Slajd 1

Miary tradycyjne (ROE, ROA, NIM),

Miary uwzględniające koszt kapitału

własnego (EVA, SVA, RAROC, RORAC),

Miary syntetyczne uwzględniające

także czynniki niemierzalne, t.j. relacje

z otoczeniem i oczekiwania wszystkich

potencjalnych interesariuszy (SVA).

1. EFEKTYWNOŚĆ

FINANSOWA

(RENTOWNOŚĆ)

ROE

= ROA x EM

ROA

= AU x NM

ROE

= AU x NM x EM

gdzie:

ROE

– rentowność kapitału własnego

ROA

– rentowność aktywów

– stopa wykorzystania aktywów

– dźwignia finansowa

– marża zysku netto

1.1. MIARY TRADYCYJNE

EVA

(

Economic Value Added

)

(nazwa zastrzeżona przez firmę konsultingową

Stern Steward &

Co)

EVA

= (ROIC - WACC) x K

gdzie:

ROIC

– rentowność zainwestowanego kapitału (return on

invested

capital)

WACC – średni ważony koszt kapitału (weighted average

cost of

capital)

– skorygowana wielkość zainwestowanego kapitału

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Inny zapis:

EVA

= NOPAT - c x TC

gdzie:

NOPAT

– skorygowany zysk operacyjny po

opodatkowaniu (net

operating profit after tax)

c – średni ważony koszt kapitału w %
TC

– skorygowany całkowity kapitał zainwestowany

Ekonomiczna wartość dodana

(nazywana inaczej zyskiem

ekonomicznym) jest sumą roczną, która

pozostaje z zysku operacyjnego po

opodatkowaniu po pokryciu kosztu

zainwestowanego kapitału całkowitego.

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

EVA

w bankach

EVA

= wynik finansowy skorygowany - c x K

gdzie:

K – kwota posiadanych przez bank kapitałów własnych,

   ewentualnie – w przypadku oceny poszczególnych sfer
   jego działalności – przydzielona im część kapitałów
   własnych,

c – koszt kapitału własnego

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

EVA w bankach

jest wyrażoną w

wartościach pieniężnych kwotą, o którą

zyski w danym momencie są wyższe,

lub o które są niższe od kosztu kapitału

własnego.

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Koszt kapitału własnego

c = stopa wolna od ryzyka + premia za

ryzyko

premia z tytułu ryzyka = β x (rynkowa stopa

procentowa - czysta stopa procentowa)

c = stopa wolna od ryzyka + β x (rynkowa

stopa procentowa - czysta stopa

procentowa)

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

gdzie:

– współczynnik wrażliwości ceny akcji na zmiany

wstępujące na rynku (miara ryzyka systematycznego

związanego

z nabywaniem poszczególnych akcji)

jeśli:

β > 1

to dana inwestycja jest obarczona większym ryzykiem

niż

ryzyko pakietu rynkowego, co oznacza, ze żądana stopa

zwrotu z tej inwestycji powinna być wyższa niż

oczekiwana stopa dochodu pakietu rynkowego,

β < 1

to dana inwestycja jest obciążona mniejszym ryzykiem

niż

pakiet rynkowy,

β = 1

to ryzyko dla danej inwestycji i pakietu rynkowego jest

porównywalne.

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Wzrost przeciętnego współczynnika

zysk na akcję w latach 1983 – 1987

łc

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

śc

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Zmiana EVA

SVA

(

Shareholder

Value Added

)

(

termin wprowadzony przez A. Rappaporta w 1986 r.

)

trzy podejścia:



wycena rynkowa (możliwa do wykorzystania tylko dla

podmiotów znajdujących się w obrocie publicznym),



wycena wartości z zastosowaniem zdyskontowanych

kosztem kapitału (rozumianego podobnie jak opisano to

poniżej) wolnych przepływów pieniężnych (

Free Cash Flow,

FCF



ocena, ile zysku ponad koszt kapitału wypracował dany

bank (podejście metodologicznie zbieżne z prezentowaną

wcześniej metodą

EVA

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Etapy wyznaczania SVA (podejście 2,

klasyczne)

Prognozowanie wolnych przepływów

finansowych (

Free Cash Flow, FCF

FCF

– [

∑

prognozowany

Cash Flow

x (1 -

stopa

podatkowa)] - (dodatkowe

inwestycje

w majątek trwały +

dodatkowe inwestycje

w majątek

obrotowy)

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Wyznaczenie wartości rezydualnej

(

Residual Value, RV

gdzie:

FCF

– wolne przepływy generowane w momencie ti po

okresie prognozy, ekstrapolowane jako renta wieczysta lub
ciąg strumieni finansowych o stałej stopie wzrostu,
R – stopa wolna od ryzyka + β x (rynkowa stopa
procentowa - czysta stopa procentowa) - stopa dyskontowa
równa kosztowi kapitału własnego

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Wartość rezydualna

to wartość bieżąca

sumy dochodów generowanych w latach

następujących po okresie prognozy, na

moment dokonywania prognozy.

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Wyznaczenie wartości dla

akcjonariuszy

(

SVA; SHV

Jeśli FCF

= FCF

=FCF

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

gdzie:

SHV

– shareholder value (wartość dla akcjonariuszy, in.

wartość

banku),

FCF

– wolny przepływ pieniężny w roku t,

– wartość rezydualna banku,

– stopa dyskontowa równa kosztowi kapitału

własnego,
PV

– wartość rynkowa aktywów nieoperacyjnych

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Wartość dla akcjonariuszy

(wartość

banku) banku to suma zdyskontowanych

free cash flow, zdyskontowanej wartości

rezydualnej oraz wartości rynkowej

aktywów nieoperacyjnych (wszystkich

aktywów nieuwzględnionych w

planowanym cash flow).

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

gdzie:

E(Y)

– oczekiwane korzyści (np. marża odsetkowa i

prowizyjna)

z danej ekspozycji w danym okresie,

kσ

– zyski zagrożone, gdzie k jest stałą, a

odchylenie

zysków (lub przychodów) z produktów

bankowych,

VaR

– wartość kredytu narażona na ryzyko lub inaczej

kapitał

ekonomiczny potrzebny na pokrycie

ryzyka

1.2. MIARY OPARTE O KOSZT

KAPITAŁU

Metoda odsetek rynkowych

Ocenia efektywność transakcji z klientem

w porównaniu z efektywnością

odpowiednich transakcji na rynku

finansowym. Pozwala na oszacowanie:



korzyści z warunków rynkowych,



korzyści z transformacji terminów,



korzyści z transformacji walut.

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

ABC (

Activity Based Costing

)

Służy pomiarowi i racjonalizacji kosztów

działania oraz wyznaczaniu cen produktów

nieodsetkowych. Pozwala oszacować

standardowy koszt operacji mających

największe znaczenie dla banku oraz

przeprowadzić ich reinżynierię we wstępnej

fazie wdrożeniowej w celu lepszego

wykorzystania zasobów ludzkich i rzeczowych.

Wymaga pewnej stabilności organizacyjnej.

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

Data Envelopment Analysis (DEA)

(opracowana w 1978 r. przez przez A. Charnesa, W.W. Coopera i A.

Rhodesa)

Bazuje na koncepcji G. Debreu i M. J. Farrela, w

której produktywność to iloraz pojedynczego

nakładu i pojedynczego efektu.

DEA

jest jednak

modelem wielowymiarowym, stąd

produktywność zdefiniowano w nim w sposób

następujący:

produktywność =

ważona suma efektów / ważona suma nakładów

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

Zakładając, że pomiar dokonywany jest w

odniesieniu do

jednostek decyzyjnych

(

Decision Making Units, DMU

), dla każdej z

nich przy pomocy metod programowania

liniowego zostaje wyznaczona taka

kombinacja wag dla efektów i nakładów,

przy której powyższy wskaźnik osiąga

największą wartość. Testy należy zatem

przeprowadzać

razy.

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

gdzie:

– kolejny numer jednostki decyzyjnej (od p = 1 do

n),
v

– kolejne wagi efektów,

– kolejne efekty dla rozpatrywanej jednostki p,

– kolejne wagi nakładów,

– kolejne nakłady dla rozpatrywanej jednostki p

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

Końcowa miara efektywnosci technicznej -

miara

Debreu-Farella

, czyli relacja:

produktywność danego obiektu a maksymalna

produktywność danego obiektu możliwa do

osiągnięcia w danych warunkach

technologicznych (określana na podstawie

wyników najsprawniej działających jednostek).

Jeśli wartość miary nie przekracza jedności -

bank marnotrawi ponoszone nakłady.

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

Wyznaczenie wartości miary Debreu-Farella

pozwala na określenie kierunku zmian

prowadzących do poprawy efektywności:

►

maksymalizacja efektów przy utrzymaniu

poziomu nakładów uznanych za optymalne

(

DEA

zorientowana na efekty),

►

minimalizacja nakładów w celu

osiągnięcia najbardziej pożądanych

efektów (

DEA

zorientowana na nakłady)

1.3. MIARY EFEKTYWNOŚCI

KOSZTOWEJ

Koncepcja

Stakeholder Value

Bierze pod uwagę oczekiwania wszystkich

potencjalnych interesariuszy, tj:



akcjonariuszy (stały wzrost wartości

przedsiębiorstwa),



klientów (poziom satysfakcji),



pracowników (system motywacyjny),



społeczeństwa (nastawienie proekologiczne

i nakłady na rozwój kultury)

i nakłady na rozwój kultury).

2. SYNTETYCZNE MIARY

EFEKTYWNOŚCI

2. SYNTETYCZNE MIARY

EFEKTYWNOŚCI

Akcjonariusz

Pracowni

Społeczeńst

Klienci

Implementacja podejścia – już w fazie

wdrażania nowych produktów

finansowych, np. dzięki wykorzystaniu

modelu

ASO

(

Augmented Service

Offering Model

)

), w którym nacisk

kładziony jest nie tylko na usługi
podstawowe (core services) ale także
towarzyszące (peripheral services).

2. SYNTETYCZNE MIARY

EFEKTYWNOŚCI

Na sukces rynkowy istotny wpływ mają

czynniki jakościowe, tj.:



efektywna komunikacja,



dopasowanie produktu do całej oferty banku,



efektywna dystrybucja,



jakość elementów materialnych związanych

z produktem bankowym (np. jakość karty

kredytowej, wniosku kredytowego),



jakość usługi dostarczenia produktu.

2. SYNTETYCZNE MIARY

EFEKTYWNOŚCI

Document Outline