background image

Wiesław WSZOŁEK

Wiesław WSZOŁEK

Akademia Górniczo-

Akademia Górniczo-

Hutnicza

Hutnicza

Podstawy 

Podstawy 

Automatyki

Automatyki

Wykład 5

Wykład 5

 

Charakterystyki 

częstotliwościowe

Wykład 5

Wykład 5

 

Charakterystyki 

częstotliwościowe

background image

2

Sygnał  harmoniczny

  podawany  na  wejście 

elementu liniowego jest istotny ze względu na:

dość  częste występowanie w wielu układach,

możliwość 

rozkładu 

innych 

sygnałów 

charakterze  okresowym  na  szereg  Fouriera 
złożony z funkcji harmonicznych.  

Ogólny symbol graficzny elementu 

liniowego

Charakterystyki 
częstotliwościowe

Element 

liniowy

y(t)

x(t)

background image

3

Sygnał  harmoniczny  w  postaci  zespolonej 
można zapisać jako: 

 

 

t

j

e

A

t

j

t

A

t

x

1

1

sin

cos

)

(

gdzie:              
A

1

- pulsacja sygnału (T - okres 
drgań)

T

2

Przy  takim  sygnale  wejściowym,  odpowiedź  y(t) 
elementu ma również charakter harmoniczny.

          

                                                                    

 

 

 

 

 

t

j

e

A

t

j

t

A

t

y

2

2

sin

cos

)

(

- amplituda 
sygnału

background image

4

Podstawiając  wyżej  wymienione 
równania 

do 

równania 

różniczkowego

)

(

)

(

)

(

)

(

...

)

(

)

(

0

1

1

1

0

1

1

1

t

x

b

dt

t

x

d

b

dt

t

x

d

b

t

y

a

dt

t

y

d

a

dt

t

y

d

a

m

m

m

m

m

m

n

n

n

n

n

n

można  wyznaczyć 

stosunek  amplitud

  sygnałów 

wyjściowego i wejściowego

 

 

1

2

)

(

A

A

M

 

 

 

 

 

 

 

 

t

j

t

j

n

n

t

j

n

n

e

A

a

e

A

j

a

e

A

j

a

2

0

2

1

1

2

 

 

 

 

 

t

j

t

j

m

m

t

j

m

m

e

A

b

e

A

j

b

e

A

j

b

1

0

1

1

1

1

oraz 

przesunięcie  fazowe

  (

)  między  tymi 

sygnałami                                                                   
                                                                                   
                                                                                   
                                         

background image

5

 

 

 

 

 

 

 

)

(

1

2

0

1

1

0

1

1

j

G

e

A

A

a

j

a

j

a

b

j

b

j

b

j

n

n

n

n

m

m

m

m

Wielkość  G(j

)  nazywana  jest 

transmitancją 

widmową

.

Pojęcie  transmitancji  widmowej  związane  jest  z 
przekształceniem  Fouriera,  które  przyporządkowuje 
funkcjom  czasu  f(t),  funkcje  pulsacji  G(j

)  wg 

zależności:

dt

e

t

f

j

G

t

j

)

(

)

(

zwaną 

całką Fouriera

Przekształcając

background image

6

Transmitancję  widmową  wyznaczyć  można 
także 

na 

podstawie 

transmitancji 

operatorowej stosując podstawienie

               

                                  

j

s

s

G

j

G

)

(

)

(

Z zależności wynika, że transmitancja widmowa jest 
wektorem,  którego 

moduł  M(

)

  dla  każdej  pulsacji 

jest 

stosunkiem

 

amplitudy 

sygnału 

wyjściowego 

do 

amplitudy 

sygnału 

wejściowego

,

                                                    

                                   

 

 

1

2

)

(

)

(

A

A

M

j

G

 

 

j

G

arg

argumentem 

(

)

 

przesunięcie  fazowe 

sygnału 

wyjściowego 

względem 

sygnału 

wejściowego

.

background image

7

Przykładowy przebieg charakterystyki amplitudowo-
fazowej 

Charakterystyka  amplitudowo-
fazowa

P() 

Q() 

= 

=0 

P(

1

Q(

1

M(

1

(

1

1

 

background image

8

Charakterystyki  amplitudowo-fazowe  układów 
rzeczywistych,  dla  których  stopień  wielomianu 
licznika  transmitancji  jest 

niższy

  od  stopnia 

wielomianu  mianownika, 

dążą  do  początku 

układu współrzędnych

gdy 

      

,

0

)

j

G

Korzystając z równania

 

j

e

M

j

G

)

(

)

(

)

(

)

(

)

(

jQ

P

j

G

sin

cos

j

e

j

transmitancję 

widmową 

można 

zapisać 

następującej postaci

background image

9

gdzie

  

         
         
         
         
         
         
         

 

cos

)

(

)

(

Re

)

(

M

j

G

P

 

sin

)

(

)

(

Im

)

(

M

j

G

Q

Ponadto na podstawie charakterystyki amplitudowo-
fazowej  można napisać

)

(

)

(

)

(

)

(

2

2

Q

P

j

G

M

 

)

(

)

(

tg

 

)

(

arg

P

Q

arc

j

G

oraz

   

         
         
         
         
         
         
        

background image

10

)

(

log

20

)

(

log

20

)

(

M

j

G

L

Charakterystyki 
logarytmiczne

logarytmiczna charakterystyka amplitudowa

  

                                                   przedstawia 
wykres 

zależności 

między 

logarytmem 

dziesiętnym  modułu  transmitancji  widmowej 
M(

)  i  logarytmem  dziesiętnym  pulsacji 

Logarytm  z  modułu  transmitancji  widmowej  M(

) 

podaje się w dB.                                                       
                      

logarytmiczna 

charakterystyka 

fazowa

 

przedstawia 

natomiast 

wykres 

zależności 

argumentu 

(

)  od  logarytmu  dziesiętnego 

pulsacji 

background image

11

Załóżmy, 
że

 

 

2

1

)

(

)

(

    

oraz

   

)

(

)

(

2

2

1

1

j

j

e

M

j

G

e

M

j

G

 

 

2

1

)

(

)

(

)

(

)

(

)

(

2

1

2

1

j

e

M

M

j

G

j

G

j

G

)

(

)

(

)

(

2

1

M

M

M

 

 

 

2

1

duże 

znaczenie 

praktyczne 

charakterystyk 

logarytmicznych 

wynika 

łatwości 

określania  charakterystyki  wypadkowej 
układu

,  złożonego  ze  znanych  elementów 

liniowych 

połączonych 

szeregowo

Wypadkowa  transmitancja  widmowa  G(j

) 

takiego 

układu 

jest 

równa 

iloczynowi

 

transmitancji elementów składowych. 

wtedy

stąd

background image

12

 

)

(

log

20

)

(

log

20

)

(

)

(

log

20

2

1

2

1

M

M

M

M

L

 

 

)

(

log

20

    

oraz

   

)

(

log

20

2

2

1

1

M

L

M

L

)

(

)

(

)

(

2

1

L

L

L

 

 

 

2

1

Na podstawie równania

)

(

log

20

)

(

log

20

)

(

M

j

G

L

przyjmujemy

oznaczając

równania  charakterystyk  logarytmicznych  układu 
można zapisać jako

background image

13

L() 

 

20

15

10

5

0

10

-1

10

0

10

1

()

 

 

0

-45

-90

10

-1

10

0

10

1

Przykładowe przebiegi charakterystyk 

logarytmicznych

dokładna 

-20 dB/dek

 

przybliżona 

s

 

3 dB

 

s

 

1/5

s

 

5

s

 

przybliżona

 

dokładna 

11

 

background image

14

Przykład 1

Sporządzić 

charakterystyki 

częstotliwościowe 

(amplitudowo-fazową,  logarytmiczne:  amplitudową  i 
fazową) 

układu 

automatyki, 

którego 

schemat 

przedstawiono na poniższym rysunku:

gdzie:
d, x - wymiary okienka,
v

-

prędkość 

przepływu  oleju  w 
okienku,

A

-

powierzchnia 

tłoka siłownika,

P

z

-

ciśnienie 

zasilania
(p

z 

= const),

P

s

-

ciśnienie 

spływu
(p

s 

= const).

 

u

przesunięcie 

dźwigni (wejście)

y

przesunięcie 

tłoczyska 

siłownika 

(wyjście)

background image

15

Wykorzystując zasadę superpozycji działanie dźwigni 
można  przedstawić  jako  złożenie  przesunięć 
składowych, pokazanych na rysunkach poniżej

A             a                 B                          b                            C

u

x

1

Dla małych  kątów wychyleń dźwigni:

b

a

u

b

x

1

u

b

a

b

x

1

stąd 

Dźwignia dwustronna

gdzie:  

x

1 

- przesunięcie dźwigni przy obrocie wokół 

punktu C

a)

background image

16

2

1

x

x

x

stąd 

b

a

y

a

x

2

y

b

a

a

x

2

A                             a                                   B                                                           b                                                   C

y

x

2

gdzie:  

x

2 

- przesunięcie dźwigni przy obrocie wokół 

punktu A

Wypadkowe  przesunięcie

  punktu  B  dźwigni 

można zapisać jako:

Podstawiając  równania  na  x

1

  i  x

2

  do  powyższego 

równania otrzymamy:

y

b

a

a

u

b

a

b

x

b)

background image

17

Zmiana  objętości  oleju  pod  tłokiem  siłownika 
wynosi

Q

dt

dy

A

Objętościowe  natężenie  przepływu  Q  oleju  przez 
suwak

 x

d

Q

gdzie:      d·x - powierzchnia przepływu oleju

        v - prędkość przepływu. 

Porównując 

powyższe 

wzory 

oznaczając

v

d

A

T

1

otrzymamy

x

dt

dy

T

1

Siłownik hydrauliczny

background image

18

Wyznaczenie 

transmitancji 

operatorowej 

układu

Stosując  przekształcenie  Laplace’a  do  równań 
opisujących 

działanie 

dźwigni 

siłownika 

otrzymamy

)

(

)

(

)

(

s

Y

b

a

a

s

U

b

a

b

s

X

)

(

)

(

1

s

X

s

sY

T

Po podstawieniu otrzymamy

)

(

)

(

1

s

U

b

a

b

s

Y

b

a

a

s

T

i

1

)

(

)

(

)

(

1

1

s

a

b

a

T

a

b

b

a

a

s

T

b

a

b

s

U

s

Y

s

G

stąd

gdzie:

a

b

a

b

a

T

T

1

1

Ts

K

background image

19

jT

K

)

j

(

G

1

2

2

2

2

2

2

1

1

1

)

1

(

1

1

1

)

(

T

KT

j

T

K

T

jT

K

jT

jT

jT

K

j

G

Wyznaczenie 

transmitancji 

widmowej 

układu

Podstawiając  do  równania  na  transmitancję 
operatorową s=j

 otrzymamy

 

2

2

1

)

(

Re

T

K

P

j

G

 

2

2

1

)

(

Im

T

KT

Q

j

G

gdzie:

Część  rzeczywistą  i  urojoną  transmitancji  widmowej 
można  obliczyć  mnożąc  licznik  i  mianownik 
powyższej  zależności  przez

  liczbę

 

sprzężoną  z 

mianownikiem

:

background image

20

 

 

 

0

2

2

KP

P

Q

Wyznaczenie  charakterystyki  amplitudowo-

fazowej


równań

 

2

2

1

T

K

P

 

2

2

1

T

KT

Q

wynika  równanie  charakterystyki  amplitudowo-
fazowej

Po  uzupełnieniu  znoszącymi  się  wyrażeniami 
otrzymamy

 

 

 

0

4

4

2

2

2

2

K

K

KP

P

Q

 

 

4

2

2

2

2

K

K

P

Q





i

background image

21

Wartości  P(

)  i  Q(

)  można  również  wyznaczyć  ze 

wzorów

T

1

2

K

2

K

 

2

2

1

T

K

P

 

2

2

1

T

KT

Q

i

dla  różnych  wartości 

  z  przedziału  (0,  +

)  i 

zestawić dane w 

tabeli.

K

0

0

0

0

)

(

P

)

(

Q

Jest  to 

równanie  okręgu

  o  promieniu  K/2,  o 

środku  leżącym  w  punkcie  [K/2,  j0].  Ze  wzoru 
wynika, że część urojona transmitancji widmowej 
jest ujemna dla 

 > 0.

background image

22

  
Q()

P()

0  = 

=0 

2

K

T

1

Charakterystyka amplitudowo-fazowa układu

 

2

K

background image

23

Wykorzystując 

wykładniczy

  zapis  liczb  zespolonych  i 

równanie

 

j

T

jarc

T

arc

j

j

e

M

e

T

K

e

T

Ke

jT

K

j

G

)

(

1

1

1

)

(

tg

 

2

2

tg

 

2

2

0

2

2

1

T

K

)

(

M

Wyznaczenie logarytmicznej charakterystyki 
amplitudowej

 

j

e

M

j

G

)

(

)

(

transmitancję  widmową  omawianego  układu  można 
zapisać jako

Równanie charakterystyki amplitudowej można więc zapisać w 
postaci

)

(

)

(

)

(

)

(

2

2

Q

P

j

G

M

Równanie to można także wyznaczyć ze wzoru

background image

24

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

)

1

(

)

1

(

)

(

)

(

)

(

)

(

T

T

K

T

K

Q

P

j

G

M

2

2

2

2

2

2

2

2

1

)

1

(

)

1

(

)

(

T

K

T

T

K

M

Chcąc  wyrazić  moduł  M(

)  w  decybelach,  korzystamy  z 

równania

                                                        

                                  

2

2

1

log

20

)

(

log

20

)

(

T

K

M

L

2

2

1

log

20

log

20

)

(

T

K

L

)

(

log

20

)

(

log

20

)

(

M

j

G

L

Otrzymujemy

background image

25

Częstotliwość  graniczna                nazywana  jest 

częstotli-wością sprzęgającą.

Ponieważ 

wykreślenie 

charakterystyki 

według 

powyższego  wzoru  jest  pracochłonne,  można  użyć 

charakterystyk 

asymptotycznych

które 

są 

przybliżeniem 

charakterystyk 

rzeczywistych. 

Powstają w ten sposób charakterystyki logarytmiczne 

aproksymowane

 odcinkami linii prostych.

T

1



T

s

1

Cały  zakres  częstotliwości  dzielimy  na  dwie 
części:

Dla  

2

 

>> 1  

czyli

 

T

1



Dla  

2

 

<< 1  

czyli                       
      

background image

26

Dla 

pierwszego

  zakresu  częstotliwości,  można  w 

równaniu

Dla 

drugiego

  zakresu  częstotliwości,  można  w 

równaniu

pominąć jego drugi składnik, stąd

2

2

1

log

20

log

20

)

(

T

K

L

pominąć jedynkę pod pierwiastkiem, stąd

2

2

1

log

20

log

20

)

(

T

K

L

K

L

T

log

20

)

(

1



dla

T

K

L

T

log

20

)

(

1



dla

background image

27

Ponieważ 

oś 

odciętych 

logarytmicznej 

charakterystyki 

amplitudowej ma podziałkę logarytmiczną, równaniom

T

s

1

K

T

KT

L

s

log

20

log

20

)

(

20

log

20

10

log

20

log

20

10

log

20

)

10

(

K

K

T

KT

L

s

odpowiadają na wykresie 

odcinki linii prostej

. Wstawiając do 

drugiego  równania  dwie  dowolne  wartości 

,  wyznaczamy 

nachylenie  tego  odcinka  charakterystyki  względem  osi 
odciętych.

K

L

T

log

20

)

(

1



T

K

T

K

L

T

log

20

log

20

log

20

)

(

1



Przykładowo  dla                                 
mamy

20

)

(

)

10

(

s

s

L

L

[dB/dek] 

background image

28

Prosta o równaniu

T

K

T

K

T

K

   

   

1

   

   

0

log

20

przecina  więc  oś  odciętych  przy  pulsacji                            i 
obniża  się  o  20  dB/dek  (występuje  dziesięciokrotny 
wzrost pulsacji).

T

K

przecina  oś  odciętych  przy  pulsacji 

  dla  której 

L()=0, czyli

                                                       

                                   

T

K

T

K

L

log

20

log

20

log

20

)

(

Charakterystyka określona równaniem

T

K

T

K

L

log

20

log

20

log

20

)

(

background image

29

T

arctg

 

)

(

T

arc

T

K

T

KT

arc

P

Q

arc

tg

 

1

1

tg

 

)

(

)

(

tg

 

)

(

2

2

2

2

Wyznaczenie logarytmicznej 
charakterystyki fazowej

Na podstawie równań

można napisać, że

 

j

e

M

j

G

)

(

)

(

 

j

T

jarc

T

arc

j

j

e

M

e

T

K

e

T

Ke

jT

K

j

G

)

(

1

1

1

)

(

tg

 

2

2

tg

 

2

2

0

Równanie to można także wyznaczyć ze 
wzoru                                                                
                      

background image

30

Dla  różnych  wartości 

  z  przedziału  (0,  +

)  można 

wyznaczyć wartość 

(

) na podstawie wzoru

T

1

 

4

2

i zestawić dane w 

tabeli

T

arctg

 

)

(

0

0

background image

31

L() 

 

20

15

10

5

0

10

-1

10

0

10

1

()

 

 

0

-45

-90

10

-1

10

0

10

1

Charakterystyki logarytmiczne układu

s

 

s

 

1/5

s

 

5

s

 

background image

32

s

T

s

T

s

G

2

1

1

)

(

j

j

j

G

1

2

)

(

Przykład 2

Wyznaczyć 

charakterystyki 

częstotliwościowe

 

(amplitudowo-fazową,  logarytmiczne:  amplitudową  i 
fazową) elementu o transmitancji:

gdzie T

= 2[s], T

= 1[s]

   

  

Wyznaczenie transmitancji widmowej

  podstawiamy  s=j

  do  równania  na  transmitancję 

operatorową

  obliczamy  część  rzeczywistą  i  urojoną  transmitancji 

widmowej

2

2

2

2

2

1

2

1

2

1

2

2

1

1

1

2

)

(

j

j

j

j

j

j

j

G

background image

33

2

2

1

2

)

(

P

2

1

2

)

(

Q

Wyznaczenie 

charakterystyki 

amplitudowo-

fazowej

Wyznaczamy  wartości  P(

)  i  Q(

)  z  powyższych 

równań dla różnych wartości 

 z przedziału (0, +

) i 

zestawiamy dane w tabeli.

)

(

P

)

(

Q

0

0

0

1

1

1

2

0

background image

34

Charakterystyka amplitudowo-fazowa

= 

=

0

 

1

 

Q()

P()

0

 

2

1

 

=1 

background image

35

Transmitancję widmową G(j

) można zapisać 

jako:

)

tg

 

90

(

2

tg

 

2

90

1

2

1

2

1

2

)

(

arc

j

arc

j

j

e

e

e

j

j

j

G

stąd równanie charakterystyki amplitudowej

2

1

2

)

(

M

Wyznaczenie logarytmicznej 
charakterystyki amplitudowej

lub wyznaczone z 
równania:

)

(

)

(

)

(

)

(

2

2

Q

P

j

G

M

2

2

2

2

2

4

2

2

)

1

(

4

)

1

(

4

)

(

)

(

)

(

Q

P

M

2

2

2

2

2

1

2

)

1

(

)

1

(

4

)

(

M

background image

36

Chcąc  wyrazić  M(

)  w  decybelach  korzystamy  z 

poniższego wzoru

  

2

2

1

log

20

2

log

20

1

2

log

20

)

(

L

T

1



Aby  wyznaczyć  charakterystyki  asymptotyczne  cały 
zakres częstotliwości dzielimy na dwie części:

dla 

 

>> 1 

czyli

 

T

1



Dla  pierwszego  zakresu  częstotliwości,  można  w 
równaniu

pominąć jego drugi składnik, stąd

2

1

log

20

2

log

20

)

(

L

2

log

20

)

(

     

,

1



L

dl
a

dla 

 

<< 1 

czyli                    
         

background image

37

dB

L

 

6

2

log

20

)

(

 

Prosta o równaniu

2

1

   

   

1

2

   

   

0

2

log

20

Dla  drugiego  zakresu  częstotliwości,  można  w 
równaniu

2

1

log

20

2

log

20

)

(

L

pominąć jedynkę pod pierwiastkiem, stąd

przecina  oś  odciętych  przy  pulsacji 

,  dla  której 

L(

)=0, czyli

2

log

20

)

(

L

2

log

20

log

20

2

log

20

)

(

     

,

1



L

dl
a

background image

38

Na podstawie 
równania

 

tg

 

90 arc

Równanie to można także wyznaczyć ze 
wzoru

tg

 

90

1

tg

 

1

2

1

2

tg

 

)

(

)

(

tg

 

)

(

2

2

2

arc

arc

arc

P

Q

arc

Wyznaczenie 

logarytmicznej 

charakterystyki fazowej

)

tg

 

90

(

2

tg

 

2

90

1

2

1

2

1

2

)

(

arc

j

arc

j

j

e

e

e

j

j

j

G

można napisać

background image

39

 

2

4

0

1

0

Dla  różnych  wartości 

  z  przedziału  (0,  +

)  można 

wyznaczyć wartość 

(

) na podstawie wzoru

i zestawić dane w tabeli

T

arctg

 

)

(

background image

40

Przybliżoną  logarytmiczną  charakterystykę 
fazową 

można 

wyznaczyć 

stosując 

aproksymację trzyodcinkową

Na  podstawie  częstotliwości  sprzęgającej  

s

 

wyznaczamy dwie częstotliwości pomocnicze    
                

1

=1/5

s

=  0.2[1/s]  i  

2

=5

s

=  5[1/s]  i 

rysujemy trzy odcinki aproksymujące.

background image

41

L() 

 

10

5

0

-
5

-10

10

-1

10

0

10

1

-15

()

 

 

0

45

90

10

-1

10

0

10

1

s

 

1/5

s

 

5

s

 

Charakterystyki logarytmiczne układu

s

 

background image

42

Generowanie 

charakterystyk 

częstotliwościowych
w programie MATLAB

Dana 

jest 

transmitancja 

układu 

oscylacyjnego

1

)

(

2

2

1

s

T

s

T

K

s

G

którą  przedstawiamy  w  przestrzeni  roboczej 
MATLAB-a w następujący sposób 

- licznik transmitancji
- mianownik transmitancji

Generowanie charakterystyki amplitudowo-fazowej 

nyquist(l,

m)

  

Generowanie charakterystyk logarytmicznych: 
amplitudowej i fazowej 

l=[K

]

m=[T

1

  T

2

 

1]

bode(l,m)

 

 


Document Outline