background image

FTPT  i DNS

background image

Protokół TFTP

Z angielskiego Trivial File Transfer Protocol.

Jest to względnie prosty protokół wykorzystywany do 

przesyłania plików, które są (zazwyczaj) małe i nie 
wymagają wiele fragmentacji; używający protokołu UDP.

Protokół ten jest użyteczny w niektórych sieciach LAN, 
ponieważ w stabilnym środowisku działa szybciej niż 
protokół FTP.

background image

TFTP może zostać użyty na dwa sposoby: 

proste tftp: oznacza, że klient ma dostęp do całego 

systemu plików. Jest to prostsze rozwiazanie, ale jest ono 

wielka dziura w bezpieczeństwie systemu 

 bezpieczne tftp: serwer tftp używa funkcji systemowej 

chroot(2), aby zmienić swój katalog główny. Wszystko 

poza nowym katalogiem gównym będzie całkiem 

niedostępne. 

Prawie każda implementacja Unix-a zawiera serwer tftp. 

background image

Przeznaczenie TFTP

Pierwotne przeznaczenie tego protokołu to przekazywanie 

plików po różnych sieciach ze zrealizowanym na nich 

protokole UDP

jest też używany do ładowania systemu operacyjnego X-

terminali i plików konfiguracyjnych niektórych ruterów. 

jest używany do pobierania plików początkowych 

potrzebnych do rozpoczęcia procesu instalacji.

Jego najpowszechniejszym zastosowaniem jest pobieranie 

informacji konfiguracyjnych stacji

Protokół TFTP wykorzystywany jest przeważnie przez 

aplikacje poczty elektronicznej.

background image

Cechy TFTP

Nie posiada większości funkcji protokołu FTP – np. nie 
może wyświetlać katalogów, ani uwierzytelniać 
użytkowników, a jego jedynym zadaniem jest 
odczytywanie plików z komputera zdalnego i 
transmitowanie do niego plików.

potrafi być skutecznym narzędziem odczytywania i 
zapisywania plików na innej stacji w sieci TCP/IP 

Protokół TFTP jest często stosowany do pobierania kodu 
inicjalizacyjnego drukarek, koncentratorów i routerów 

Przesyłanie danych przy wykorzystaniu protokołu TFTP 
jest oparte na pakietach o stałej długości 512 bajtów 

background image

Protokół DNS

DNS z angielskiego Domain Name Service
 – system serwerów oraz protokołów komunikacyjnych 
zapewniający zamianę adresów znanych użytkownikom 
Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących 
sieć komputerową.

background image

Struktura DNS

Struktura DNS jest strukturą drzewiastą na szczycie tej 

struktury znajduje się węzeł główny (root domain - 

domena główna) Kolejnym elementem tego drzewa są 

tzw. TLD (Top Level Domains) czyli domeny najwyższego 

rzędu np.: com, pl, edu, gov, mil, de itp. Za 

przyporządkowanie nazw hostów na niższych szczeblach 

hierarchii (poniżej TLD) odpowiada organizacja NIC 

każdego kraju. Struktura drzewiasta uniemożliwia 

dublowanie się nazw hostów czy poddomen. Nie można 

utworzyć w jednej domenie dwóch poddomen o takich 

samych nazwach tak samo jak niemożliwością jest 

stworzenie w tym samym katalogu dwóch podkatalogów 

identycznie się nazywających. 

background image

Struktura DNS (cd.)

background image

Struktura DNS (cd.)

Najwyższe etykiety domen zostały podzielone na trzy grupy:
1. „arpa” – jest specjalną domeną używaną do mapowania 

adresu do nazwy

2. Siedem 3 literowych nazw (domeny organizacyjne)
a. COM - organizacje komercyjne (commercial)
b. EDU - instytucje edukacyjne (education)
c. GOV - instytucje rządowe (government)
d. MIL - grupy wojskowe (militarny)
e. NET - główne centra sieciowe (major network support 

centers)

f. ORG - organizacje inne od powyższych
g. INT - organizacje międzynarodowe (international)
3. Dwu literowe domeny oparte na kodach państw. Nazywane są
    domenami geograficznymi lub państwowymi.

background image

Cechy DNS

Serwery DNS przechowują dane tylko wybranych domen.

Każda domena powinna mieć co najmniej 2 serwery DNS 

Każda domena posiada jeden główny dla niej serwer DNS 

(tzw. master), 

Serwery DNS mogą przechowywać przez pewien czas 

odpowiedzi z innych serwerów (ang. caching), a więc 

proces zamiany nazw na adresy IP jest krótszy.

Na dany adres IP może wskazywać wiele różnych nazw. 

pod jedną nazwą może kryć się więcej niż 1 adres IP 

Protokół DNS posługuje się do komunikacji serwer-klient 

głównie protokołem UDP, pracuje na porcie numer 53, 

background image

Cechy DNS (cd.)

Protokół DNS jest używanym w Internecie systemem 

tłumaczenia nazw domen i należących do nich publicznie 

dostępnych węzłów sieciowych na adresy IP. 

Dzięki DNS nazwa mnemoniczna(domena) np. 

pl.wikipedia.org może zostać zamieniona na 

odpowiadający adres IP czyli 145.97.39.156

DNS to złożony system komputerowy oraz prawny. 

Zapewnia z jednej strony rejestrację nazw domen 

internetowych i ich powiązanie z numerami IP. Z drugiej 

strony realizuje bieżącą obsługę komputerów 

odnajdujących adresy IP odpowiadające poszczególnym 

nazwom. 

background image

Zasada działania domen i 
serwerów DNS

Obecnie strony WWW można odwiedzić podając zarówno adres 

IP wraz z lokalizacją pliku na dysku jak i domenę. Gdy wpisuje 

się domenę przeglądarka komunikuje się z serwerami DNS i 

uzyskuje informacje o adresie IP komputera, na którego dysku 

są umieszczone pliki danej strony. Na koniec wyświetlana jest 

zawartość żądanego pliku lub
komunikat 
o błędzie. 

background image

Typy serwerów DNS 

W systemie DNS wyróżnia się dwa główne typy serwerów: 

serwery domeny głównej (ang. root servers) – są to 

serwery znajdujące się na samym szczycie hierarchii 

modelu. Obecnie istnieje na świecie około 13 serwerów 

domeny głównej, z których większość znajduje się w 

Stanach Zjednoczonych; 

serwery autorytatywne (ang. authoritative servers) – 

serwerem autorytatywnym danej domeny jest ten, który 

zawsze posiada aktualne informacje na temat 

komputerów w tej domenie. Najczęściej serwerem 

autorytatywnym danej domeny jest jej lokalny serwer. 

Aby jednak zwiększyć niezawodność systemu, zaleca się, 

by dla każdej domeny istniały co najmniej dwa serwery 

autorytatywne. 

background image

Rodzaje zapytań DNS 

Rekurencyjne
to zapytanie wysyłane jest głównie przez resolwery 

(klientów). Gdy serwer otrzymuje zapytanie rekurencyjne 

zostaje obarczony odpowiedzialnością za dostarczenie 

odpowiedzi. Serwer powtarza tę samą procedurę tzn. 

wysyła zapytanie do innego serwera, który udziela mu 

wskazania, pytający podąża za wskazaniami aż do 

otrzymania ostatecznej odpowiedzi, którą może być 

komunikat o błędzie.

Iteracyjne
 to zapytanie jakie wysyłają sobie serwery DNS. Serwer 

DNS zwraca pytającemu najlepszą odpowiedź jaką 

posiada czyli wskazanie (adresy serwerów DNS bliższych 

domenie, o którą otrzymał zapytanie) - pytający sam 

wybiera jedno ze wskazań. 

background image

Plecenie DIG

background image

Bibliografia

http://students.mimuw.edu.pl

http://pl.wikipedia.org 

http://www.youtube.com/watch?v=7_yRTBH9T0g

http://reklamastron.pl/menu/tworzenie/domeny_geneza

http://newbie.linux.pl

http://www.cs.put.poznan.pl

http://www.docmirror.net/pl/linux/howto/misc/DNS49-

HOWTO/


Document Outline