Zaburzenia zwarcia centrycznego



Polegają na nieprawidłowym ułożeniu
głów żuchwy w maksymalnym
zaguzkowaniu zębów i w dotylnym
położeniu żuchwy.



Dla prawidłowego rozpoznania
zaburzeń zwarciowych konieczne jest
wykonanie rentgenogramów ssż dla
oceny ułożenia żuchwy w maksymalnym
zaguzkowaniu i w dotylnym położeniu.



W płaszczyźnie strzałkowej (Posselta)
można ocenić długość poślizgu
pomiędzy dotylnym położeniem
zwarciowym żuchwy a maksymalnym
zaguzkowaniem zębów, nachylenie
drogi poślizgu oraz ewentualne
przeszkody zwarciowe na drodze tego
poślizgu.



Za pomocą funkcjografu w płaszczyźnie
poziomej sklasyfikowało wiele zaburzeń
zwarcia centrycznego.



KLASA I: zaburzenia zwarcia
centrycznego bez bocznego
przemieszczenia maksymalnego
zaguzkowania zębów i dotylnego
położenia zwarciowego żuchwy.



KLASA II: zaburzenia zwarcia
centrycznego z bocznym
przemieszczeniem maksymalnego
zaguzkowania zębów z prawidłowym
lub przemieszczonym dotylnym
położeniem zwarciowym żuchwy.

Rokowanie w przypadku zaburzenia

zwarcia centrycznego I klasy jest lepsze
od II klasy.



W obrębie klasy I wyróżniamy:



Doprzednie przemieszczenie
maksymalnego zaguzkowania zębów na
skutem patologicznego wydłużenia się
poślizgu środkowego ku przodowi.



Przemieszczenie dotylnego położenia
zwarciowego żuchwy ku tyłowi na
skutek patologicznego wydłużenia
poślizgu środkowego ku tyłowi.



Równoczesne patologiczne wydłużenie
poślizgu środkowego do przodu i do
tyłu.



Przeszkody na drodze poślizgu
środkowego bez przemieszczenia
maksymalnego zaguzkowania zębów i
dotylnego położenia zwarciowego
żuchwy.



Dotylne przemieszczanie maksymalnego
zaguzkowania zębów połączone ze
zgodnością tego położenia z dotylnym
położeniem zwarciowym żuchwy.



W obrębie klasy II wyróżniamy:



Boczne przemieszczanie maksymalnego
zaguzkowania zębów połączone z
wewnątrzustną zgodnością tego
położenia z dotylnym położeniem
zwarciowym żuchwy.



U chorych z dotylnym położeniem
zwarciowym zębów obserwuje się
charakterystyczne starcie centryczne zębów
umiejscowione na doprzednich stokach
guzków, na powierzchniach podniebiennych
zębów przednich i wargowych
powierzchniach zębów dolnych oraz
ekscentryczne starcie na brzegach siecznych
siekaczy.



Objawy dysfunkcji: przewlekłe bóle
głowy, trzaski odwrotne w ssż, objawy
trwałego zablokowania krążka
stawowego ssż.



U chorych z objawami dysfunkcji, u
których stwierdza się tyłozgryz
połączony z przechyleniem siekaczy
należy krytycznie oceniać zgodność
dotylnego położenia zwarciowego
żuchwy z maksymalnym
zaguzkowaniem.



Do jednostronnej utraty wysokości zwarcia

może dojść przy pełnych łukach zębowych,

jak np. w przypadku licznych wypełnień na

powierzchniach zwarciowych zębów

bocznych po chorej stronie lub w

przypadku ich jednostronnego starcia.



Braki pojedynczych zębów oraz

jednostronne braki skrzydłowe mogą być

przyczyną jednostronnego zmniejszenia

wysokości zwarcia



W przypadkach, w których boczne

przemieszczenie maksymalnego

zaguzkowania zębów pokrywa się z

dotylnym położeniem zwarciowym żuchwy,

stwierdza się zbyt silne kontakty w obrębie

zębów przednich, trzaski, długotrwałe bóle

po stronie zwężonej szpary stawowej.

- Poślizg środkowy wydłużony do przodu i

ku tyłowi,

-Poślizg środkowy z przeszkodami

zwaciowmi,

-poślizg doprzednio-boczny



Do objawów charakterystycznych dla

przeciążenia zębów przednich

spowodowanego patologicznym

doprzednim wydłużeniem poślizgu

środkowego żuchwy należy zaliczyć:

-uczucia mrowienia i przeciążenia zębów

przednich,

-wychylanie się zębów przednich przy

zaciskaniu w maksymalnym

zaguzkowaniu,

-odsłonięcie szyjek siekaczy ,zwłaszcza

górnych,

-powstanie lub powiększanie się

diastemy.



Dotylne wydłużenie poślizgu
środkowego żuchwy obserwuje się w
następujących przypadkach:

-u chorych z możliwością sprowokowania

odgłosu zgrzytania na drodze poślizgu
środkowego

-u chorych po leczeniu przodozgryzu.



Niejednakowe ułożenie głów żuchwy w

maksymalnym zaguzkowianiu zębów

powoduje nierównomierne obciążenie ssż

do którego należy bolesność dotykowa:

-mięśnia skrzydłowego bocznego
-przyczepu mięśnia skroniowego
-ssż
-ból głowy po stronie skroni.
Poślizg ten może być związany z nawykowym

zgrzytaniem, wychyleniem rozchwianiem,

wtórne diastemy zębów górnych po po

stronie w którą przemieszczanie jest

maksymalne zaguzkowanie zębów.



CZYNNE- powodują nawykowe
zaciskanie zębów i zgrzytanie zebami



BIERNE- odchylenia od normy, które są
tolerowane przez pacjentów i nie
prowadzą do parafunkcji zwarciowych

W obrębie zebów bocznych mogą występować

3 rodzaje zaburzeń zwaracia ekscentrycznego:

mediotruzyjne przeszkody zwarciowe po

stronie balansującej podczas bocznych i

doprzednio-bocznych ruchów żuchwy

laterotruzyjne przeszkody zwarciowe po stronie

pracującej podczas bocznych i doprzednio-

bocznych ruchów żuchwy

protruzyjne przeszkody zwarciowe podczas

doprzedniego ruchu żuchwy

W rozpoznawaniu ekscentrycznych zaburzeń zwarcia

wyróznia się odchylenia od normy:

kontakty mediotruzyjne bez dyskluzji po stronie

pracującej(kontakty balansujące)

kontakty mediotruzyjne z dyskluzją po stronie pracującej

(kontakty hiperbalansujące)

kontakty laterotruzyjne w obrębie zebów trzonowych bez

dyskluzji pozostałych zębów po tej samej stronie

kontakty laterotruzyjne w obrębie zebów trzonocyh lub

przedtrzonowych z dyskluzją pozostałych zębów

kontakty protruzyjne bez dyskluzji zębów bocznych w

czasie prowadzenia siecznego

kontakty protruzyjne z dyskluzją zębów przednich w

czasie prowadzenia siecznego

jednostronny kontakt zebów trzonowych przy max.

wysunięciu zuchwy



NORMALNE ZWARCIE
EKSCENTRYCZNE- występuje tylko w
przypadkach z prawidłowym zgryzem i
z odpowiednio głębokim zachodzeniem
zębów przednich



ZAADAPTOWANE ZWARCIE
EKSCENTRYCZNE- odchylenia od
normy, które nie powodują objawów
dysfunkcji

Różnicowanie pomiędzy normalnych a

zaadoptowanym zwarciem jest istotne w

rozpoznawaniu i leczeniu zaburzeń

zwarcia u chorych.
Ustalenie, które z odchyleń od

normalnego zwarcia powodują objawy

dysfunkcji jest możliwe dzięki testom

zgrzytania i zaciskania, które są

podstawą celowanej analizy zwarcia.

Test zaciskania

Polega na tym, że choremu poleca się

znalezienia takiego położenia żuchwy, w którym

starte pow. Brzegów siecznych siekaczy i

guzków siecznych kłów ścisle do siebie

przylegają. W tym parafunkcjonalnym

położeniu żuchwy chory powinien chory

powinien znaleść równoczesny kontakt w

obrębie zębów bocznych. Pozwala to na

znalezienie ekscentrycznych kontaktów w

obrębie zębów bocznych odpowiedzialnych za

nawykowe zaciskanie zębów i za patologiczne

ekscentryczne starcie zębów przednich.

Zastosowanie testu zaciskania jest zalecane:

w obecności ekscentrycznego starcia brzegów
siecznych siekaczy i guzków siecznych kłów

u chorych z ekscentrycznymi przeszkodami
zwarciowymi na zębach bocznych
powodującymi dyskluzję pozostałych zębów

w przypadkach, w których wywiad wskazuje na
nawyk zaciskania zębów

Celem zastosowania testu zgrzytania jest:

obiektywne rozpoznanie tej funkcji
zgryzowej

ustalenie parafunkcjonalnego ruchu
zwarciowego, w czasie którego
wyzwalany jest odgłos zgrzytania

znalezienie przeszkody zwarciowej
powodującej odgłos zgrzytania

Wyróżniamy następujące rodzaje dodatniego
testu:



dodatni centryczny w przypadku gdy zgrzytanie
odbywa się na drodze poślizgu pomiędzy
dotylnym położeniem żuchwy a max.
zaguzkowaniem zebów



boczny jedno- lub obustronny test zgrzytania



doprzednio-boczny, jedno- lub obustronny test
zgrzytania



doprzedni dodatni test zgrzytania

Rozpoznawanie centrycznego
starcia zębów

Umiejscowienie centrycznego starcia zębów
odpowiada ich wzajemnym kontaktow w
dotylnym położeniu zuchwy i max.
zaguzkowaniu zębów.
Analiza centrycznego starcia zębów jest
przydatna w dwóch rodzajach zaburzeń, tj.:
- w przypadku patologicznego poślizgu
centrycznego
- dotylnego przemieszczenia max.
zaguzkowania zębów

Analiza centrycznego starcia zębów ułatwia

rozpoznanie zaburzeń zwarcia centrycznego,

gdyż umożliwia:



prawidłowe umiejscowienie przedwczesnych

kontaktów zębów w dotylnym położeniu

zwarciowym żuchwy



ocenę kierunku i długości poślizgu

centrycznego żuchwy



rozpoznanie dotylnego przemieszczenia głów

żuchwy w max. zaguzkowaniu zębów



W obrębie zębów przednich należy
wyróżnić dwa rodzaje starcia
ekscentrycznego:



Poziome starcie brzegów siecznych
siekaczy i guzków siecznych kłów



Pionowe starcie ich powierzchni
podniebiennych

Przyczyną poziomego starcia zębów przednich

mogą być:



nieprawidłowe kontakty zębów bocznych w
zwarciu ekscentrycznym



brak kontaktu grupowego w obrębie zębów
przednich przy prowadzeniu siecznym



zaburzenia zwarcia centrycznego z
przemieszczeniem głów żuchwy w max.
zaguzkowaniu zębów

Umiejscowienie ekscentrycznego starcia w obrębie

zębów bocznych odpowiada ściśle umiejscowieniu

ekscentrycznych zaburzeń zwarcia:



patologiczne starcie ekscentryczne na guzkach

podniebiennych zębów górnych oraz policzkowych

zębów dolnych dowodzi, że istnieją przeszkody po

str balansującej



starcie ekscentryczne umiejscowione na guzkach

policzkowych zębów bocznych górnych i dolnych

wskazuje że przeszkody zwarciowe znajduja się po

stronie pracującej



umiejscowienie ekscentrycznego starcia na

doprzednich stokach guzków zębów górnych oraz

na odpowiednich stokach przyśrodkowych guzków

zębów dolnych wskazuje na istnienie przeszkód

przy doprzednim ruchu zwarciowym

Document Outline