Ocena rozwoju idiopatycznych 

błon epiretinalnych (IERM) za 

pomocą OCT

Grupę badaną stanowiło 71 osób (oczu) z IERM 

oraz CRT ≥ 220 µm. Grupę kontrolną 52 

pacjentów (oczy) zdrowych. Okres obserwacji – 

36 m-cy. Wyjściowo i po zakończeniu 

wykonywano badanie OCT plamki.  

W grupie badanej stwierdzono wzrost grubości 

siatkówki (CRT) w promieniu 1 mm od centrum o 

średnio 12% wartości wyjściowej. Nie 

stwierdzono w żadnej grupie obniżenia CRT. 

Ostrość wzroku obniżyła się o 9,4% (ETDRS) w 

grupie badanej. OCT okazało się również 

użyteczną metodą w ocenie zmian 

morfologicznych siatkówki pod IERM.

                                                                               Eur J 

Ophthalmol. 2008 Nov

Ocena zastosowania OCT do pomiaru 

okołotarczowej RNFL u pacjentów z 

łagodnym obrzękiem tarczy n. II w 

przebiegu idiopatycznego nadciśnienia 

ocznego. 

 22 pacjentów IIC i łagodnym obrzękiem t. n. II poddano 

badaniu okulistycznemu , perymetrii statycznej oraz 

badaniu OCT tarczy i obszaru okołotarczowego (Fast 

RNFL thikness3.4) w momencie rozpoznania, po 3, 6 i 12 

m-cach.Grupa kontrolna 22 osoby zdrowe. 

Grubość RNFL była o 74,9 % większa w grupie badanej 

(śr. 183,3µm) w por. z kontrolą, we wszystkich 

kwadrantach. Średnie wartości RNFL znacząco 

korelowały z parametrami PS (MD i PSD) tzn. na każde 

10µm przyrostu grubości RNFL – obniżenia 0,6 dB MD).

Okołotarczowe zmiany grubości RNFL w przebiegu 

obrzęku t. n. II korelują ubytkami pola widzenia. OCT 

może być nieinwazyjną ilościową metodą monitorowania 

przebiegu obrzęku t. n. II.

 

                                                                               Invest Ophthamol Vis 

Sci 2008 Nov

Zastosowanie Stratus OCT do 

monitorowania pęcherzyka 

filtracyjnego po trabekulectomii z 

płatkiem spojówki z podstawą w 

sklepieniu. 

 72 oczu po trabekulectomii z MMC badano za pomocą 

Stratus OCT w obszarze pęcherzyka filtracyjnego. Za 

powodzenie operacji przyjęto następujące kryteria: 

obniżenie IOP poniżej 15 mmHg oraz redukcję ciśnienia 

wyjściowego o min. 25% (bez leków). Pęcherzyki 

sklasyfikowano wg. 3 typów w zależności od 

reflektywności wewnątrz pęcherzyka):

- cystoidalny – 94% powodzeń

-rozlany – 97%

-linijny – 75%

 Wykazano istotną korelację pomiędzy powodzeniem 

operacji a obrazem pęcherzyka w OCT.

                                                                               Acta Ophthalmol2008 

Oct

Ocena parametrów komory przedniej 

i komórek śródbłonka za pomocą 

OCT po implantacji fakijnych IOL 

(pIOL). 

Analizowano pozycję pIOL mocowanych do tęczówki  

oraz parametry KP i komórki śródbłonka (ECD) przy 

użyciu OCT do przedniego odcinka. Mierzono odległość 

od centrum pIOL do warstwy ECD oraz od krawędzi pIOL  

do ECD w 242 oczach z miopią. Status ECD oceniano 

przedoperacynie oraz pooperacyjnie. Okres obserwacji 

wynosił śr. 34 m-ce (od 3 m-cy do 7 lat).

Wykazano średnią odległość od krawędzi pIOL do 

warstwy endotelium 1,37 mm. Pomimo, iż w 68 oczach 

odległość ta była mniejsza od uznawanej za bezpieczną 

1,5 mm , w żadnym oku nie pojawiła się dekompensacja 

rogówki. Wykazano natomiast znaczną utratę komórek 

śródbłonka: w 2-gim roku 1,28%, 5-tym 3,25%, w 7-ym 

5,02%.

Krótsza odległość od krawędzi do endotelium istotnie 

korelowała z większą utratą komórek śródbłonka

                           

                                                                                        J Cataract 

Refract Surg. 2008 Sept

Pomiar grubości płatka rogówki w 

operacji LASIK za pomocą a-OCT.

 Porównywano pomiary płatka za pomocą a-

OCT pooperacyjnie oraz śródoperacyjną 

pachymetrią ultradźwiękową. 

OCT okazało się powtarzalną i użyteczną 

metodą do oszacowania grubości płatka po 

LASIK. Jednak OCT znacząco, w porównaniu z 

ultradźwiękową pachymetrią, zawyżało 

pomiary grubości płatka i na dzień dzisiejszy 

nie może zastąpić pachymetrii przy zabiegu 

LASIK.

                                                                                        

                                                                                  J 

Refract Surg 2008 Sept

Zależność pomiędzy obniżeniem 

ostrości wzroku a obrazem OCT u 

pacjentów z późną retinopatią 

słoneczną

 Przebadano za pomocą OCT 21 pacjentów z 

uszkodzeniem słonecznym siatkówki (1999r) z 

obniżeniem i bez obniżenia ostrości wzroku (VA).

W 47% oczu nie stwierdzono obniżenia VA. 53% 

miało obniżoną VA od 0,3 do 0,8.Obecność pustych 

przestrzeni obejmujących całą warstwę 

fotoreceptorów istotnie korelowała z obniżeniem VA, 

podobnie jak obniżenie centralnej grubości 

siatkówki. Drobne defekty sygnału z  warstwy zew. i 

wew. segmentów fotoreceptorów były również 

stwierdzane, ale one nie wpływały istotnie na 

obniżenie VA. 

 

                                                                                        

                                                                                  Retina 

2008 

Obraz OCT w tylnym zapaleniu 

twardówki u dzieci

 13 letni chłopiec z obniżeniem VA i objawami bólu 

ocznego z rozpoznaniem tylne zapalenie twardówki. 

Wykonano: badanie okulistyczne, USG, NMR, AF, 

OCT. Odcinek przedni i szklistka – w normie. W 

tylnym biegunie obrzęk plamki. W AF-przeciek w 

okol. plamki. USG-pogrubienie twardówki w tylnym 

odcinku, surowicze o.s. OCT wykazało cystoidalne 

zmiany podsiatkówkowe nie stwierdzane w 

pozostałych badaniach oraz surowicze 

odwarstwienie siatkówki. OCT może dostarczyć 

nowych informacji o zmianach w kompleksie 

siatkówkowo-naczyniówkowym w przebiegu tylnego 

zapalenia twardowki.

                                                                                         

                                                                                  Eur J 

Ophthalmol. 2008 Nov

Zmiany morfologiczne w zewnętrznych 

warstwach odwarstwionej siatkówki w 

otworopochodnym odwarstwieniu 

siatkówki (RRD) oraz CSR

 15 oczu z  RRD oraz 16 oczu z CSR (trwającym do 1 m-

ca) przebadano za pomocą OCT. Mierzono wysokość 

odwarstwienia i grubość warstwy jądrzastej zewnętrznej 

(ONL) odwarstwionej siatkówki przed operacją. 

VA po przyłożeniu siatkówki poprawiła się w obu 

grupach. ONL była istotnie grubsza w RRD niż w CSR a 

grubość odwarstwionej siatkówki sensorycznej nie 

różniła się w obu grupach. W grupie z RRD poprawa 

ostrości wzroku istotnie korelowała (odwrotnie) z 

grubością ONL oraz wysokością odwarstwienia. Nie było 

zalezności pomiędzy zmianami morfologicznymi a VA w 

grupie z CSR. 

ONL staje się grubsza u pacjentów z RRD. W siatkówkach 

z CSR nie stwierdza się zmian morfologicznych w 

poszczególnych warstwach.

Zmainy morfologiczne w ONL w RD mogą mieć wpływ na 

ostateczną VA.

                                                                                         

                                                                                  Am J Ophthalmol. 

2008 Nov

Obraz OCT w tylnym zapaleniu 

twardówki u dzieci

 13 letni chłopiec z obniżeniem VA i objawami bólu 

ocznego z rozpoznaniem tylne zapalenie twardówki. 

Wykonano: badanie okulistyczne, USG, NMR, AF, 

OCT. Odcinek przedni i szklistka – w normie. W 

tylnym biegunie obrzęk plamki. W AF-przeciek w 

okol. plamki. USG-pogrubienie twardówki w tylnym 

odcinku, surowicze o.s. OCT wykazało cystoidalne 

zmiany podsiatkówkowe nie stwierdzane w 

pozostałych badaniach oraz surowicze 

odwarstwienie siatkówki. OCT może dostarczyć 

nowych informacji o zmianach w kompleksie 

siatkówkowo-naczyniówkowym w przebiegu tylnego 

zapalenia twardowki.

                                                                                         

                                                                                  Eur J 

Ophthalmol. 2008 Nov