy zwykle po kilku tygodniach

od zastosowanego leku, może ulec

skróceniu do kilku dni przy

powtórnym podaniu leku

Ostre śródmiąższowe

zapalenie nerek



Nacieki komórkowe

(limfocyty,eozynofile)



Obrzęk tkanki śródmiąższowej i

cewek



Ostra niewydolność nerek

Objawy kliniczne



Wzrost kreatyniny



Plamisto-grudkowa wysypka



Gorączka



Bóle i obrzęki stawów



Eozynofilia, erytrocyturia i

leukocyturia

Leczenie



Odstawienie podejrzanych leków



Odpowiednie nawodnienie



Zwalczanie kwasicy



Leczenie nadciśnienia



Dializoterapia



Glikokortykosteroidy

Poprawa zwykle po 4-8 tygodniach

Przewlekłe śródmiąższowe

zapalenie nerek



Włóknienie śródmiąższu i zanik

cewek



Zaburzenia funkcji cewek



Leukocyturia przy jałowych

posiewach



Niewielki białkomocz



Niedokrwistość

Leczenie przewlekłego

śródmiąższowego

zapalenia nerek



Leczenie nadciśnienia



Dieta z ograniczeniem białka do 0,8-1,0

g/kg mc.



Dieta hipolipemicznna



Zwalczanie kwasicy



Leczenie niedokrwistości



Unikanie leków nefrotoksycznych i

odwodnienia

Document Outline