background image

 

 

Obwody elektryczne I

background image

 

 

Literatura:

1. Michał Tadeusiewicz - 

    Teoria Obwodów

 część I

    wyd. PŁ

2. Jerzy Osiowski, Jerzy Szabatin - 
    

Podstawy Teorii Obwodów 

tom I

    wyd. WNT

3. 

Teoria Obwodów - zadania

    pod redakcją M. Tadeusiewicza
    wyd. PŁ

background image

 

 

Podstawowe wiadomości

 o obwodach elektrycznych

Elementy obwodów – 
strzałkowanie prądów i napięć

i

u

Element dwukońcówkowy - dwójnik

background image

 

 

Układ
 n - zaciskowy

1

2
3

n-1

n

i

1

i

n

u

n-1

u

3

u

2

u

1

Przykład układu n - zaciskowego to czwórnik

1

1’

2

2’

Czwórnik

U

1

U

2

background image

 

 

u

1

u

2

u

3

u

4

u

5

u

6

i

1

i

2

i

3

i

6

i

4

i

5

Przykład

 

obwodu

A

B

C

D

1

2

3

4

5

6

background image

 

 

Przykłady pętli

I

II

III

1

2

3

4

5

6

background image

 

 

V

IV

1

2

3

4

5

6

Przykłady pętli

background image

 

 

Pętle I, II, III nazywamy „oczkami” obwodu.

 

I

II

III

Wewnątrz oczek nie ma innych gałęzi.

background image

 

 

Prawa Kirchhoffa

PPK

Dla każdego obwodu, 
dla każdego jego węzła
w każdej chwili t
suma algebraiczna wszystkich prądów 
w gałęziach zbiegających się w węźle
jest równa zero.

W sumie tej znak + przypisujemy
 prądowi „od węzła”.

background image

 

 

n

k

k

i

1

0

PPK

Sumowanie odbywa się po wszystkich gałęziach 
w węźle. Jest ich n.

Można napisać tyle równań ile jest węzłów

 

background image

 

 

i

1

i

2

i

3

i

6

i

4

i

5

A

B

C

D

A: i

+ i

+ i

= 0 B: -i

1

 + i

+ i

6

 = 0

C: - i

2

 - i

4

 + i

= 0D: - i

- i

5

 - i

6

 = 0

background image

 

 

Napisaliśmy 4 równania, tzn. tyle, ile jest węzłów.
Tworzą one układ równań zależnych, gdy dodamy 
je stronami otrzymamy 

0=0

gdyż każdy prąd
 wypływa z jednego węzła („+”) 
i wpływa do innego („-”).

Piszemy zawsze                 równań prądowych

 

1

-  

liczba węzłów

background image

 

 

NPK

Dla każdego obwodu, 
dla każdej jego pętli
w każdej chwili t
suma algebraiczna napięć gałęziowych 
w rozpatrywanej pętli
jest równa zero.

W sumie tej znak + przypisujemy 
napięciom zgodnym z przyjętym
kierunkiem obiegu pętli

background image

 

 

n

k

k

u

1

0

NPK

Sumowanie odbywa się po wszystkich gałęziach 
tworzących pętlę. Jest ich n.

background image

 

 

u

1

u

2

u

3

u

4

u

5

u

6

I

II

III

I: - u

1

 - u

4

 + u

2

 = 0

II: - u

2

 - u

+ u

= 0

III: u

4

 - u

6

 + u

= 0

 

background image

 

 

Ile równań napisaliśmy na podstawie
praw Kirchhoffa?

Przyjmijmy, że gałęzi jest 

b,

 potrzebne jest zatem

b

 równań – tyle , ile jest niewiadomych 

 prądów w gałęziach. 

1

Z  PPK

równań

Z  NPK

1

b

równań

Właśnie                         jest oczek w obwodzie 

1

b

background image

 

 

Moc i energia

Moc chwilowa

)

(

)

(

)

(

t

i

t

u

t

Energia

t

d

i

u

t

w

)

(

)

(

)

(

Związek między mocą i energią:

dt

t

dw

t

p

)

(

)

( 

t

d

p

t

w

)

(

)

(

i

u

background image

 

 

Uwaga:

Wartości chwilowe wielkości obwodowych, 
np.prądów i napięć (funkcje czasu)
 oznaczamy zawsze małymi literami

np.

u(t), i(t), p(t), w(t)

background image

 

 

Jednostki

 

V

1

1 

Jednostka napięcia

Jednostka

 natężenia 

prądu:

 

A

1

1 

Jednostka oporu (rezystancji):

 

1

1R

Jednostka mocy:

 

W

1

1 

Stosujemy jednostki podstawowe układu SI:

Jednostka energii:

 

J

1

1

background image

 

 

Będziemy rozważać elementy SLS:

skupione (S)

liniowe (L)

stacjonarne (S)

background image

 

 

Opornik

i

u

R

 

 

t

i

R

t

Jest to prawo Ohma

.

const

u(t)

i(t)

gdy

charakterystyka 
prądowo-napięciowa 
opornika liniowego jest linią prostą
przechodzącą przez
początek układu współrzędnych.

Ri

Rezystor

background image

 

 

 

 

t

i

G

t

u

1

 

 

t

u

G

t

Wprowadzimy pojęcie

  

konduktancji (przewodności)

R

G

1

Jednostką konduktancji jest 1 simens

 

S

1

1

background image

 

 

Cewka

 

 

t

i

L

Strumień magnetyczny
przenikający przez uzwojenie 
jest proporcjonalny do prądu

i

.

const

gdy

i

u

L

charakterystyka 
strumieniowo-prądowa 
cewki liniowej
jest linią prostą
przechodzącą przez
początek układu współrzędnych.

Li

indukcyjność

background image

 

 

L - indukcyjność cewki

 

H

1

1 

 

dt

di

L

dt

d

t

u

Dla cewki, która ma z zwojów wprowadzamy pojęcie
 „strumień skojarzony” z uzwojeniem:

z

 

dt

d

t

u

background image

 

 

Kondensator

C

i

u

 

 

t

u

C

t

Ładunek elektryczny
na okładkach kondensatora 
jest proporcjonalny do napięcia

gdy

.

const

charakterystyka 
napięciowo-ładunkowa
kondensatora liniowego 
jest linią prostą
przechodzącą przez
początek układu współrzędnych.

q

u

Cu

q

pojemność

background image

 

 

C - pojemność kondensatora

 

F

1

1

 

dt

du

C

dt

dq

t

i

background image

 

 

Elementy pasywne i aktywne obwodów

Element pasywny pobiera energię
Element aktywny dostarcza ją do obwodu

t

d

i

u

t

w

)

(

)

(

)

(

0

pasywny

t

d

i

u

t

w

)

(

)

(

)

(

0

aktywny

background image

 

 

Źródła niezależne:

a) źródła napięcia

Idealne:

rzeczywiste:

E

u

AB

=E

A

B

A

B

E

R

w

u

AB

background image

 

 

Charakterystyki źródeł:

Źródło idealne napięcia stałego

E

u

i

E

background image

 

 

Źródło rzeczywiste napięcia stałego

E

R

w

u

i

i

R

E

u

w

E

u

i

w

R

E

background image

 

 

b) źródła prądu

idealne:

rzeczywiste:

A

J

u

AB

B

J

G

w

u

AB

A

B

background image

 

 

Źródło idealne prądu stałego

J

u

J

i

background image

 

 

Źródło rzeczywiste prądu stałego

J

G

w

i

w

i

u

i

G

G

J

G

i

J

G

i

R

i

u

w

w

w

w

w

w

w

1

1

1

i

u

J

J

G

w

i

R

E

u

w

background image

 

 

Połączenia oporników

a. Połączenie szeregowe:

R

1

R

2

R

n

U

1

U

2

U

n

U

i

n

U

U

U

U

2

1

n

R

i

R

i

R

i

2

1

n

R

R

R

i

2

1

n

k

k

z

R

i

U

R

1

background image

 

 

n

k

k

z

R

i

U

R

1

W połączeniu szeregowym
 rezystancje oporników dodają się

background image

 

 

Dzielnik napięcia

U

R

1

R

2

U

1

U

2

i

2

1

R

R

U

i

2

1

1

1

1

R

R

R

U

R

i

U

2

1

2

2

2

R

R

R

U

R

i

U

background image

 

 

b. Połączenie równoległe:

i

i

1

i

2

R

1

R

2

u

1

1

R

i

2

2

R

i

2

1

i

i

i

1

1

R

u

2

2

R

u





2

1

1

1

R

R

u

i

2

1

1

1

1

R

R

u

i

R

z

background image

 

 

W połączeniu równoległym
odwrotności  rezystancji oporników dodają się

n

k

k

z

R

R

1

1

1

Dla dwóch oporników otrzymamy:

2

1

2

1

R

R

R

R

R

z

R

R

R

R

R

gdy

z

2

1

2

1

background image

 

 

Dzielnik prądu

i

i

1

i

2

u

R

1

R

2

Jaka część prądu i popłynie przez R

1

,

 a jaka przez R

2

?

2

2

1

1

R

i

R

i

2

1

i

i

i

2

1

2

1

R

R

R

i

i

2

1

1

2

R

R

R

i

i

background image

 

 

Przykład:

i

i

1

i

2

R

1

R

2

A

i

R

R

9

6

12

2

1

A

R

R

R

i

i

3

3

1

9

6

12

6

9

2

1

2

1

A

R

R

R

i

i

6

3

2

9

6

12

12

9

2

1

1

2

V

R

i

u

36

12

3

1

1

V

R

i

u

36

6

6

2

2

V

R

i

u

z

36

4

9 

4

12

6

12

6

z

R

background image

 

 

Zasada superpozycji

x

y

x

1

x

2

x

1

+x

2

y

1

+y

2

y

2

y

1

y=Ax

Odpowiedź układu liniowego
na sumę wymuszeń 
równa się sumie odpowiedzi na 
poszczególne wymuszenia 
działające z osobna.

UL

x

1

x

2

x

3

y

1

y

2

y

3

background image

 

 

x

y

x

1

x

2

x

1

+x

2

y

2

y

1

y=f(x)

y=y

1

+y

2

Dlaczego superpozycji nie można stosować 
do układów nieliniowych:

background image

 

 

Przykład:

W obwodzie działają dwa źródła napięcia e

1

 i 

e

2

. Celem jest obliczenie napięcia u

AB

 

metodą superpozycji.

i

1

i

2

e

1

e

2

R

1

R

2

R

3

u

AB

A

B

i

3

background image

 

 

Pierwszy etap superpozycji

 - 

pozostawiamy w obwodzie tylko źródło e

1

, a 

źródło e

2

 zwieramy:

i

2

e

1

R

1

R

2

R

3

u

AB

A

B

i

1

i

3

’ 

1

3

2

3

2

R

R

R

R

R

R

z

i

1

’=

e

1

R

z

3

2

3

2

'

1

'

R

R

R

R

i

u

AB

background image

 

 

Drugi etap superpozycji

 - pozostawiamy 

w obwodzie tylko źródło e

2

, a e

1

 zwieramy:

 

i

1

’’

i

2

’’

e

2

R

1

R

2

R

3

u

AB

A

B

i

3

’’

3

2

3

2

''

2

''

R

R

R

R

i

u

AB

2

3

1

3

1

''

R

R

R

R

R

R

z

''

2

''

2

z

R

e

background image

 

 

3

2

3

2

'

1

'

R

R

R

R

i

u

AB

3

2

3

2

''

2

''

R

R

R

R

i

u

AB

AB

AB

AB

u

u

u

''

'


Document Outline