Dziecko jako 

pacjent

 

współpraca z 

rodzicami

Pamiętaj

Dziecko jest niedojrzałe:

     -  fizjologicznie 

     -  intelektualnie

     -  emocjonalnie: 
ekspresja impulsów, brak adekwatności między bodźcem a siłą 
reakcji, 
brak tolerancji na odroczenie gratyfikacji potrzeb, 
nieograniczone wymagania, omnipotencja myśli, magiczne myślenie

I. Teoria Margaret Mahler

- autyzm (0-1 month)

- symbioza (1-5 m.)

II Separacja- individuacja

- Różnicowanie (5-9m.)

- Praktykowanie (9-14m) 

- Powtórne zbliżenie (14-24m) 

-Konsolidacja (24-36m.)

  Stałość obiektu osiągnięta,  

- Ustalenie dobrego obiektu (36m.+)

 
Psychologiczne potrzeby dziecka hospitalizowanego

Perspektywa rozwojowa

1. Lęk przed utratą poczucia ruchu 

2. Lęk przed utratą poczucia kontroli

3. Lęk o zniekształcenie ciała

4. Lęk przed karą

Techniki które wpływają na zachowanie dzieci:

1)  Pierwsza wizyta

2)  Powiedz , pokaż, zrób

3)  Nie używaj pojedynczej metody

4)  Modelowanie

Wiek przedszkolny

- strach przed nowym, lęk przed opuszczeniem

-  błędnie poinformowani rodzice przekazują lęk dziecku (skoryguj wiedze i 
wyobrażenia
   rodzica  opisz podanie znieczulenia,  długość leczenia, rodzaj aparatury, 
narzędzi które 
   będą stosowane)

- przygotuj pisemne instrukcje dla rodzica 
-  zorientuj dziecko w gabinecie 

-  ból – powiedz że wystąpi, a  po zażyciu specjalnego leku ustąpi
-  zabawy w domu (znieczulenie, przegląd zębów)

-  Rodzice mogą odegrać badanie lekarskie, posiłek w łóżku, podanie 
znieczulenia,
-  Użyj naprawić zamiast ciąć (ciąć kojarzy się z bólem) 

Wiek szkolny i adolescencji 

-  wyjaśnienia faktograficzne

, 9 latek zaczyna rozumieć pojęcie śmierci

-  zapoznanie z dzieckiem które przeszło takie samo doświadczenie z 
powodzeniem
-  wizyta u wyleczonego pacjenta , obserwacja dziecka które zachowuje się w 
sposób pożądany

Terapeutyczna zabawa
Dziecko wybiera zabawki

Co ty możesz zagrać dla dziecka

Odzwierciedlaj to co wyraża dziecko

Nie krytykuj zabawy, to hamuje ekspresję

Zamiast „ nie martw się to się nie stanie” użyj 
„Czy martwisz się ze to się może wydarzyć”.

Poproś dzieci by opisały rysunek, ilustracje, 
obrazek,
Nie bój się pokazać i użyć w zabawie 
prawdziwych przedmiotów

Terapeutyczna zabawa:

-  odegraj sesję po bolesnych, traumatycznych 
procedurach 
   (ekspresja uczuć) 

   (poczucie kontroli)

-  Sprawdź czy dziecko wie,  po do używasz określonych 
    przedmiotów, urządzeń

-  Słuchaj co mówią. 

-  Sposób wykonania rzeczy w zabawie, pokazuje jak   
widziały 
   procedury 

-  Czy robi pan zastrzyki złym dzieciom?

Dzieci rysują by wyrazić uczucia:

wokół części ciała o które się martwią 

symbole śmierci

leczenie jako karanie 

lęk przed opuszczeniem, zaginięciem, rodzice ich nie 
odnajdą

Pamiętaj!

●  zwracaj się do dziecka po imieniu

●  Angażuj rodziców w, podawanie leków,
    do pomocy w procedurach, czytanie w czasie zastrzyku

●  Jeden opiekun medyczny, kolorowy fartuch

● rozmawiaj o tym co je martwi, np. powrót do szkoły

● pokój zabaw musi być wolny od medycznych procedur

●  mogą dokonywać wyboru tam gdzie to jest możliwe

●  terapeutyczna zabawa by uwolnić uczucia

  Kooperacja z rodzicami

:

- poznaj poglądy, preferencje, potrzeby 
rodzica

- informuj rodzinę jaka rolę odgrywasz w 
leczeniu, 
   na czym ona polega

- negocjuj, aż do osiągnięcia obopólnej 
satysfakcji 
  w rozumieniu na czym ma polegać opieka 
nad   
  dzieckiem