MOTORYCZNE 

MOTORYCZNE 

UNERWIENIE       

UNERWIENIE       

MIĘŚNI

MIĘŚNI

 

 

Tkanka nerwowa jest tk. 

pobudliwą.    W warunkach 
prawidłowych włókna mięśniowe 
kurczą się tylko wtedy,gdy są 
pobudzane przez unerwiające je 
neurony ruchowe zwane 
motoneuronami.Ciała komórkowe 
motoneuronów znajdują się w 
rdzeniu kręgowym oraz w pniu 
mózgu,a ich wypustki osiowe 
(aksony) dochodzą do mięsni,gdzie 
rozgałęziają się wielokrotnie i 
unerwiają liczne włókna mięśniowe. 

 

 

Motoneurony oddziałują na włókna 
mięśniowe za pośrednictwem 
synaps nerwowo-
mięśniowych,zwanych też

 

płytkami ruchowymi lub 
motorycznymi.
U ssaków na każdym włóknie 
mięśniowym znajduje się jedna 
płytka ruchowa,czyli każde włókno 
jest unerwiane przez jeden 
motoneuron.Wyjątkiem jest okres 
życia płodowego i ok. dwóch tygodni 
po urodzeniu,w którym włókna 
mięśniowe są unerwiane przez wiele 
motoneuronów,czyli 
polineuronalnie.

 

 

PŁYTKI RUCHOWE 
Płytki ruchowe są miejscem kontaktu 
zakończenia aksonu z włóknem 
mięśniowym.Błony zakończenia 
aksonu motoneuronu i włókna 
mięśniowego nie stykają się ze 
sobą ,a oddzielone są wąską 
szczeliną – zwaną szczeliną 
synaptyczną .Płytki ruchowe są 
synapsami chemicznymi,czyli 
takimi,w których przekazywanie 
pobudzenia z zakończeń aksonu na 
błonę włókna mięśniowego odbywa 
się poprzez szczelinę za 
pośrednictwem transmitera 
chemicznego-acetylocholiny 

 

 

•acetylocholina jest zgromadzona w 
rozszerzonej części zakończenia 
aksonu motoneuronu (w kolbce) w 
tzw. pęcherzykach synaptycznych.W 
momencie gdy pobudzenie dochodzi 
do zakończenia aksonu 
motoneuronu, równocześnie 
wydostaje się z tego zakończenia 
zawartość  kilkudziesięciu takich 
pęcherzyków do szczeliny 
synaptycznej, oddzielającej błonę 
aksonu motoneuronu i włókna 
mięśniowego

 

 

Schemat płytki ruchowej. W wyniku dojścia potencjału 
czynnościowego do płytki, do zakończenia aksonu wnikają 
jony wapnia, następnie wydzielany w niej zostaje do szczeliny 
synaptycznej mediator (acetylocholina) zawarta w 
pęcherzykach synaptycznych. Oddziałuje ona na receptory  w 
błonie postsynaptycznej, wywołując w rezultacie jej 
depolaryzację i powstanie potencjału płytki, a następnie 
potencjału czynnościowego włókna mięśniowego, szerzącego 
się w obu kierunkach po błonie włókna mięśniowego.

 

 

Jeden pęcherzyk zawiera około 
dziesięciu tysięcy cząsteczek 
acetylocholiny. Wydzielona w ten 
sposób acetylocholina wiąże się z 
licznymi, rozmieszczonymi
w postsynaptycznej błonie włókna 
mięśniowego receptorami 
cholinergicznymi.
Powoduje to otwieranie znajdujących 
się w okolicy płytki ruchowej 
kanałów
jonów sodu. W ten sposób dochodzi 
do pobudzenia (depolaryzacji) 
ujemnie
spolaryzowanej błony. 

 

 

W warunkach prawidłowych każde 
pobudzenie włókna mięśniowego 
przez akson motoneuronu jest 
nadprogowe i we włóknie 
mięśniowym powstaje iglicowy 
potencjał czynnościowy. Potencjał ten 
rozchodzi się od okolicy płytki 
ruchowej wzdłuż włókna 
mięśniowego, ku obu jego końcom,z 
prędkością rzędu 1,5-6 m/s (w 
zależności od średnicy włókna 
mięśniowego,
z prędkością większą w grubszych 
włóknach).

 

 

Przenosi się także na wewnętrzne
struktury włókna mięśniowego przez 
układ kanalików T. Kanaliki te 
stanowią
wpuklenie błony włókna 
mięśniowego do jego wnętrza. W ten 
sposób pobudzenie
przenoszone zostaje na wewnętrzne 
struktury (zbiorniki brzeżne) włókna
mięśniowego. Ostatecznie, za 
pośrednictwem wydzielanych jonów 
wapnia
i zmian strukturalnych kompleksu 
troponin i tropomiozyny, dochodzi 
do
powstawania mostków aktynowo-
miozynowych, a w rezultacie do 
skurczu.

 

 

Ponieważ depolaryzacja błony 
włókna mięśniowego, wynikająca z 
czynności
płytki ruchowej, jest nadprogowa i 
wywołane pobudzenie obejmuje całe 
włókno
mięśniowe, z tego powodu siła 
skurczu włókna mięśniowego w 
odpowiedzi na
jeden bodziec ma charakter 
„wszystko albo nic"