Ekonomia Pieniądz

Konsumpcja



Konsumpcja

to jedna z najważniejszych sfer

gospodarowania człowieka. Poprzez

konsumpcję ludzie zaspokajają potrzeby (te

podstawowe jak jedzenie, bezpieczeństwo ale

także potrzeby wyższego rzędu jak wrażenia

estetyczne)



Przedmiotem zainteresowania

teorii wyboru

konsumenta

jest konsumpcja dóbr w kontekście

wyborów jakie konsument dokonuje. Wyjaśnia

czym kieruje się człowiek dokonując takich a

nie innych wyborów dotyczących konsumpcji i

jakim ograniczeniom w tych wyborach podlega.



Celem analizy jest sformułowanie

warunków, w których konsument

osiąga optymalne korzyści z

konsumpcji dóbr w danych

warunkach rynkowych. Człowiek

który zachowuje się racjonalnie

będzie dążył do osiągnięcia

optymalnego poziomu konsumpcji

dóbr.

Konsument

- jednostka, która dysponując

określonym dochodem dokonuje zakupów dóbr

na rynku zgodnie ze swoimi preferencjami celem

maksymalizacji korzyści z konsumpcji.

Założenia dotyczące konsumenta:



1. Suwerenność decyzji - konsument podejmuje

decyzje samodzielnie w oparciu o swoje

preferencje i w ramach dochodu, którym

dysponuje



2. Racjonalność konsumenta - dokonuje on takich

wyborów kombinacji dóbr, które maksymalizują

jego użyteczność, czyli subiektywną satysfakcję.



3. nieograniczone potrzeby - potrzeby

konsumenta nigdy nie mogą zostać zaspokojone,

zawsze dąży on do osiągnięcia coraz wyższego

poziomu konsumpcji.

Dochód i preferencje

konsumenta

Dochód konsumenta

- środki pieniężne, w

dyspozycji konsumenta, które może wydać na

zakup różnych kombinacji dóbr.



Przy danym poziomie cen dochód decyduje o

tym jakie kombinacje dóbr są dla konsumenta

dostępne, a jakie pozostają poza zasięgiem

jego budżetu.

Preferencje

są odzwierciedleniem gustów

konsumenta. Preferuje on jedne kombinacje

dóbr (tzw. koszyki dóbr) od innych, tzn.

preferuje te koszyki, które maksymalizują jego

użyteczność.

Użyteczność

jest miarą subiektywnej

satysfakcji jaką konsument czerpie z

konsumpcji określonego koszyka dóbr.



Użyteczność jest miarą porządkową,

nie bezwzględną. Konsument nie może

więc określić liczbowo wartości

użyteczności, może co najwyżej

uporządkować każdy zbiór koszyków

dóbr pod względem użyteczności.

Użyteczność krańcowa

- jest miarą satysfakcji

jaką konsument czerpie ze zwiększenia

konsumpcji dobra o jedną jednostkę. Inaczej to

przyrost satysfakcji związany z

konsumowaniem jednej jednostki dobra więcej.

Prawo malejącej użyteczności krańcowej - wraz ze

wzrostem konsumpcji dobra o kolejne jednostki,

przyrosty użyteczności są coraz mniejsze.



Można to wyjaśnić faktem, że wraz ze

zwiększeniem konsumpcji potrzeba jest coraz

bardziej zaspokajana. Kolejne jednostki

konsumowanego dobra mają dla konsumenta

mniejszą wartość niż te, które konsumował na

początku.

Ćwiczenie 1

Tabela przedstawia użyteczność

całkowitą, jaką pani Ewa uzyskuje

z konsumpcji dobra X.

Ilość

dobr

a X

(x)

Uk(x)

Ćwiczenie 1

Podaj w tabeli wartość

użyteczności krańcowej.

Narysuj wykresy Uc(x) oraz

Uk(x)

Uc(x) – użyteczność całkowita z konsumpcji dobra X

Uk(x) - użyteczność krańcowa z konsumpcji dobra X

Linia budżetowa

- graficzne

odwzorowanie ograniczenia budżetowego

konsumenta, Łączy punkty

odpowiadające dostępnym konsumentowi

kombinacjom dóbr A i B przy

wydatkowaniu całego dochodu:

Y = cAqA + cBqB

, gdzie:

Y - dochód konsumenta,

cA, cB - ceny dóbr A i B,

qA, aB - ilość konsumowanego dobra A i B

Ćwiczenie 2

Andrzej mieszkający z rodzicami dostaje

kieszonkowe w wysokości 20 zł

tygodniowo, które wydaje na słodycze i

rozrywki. Odkładając liczbę słodyczy na osi

pionowej, a ilość rozrywek na osi poziomej,

wykreśl linię budżetową Andrzeja dla

następujących sytuacji:

a. jednostkowe ceny słodyczy (Ps) i rozrywek

(Pr) wynoszą 50gr,

b. Ps=50gr, Pf=1zł

c. Ps=50gr, Pf=50gr, ale wysokość

kieszonkowego wzrasta do 25 zł

tygodniowo

Krzywa obojętności

to graficzne

odwzorowanie systemu preferencji

konsumenta. Użyteczność koszyków dóbr

A i B na krzywej obojętności jest

identyczna, konsumentowi jest obojętne,

który z nich będzie konsumował - osiągnie

zawsze ten sam poziom satysfakcji.



Krzywych obojętności jest nieskończenie

wiele. Im wyżej jest położona krzywa, tym

wyższa użyteczność z konsumpcji.

Optimum konsumenta

Optymalny poziom konsumpcji

znajduje się w miejscu, w którym

najwyższa możliwa do osiągnięcia (w

ramach dochodu konsumenta)

krzywa obojętności jest styczna do

linii budżetowej.

Nie jest optymalnym punkt przecięcia

linii budżetowej i krzywej obojętności.

Rola producenta w

gospodarce



Producent jest podmiotem gospodarczym,

który decyduje co i ile produkować. Stosując

wybrana technologię i organizację produkcji,

dostarcza na rynek dobra kupowane przez

konsumentów.



Decyzje producentów znajdują

odzwierciedlenie w kształtowaniu się popytu na

czynniki produkcji oraz w kształtowaniu się

podaży wyprodukowanych dóbr.



W gospodarce rynkowej zysk jest podstawą

wyborów producenta kształtujących strukturę

produkcji.

Cel działalności

producenta

Celem działalności producenta jest

maksymalizacja zysków

. Różnica między

przychodami ze sprzedaży dóbr (usług), a

kosztami związanymi z ich wytworzeniem

powinna być dodatnia i maksymalna.

Osiągnięcie zysku jest podstawowym

warunkiem rozwoju przedsiębiorstwa.



Zysk brutto = Sprzedaż – Koszty produkcji



Zysk netto = Zysk brutto – Podatki



Zysk właściciela = Zysk netto – Rezerwy

dobrowolne i obowiązkowe

Decyzje producenta



Maksymalizację zysku producent

realizuje w sytuacji gdy sprzedaje

z zyskiem jak największą ilość

towarów. Tym samym celem jest

dla niego jak największa

produkcja.*

* założono, iż nie występują efekty skali, a przychód ze sprzedaży każdej kolejnej

jednostki produktu jest taki sam, niezależnie od wielkości sprzedaży

Decyzje producenta



Producent w trakcie procesu

produkcyjnego może stosować różne

kombinacje czynników produkcji dające

taką samą wielkość produkcji.



Czynnikami tymi w niniejszej analizie

są:

kapitał

praca



Przy różnych nakładach pracy i

kapitału producent może osiągnąć

identyczne wyniki jeśli chodzi o

wielkość produkcji. Łącząc wszystkie

możliwe kombinacje pracy i kapitału

otrzymujemy

izokwantę produkcji

Izokwanta produkcji

to krzywa na której

znajdują się wszystkie efektywne

kombinacje czynników produkcji dające

taką samą wielkość produkcji.



W miarę przesuwania się po niej zmieniają

się proporcje między pracą, a kapitałem,

wielkość produkcji jest natomiast stała.



Izokwant produkcji może być

nieskończenie wiele, a im wyżej położona

izokwanta, tym wyższy poziom produkcji.

Linia jednakowego

kosztu

Całkowity wydatek na czynniki produkcji

wyrażony jest równaniem kosztów:

TC = wL +rK



TC – całkowity wydatek na czynniki produkcji



w – cena płacona za usługę jednostki

czynnika pracy (płaca)



L – liczba zatrudnionych pracowników



r – cena jednostki kapitału



K – liczba jednostek kapitału

Graficzne przedstawienie tego równania to

linia jednakowego kosztu

Optimum producenta

czyli

optymalna kombinacja czynników

produkcji znajduje się w punkcie

styczności linii jednakowego

kosztu z możliwie najwyżej

położoną izokwantą produkcji.

Ćwiczenie 2

Firma A zajmuje się produkcją samochodów. Płaca

jednego pracownika wynosi 2.000 zł,

natomiast korzystanie przez miesiąc z

maszyny, która może zastąpić jego pracę

kosztuje 16.500 zł.

wykreśl linię jednakowego kosztu dla firmy

wiedząc, że przeznacza ona na produkcję

samochodów 300.000 zł.

wykreśl przykładowe izokwanty produkcji:

optymalną, nieefektywną i nieosiągalną

załóżmy, iż 1 pracownik w ciągu miesiąca

produkuje 4 samochody, a maszyna – 29; czy

firmie opłaca się bardziej zatrudnić osobę czy

zaangażować do produkcji maszynę?

Document Outline