(Nie)przeprowadzone inwestycje

Organizacja zaopatrzenia i
produkcji



Podstawowe zagadnienia

Głównym  produktem  wytwarzanym  w  Wytwórni  Mas  Bitumicznych  (WMB)
jest  mieszanka  mineralno-bitumiczna.  Zanim  przystąpimy  do  jej  produkcji
musi  ona  wcześniej  zostać  zaprojektowana  w  Laboratorium  Drogowym  tak,
aby spełniała wszystkie wymogi związane z zamówieniem klienta w oparciu
          o szereg norm.
Projektowanie

mieszanek

mineralno-bitumicznych

stosowanych

budowania

poszczególnych

warstw

konstrukcji

nawierzchni

jest

zagadnieniem którego celem jest uzyskanie materiału budowlanego,
    z którego będziemy potrafili formować poszczególne elementy (warstwy)
konstrukcji  nawierzchni.  Mieszanka  mineralno-bitumiczna  jest  zbiorem
dobranych  w  odpowiednich  proporcjach:  grysów-  kruszyw,  wypełniacza-
mączki wapiennej, pyłu kamiennego oraz asfaltu.
Specyfiką  pracy  wytwórni  mas  bitumicznych  jest  fakt  prowadzenia
eksploatacji  instalacji  z  zachowaniem  konieczności  bieżącego  odbioru
produktu.  Ten  uzależniony  jest  od  czasu  prowadzenia  robót  drogowych:
budowy  lub  modernizacji  istniejących  ciągów  komunikacyjnych.  Prace  te
zwykle prowadzi się w okresach od kwietnia do października, chociaż
          w  ostatnim  czasie  obserwuje  się  proces  wydłużania  kampanii
produkcyjnej do listopada

Organizacja zaopatrzenia i
produkcji

Proces produkcji dzieli się na następujące etapy:



składowanie i dozowanie wstępne kruszywa



suszenie i podgrzewanie kruszywa



sortowanie i dozowanie gorącego kruszywa i dodatków



składowanie i dozowanie asfaltu



mieszanie i składowanie gotowej masy

Kruszywo stanowią: piasek, grys, żwir (materiał łamany lub okrągłe ziarna).
Kruszywa  składowane  oddzielnie  w  dozatorach  są  dozowane  zgodnie  z
receptą  roboczą  za  pomocą  przenośników  dozujących  i  doprowadzane
przenośnikami  podającymi  do  bębna  suszarki.  Proces  suszenia  jest
regulowany  automatycznie.  Pyły  odsysane  ze  spalinami  przechodzą  przez
odpylacz.  Pył  gruby  odseparowany  w  komorze  wstępnej  odpylacza  jest
podawany przenośnikiem ślimakowym do elewatora gorącego, a pył drobny
odseparowany  na  filtrze  tkaninowym  odprowadzany  jest  do  zbiornika
pyłów, a stamtąd podawany na wagę jako wypełniacz.

Organizacja zaopatrzenia produkcji

Wysuszone  gorące  kruszywo  i  gruby  pył  trafiają  do  sortownika  i  są
sortowane  na  4-6  frakcji,  następnie  składowane
odpowiednich  komorach  gorącego  kruszywa.  Nadziarno  w  doprowadzane
jest  do  oddzielnego  zbiornika.  Zgodnie  z  ustawioną  receptą  roboczą
poszczególne  rodzaje  kruszywa  odważane  są  na  wadze  kruszywa.  Według
tej samej recepty naważa się na wadze wypełniacza – wypełniacz (mączkę
wapienną) i pyły kamienne. Po odważeniu kruszywo i wypełniacz podawane
są  do  mieszalnika.  Równocześnie  do  mieszalnika  jest  podawana
odpowiednia  ilość  asfaltu.  Po  wymieszaniu  masa  przekazywana  jest  do
izolowanych  komór  zbiornika  gotowej  masy  (w  przypadku  wysokich
otaczarek istnieje możliwość ładowania samochodów bezpośrednio
     z mieszalnika). Asfalt potrzebny do produkcji mieszanki składowany jest
            w podgrzewanych zbiornikach i doprowadzany zgodnie z receptą za
pomocą  pompy  asfaltu  i  urządzeń  dozujących  (waga  lub  licznik)  do
mieszalnika. Niezbędne dla procesu technologicznego paliwo: olej opałowy
lekki lub ciężki, gaz ziemny, gaz płynny lub pył węglowy jest składowane
             w odpowiednich zbiornikach i instalacją palnikową doprowadzane
do palników.

Organizacja zaopatrzenia produkcji

Podstawowe problemy związane organizowaniem zakupów
    w  przedsiębiorstwie,  czyli  formułowaniem  i  realizowaniem  określonej
polityki  i  strategii  zakupów  połączonej  ze  strategią  gospodarowania
zapasami  i  uwzględniającą  potrzeby  logistyki  procesu  zaopatrzenia,
produkcji i zbytu, mieszczą się w następujących płaszczyznach:



Organizacji

wewnętrznej

służby

zakupów

(zaopatrzenia)

jej

umiejscowienia w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa



Relacji i zasad współpracy tej służby z innymi ogniwami organizacyjnymi
przedsiębiorstwa oraz ich udziału i wpływu na działania i decyzje
podejmowane w ramach organizacji (marketingu) zakupów



Organizacji kontroli procesu zakupów i gospodarowania zapasami oraz
systemu reakcji na występujące zakłócenia, zmierzające do minimalizacji
ich następstw;



Organizacji  współpracy  zewnętrznej  z  przedsiębiorstwami  –  potencjalnymi
nabywcami  surowców,  zmierzającej  do  wspólnych  działań  na  rynku
mających  na  celu  ograniczenie  tworzenia  monopoli  dostawców  lub
ograniczenie możliwości stosowania przez nich praktyk monopolistycznych

Organizacja zaopatrzenia produkcji

Model organizacyjny służby zaopatrzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego obejmuje
następujące stanowiska lub komórki:

•

planowania zakupów surowców i materiałów, której zadaniem jest – wspólnie ze

służbami technicznymi przedsiębiorstwa – określenie ilości niezbędnych zakupów
każdego asortymentu i terminu jego dostawy; komórka ta współpracuje jednocześnie
ze służbą logistyki przedsiębiorstwa, umiejscowioną najczęściej w pionie
koordynującym produkcję lub w pionie dyrektora jednostki (prezesa),

•

analizy rynku materiałowego w tych jego segmentach, które są dla danej jednostki

interesujące, wyniki analiz są jedną z podstaw działań operacyjnych związanych z
dokonywaniem zakupu,

•

działań operacyjnych związanych z zakupem obejmującym bezpośrednie kontakty z

dostawcami, ustalenie przesłanek ich wyboru, negocjacje, przedstawienie
kierownictwu propozycji wyboru dostawców, opracowywanie i lokowanie zamówień
oraz przygotowywanie umów,

•

specjalisty ds. prawnych związanych z precyzowaniem i zawieraniem umów,

współdziałającego z komórką organizacyjną; w małych jednostkach funkcję tę pełni
radca prawny przedsiębiorstwa,

•

gospodarki magazynowej oraz ilościowej i jakościowej otrzymywanych dostaw i

reklamacji.

Organizacja zaopatrzenia produkcji

Dążenie do minimalizacji zapasów powoduje, że w ocenie istniejącego
        i  potencjalnego  dostawcy  ważne  jest  kryterium  jego  zdolności  do
zapewnienia  terminowości  dostaw,  najczęściej  rozumianej  jako  precyzyjna
realizacja harmonogramu sukcesywnych dostaw dokładnie na czas (just in
time).

„Metoda planowania JIT jest metodą planowania i kontroli produkcji opartej
na określonej filozofii działania, której celem jest wyeliminowanie z procesu
produkcyjnego wszelkich strat przez produkowanie właściwych wyrobów
w żądanej ilości i terminie i dostarczenie ich do miejsc, gdzie są
potrzebne, dokładnie wtedy, kiedy są potrzebne.”

Organizacja zaopatrzenia produkcji

W przypadku wytwórni mas bitumicznych „Produkcja bez zapasów”
w  ramach  przedsiębiorstwa  jest  możliwa,  ale  organizacja  dostaw
materiałowych  między  przedsiębiorstwem  zawsze  wymaga  pewnych
(minimalnych)  zapasów  gromadzonych  u  odbiorcy  lub  u  dostawcy  albo  w
uzgodnionych  ilościach  u  obu  partnerów.  Praktyka  nie  potwierdza
możliwości działania nawet krótkiego i prostego łańcucha logistycznego na
zasadzie „zero zapasów”.

Organizacja dostaw na budowy



Specyfika dostaw



Produkcja i dostawy na potrzeby
utrzymania bieżącego dróg



Produkcja i dostawy na potrzeby
inwestycji drogowych

Organizacja dostaw na budowy



Produkcja i dostawy na potrzeby bieżącego utrzymania dróg mają charakter  ciągły,
zamykający  się  w  okresie  od  marca  do  października  (ew.  listopada).  W  tym  czasie
wytwórnia  dostarcza  na  bieżąco  określone  umową  ilości  mieszanek  mineralno
bitumicznych dla poszczególnych wykonawców. Mieszanki mają zbliżone parametry
techniczne określone receptą laboratoryjną dla napraw nawierzchni drogowych.



Produkcja i dostawy na potrzeby inwestycji drogowych.
Wytwórnia mas bitumicznych na potrzeby robót inwestycyjnych wraz z wykonawcą
robót drogowych przygotowuje harmonogram dostaw masy uwzględniający:

Rodzaj mieszanki mineralno - bitumicznej

Ilość i wydajność sprzętu wykonawcy robót

Ilość masy bitumicznej na dziennej działce roboczej

Ilość środków transportu wykonawcy robót

Odległość placu budowy od wytwórni.

Organizacja dostaw na budowy

Drogowe  roboty  budowlane  wymagają  takiej  organizacji
transportu, aby dostawy mieszanek były równomierne
   i nieprzerwanie pokrywające zużycie. Zbyt mała liczba środków
transportu  będzie  powodowała  przestoje  rozkładarek  mas
bitumicznych,  za  duża  -  przestoje  samochodów  oraz  możliwość
przestygnięcia  masy.  Na  czym  polega  właściwa  organizacja
nieprzerwanego

transportu

poziomego,

przykładzie

samochodów samowyładowczych współpracujących
z rozścielaczem, przedstawiona jest na rysunku poniżej

Organizacja dostaw na budowy

Oznaczenia:

krzywa ABCDE - pełny cykl przewozów samochodu,

P1 - prosta czasów załadunku,

P2 - prosta czasów wyładunku,

tz - czas załadunku jednego samochodu,

tw - czas wyładunku jednego samochodu,

i - czas pełnego cyklu przewozowego,

l - odległość transportu urobku,

rezerwa czasu r = tz - tw

Organizacja dostaw na budowy

Zapewnienie nieprzerwanej i równomiernej pracy koparki wymaga więc za
pewnienia takiej liczby samochodów (lub innych środków transportowych),
aby czas załadowania ich wszystkich był równy czasowi pełnego cyklu
przewozowego jednego samochodu. Wyrażamy to wzorem

t = tz + [(2 x l) : V] + tw

gdzie:
tz   - czas potrzebny na załadowanie środka transportu (samochodu),
l    - długość trasy przewozu w jedną stronę,
V - średnia prędkość jazdy w obie strony,
tw   - czas potrzebny na wyładowanie.

Ponieważ warunki drogowe i stan techniczny pojazdów nie są jednakowe,  a
ponadto  mogą  wystąpić  inne  nieprzewidziane  sytuacje,  dlatego  obliczony
czas  należy  powiększyć  o  dodatkowe  10+15%.  Tak  przyjęty  czas  cyklu
przewozowego  będzie  bliższy  rzeczywistości,  co  pozwoli  realnie  planować
współpracę środków transportu z rozkładarką.

Literatura



„Organizacja placu budowy” T. Maj



„Ogólne Specyfikacje Techniczne” IBDiM Warszawa



Publikacje marketingowe

Document Outline