Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia

Blok przedsionkowo-

komorowy

• Zaburzenie przewodzenia pobudzenia przez węzeł

przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa lub obie jego

odnogi jednocześnie

• Dotyczy okresowego lub stałego zwolnienia lub

zablokowania przesyłania impulsów między ośrodkami

nadkomorowymi a włóknami mięśnia roboczego

komór

• Może być utrwalony, zmienny lub ostry
• Wyróżniamy bloki wrodzone lub nabyte
• Istnieją trzy stopnie bloku przedsionkowo-komorowego

– I ̊ czyli blok utajony
– II ̊ czyli blok częściowy
– III ̊ czyli blok całkowity

Przyczyny

• Samoistne zwłóknienie układu

przewodzącego

• Zapalenie mięśnia sercowego
• Zwyrodnienie mięśnia sercowego
• Niedotlenienie
• Urazy serca
• Przerzuty nowotworowe
• Choroby np. kiła
• Zatrucia lekami np. antyarytmiki

(naparstnica, beta-blokery)

Blok przedsionkowo-komorowy

III ̊

• Blok całkowity

• Zupełne zahamowanie przewodnictwa

przedsionkowo-komorowego

• Najczęściej dotyczy osób powyżej 50 r.ż.

• Rzadko ma charakter wrodzony

• Warunkiem utrzymania czynności elektrycznej i

mechanicznej serca jest podjęcie rytmu przez

zastępczy ośrodek bodźcotwórczy

• Rytm zastępczy komorowy pochodzi z komórek

mięśniowych sercowych przewodzących ściany komór

• Natomiast depolaryzacja przedsionków jest wynikiem

pobudzenia z węzła zatokowego

• Komory wyzwalają rytm (około dwu-trzykrotnie

wolniejszy od rytmu przedsionków) o częstotliwości

średnio 40-55/min

Przyczyny powstawania bloku

III ̊

• Zmiany degeneracyjne w obrębie

śródkomorowego układu
przewodzącego (przewlekłe
zwyrodnienia układu przewodzącego)

• Ostry zawał serca
• Zatrucie lekami w szczególności

glikozydami naparstnicy

Obraz w

elektrokardiogramie

• Rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe (brak

związku między załamkami P - depolaryzacja

przedsionków - a zespołami QRS i T – pobudzenie i

repolaryzacja komór)

• Załamki P pojawiają się w różnym czasie

depolaryzacji komór, mogą się na nie nakładać tzw.

objaw przepełzania załamka P przez zespół QRS

• Kształt zespołów QRS zależy od umiejscowienia

rozrusznika zastępczego ( w przypadku łącza

przedsionkowo-komorowego zespoły QRS mogą być

prawidłowe podczas gdy w rytmie komorowym mogą

być szerokie i zniekształcone )

• Im niżej w komorach położony jest ośrodek

bodźcotwórczy tym rytm jest wolniejszy a

zniekształcenie zespołów QRS większe

Objawy kliniczne

• Dominują objawy niedokrwienne: OUN (zawroty

głowy, napadowe zasłabnięcia, utraty

przytomności), serca (ból dławicowy)

• Zmniejszenie rzutu minutowego może

powodować/nasilać objawy niewydolności

krążenia

• Znaczna bradykardia
• Okresowo przy równoczesnym skurczu

przedsionków i komór może wystąpić głośny

pierwszy ton tzw. wystrzał armatni

• Nad sercem pojawia się skurczowy szmer wyrzutu
• Ostre bloki – wstrząs kardiogenny, zwiększenie

obszaru zawału, groźne, komorowe zaburzenia

rytmu (z migotaniem komór włącznie)

Powikłania

• Związana z bradykardią

niewydolność serca

• Wywołane asystolią komór

niedokrwienie mózgu tzw. zespół
MAS ( Morganiego-Adamsa-Stokesa)

• Przejście bloku II ̊ w blok całkowity

może spowodować asystolię serca i
zgon

Leczenie

• Przy przewlekłym bloku - wszczepienie rozrusznika serca

• Przy bloku ostrym – czasowa elektrostymulacja

• Leki sympatykomimetyczne – dla przyśpieszenia rytmu

komorowego – mogą jednak wyzwalać komorowe zaburzenia

serca

• W ostrych blokach zawałowych i zapanych stosowana jest

kortykoterapia:

– Hydrokortyzon (200mg dozylnie, do 1000 mg/dobę)

– Enkorton (40-60 mg doustnie)

– Leczenie trwa 2-3 tygodnie

– stopniowo zmniejszana jest dawka leku

• Napadom MAS zapobiega izopropylonoradrenalina (dożylnie

1-2 mg w kilkugodzinnej wlewce lub doustnie 10-20 mg co

3-6 godz.)

• Przy bloku wywołanym glikozydami naparstnicy stosuje się

atropinę (dożylnie 0,5-1,0 mg na dawkę)

Rokowanie

• Poprawiło się dzięki wprowadzeniu

elektrostymulacji serca, która
zabezpiecza przed napadami MAS i
pozwala na stosowanie naparstnicy w
razie wystąpienia niewydolności
serca

Document Outline