LEKI STOSOWANE W ZAKAŻENIACH PASOŻYTNICZYCH I PIERWOTNIAKOWYCH

LEKI STOSOWANE W

ZAKAŻENIACH

PASOŻYTNICZYCH I

PIERWOTNIAKOWYCH

KASIOREK JUSTYNA

ANALITYKA MED.



Zakażenia pasożytami chorobotwórczymi u

człowieka są niezwykle częste.Przeważają w

regionach najbiedniejszych i najbardziej

zaniedbanych cywilizacyjnie.



Istnieją trzy grupy robaków

chorobotwórczych:tasiemce,nicienie i przywry

wnętrzniaki.



W europie dominują zakażenia owsikiem,glistą

ludzką i tasiemcami.



Robaki są organizmami wielokomórkowymi i

wielotkankowymi z wykształconymi narządami i

układem nerwowym.



Działanie leków zwalczających zakażenia

pasożytami polega głównie na zaburzaniu ich

przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Zasady leczenia zakażeń

nicieniami



Leki należące do grupy pochodnych benzamidazolu

mają szeroki zakres działania

przeciwpasożytniczego.Upośledzają one

wielostronnie metabolizm komórek pasożytów,a

najistotniejszym efektem ich działania jest

zahamowanie polimeryzacji

mikrokanalików(mikrotubul komórkowych) na

skutek nieodwracalnego połączenia się leków z

beta-tubuliną.W konsekwencji następuje porażenie

ruchowe pasożytów spowodowane przerwaniem

przewodzenia nerwowo-mięśniowego.

PIRANTEL



Jest lekiem stosowanym głównie w zwalczaniu

owsicy,glistnicy i zakażenia tęgoryjcem dwunastnicy.



Mechanizm działania polega na porażeniu mięśni

pasożyta przez blok depolaryzacyjny płytki

mięśniowo-nerwowej.



Działa na formy dojrzałe i wczesne stadia rozwoju

pasożytów,natomiast nie niszczy ich larw w tkankach.



Nie wolno stosować go w niewydolności wątroby,dnie

moczanowej,porfirii,u kobiet w ciąży oraz podawać

razem z piperazyną (antagonizm farmakologiczny).



Działania niepożądane:u chorych leczonych środkami

przeciwcukrzycowymi należy często badać stężenie

glukozy gdyż w czasie leczenia pirantelem mogą

wystąpić gwałtowne jego zmiany.W czasie leczenia

mogą także wystąpić zaburzenia gastryczne,bóle i

zawroty głowy,senność i wysypki skórne.

MEBENDAZOL



Pochodna benzoimidazolu



Mechanizm działania polega na hamowaniu

wchłaniania glukozy przez pasożyta,co prowadzi

do szybkiego zużycia jego zapasów glikogenu i

porażenia



Nie wpływa na poziom glukozy w surowicy

człowieka



Jego zaletą w stosunku do poprzedniego leku jest

szeroki zakres działania przeciwpasożytniczego



Działania niepożądane:jest lekiem mało

toksycznym,niekiedy wywołuje zaburzenia

gastryczne,gorączkę,objawy

grypopodobne,reakcje alergiczne skóry

oraz,rzadko,kłębuszkowe zapalenie nerek.

TIABENDAZOL



Jest lekiem o szerokim zakresie działania

przeciwpasożytniczego w porównaniu z

mebendazolem.



Poraża ruchliwość postaci dojrzałych i larwalnych

nicieni.



Stosuje się go w zakażeniach węgorkiem

jelitowym,włośnicy,zespole larwy wędrującej trzewnej

lub skórnej.



Pomimo że działa w owsicy,zakażeniu tęgoryjcami i w

glistnicy,jest lekiem drugiego wyboru w

nieinwazyjnych postaciach wymienionych robaczyc.



Nie wolno stosować go w inwazyjnych postaciach tych

robaczyc,gdyż może to grozić gwałtowną migracją

robaków przez drogi oddechowe i usta,a w

konsekwencji poważnymi powikłaniami.



Działania niepożądane:zaburzenia

gastryczne,alergiczne zmiany

skóry,leukopenia,spadek ciśnienia

krwi,bradykardia,zaburzenia widzenia,senność oraz

zaburzenia pamięci i czynności poznawczych.

PIPERAZYNA



Jest starym i tanim lekiem,działającym równie silnie w

zwalczaniu owsicy i glistnicy jak nowsze leki,opisane

powyżej.Należy ją jednak podawać dłużej i stosować

dwa cykle leczenia.



Zwiększa wydalanie kwasu moczowego,gdyż po

połączeniu się z nim powoduje powstawanie łatwo

rozpuszczalnej soli tego kwasu i powoduje alkalizację

moczu.Dlatego znalazła zastosowanie również w

leczeniu kamicy nerkowej,moczanowej oraz dny

moczanowej razem z lekami zwiększającymi

wydalanie kwasu moczowego(probenecydem lub

sulfinpirazonem).



Działania niepożądane:jest na ogół lekiem bardzo

dobrze tolerowanym i niesłychanie rzadko wywołuje

ciężkie powikłania,w tym napady drgawek

uogólnionych,zaburzenia widzenia,zaburzenia

koordynacji ruchowej i śpiączkę.



Lek ten jest przeciwwskazany u chorych na padaczkę

oraz osób z niewydolnością nerek lub wątroby.



Istnieje kilkanaście soli piperazyny stosowanych w

leczeniu,najczęściej stosuje się adypinian piperazyny.

LEWAMIZOL



Syntetyczna pochodna tiazolowa



Jest alternatywnym lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń nicieniami.



Szybko lecz krótkotrwale poraża układ nerwowy robaków obłych



Wywiera również działanie immunostymulujące,którego natura nie jest

na razie poznana.



Wywołuje dość liczne objawy niepożądane,jak

nudności,wymioty,biegunki,wysypki uczuleniowe,a niekiedy nefropatię

i leukopenię.



Stosuje się go również jako lek wspomagający terapię niektórych

nowotworów,np.raka jelita grubego,wraz z lekami

przeciwnowotworowymi specyficznymi dla danego nowotworu.



Po dłuższym stosowaniu lewamizolu w terapii nowotworów może

wystąpić leukopenia ,a nawet agranulocytoza,zespół rzekomogrypowy

oraz zaburzenia świadczące o toksycznym wpływie leku na OUN.

ALBENDAZOL



Pochodna benzoimidazolu o mechanizmie i zakresie

działania podobnym do mebendazolu.W

przeciwieństwie do niego wchłania się z przewodu

pokarmowego i może wywoływać częściej objawy

niepożądane,jak bóle głowy,nudności,wzdęcia,bóle

brzucha i wymioty.

Zasady leczenia zakażeń

tasiemcami



U człowieka najczęściej występują:tasiemiec

nieuzbrojony,tasiemiec uzbrojony,bąblowiec i

tasiemiec szeroki.



W leczeniu tasiemczyc stosuje

się:

niklosamid

prazykwantel

NIKLOSAMID



Pochodna kwasu chlorosalicylowego



Zaburza metabolizm pasożytów,powodując gwałtowny wzrost

stężenia kwasu mlekowego,co prowadzi do obumarcia pasożyta

i wydalenia go w całości z przewodu pokarmowego.



W ok.90% przypadków powoduje wyleczenie z zarobaczenia

tasiemcami-jest przy tym mało toksyczny dla człowieka.



Nie wchłania się z przewodu pokarmowego,jest lekiem dobrze

tolerowanym.



Podczas leczenia nie wolno pić alkoholu,nie należy go również

podawać kobietom w ciąży oraz w uporczywych

zaparciach,zaburzeniach wchłaniania i wrzodziejącym zapaleniu

jelita grubego.



Skuteczny w leczeniu owsicy.

PRAZYKWANTEL



Pochodna chinoliny



Uszkadza powłoki płaźińców i zaburza ich

przepuszczalność prowadząc do paraliżu

mięśni pasożyta.



Działania niepożądane:lek jest na ogół dobrze

tolerowany.Rzadko występują powikłania

polekowe w postaci alergicznych zmian

skóry,objawów gastrycznych i gorączki.



Przeciwwskazaniem względnym do stosowania

jest niewydolność nerek.wątroby i serca.



W leczeniu zakażeń robakami płaskimi stosuje się

również takie leki,jak PAROMOMYCYNĘ(antybiotyk

aminoglikozydowy nie wchłaniający się z przewodu

pokarmowego),MEPAKRYNĘ(barwnik akrydynowy

działający przeciwpierwotniakowo),BITIONOL,EMETYNĘ

oraz DICHLOROFEN.Jednak leki te są rzadziej

stosowane od niklosamidu i prazykwantelu,bądź to ze

względu na liczne objawy

niepożądane(mepakryna,dichlorofen)bądź to ze

względu na mniejszą skuteczność(paromomycyna).

Zasady leczenia zakażeń

przywrami



Przywry najczęściej powodujące zakażenia u

człowieka należą do rodzaju Schistosoma,dlatego

te zakażenia nazywa się schistosomozą.



Pasożyty dostają się do przewodu pokarmowego

z wodą,w której żyją zakażone ślimaki.Rozwijają

się one w przewodzie pokarmowym,wątrobie i

śledzionie.



Lekiem z wyboru w leczeniu schistosomozy jest

prazykwantel podawany w jednorazowej dawce

40mg/kg mc.

METRYFONAT



Jest alternatywnym i znacznie tańszym lekiem

stosowanym w zwalczaniu zakażeń przywrami

z rodzaju Schistosoma.



Lek jest dobrze tolerowany.



Ponieważ stwierdzono że metryfonat silnie

hamuje aktywność acetylocholinesterazy,a w

konsekwencji zwiększa stężenie acetylocholiny

w erytrocytach,podjęto próby wykorzystania

tego leku w chorobie Alzheimera.

ZASADY LECZENIA ZAKAŻEŃ

PIERWOTNIAKAMI



Leki stosowane w zimnicy



Zimnica(malaria) jest chorobą zakaźną o przebiegu

ostrym lub przewlekłym wywołaną przez pierwotniaki

z rodzaju zarodźców(Plasmodium),przenoszonych na

człowieka przez samice komarów

widliszków(Anopheles).



Zimnicę wywołują cztery rodzaje zarodzców:zarodziec

ruchliwy,zarodziec owalny,zarodziec malarii i

zarodziec sierpowaty.

CHININA



Jest najstarszym lekiem przeciwzimniczym



Najsilniej działa na schizontocyty we krwi,a słabo na

sporozoity.Niszczy gametocyty P.vivax oraz P.malariae



Sama nie działa na P.falciparum,natomiast stosowana

ze swym stereoizomerem - chinidyną,wywiera silny

efekt przeciwko szczepom P.faliciparum opornym na

wiele leków przeciwmalarycznych.



Chinidyna poraża płytkę mięśni prążkowanych,dlatego

może spowodować ciężkie powikłania oddechowe na

skutek porażenia mięśni oddechowych oraz zaburzenia

połykania u chorych z nużliwością mięśniową.



Alkaloidy chininowe ulegają szybkiemu

metabolizmowi w wątrobie za pomocą

cytochromu P-450 CYP3A4.Większość

metabolitów wydala się z moczem.Jeden z tych

metabolitów,3-hydroksychinina,zachowuje

częściowo działanie przeciwmalaryczne,a

ulegając kumulacji,może wywołać działanie

toksyczne.Pomimo dość dużej toksyczności

chininę stosuje się do zwalczania schizontocytów

P.falciparum opornych na nowsze leki.



Działania niepożądane:duże dawki wywołują

zespół tzw.cinchonizmu(dzwonienie w uszach,bóle

głowy,zaburzenia żołądkowo-jelitowe,gwałtowne

spadki ciśnienia krwi),zagrażającą życiu

hipoglikemię oraz gwałtowną hipotensję.



Przeciwwskazaniem do stosowania chinidyny jest

nadwrażliwość na lek objawiająca się

zaburzeniami skórnymi,obrzękami pochodzenia

naczyniowego,dużymi zaburzeniami słuchowymi i

wzrokowymi oraz hemolizą.



Interakcje:chinidyna wchodzi w szkodliwe

interakcje z doustnymi lekami

przeciwzakrzepowymi i lekami blokującymi płytkę

motoryczną.



Wszystkie preparaty chinidyny są solami kwasu

solnego(chlorowodorkami).

CHLOROCHINA



Wprowadzona w 1943 roku,lek syntetyczny



Jest bardzo skuteczna wobec postaci

erytrocytarnych wszystkich zarodzców zimnicy i

szczepówP.falciparum wrażliwych na ten lek.



Jest stosowana w innych zespołach

chorobowych,m.in.w amebiozie wątrobowej.



Chlorochina oraz jej analog hydroksychinolina są

stosowane także w reumatoidalnym zapaleniu

stawów,toczniu rumieniowatym układowym oraz

sarkoidozie.



Chlorochina,która gromadzi się w schizontocytach

zarodzców wrażliwych na lek,zapobiega inaktywacji

hemu,co prowadzi do nasilenia procesów

oksydacyjnych i aktywacji proteaz uszkadzających

błony komórkowe pasożytów.



Dobrze i szybko się wchłania z przewodu

pokarmowego.Jest najbardziej uniwersalnym lekiem

przeciwzimniczym.Jej największą wada jest szybkie

wytwarzanie oporności u Plasmodium falciparum.



Jest lekiem lepszym od chininy gdyż skuteczniej

przerywa ostrą fazę malarii wywołaną przez P.vivax i

P.ovale.Na ogół znosi ostre napady choroby w ciągu

24-48h.



Działania niepożądane:jest lekiem

bezpiecznym.Objawy toksyczne występują po zbyt

szybkim podaniu parenteralnym,są to- zaburzenia

sercowo-naczyniowe(spadek ciśnienia

krwi,rozszerzenie naczyń krwionośnych,zaburzenia

czynności serca).Inne objawy niepożądane

to:zaburzenia żołądkowo-jelitowe,bóle głowy i

pokrzywka,uczula na promienie UV



Przeciwwskazania:padaczka,myasthenia gravis



Szkodliwe interakcje:z lekami przeciwpadaczkowymi i

przeciwarytmicznymi.Lek zwiększa toksyczność

digoksyny i cyklosporyny A.

PRYMACHINA



Została odkryta w 1940 roku.



Działa na znajdujące się w wątrobie i tkankach

postacie P.vivax i P.ovale,a więc jej stosowanie w

przypadku zakażenia zarodzcami na nią wrażliwymi

powoduje całkowite wyleczenie chorych.Na skutek

działania prymachiny powstają wolne rodniki, które

niszczą zarodzce.



Działania niepożądane:najczęściej zaburzenia

żołądkowo-jelitowe,rzadziej niedokrwistość

niedobarwliwa,leukocytoza,methemoglobinemia,któ

rej objawem jest rzucająca się w oczy sinica.

SULFADOKSYNA



Jest sulfonamidem o bardzo długim okresie działania

na wszystkie zarodzce zimnicy u

człowieka,wprowadzonym do lecznictwa w 1971

roku.



Jest stosowana w leczeniu toksoplazmozy i

zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis

carinii.Ze względu na niezbyt wielką efektywność

działania jest stosowana razem z pirymetaminą lub

meflochiną.

MEFLOCHINA



Pochodna chinolinometanolu



Odkryta w 1980r.,działa zabójczo na postacie zarodzców

znajdujących się we krwi,głównie na dojrzałe trofozoity i

schizonty.



Należy stosować ją w zapobieganiu i leczeniu malarii

wywołanej przez P.falciparum oporne na inne leki

przeciwmalaryczne.Lek ten jest bardzo wskazany w

profilaktyce malarii u osób ze sprawnym układem

immunologicznym udających się do krajów,w których malaria

jest chorobą bardzo rozpowszechnioną (endemiczną).



Działania niepożądane:są zależne od dawki:mniejsze dawki

mogą wywołać:zaburzenia układu pokarmowego

(nudności,wymioty,biegunka,ból brzucha),a większe -

zaburzenia ze strony OUN (bóle i zawroty

głowy,encefalopatia,drgawki);nie powinna być podawana

kobietom w ciąży.

HALOFANTRYNA,PROGUANIL



Halofantryna działa wyłącznie na postacie

zarodzców znajdujące się we krwi.



Jest wskazana głównie w leczeniu malarii

wywołanej przez P.falciparum.



Znacznie lepiej tolerowana niż meflochina.



Proguanil działa przeciwmalarycznie po

biotransformacji w wątrobie do

cykloguanilu,hamując syntezę DNA

P.falciparum.Stosuje się go również wraz z

chlorochiną.



Działania niepożądane:głównie zaburzenia

żołądkowo-jelitowe.

ATOWAKWON



Wprowadzony do leczenia w 1991r.



Hamuje transport elektronów do mitochondriów zarodzców

malarii.Działa skutecznie w zakażeniach P.falciparum



Stosuje się go z proguanilem,gdyż ma podobny do niego

mechanizm działania biologicznego.Wchłania się słabo z

przewodu pokarmowego.Jego dostępność biologiczną

zwiększają pokarmy zawierające dużo tłuszczu.Łączy się w

99% z białkami osocza.Nie przenika do płynu mózgowo-

rdzeniowego.



Działania niepożądane:jest na ogół dobrze

tolerowany,rzadko występują nasilone objawy

niepożądane,wymagające odstawienia leku,takie

jak:wysypki skórne,gorączka,bóle głowy,nudności i wymioty.



Stosuje się go również w ciężkim zapaleniu płuc wywołanym

przez pierwotniaka Pneumocystis carinii,szczególnie u

chorych na AIDS oraz w zakażeniu Toxoplazma gondii.

ARTEMIZYNA



Jest to endotlenek laktonu seskwiterpenowego

otrzymywany z wyciągów piołunu.Związkiem

czynnym tej substancji jest cząsteczka

endonadtlenku,która powoduje uszkodzenie białek

swoistychzarodzców.



Działa również przeciwko Leishmania major i

Toxoplazma gondii.



Stosuje się ją w leczeniu napadów malarycznych

wywołanych przez P.vivax oraz

P.falciparum.Natomiast jest ona nieskuteczna w

zapobieganiu zakażeniom zarodzcami

malarii.Preparaty zawierające atremizynę ulegają

biotransformacji w wątrobie do dihydroartemizyny,a

następnie powstają cztery nieaktywne metabolity

związku podstawowego.



Artemizyna jest najszybciej działającym,najbardziej

efektywnym i najbezpieczniejszym lekiem

przeciwmalarycznym,działającym nawet na

P.falciparum oporne na inne leki

przeciwmalaryczne.



Lek jest bardzo dobrze tolerowany.



Jak dotąd opisano sporadyczne objawy

niepożądane,które nie są w pęłni udokumentowane.

LUMEFANTRYNA



Zaburza syntezę kwasów nukleinowych i białek

zarodzców,w tym także P.falciparum.



Zapobiega napadom zimnicy.



Działania niepożądane:bóle i zawroty głowy,ból

brzucha,biegunka,wymioty,arytmie

sercowe,zmęczenie.

LEKI STOSOWANE W

TRYPANOSOMOZACH



Do trypanosomoz zaliczamy śpiączkę afrykańską

wywołaną przez świdrowiec gambijski lub

rodezyjski,przenoszone przez muchę tse-tse,oraz

chorobę Chagasa.



Śpiączka afrykańska przebiega dwufazowo:w fazie I

występuje gorączka i duże powiększenie węzłów

chłonnych,faza II charakteryzuje się zapaleniem

opon mózgowych i mózgu i stanem śpiączki.

Leki stosowane w I fazie śpiączki

afrykańskiej



SURAMINA



Uszkadza błony komórkowe świdrowców i osłabia

aktywność enzymów cytozolu niezbędnych do

prawidłowego metabolizmu pasożytów.



Nie wchłania się z przewodu pokarmowego,stosuje

się ją jedynie dożylnie,w powolnych

wstrzyknięciach.



Działania niepożądane:lek wywołuje wiele objawów

niepożądanych o różnym nasileniu,które są również

związane z działaniem trucizn z rozpadających się

pasożytów;są to najczęściej:uczucie

rozbicia,zmęczenie,nudności,wymioty,wysoka

gorączka i wysypki skórne.Dwa ostatnie objawy

występują w okresie rozpadu pasożytów.Można im

zapobiec podając glikokortykosteroidy.



Najpoważniejszym powikłaniem leczenia

suraminą jest uszkodzenie nerek,zwykle

samoistnie ustępujące.



Stosowanie tego leku wymaga wielkiej

ostrożności od lekarza prowadzącego leczenie.

PENTAMIDYNA



Toksycznie działa na pasożyty,a mechanizm tych

działań jest wciąż badany.



Działania niepożądane:dotyczą ok. 50%leczonych

chorych.Często po dożylnym podaniu występują

niebezpieczne powikłania w postaci

bezdechu,tachykardii,omdlenia;do mniej

niepokojących objawów należą bóle i zawroty

głowy oraz wymioty.Ciężkie objawy występują na

skutek gwałtownego spadku ciśnienia krwi

spowodowanego hiperhistaminemią.

Leki stosowane w II fazie śpiączki

afrykańskiej



MELARSOPROL



Jest lekiem zawierającym trójwartościowy arsen.



Reaguje z wieloma biologicznie czynnymi

cząsteczkami niezbędnymi do prawidłowego

metabolizmu pasożytów.Dokładny mechanizm

jego działania przeciw świdrowcom nie jest

znany.Jest jedynym skutecznym lekiem

stosowanym w zaburzeniach mózgowych w

przebiegu trypanosomozy.



Działania niepożądane:wysoka gorączka,a

przede wszystkim reaktywna encefalopatia

występująca między cyklami terapeutycznymi,w

czasie której występują drgawki,ostry obrzęk

mózgu,śpiączka i ostre zaburzenia

psychiczne;dotyczą ok. 6%

chorych.Równoczesne stosowanie

glikokortykosteroidów zapobiega ciężkim

objawom encefalopatii.



Lek stosuje się wyłącznie u chorych

hospitalizowanych.

Leki stosowane w chorobie

Chagasa



Główne objawy tej choroby to przerost serca i

zaburzenia żołądkowo-jelitowe.Przyczyną choroby jest

zakażenie Trypanosoma cruzi.



NIFURTIMOKS



Niszczy organelle komórkowe pasożyta



Wchłania się dość dobrze z przewodu pokarmowego i

jest szybko metabolizowany w wątrobie.



Wywołuje często działania niepożądane,które są

wyrazem nadwrażliwości,takie jak:zapalenie

skóry,gorączka,żółtaczka,nacieki skórne i reakcje

anafilaktyczne,a ponad to:neuropatię

obwodową,zaburzenia psychiczne,leukopenię i

zmniejszenie wytwarzania plemników.

Leki stosowane w

leiszmaniozie



Choroba ta może wystąpić w postaci wrzodu

tropikalnego lub choroby kala-azar

(leiszmaniozy trzewnej),w której pasożyty

atakują otrzewną,wątrobę i śledzionę.



Stosuje się

pentamidynę

amfotercynę B



Amfotercyna B jest lekiem bardzo

toksycznym,wywołuje silna

gorączkę,uogólnione bóle,uszkodzenie nerek i

ciężkie zaburzenia czynności OUN.

Leki stosowane

w lambliozie



Przyczyną tej choroby jest zakażenie jelita

cienkiego pierwotniakiem Giardia lamblia.



Występuje w postaci bezobjawowej,w postaci

nagle występującej gwałtownej biegunki lub

zespołu złego wchłaniania.



FURAZOLIDON



Jest pochodną nitrofuranu.



Działania

niepożądane:nudności,wymioty,biegunka,bóle

głowy,senność,zmiany skórne - występują

rzadko.W czasie stosowania leku należy wykluczyć

picie napojów alkoholowych.



METRONIDAZOL



Jest pochodną nitroimidazolu,no ogół dobrze tolerowaną



Działania niepożądane:nudności,anoreksja,zaburzenia

smaku - występują rzadko.



TYNIDAZOL



Jest pochodną nitroimidazolu,lepiej tolerowaną od

metronidazolu.



NIMORAZOL



Pochodna nitroimidazolu,bezpieczniejsza od tynidazolu.



ORNIDAZOL



Jest to jedna z najnowszych pochodnych nitroimidazolu.



Stosuje się też:

PAROMOMYCYNĘ i AZITROMYCYNĘ.

Leki stosowane w

rzęsistkowicy



Chorobę tę wywołuje zakażenie pierwotniakiem Trichomonas

vaginalis,przenoszone najczęściej drogą płciową(wówczas

należy leczyć oboje partnerów).



Choroba przebiega bezobjawowo lub w postaci zapalenia dróg

moczowych i gruczołu krokowego.



Leczenie jest bardzo trudne i nie zawsze skuteczne



Leki przeciwrzęsistkowe dzielimy na 2 grupy:

1.leki działające miejscowo

2.leki działające miejscowo i ogólnie

Leki działające miejscowo stosuje się najczęściej w postaci

gałek,tabletek i czopków dopochwowych.

Leki o działaniu ogolnym stosuje się również dopochwowo w

postaci gałek i tabletek dopochwowych oraz doustnie.



W leczeniu stosuje

się

:FURAZOLIDON,METRONIDAZOL,TYNIDAZOL,

NIMORAZOL,ORNIDAZOL.



Pochodne

imidazolu(metronidazol,tynidazol,klotrimazol)wywierają silne

działanie pierwotniakobójcze,zwłaszcza w stosunku do

rzęsistka pochwowego i jelitowego,poza tym pełzaka

czerwonki.Są to związki dość toksyczne,wywołujące wiele

zaburzeń czynności przewodu pokarmowego,OUN (bóle i

zawroty głowy,pobudzenie,bezsenność),szpiku

kostnego(leukopenia)W czasie zażywania tych związków nie

wolno spożywać alkoholu,który nasila objawy neurologiczne.



NIFURATEL

Pochodna oksazolidynodionu

Stosuje się w rzęsistkowicy,a także w zakażeniach

bakteryjnych i grzybiczych dróg moczowych.

Leki stosowane w

toksoplazmozie



Toksoplazmoza jest ciężką chorobą wywoływaną

przez pierwotniaka Toxoplasma gondii,który należy do

zarodnikowców.



Jej objawami są:limfadenopatia,zapalenie

mózgu,zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie płuc.



Podstawowymi lekami stosowanymi w leczeniu

zakażenia tym pierwotniakiem są:

sulfonamidy

(sulfadiazyna)oraz

kotrimoksazol.

Lekiem z wyboru

jest obecnie

klindamycyna

.W zmianach ocznych

stosuje się ją z reguły łącznie z sulfonamidem,czasem

w postaci wstrzyknięć do ciała szklistego lub

okołogałkowo.W leczeniu toksoplazmozy stosuje się

też makrolid –

spiramycynę.

PIRYMETAMINA,SULFADIAZYN



PIRYMETAMINA

- hamuje syntezę kwasu

foliowego,niezbędnego do powstania kwasów

nukleinowych w komórkach pasożyta.



Działania niepożądane:u chorych z niedoborem

dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej wywołuje

niedokrwistość hemolityczną.Często powoduje

poważne uszkodzenia szpiku i ośrodkowego układu

nerwowego.



SULFADIAZYNA

- jest silnie działającym

sulfonamidem



Ponadto w leczeniu toksoplazmozy stosuje

się:kotrymoksazol,klindamycynę,azytromycynę.

Leki stosowane w

czerwonce amebowej



Czerwonka amebowa jest chorobą zakaźną,szerzącą się

główniw w krajach tropikalnych,wywołaną przez pierwotniaka

czerwonki (Entamoeba hisotolytica).Pierwotniaki te pasożytują

w jelitach człowieka,wywołując ostre zapalenie jelit z

podśluzówkowymi ropniami i owrzodzeniami.Głównym objawem

jest gwałtowna biegunka.



Działanie przeciwpierwotniakowe wykazują niektóre antybiotyki

(fumagilina,w mniejszym stopniu tetracykliny,erytromycyna i

paromomycyna),niektóre sulfonamidy

(sulfaguanidyna),pochodne imidazolu (metronidazol),pochodne

chinoliny i izochinoliny

(dehydroemetyna,dijodoksychinolina,klichinol,chlorochina i

chiniofon),związki bizmutu (glikobiarsol) oraz diloksanid.



Podstawowym lekiem w leczeniu czerwonki pełzakowatej jest

metronidazol



DILOKSANID

Związek syntetyczny o silnym

działaniu przeciwpełzakowym



Prawie nie wchłania się z jelit,dlatego jest

stosowany u bezobjawowych nosicieli cyst pełzaka

czerwonki (nie działa w postaci narządowej)



Pochodne

chinoliny

izochinoliny



W leczeniu stosuje się także tynidazol,ornidazol

oraz silnie działający na pełzaka czerwonki

FANCHINON (związek syntetyczny,pochodny

fenantrolinochinonu).

Leki stosowane w

zapaleniu płuc wywołanym

Pneumocystis carinii



Zapalenie płuc wywołane Pneumocystis

carinii,obok AIDS,malarii i wirusowego zapalenia

wątroby typu B,jest najczęściej występującą

chorobą zakaźną na świecie.



W leczeniu stosuje się duże dawki

ko-

trymoksazolu,pentamidynę

atowakwon

Document Outline