Jakub Tober
Bartłomiej Wcisły

 Pojawia się w okresie niemowlęcym i w znacznym 

stopniu decyduje o tym, jak dziecko konstruuje 

rzeczywistość. Posiadając zdolność odróżniania siebie 

od innych i zastanawiania się nad sobą, posługujemy 

się naszym obrazem samych siebie w celu oceny i 

porządkowania napływających informacji. Nie chodzi 

tylko o doznawanie siebie, ale również o 

funkcjonowanie całego systemu człowieka. Pojęcie Ja 

pomaga nam zrozumieć niespójne i oderwane od 

siebie zjawiska (ludzie zachowują się inaczej jak mają 

cel, a inaczej gdy go nie maja). Ja jest ważnym 

wymiarem naszego doświadczenia i konstruowania 

świata, odgrywa wielka rolę w naszym zachowaniu.

Osobowość danej osoby jest 

kombinacją cech psychologicznych za 
pomocą, których ją klasyfikujemy. 
Psychologowie prowadzili 
wszechstronne badania nad cechami 
osobowości. Doprowadziło to do 
wyszczególnienia szesnastu 
podstawowych cech:

1.

Skrytość albo

otwartość

2.

Mała inteligencja albo

duża inteligencja

3.

Uczuciowość

albo

stabilność emocjonalna

4.

Pokora

albo

dominacja

5.

Powaga

albo

beztroska

6.

Oportunizm

albo

sumienność

7.

Nieśmiałość

albo

przedsiębiorczość

8.

Twardość albo

wrażliwość

9.

Ufność

albo

podejrzliwość

10.

Konwencjonalnośćalbo

niekonwencjonalność

11.

Prostolinijność

albo

spryt

12.

Pewność siebie

albo

lękliwość

13.

Konswerwatyzm albo

nowatorstwo

14.

Zależność od grupy

albo

samowystarczalność

15.

Nieopanowanie

albo

opanowanie

16.

Swoboda albo

napięcie

Samooceną nazywamy to jak sami się 

postrzegamy na tle otoczenia.

Można wyróżnić m.in. skrajne rodzaje 

samooceny:



Pozytywne postrzeganie samego siebie – działa 
konstruktywnie, wpływa na wydajność pracy



Negatywne postrzeganie samego siebie – może 
prowadzić do powstawania wewnętrznych 
konfliktów oraz pogorszenia relacji z 
otoczeniem

Do powstania samooceny niezbędne 

jest posiadanie danych, z których 
możliwe będzie wyciągnięcie 
odpowiednich wniosków.
Źródłem takich informacji jest feedback 
– informacja zwrotna.

Informacja zwrotna (feedback) – „to 

sprzężenie zwrotne między tobą a 
innymi ludźmi, to reakcja jednej strony 
na działania i słowa drugiej , 
pozwalająca uświadomić sobie, jaki 
wywierają wpływ”.

„Feedback” jest nam przekazywany przez 
cały czas: nieformalnie – od rodziny, 
znajomych, sąsiadów w postaci reakcji na to, 
co i jak robimy i formalnie – od przełożonego 
komentującego nasze wyniki i podwładnych 
oceniających nasz sposób kierowania nimi. 
Feedback przekazywany jest również od nas 
samych dzięki gromadzeniu doświadczeń i 
analizie naszych reakcji na własne i innych 
zachowania.



może być pozytywny 

(pochwała)



negatywny (nagana)

Zarówno wzmacnianie dobrych 

działań i zachowań, jak i korygowanie i 
poprawianie słabych musi być 
konstruktywne. Negatywny feedback 
przekazywany w niewłaściwy sposób 
może stać się destruktywną krytyką. 

1.

Zanalizować aktualną sytuację :

a) rozważyć na czym polega problem, co wymaga 

zmiany i dlaczego,

b) przygotować przykłady wyjaśniające, co się stało i 

jakie były tego konsekwencje.

2.

Określić cele i wyniki, do jakich się dąży :

a) ustalić, do czego feedback ma nas doprowadzić,

b) skonstruować strategię zapewniającą osiągnięcie 

celu.

Istotne jest ustalenie takiego celu, do którego będą 

przekonane obie strony, gdyż tylko człowiek sam 

może zmienić swoje zachowanie lub działanie.

3. Wziąć pod uwagę zróżnicowanie ludzi pod 

względem możliwości przyjmowania 

konstruktywnej krytyki.

4. Wykreować właściwą atmosferę.

Wytworzenie atmosfery zaufania, wzajemnego 

szacunku i otwartości jest konieczne do 

oferowania i przyjmowania feedbacku. 

Zapewnienie komfortu czasowego, odpowiedniego 

miejsca i okazywanie empatii zdecydowanie nam 

to ułatwi.

5. Skutecznie się komunikować.

Należy pamiętać, że wiadomości 

przekazywane są nie tylko poprzez to co 

mówimy, ale również poprzez to jakim 

tonem, jak szybko i jaka jest nasza mowa 

ciała. Ważne jest aktywne słuchanie, 

obserwowanie rozmówcy, zadawanie pytań.

6. Opisać zachowanie, które chcemy zmienić.

7. Opisać pożądane zachowanie.

8. Wspólnie szukać rozwiązań.

Istotne jest, aby udzielając wskazówek, 
czy zadając pytania zachęcić rozmówcę 
do samodzielnego rozwiązania 
problemu.

9. Skupić się na tym co dobre

10. Osiągnąć porozumienie.

Aby wpłynąć na zmianę zachowania lub sposobu działania odbiorca 

feedbacku musi zaaprobować:

a) obiektywne standardy dla danej działalności lub obszaru zachowań, 

będących przedmiotem dyskusji,

b) fakt, iż istnieje rozbieżność między aktualnym zachowaniem a 

wymaganym,

c) konieczność podjęcia pewnych działań, żeby tą rozbieżność 

zniwelować,

d) terminy dokonywania zmian.

Dziękujemy