background image

Kończyna dolna

Kończyna dolna

- budowa

- budowa

  

  

(łac. membrum inferior)

 

 

background image

W skład kończyny dolnej 

W skład kończyny dolnej 

wchodzi:

wchodzi:

31 kości, które dzielą się na:

31 kości, które dzielą się na:

-

kości obręczy kończyny dolnej 

kości obręczy kończyny dolnej 

-

kości kończyny dolnej wolnej

kości kończyny dolnej wolnej

Obręcz kończyny dolnej, w przeciwieństwie do 

Obręcz kończyny dolnej, w przeciwieństwie do 

obręczy

obręczy

kończyny górnej, zbudowana jest bardzo mocno i 

kończyny górnej, zbudowana jest bardzo mocno i 

składa się z dwóch kości miednicznych i kości 

składa się z dwóch kości miednicznych i kości 

krzyżowej. Łączą się one ze sobą tworząc mocny 

krzyżowej. Łączą się one ze sobą tworząc mocny 

pierścień kostny, zwany 

pierścień kostny, zwany miednicą.

miednicą.

background image

Kości obręczy kończyny dolnej

Kości obręczy kończyny dolnej

background image

Kość miedniczna (

Kość miedniczna (łac.

łac.

 

 

os 

os 

coxae

coxae

kość wchodząca w skład obręczy kończyny 

kość wchodząca w skład obręczy kończyny 

tylnej (dolnej) (łac. 

tylnej (dolnej) (łac. 

cingulum extremitatis 

cingulum extremitatis 

posterioris

posterioris

), jest 

), jest kością

kością

 parzystą. Kości 

 parzystą. Kości 

miedniczne łączą się ze sobą w części 

miedniczne łączą się ze sobą w części 

przedniej za pomocą 

przedniej za pomocą spojenia łonowego

spojenia łonowego

 

 

(łac. 

(łac. 

symphysis pubica

symphysis pubica

), w części tylnej 

), w części tylnej 

łączą się z 

łączą się z kością krzyżową

kością krzyżową

 

 kręgosłupa

kręgosłupa

Dwie kości miednicze i kość krzyżowa (łac. 

Dwie kości miednicze i kość krzyżowa (łac. 

os sacrum

os sacrum

) tworzą miednice (łac. 

) tworzą miednice (łac. 

pelvis

pelvis

). 

). 

background image

Każda z kości miednicznych składa 

Każda z kości miednicznych składa 

się z:

się z:

kości biodrowej

kości biodrowej

 (łac. 

 (łac. 

os ilium

os ilium

), 

), 

kości kulszowej

kości kulszowej

 (łac. 

 (łac. 

os ischii

os ischii

), 

), 

kości łonowej

kości łonowej

 (łac. 

 (łac. 

os pubis

os pubis

).

).

background image

Kość biodrowa

Kość biodrowa

 (

 (łac.

łac.

 

 

os ilium

os ilium

) - u 

) - u człowieka

człowieka

 składa się z talerza i 

 składa się z talerza i trzonu

trzonu

, 

które na powierzchni wewnętrznej oddzielone są przez kresę łukowatą (

które na powierzchni wewnętrznej oddzielone są przez kresę łukowatą (

linea 

linea 

arcuata

arcuata

). Trzon posiada powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. Talerz 

). Trzon posiada powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. Talerz 

posiada powierzchnię pośladkową (leżącą na zewnątrz) oraz krzyżowo-

posiada powierzchnię pośladkową (leżącą na zewnątrz) oraz krzyżowo-

biodrową (po stronie wewnętrznej). Na powierzchni pośladkowej znajdują się 

biodrową (po stronie wewnętrznej). Na powierzchni pośladkowej znajdują się 

3 kresy pośladkowe: przednia, tylna i dolna. Ograniczają one miejsca 

3 kresy pośladkowe: przednia, tylna i dolna. Ograniczają one miejsca 

przyczepu 3 

przyczepu 3 mięśni

mięśni

 

 pośladkowych

pośladkowych

: dużego, średniego i małego. Powierzchnia 

: dużego, średniego i małego. Powierzchnia 

krzyżowo-biodrowa wytwarza dół biodrowy, ku tyłowi od którego znajduje się 

krzyżowo-biodrowa wytwarza dół biodrowy, ku tyłowi od którego znajduje się 

powierzchnia uchowata i guzowatość biodrowa. Dół biodrowy stanowi 

powierzchnia uchowata i guzowatość biodrowa. Dół biodrowy stanowi 

miejsce przyczepu 

miejsce przyczepu mięśnia biodrowego

mięśnia biodrowego

. Powierzchnia uchowata pokryta jest 

. Powierzchnia uchowata pokryta jest 

chrząstką włóknistą

chrząstką włóknistą

 i łączy się za pomocą 

 i łączy się za pomocą stawu krzyżowo-biodrowego

stawu krzyżowo-biodrowego

 (

 (

staw płaski

staw płaski

 z 

 z kością krzyżową

kością krzyżową

). Ruchomość tego połączenia jest bardzo 

). Ruchomość tego połączenia jest bardzo 

ograniczona. Guzowatość biodrowa zaś stanowi miejsce przyczepu mięśni.

ograniczona. Guzowatość biodrowa zaś stanowi miejsce przyczepu mięśni.

Talerz biodrowy ograniczony jest przez grzebień biodrowy, który rozpoczyna 

Talerz biodrowy ograniczony jest przez grzebień biodrowy, który rozpoczyna 

się kolcem biodrowym przednim górnym, a kończy kolcem biodrowym 

się kolcem biodrowym przednim górnym, a kończy kolcem biodrowym 

tylnym górnym. Na grzebieniu tym wyróżnia się wargę zewnętrzną, wargę 

tylnym górnym. Na grzebieniu tym wyróżnia się wargę zewnętrzną, wargę 

wewnętrzną i będącą pomiędzy nimi kresę pośrodkową. Na brzegu przednim 

wewnętrzną i będącą pomiędzy nimi kresę pośrodkową. Na brzegu przednim 

talerza wyróżnia się kolec biodrowy przedni górny i kolec biodrowy przedni 

talerza wyróżnia się kolec biodrowy przedni górny i kolec biodrowy przedni 

dolny. Na brzegu tylnym znajduje się kolec biodrowy tylny górny i kolec 

dolny. Na brzegu tylnym znajduje się kolec biodrowy tylny górny i kolec 

biodrowy tylny dolny oraz wcięcie kulszowe.

biodrowy tylny dolny oraz wcięcie kulszowe.

background image

Kość kulszowa

Kość kulszowa

[

[edytuj

edytuj

]

]

Z Wikipedii

Z Wikipedii

Skocz do: 

Skocz do: nawigacji

nawigacji

, 

, szukaj

szukaj

Kość kulszowa

Kość kulszowa

 (

 (łac.

łac.

os ischii

os ischii

) - Składa się z trzonu (bierze udział w 

) - Składa się z trzonu (bierze udział w 

tworzeniu tylnej części panewki) i gałęzi kości kulszowej.

tworzeniu tylnej części panewki) i gałęzi kości kulszowej.

Trzon kości kulszowej (

Trzon kości kulszowej (

corpus ossis ischii

corpus ossis ischii

[

[edytuj

edytuj

]

]

Do tyłu i przyśrodkowo od trzonu odchodzi kolec kulszowy (

Do tyłu i przyśrodkowo od trzonu odchodzi kolec kulszowy (

spina 

spina 

ischiadica

ischiadica

). Stanowi granice pomiędzy wyżej leżącym wcięciem 

). Stanowi granice pomiędzy wyżej leżącym wcięciem 

kulszowym większym (incisura ischiadica major) i znajdującym się poniżej 

kulszowym większym (incisura ischiadica major) i znajdującym się poniżej 

wcięciem kulszowym mniejszym (incisura ischiadica minor).

wcięciem kulszowym mniejszym (incisura ischiadica minor).

Gałąź kości kulszowej (ramus oschi ischii) 

Gałąź kości kulszowej (ramus oschi ischii) 

[

[edytuj

edytuj

]

]

Trzon kości kulszowej przechodzi ku przodowi i przyśrodkowo w gałąź, 

Trzon kości kulszowej przechodzi ku przodowi i przyśrodkowo w gałąź, 

grubą u swego początku a cieńszą i płaską w miejscu połączenia z gałęzią 

grubą u swego początku a cieńszą i płaską w miejscu połączenia z gałęzią 

dolną 

dolną kości łonowej

kości łonowej

. Obie części, trzon i gałąź, są ustawione do siebie pod 

. Obie części, trzon i gałąź, są ustawione do siebie pod 

kątem prawie prostym, tworząc guz kulszowy (tuber ischiadicum). Jest to 

kątem prawie prostym, tworząc guz kulszowy (tuber ischiadicum). Jest to 

najniżej położone miejsce miednicy. Zbudowana jest z dwóch kręgów.

najniżej położone miejsce miednicy. Zbudowana jest z dwóch kręgów.

[ukryj]

[ukryj]p

p

 • 

 • d

d

 • 

 • e

e

background image

Kość łonowa

Kość łonowa

 (

 (łac.

łac.

 

 

os pubis

os pubis

) - parzysta kość wchodząca w 

) - parzysta kość wchodząca w 

skład miednicy. U człowieka posiada trzon i 2 gałęzie: 

skład miednicy. U człowieka posiada trzon i 2 gałęzie: 

górną i dolną.

górną i dolną.

Trzon kości łonowej tworzy 1/5 panewki stawu 

Trzon kości łonowej tworzy 1/5 panewki stawu 

biodrowego. 

biodrowego. 

Gałąź górna posiada powierzchnię górną, dolną i tylną 

Gałąź górna posiada powierzchnię górną, dolną i tylną 

oraz brzeg przedni i tylny. Brzeg tylny tworzy 

oraz brzeg przedni i tylny. Brzeg tylny tworzy 

grzebień 

grzebień 

kości łonowej

kości łonowej

 (łac. 

 (łac. 

pecten ossis pubis

pecten ossis pubis

) przedłużający się 

) przedłużający się 

ku tyłowi w 

ku tyłowi w 

kresę łukowatą

kresę łukowatą

 (łac. 

 (łac. 

linea arcuata

linea arcuata

). 

). 

Przyśrodkowo i z przodu gałąź górna kończy się 

Przyśrodkowo i z przodu gałąź górna kończy się 

powierzchnią spojeniową

powierzchnią spojeniową

 (łac. 

 (łac. 

facies symphysialis

facies symphysialis

). W 

). W 

tym miejscu kości łonowe łączą się spojeniem łonowym. 

tym miejscu kości łonowe łączą się spojeniem łonowym. 

Gałąź dolna kości łonowej posiada powierzchnię 

Gałąź dolna kości łonowej posiada powierzchnię 

wewnętrzną i zewnętrzną oraz brzeg przyśrodkowy i 

wewnętrzną i zewnętrzną oraz brzeg przyśrodkowy i 

boczny.

boczny.

background image

Kość udowa

Kość udowa

 (łac. 

 (łac. 

femur

femur

) — kość kończyny 

) — kość kończyny 

dolnej będąca elementem wspierającym 

dolnej będąca elementem wspierającym 

tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, 

tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, 

dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa 

dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa 

końce: koniec bliższy i koniec dalszy. 

końce: koniec bliższy i koniec dalszy. 

Jednocześnie jest to najdłuższa z kości 

Jednocześnie jest to najdłuższa z kości 

długich organizmu. Występuje u człowieka i 

długich organizmu. Występuje u człowieka i 

zwierząt. U człowieka jest ustawiona 

zwierząt. U człowieka jest ustawiona 

pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-

pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-

dolnym. 

dolnym. 

background image

Kość udowa (femur)

Kość udowa (femur)

a) Koniec bliższy:

a) Koniec bliższy:

- głowa kości udowej (caput ossis femoris)

- głowa kości udowej (caput ossis femoris)

- szyjka kości udowej (collum femoris)

- szyjka kości udowej (collum femoris)

- krętarz większy (trochanter maior)

- krętarz większy (trochanter maior)

- krętarz mniejszy (trochanter minor)

- krętarz mniejszy (trochanter minor)

- grzebień międzykrętarzowy (crista 

- grzebień międzykrętarzowy (crista 

intertrochanterica)

intertrochanterica)

b) Trzon (corpus)

b) Trzon (corpus)

c) Koniec dalszy:

c) Koniec dalszy:

- nadkłykieć przyśrodkowy (epicondylus medialis)

- nadkłykieć przyśrodkowy (epicondylus medialis)

- nadkłykieć boczny (epicondylus lateralis)

- nadkłykieć boczny (epicondylus lateralis)

- dół międzykłykciowy (fossa intercondyliaris)

- dół międzykłykciowy (fossa intercondyliaris)

- kłykieć przyśrodkowy (condylus medialis)

- kłykieć przyśrodkowy (condylus medialis)

- kłykieć boczny (condylus lateralis) 

- kłykieć boczny (condylus lateralis) 

background image
background image

    

    

Miednica

Miednica

background image

Miednica 

Miednica 

kobieca

kobieca

background image

Miednica 

Miednica 

męska

męska

background image

Kości kończyny dolnej 

Kości kończyny dolnej 

wolnej

wolnej

Kość udowa,

Kość udowa,

Kość piszczelowa,

Kość piszczelowa,

Kość strzałkowa,

Kość strzałkowa,

Kości stopy

Kości stopy

background image

Kość udowa

Kość udowa

background image
background image

przednia grupa mięśni udowych : mm. czworogłowy uda (m. quadriceps femoris), stawowy, m. krawiecki (m. sartorius) – 
zginają staw biodrowy.  Mięsień czworogłowy uda składa się z 4 głów, przednia to m. prosty uda, pozostałe to tzw. mm. 
obszerne uda
tylna grupa mięśni udowych 
zginacze: mm. dwugłowy uda (m. biceps femori), półścięgnisty (semitendinosus) i półbłoniasty (semimembranosus). 
Zginają nogę w stawie kolanowym, mm. dwugłowy jako jedyny obraca podudzie w bok.
grupa przyśrodkowych mięśni udowych - mięśnie przywodzące, szczególnie rozwinięte u człowieka: m. grzebieniowy, mm. 
przywodziciele: długi, krótki i wielki oraz m. zasłaniacz zewnętrzny

Mięśnie uda (musculi femoris)

prostowniki stopy: (przednie) m. 
piszczelowy przedni, m. prostownik 
palucha i m. prostownik palców 
długi - prostują dogrzbietowo stopę

mięśnie strzałkowe: (boczne) mm. 
strzałkowe długi i krótki - 
wieloczynnościowe 

zginacze stopy:  m. trójgłowy łydki 
(m. triceps surae), składający się z 
m. brzuchatego o 2 głowach (m. 
gastrocnemius) i m. 
płaszczkowatego łydki (m. soleus), 
kończą się na ścięgnie Achillesa 
(tendo Achillis). Zaliczamy tu 
również m. piszczelowy tylny, 
podeszwowy (słaby mięsień) oraz 
zginacz palucha długi i zginacz 
palców długi

m. biodrowo-
lędźwiowy

m. przywodziciel 
długi

m. grzebieniowy

m. krawiecki

m. smukły

m. dwugłowy 
uda

m. pośladkowy wielki i 
średni

m. czworogłowy uda: m. prosty 
i  mm. obszerne uda (boczny, 
przyśrodkowy, pośrodkowy)

pasmo biodrowo-
piszczelowe

m. napinający powięź 
szeroką

Mięśnie goleni  (goleń - 

crus)

m. prostownik długi 

palców

m. strzałkowy 

długi

m. strzałkowy 

krótki

m. podeszwowy

m. brzuchaty – głowa 
boczna

m. płaszczkowaty

ścięgno piętowe

m. brzuchaty –  

głowa 

przyśrodkowa

m. prostownik długi 
palucha

m. piszczelowy przedni

Cechami wybitnie 
ludzkimi w budowie 
kończyny dolnej jest 
rozrost mięśni 
pośladkowych, 
przywodzicieli uda, m. 
czworogłowego uda i 
trójgłowego łydki


Document Outline