background image

Kokaina i jej 

Kokaina i jej 

metabolity

metabolity

background image
background image

Kokainowiec

Czerwik kokainy, krzew kokainy, Erytroxylon cocca 
L., krzew krasnodrzewu

Zawiera wiele alkaloidów, z których kokaina jest 
najbardziej znanym i klasycznym alkaloidem 
tropanowym o działaniu typowo narkotycznym

Krzew podobny do tarniny 

Uznawany przez Indian za drzewo święte

Występuje w Ameryce Południowej głównie w Peru i 
Boliwii, a także w innych krajach tropikalnych

Farmakologicznie silniej działa odmiana lewoskrętna, 
odmiana prawoskrętna tzw. pseudokokaina 
występuje w liściach w niewielkich ilościach

background image
background image

Historia zastosowania

Indianie w celach obrzędowych, podczas dalekich 

wypraw

Zastosowanie w celach medycznych, znieczulenia 

miejscowe

Leczenie uzależnienia morfinowego

Rozrywka – Zygmunt Freud

Środek na ból zęba, głowy, napoje, papierosy, 

czekolada

Napój- „Vin Mariani” stosowany przez premierów, 

szlachtę i papieży

Coca-cola

Uzależnienie związane ze stosowaniem czystej kokainy 

zamiast żucia liści czy przyjmowania ich ekstraktu

background image

Kokaina

Synonimy: benzoilometyloekgonina, 

metylobenzoiloekgonina

Nazwy slangowe: koka, koks, gram, porcja, śnieg, charlie, 

biała dama, witamina C 

Postacie: 

wyizolowana z liści kokaina jest bezbarwnym 

krystalicznym proszkiem o gorzkim smaku, trudno 

rozpuszczalnym w wodzie 

jako lek miejscowo znieczulający i narkotyk używany jest 

chlorowodorek kokainy- biały, krystaliczny proszek dobrze 

rozpuszczalny w wodzie

„crack”- krystaliczna postać wolnej zasady kokainy- ma 

postać białych kawałeczków przypominających płatki 

mydlane lub jasnobrązowych kuleczek pakowanych często 

do fiolek

background image
background image

Drogi przyjmowania kokainy

Przyjmowana jest zazwyczaj wziewnie do nosa, gdzie jest 

wchłaniana przez śluzówkę i niemal natychmiast wywołuje wpływ 

na ośrodki przyjemności w mózgu (po pewnym czasie dochodzi 

do uszkodzenia przegrody nosa i martwicy)

Bywa też wcierana w dziąsła lub w środek małżowiny usznej 

Podawana doustnie działa znacznie słabiej, jednocześnie 

znieczulając błonę śluzową żołądka i znosząc w ten sposób 

uczucie głodu

Stosowana na błonę śluzową języka powoduje porażenie 

zakończeń smakowych

Kokaina jest także palona poprzez dodanie jej do papierosów lub 

do skrętów z marihuany

Iniekcje (zastrzyki) należą raczej do rzadkości 

Pasta kokainowa (siarczan kokainy) jest pierwotnym produktem 

w procesie otrzymywania kokainy z liści koki. Środek ten jest 

zażywany wyłącznie poprzez palenie, a zawarte w nim 

substancje wykorzystywane w procesie przetwarzania liści, mogą 

w poważnym stopniu uszkodzić płuca

Crack– można go palić w fajce wodnej lub specjalnie 

wydrążonych tulejkach, albo wdychać opary cracku 

podgrzewanego na łyżce lub kawałku folii aluminiowej

background image
background image

Działanie

Wywołuje zespół sympatykomimetyczny

Hamuje wychwyt zwrotny NA przez neurony 
ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, 
co powoduje:

Silny skurcz naczyń krwionośnych i wzrost 
ciśnienia tętniczego krwi

Rozszerzenie źrenic

Rozkurcz mięśniówki oskrzeli 

Zahamowanie perystaltyki przewodu 
pokarmowego

Zahamowanie wydzielania śliny

background image

Działanie cd.

Hamowanie wychwytu zwrotnego dopaminy w mniejszych 
dawkach powoduje:

Pobudzenie psychoruchowe

Uczucie euforii i omamy

W większych dawkach:

Depresja ośrodka oddechowego w pniu mózgu

Pobudzenie rec. Beta na obwodzie co powoduje:
Dodatni efekt chronotropowy, dromotropowy i inotropowy
Wzrost ciśnienia tętniczego krwi i zaburzenia rytmu serca
Miażdżyca, choroba wieńcowa i niewydolność mięśnia 
sercowego
Nadczynność tarczycy

background image

Wygląd i zachowanie osób 
używających

nadpobudliwość i wzmożona aktywność 

gadatliwość 

wychudzenie, osłabienie

diametralna zmiana zachowania

niepokój psychoruchowy 

zachowania agresywne 

rozszerzone źrenice, słabo reagujące na światło 

katar (w przypadku używania poprzez śluzówki 

nosa), bladość twarzy

czerwony nos z krostkami i objawami egzemy 

(zaczerwieniona, łuszcząca się skóra, 

swędzenie) 

background image

Wchłanianie

Podanie kokainy doustnie powoduje pojawienie 

się stężenia max. Po ok. 1h. (ma znaczenie w 

przypadku osób przemycających kokainę w 

przewodzie pokarmowym- tzw. Boby packers)

Szybkie przechodzenie do płodu

Podanie donosowe max. stężenie we krwi 

pojawia się po ok. 50-60 min.

Czas osiągnięcia stężenia max. W przypadku 

palenia kokainy jest porównywalny z czasem 

po podaniu dożylnym i wynosi ok. 5 min

Łatwo przechodzi przez OUN osiągając po 15 

min. znacznie większe stężenie niż we krwi

background image

Metabolizm

Posiada kilkanaście metabolitów

W moczu ilość metabolitów maleje w szeregu od 

benzoiloekgoniny (30-90%) estru metylowego 

ekogoniny, ekgoniny, kokainy, norkokainy do 

kokaetylenu

Spontaniczna hydroliza kokainy do benzoiloekgoniny 

odpowiada za powstawanie znacznie większej części 

tego metabolitu niż procesy enzymatyczne przy 

udziale karboksyesteraz

Podczas hydrolizy uwalnia grupę metylową, co 

prowadzi do powstania benzoiloekgoniny, dalsza 

hydroliza prowadzi do powstania ekgoniny i kwasu 

benzoesowego

Przy jednoczesnej obecności etanolu i kokainy 

dochodzi do transestryfikacji i powstania kokaetylenu 

bardziej toksycznego dla serca i mózgu niż kokaina

background image

Wydalanie

Szybko eliminowana z organizmu

Klirens wynosi 2l/min

Okres połowicznego wydalania 0,5-4h, u 

noworodków – 11-12 h

Okres połowicznego wydalania benzoiloekgoniny  

i estru metylowego ekgoniny jest dłuższy niż 

kokainy i wynosi odpowiednio 6 i 4h

Kokaetylen ma dłuższy okres połowicznego 

wydalania niż kokaina

Największe ilości kokainy wydalane są z 

organizmu  w ciągu 5-6h od jej przyjęcia, a 

całkowite wydalanie może trwać kilka dni

background image

Materiał do badań

Mocz

Krew

Włosy

Paznokcie

Skóra po wkłuciach

Materiał pośmiertny

background image

Stężenie w płynach ustrojowych i 
tkankach

Dawka toksyczna we krwi ok. 200 ng/ml, we krwi 
większe stężenia metabolitów niż kokainy

Stężenie kokainy we włosach uzależnionych wynosi 1-
5 ng/ml, jej metabolity są wykrywane w mniejszym 
stopniu

W przypadku zatruć śmiertelnych stężenie kokainy w 
wątrobie wynosi 7 mikrog/kg, a w sercu 6 mikrog/kg, 
natomiast benzoiloekgoniny w wątrobie 21 mikrog/kg

Stężenie benzoiloekgoniny w moczu znacznie 
przewyższa stężenie kokainy i wynosi ok. 10mg/ml, 
jednak w przypadku nagłej śmierci, stężenie kokainy 
może być wyższe niż BE

background image

Sposoby oznaczania i 
badania

Ilościowe oznaczenie kokainy przeprowadza się 

metoda chromatografii gazowej lub 

cienkowarstwowej

Metodami tymi wykrywa się również kokainę w 

tabaczkach

Badania dodatkowe:

Morfologia, elektrolity, BUN/kreatynina, glukoza, 

troponina

Badanie moczu

EKG i monitorowanie rytmu serca, prześwietlenie 

klatki piersiowej

background image

Przykładowe publikacje analizy 
materiału

(na podstawie sekcji zwłok 35-letniego mężczyzny)

Materiał sekcyjny potraktowano rutynowo (krew, żołądek 

z treścią, fragment wątroby i nerki)

Próbki odbiałczono met. siarczanowo-amonową

Zastosowano ekstrakcję ciągłą typu ciecz-ciecz, eterowo-

kwaśną i chloroformowo alkaliczną

Oznaczenie wykonano met. chromatografii 

cienkowarstwowej (TLC), spektrofotometrii w nadfiolecie 

(UV) i wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)

Potwierdzenie Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie 

met. chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią 

masową wykazały w ekstrakcie z żołądka obecność 

kokainy i BE, a ponadto w małych ilościach EME, 

norkokainę i etylobenzoiloekgoninę

background image

Cd.. Wnioski

Kokaina jest stabilna w środowisku kwaśnym, w 

środowisku alkalicznym w miarę upływu czasu 

rozkłada się do BE

Jest mało stabilna w tkankach i płynach 

biologicznych

Mittlemen i Wetli wykazali na podstawie badań 

26 osób, że jest brak zależności stężenia 

śmiertelnego i sposobem przyjęcia kokainy (0,1-

20,9 mikrog/ml po iniekcji dożylnej i 0,6-16,6 

mikrog/ml po zastosowaniu tabaczki). Stężenie w 

narządach wewnętrznych zmarłych osób 

zatrutych wynosi 0,1-51,3 mikrog/g w wątrobie, 

10,2-58 mikrog/g w nerce

Na tej podstawie rozpoznano ostre doustne 

zatrucie kokainą

background image

Test kontroli oznaczania środków uzależniających 
we włosach jako miernik jakości analizy 

toksykologicznej

 

Światowe Towarzystwo Badania Włosów w 2004 roku po 

raz czwarty było organizatorem testu kontroli jakości 

wyników analizy środków uzależniających we włosach

Do testu przystąpiło 23 laboratoria toksykologiczne, w tym 

Pracownia Toksykologii Katedry Medycyny Sądowej CM UJ 

Przysłano do analizy pięć próbek włosów celem 

oznaczenia w nich ksenobiotyków - kokainy i jej 

metabolitów (benzoiloekgoniny, kokaetylenu) oraz innych 

Uzyskano pozytywne wyniki we wszystkich grupach 

oznaczanych ksenobiotyków

Do analizy badanych próbek zastosowano metodę 

chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową 

spektrometrią mas w opcji chemicznej jonizacji pod 

ciśnieniem atmosferycznym (LC-APCI-MS-MS) i 

chromatografii gazowej sprzężonej z tandemową 

spektrometrią mas (GC-EI-MS-MS) z jonizacją elektronową

background image

Cd.. Wnioski

 

Włosy należy pobrać z potylicznej okolicy głowy 

w okolicy karku

Zastosowano 5 próbek włosów poddanych 

segmentacji na 1 cm kawałki i oznaczonych od 

A-E

A i D wolne od narkotyku, w próbkach B, C i E 

oznaczono kokainę i benzoiloekgoninę, w próbce 

B i C stwierdzono śladowe ilości kokaetylenu

Sposób izolacji włosa jest bardzo skomplikowany

Analizy próbki włosów muszą być poparte 

innymi badaniami

Włosy dostarczają informacji o dłuższej historii 

używania narkotyku

background image

Ogólne Postępowanie w zatruciu

Płukanie żółądka lub wywołanie 
wymiotów

Silne pobudzenie psychomotoryczne 
zwalczać krótko działajacymi 
barbituranami lub beznzodiazepinami 
(Relanium)

W razie potrzeby stosować tlenoterapię 
lub sztuczne oddychanie

background image

Bibliografia

1)

„Podstawy Tosykologii”- pod red prof. dr. hab. J.K.Piotrowskiego,   

wyd. drugie, WNT Warszawa, Warszawa 2008, s. 392-393

2)

„Zarys toksykologii klinicznej”- pod red J. Pacha, wyd.1., WUJ, 

Kraków 2009, s. 405-407

3)

„Toksykologia Współczesna”- pod red W. Seńczuka, wyd. 1. 

(dodruk), PZWL, Warszawa 2006, s. 303, 328-330, 815

4)

„Toksykologia”- pod red W.Seńczuk, wyd. IV, PZWL, Warszawa 

2002, s. 414-415 

5)

„Farmakologia Kliniczna”- M. Wielosz, wyd. Czelej, Lublin 2001, 

strona 603

6)

„Podstawy Farmakologii” pod red. prof. dr. hab. A. Danysza i prof. 

dr. hab. Z.Kleinroka, Volumed, Wrocław 1996, s. 902

7)

„Test kontroli oznaczania środków uzależniających we włosach 

jako miernik jakości analizy toksykologicznej”- S. Rojek, M. Kłys, 

M. Ścisłowski, Arch. Med. Sąd. 2005: 55 (3) s.195-205

8)

„Śmiertelne zatrucie kokainą”- M.Kiszka, Arch. Med. Sąd. 2001: 

51 (3) s.279-286

9)

Strona internetowa: 

http://narkotyki.esculap.pl/kokaina.htm


Document Outline