WPŁYW LEKÓW IMMUNOSUPRESYJNYCH

NA ODPOWIEDŹ IMMUNOLOGICZNĄ

 

 

              Inne przeciwciała

 

 

                                              

      

              monoklonalne 
          

                                           Mizorbina

                                                                     Gusperimus 

                                                                                                                           

 

              Prograf

 

                             Cyklosporyna               Rapamycyna

           

        

              Limfoglobulina (ALS)

 

 Przeciwciało                 CellCept

          

Sterydy Azatiopryna (Imuran)  Tymoglobulina (ATS)    monoklinalne (OKT3)  Simulect

_______________________________________________________________

1950 

            

 

1960

      

  1970 

           

1980                    1990-2000   

   lata

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Są dobrze tolerowane

Stopień oczyszczenia Lymphoglobuliny i 

Thymoglobuliny sprawia, że:

• rzadko występują działania niepożądane

• nietolerancja jest zawsze odwracalna po 

   odstawienia preparatu

 

 

 

 

 

 

 

 

„Nowe leki immunosupresyjne”

(1990 rok - 2000 roku)

1)Inhibitory syntezy cytokin                     - cyklosporyna,

                                                 

                                 - FK-506 (Prograf),

2)Inhibitory działania cytokin                   - rapamycyna

3)Inhibitory syntezy DNA                         - kwas mykofenolowy 
(CellCept)

4)Inhibitory dojrzewania/różnicowania   - deoxyspergualina (DSG, 

Gusperimus)

 

 

 

 

 

 

FK-506 – Tacrolimus (Streptomyces    
                                 tskubaensis)

Działanie in vivo:

• Przedłuża przeżycie przeszczepów skóry u myszy (przy  
  niższej dawce niż CsA)

• Likwiduje sterydooporne epizody ostrego odrzucania 
  przeszczepów u ludzi

• Jest mniej nefrotoksyczny niż CsA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RS-61443-ester kwasu 
mykofenolowego otrzymanego z 
Penicilium glaum (CellCept)

Działanie: blokuje syntezę pirymidyn i puryn

In vitro:
1) hamuje reakcje MLR ludzkich limfocytów,
2) hamuje rozwój cytotoksycznych LT,
3) hamuje rozwój LB,
4) hamuje syntezę przeciwciał,
5) blokuje funkcje T-helper.

In vivo:
1) hamuje odrzucanie alloprzeszczepów 
    narządowych u ludzi

 

 

 

 

 

 

 

 

Działanie: rozpoznaje specyficzne 
powierzchniowe epitopy na LT i komórkach 
prezentujących antygen

In vitro: 

hamuje aktywność efektorowych cytotoksycznych LT 

In vivo:

1) spadek liczby LT w krążeniu,
2) u 94% biorców alloprzeszczepów nerkowych hamuje ostre   
    komórkowe odrzucanie,
3) leczenie profilaktyczne zmniejsza liczbę epizodów odrzucania w 
    porównaniu do leczenia ATG.

Obiawy uboczne:

1) OKT3+ powoduje uwalnianie cytokin: TNF-α, IFN-γ, IL-2, IL-3, IL-6,
2) wzrost występowania chorób limfoproliferacyjnych.

 

 

 

 

ATEMTUZUAB

Przeciwciało monoklonalne anty-CD52

     Jest ono skierowane przeciw receptorom funkcjonalnym 

obecnym na powierzchni limfocytów T, B, komórek NK, 
makrofagów, eozynofilów, komórek dendrytycznych. 
Powoduje ich lizę.

     Nie jest zarejestrowane w Polsce.

 

 

 

RYTUKSYMAB (anty-CD20)

     Przeciwciało monoklonalne skierowane przeciw limfocytom 

B. Nie jest zarejestrowane w Polsce.

 

 

EKULIZUMAB (anty-C5)

     Humanizowane mysie antyludzkie przeciwciało przeciw 

białku C5 dopełniacza.

     Nie jest zarejestrowane w Polsce.

 

 

 

 

15-deoxyspergualina 
(DSG,Gusperimus)

Działanie in vitro: 

• hamuje reakcje MLR i CML
• hamuje IL.-1 przez makrofagi
• hamuje dojrzewanie LT i LB
• hamuje różnicowanie LT cytotoksycznych
• silniejsze działanie wykazuje metyl-spergualina (Me DSG)

Działanie in vivo: 

• hamuje syntezę przeciwciał
• przedłuża przeżycie przeszczepów serca u myszy i nerek u 
szczurów
• przedłuża przeżycie ksenoprzeszczepów u zwierząt
• opóźnia występowanie epizodów odrzucania 
alloprzeszczepów u ludzi
• stosowana tylko w Japonii do leczenia epizodów ostrego 
odrzucania    
  przeszczepów