Projekt z wodociągów i  

kanalizacji

Układ sieci w planie 

sytuacyjnym i trasowanie 

przewodów 

kanalizacyjnych

 

 

Układ sieci kanalizacyjnej jest odzwierciedleniem 
kierunków przepływu ścieków od miejsc powstawania 
ku ich wylotom do odbiornika i wynika przede 
wszystkim z planu sytuacyjno-wysokościowego 
jednostki osadniczej oraz z przyjętego systemu 
kanalizacji. 

W praktyce projektowej wyróżnia się: 

 

 

(a) układy grawitacyjne, w których przepływ 
ścieków następuje
pod wpływem ich siły ciężkości, dzięki ułożeniu 
kanałów ze spadkiem w kierunku odbiornika lub 
oczyszczalni ścieków; 

 

 

(b)  układy grawitacyjne-pompowe, w których  
ścieki  spływają
grawitacyjnie do przepompowni ścieków,  a stąd  są 
przetłaczane do
oczyszczalni bądź odbiornika;

 

 

(c ) układy strefowe, stosowane na obszarach  o 
dużych różnicach wysokości, gdzie ścieki z kolektora 
strefy niższej przetłaczane są
do kolektora strefy wyższej, skąd grawitacyjnie 
spływają do oczyszczalni lub odbiornika ścieków;

c)

 

 

(d) układy otwarte, w których  przepływ ścieków 
odbywa się
tylko w jednym kierunku (w razie uszkodzenia lub 
zatkania odcinka kanału ścieki wydostają się na ulicę 
lub zalewają piwnice budynków podłączonych do 
kanałów powyżej miejsca zatkania)  

d)

 

 

(e) układy zamknięte, w których przepływ ścieków 
przy niewielkim spiętrzeniu ich w kanale może 
nastąpić w kierunku przeciwnym niż przyjęty w 
rozwiązaniu wysokościowym sieci. 

e)

 

 

(f ) układy jednosieciowe – wszystkie przedstawione 
wcześniej 
                                                układy (bez układu 
zamkniętego)

 

 

(g) układy wielosieciowe, gdy obszar kanalizowany 
położony
jest w zlewniach dwu lub więcej odbiorników albo 
odbiornik przedziela jednostkę osadniczą i  przejście 
kolektora pod  rzeką  nie jest wskazane ze względów 
techniczno-ekonomicznych; 

(g
)

 

 

Wybór układu sieci musi być poprzedzony 
szczegółową analizą obszaru kanalizowanego pod 
względem:

• ukształtowania terenu, 
• sposobu zagospodarowania przestrzennego 
•przewidywanych kierunków rozwoju jednostki 
osadniczej. 

 

 

   W kanalizacji deszczowej i ogólnospławnej 
należy dążyć do grawitacyjnego spływu ścieków, 
ograniczając stosowanie przepompowni do 
niezbędnego minimum, wyraźnie uzasadnionego 
względami techniczno-ekonomicznymi. 

W kanalizacji ścieków bytowo-gospodarczych 
stosowane są często przepompownie ścieków, jednak 
zawsze należy uzasadnić celowość ich stosowania 
przez porównanie pod względem techniczno-
ekonomicznym z rozwiązaniem grawitacyjnym.

Układy otwarte stosowane są z reguły w kanalizacji 
deszczowej. Ze względów eksploatacyjnych w 
kanalizacji sanitarnej i ogólnospławnej pierwszeństwo 
powinny mieć układy zamknięte z małą liczbą 
końcówek.