Komunikacja interpersonalna, w. 8

Reguły skutecznej komunikacji

H. Grice



reguła jakości – mów prawdę, a przynajmniej to, co wydaje się być
prawdą



reguła ilości – przekazuj tyle informacji, ile potrzeba



reguła odniesienia – mów na temat



reguła sposobu – mów jasno



reguła spójności – mów tak, ażeby zachować wewnętrzną logikę



reguła kooperacji, która jest nadrzędna – współdziałaj

SKUTECZNE SŁUCHANIE

to PRÓBA PRZENIKNIĘCIA DO ŚWIATA MYŚLI ROZMÓWCY

PRÓBA PRZENIKNIĘCIA DO ŚWIATA MYŚLI ROZMÓWCY

Polega przede wszystkim na PODĄŻANIU ZA TOKIEM ROZUMOWANIA

PODĄŻANIU ZA TOKIEM ROZUMOWANIA

ROZMÓWCY I DOSTOSOWANIU SIĘ DO NIEGO

, tak aby „patrzeć na świat jego

oczami”. Tylko wtedy będziesz mógł dostrzec rzeczywiste intencje partnera

intencje partnera

poznać jego punkt widzenia

jego punkt widzenia

i zrozumieć, co jest dla niego ważne

co jest dla niego ważne

 intencje, poglądy, czy opinie słuchającego nie powinny wpływać na

rozumienie treści przekazywanych przed nadawcę



wnikliwość słuchania

– to chęć odczytywania przede wszystkim sensu

całej wypowiedzi



dokładność

– oddzielanie własnych interpretacji od celu nadawcy



otwartość

– należy dać możliwość drugiej stronie na pełne przedstawienie

tego, co chce nam przekazać; należy pamiętać o tym, że rozmowa nie jest
przesłuchaniem, dlatego nie należy być napastliwym wobec rozmówcy



wsparcie

– okazywanie partnerowi aprobaty i zainteresowania

Aktywne słuchanie



motywacja do słuchania

– słuchacz powinien zawsze charakteryzować

się pozytywnym nastawieniem do nadawcy



obiektywizm

– należy szanować sposób myślenia nadawcy, nawet jeśli jest

on dla nas obcy lub niezrozumiały; nie należy oceniać treści przekazywanych
przez partnera



cierpliwość

– nie należy przerywać, włączać się i przekrzykiwać rozmówcy,

mówić równocześnie z nim, dokańczać za niego zdania

http://praca.wp.pl

INFORMACJA RZECZOWA

WYPOWIEDŹ

RELACJA

Kwadrat komunikacyjny von Thuna

- NADAWCA

Zawartość rzeczowa wypowiedzi =

PRZEPŁYW INFORMACJI

, przy czym wcale nie

jest to element konieczny. Wiele wypowiedzi w ogóle nie zawiera informacji rzeczowej.

Apel =

WYWOŁAĆ OKREŚLONĄ REAKCJĘ

. Kiedy ktoś coś mówi, przeważnie chce także coś

osiągnąć, wywrzeć na nas wpływ, skłonić nas do czegoś, apeluje do naszego działania.

Jak traktuję mojego rozmówcę? = budowanie/burzenie RELACJI

. Jest to

sposób nawiązywania kontaktu z rozmówcą. Sposób, w jaki się do niego zwracam, wyrażam to, co o
nim myślę, moja postawa wobec rozmówcy odpowiada za to, czy rozmówca czuje się w mojej
obecności akceptowany i w pełni wartościowy, albo - odrzucony, lekceważony i traktowany
niepoważnie.

Ujawnianie siebie = wskazywanie POTRZEB NADAWCY

. Kiedy ktoś mówi coś od

siebie, objawia także część samego siebie  każda wypowiedź to mała próbka osobowości nadawcy.

Kwadrat komunikacyjny

von Thuna

- NADAWCA

Mąż mówi do żony „Wyjdźmy gdzieś”. Co słyszy
żona?

Kiedy rodzic zadaje wracającemu późnym wieczorem do domu
dziecku/nastolatkowi pytanie:
„Gdzie byłeś?” – co może komunikować?

Kwadrat komunikacyjny

von Thuna

- ODBIORCA

Ucho rzeczowe

– słyszymy

DOSŁOWNĄ TREŚĆ WYPOWIEDZI

: odbiorca skupia się na

faktach

, zadaje rzeczowe

pytania, ustala, sprawdza, poprawia. Aby lepiej zrozumieć wypowiedź, doprecyzować informacje:
zadaje pytania o

dane

liczby

, o co

konkretnie

chodzi, czego dotyczy przekaz, o czym jest mowa.

Nierzadko takie pytania stawia również sobie.

Ucho apelu

– zastanawiamy się nad

DZIAŁANIEM

, które powinniśmy podjąć, opierając się na tym, co wiemy

lub czego, według nas,

oczekuje

od nas rozmówca. Na tym poziomie odbiorca koncentruje się na

życzeniach

, czyta między wierszami: czego on ode mnie chce?, co powinienem zrobić?, co

powinienem czuć?, co powinienem myśleć?, jak powinienem się zachowywać?, jak powinienem
się zmienić? Jest to ucho najbardziej wrażliwe na naciski, odbiorca nierzadko traci wtedy własny
punk widzenia, może czuć się zdominowany

Kwadrat komunikacyjny

von Thun

- ODBIORCA

Ucho ujawniania siebie

– staramy się lepiej poznać i zrozumieć naszego rozmówcę; nastawione

DIAGNOSTYCZNIE

skupia uwagę odbiorcy na

komunikacie „ja” partnera

i reaguje na nie. Osoba i sprawy odbiorcy

schodzą na dalszy plan. Odbiorca docieka jakie uczucia i motywy kryją się za konkretnymi
słowami, jednocześnie zadając sobie wewnętrzne pytania, np.: Kim on jest?, Jakiego języka
używa?, Czy jest interesujący?, Czy jest kompetentny? Niebezpieczna może być tu ocena
nadawcy komunikatu, dokonana na podstawie schematów myślowych odbiorcy.

Ucho relacji

– wypowiedź rozmówcy odnosimy

DO SIEBIE

, odbieramy ją osobiście. Odbiorca jest wyczulony

sposób w jaki nadawca się do niego zwraca

, jak wyraża to, co o nim myśli. Jego postawa

wobec odbiorcy odpowiada za to, czy czuje się on w jego obecności akceptowany i w pełni
wartościowy, czy też odrzucony, lekceważony i traktowany niepoważnie. W związku z tym rodzą
się wewnętrzne pytania: Jak on się do mnie odnosi?, Co on o mnie myśli?, Kim dla mnie jest?, Czy
czuję się z nim dobrze? Ze względu na duży wpływ na relacje tego, co usłyszymy tym uchem,
często nazywane jest też „uchem drażliwym”.

Document Outline