Slajd 1

Serce człowieka znajduje się w śródpiersiu i

jest umięśnioną pompą tłoczącą krew.

Serce, jest to, centralny narząd układu

krwionośnego strunowców i niektórych

bezkręgowców. Zbudowany jest z tkanki

mięśniowej poprzecznie prążkowanej

sercowej. Zazwyczaj narząd ten otoczony

jest osierdziem.

1. Prawy przedsionek

2. Lewy przedsionek

3. Żyła główna górna

4. Łuk aorty

5. Lewa tętnica płucna

6. Żyła płucna dolna

7. Zastawka mitralna

8. Zastawka aortalna

9. Komora lewa

10. Komora prawa

11. Żyła główna dolna

12. Zastawka

trójdzielna

13. Zastawka pnia

płucnego

Wszystkie tętnice zawierają trzy (w różnym

stopniu rozwinięte) warstwy:

• błona wewnętrzna - utworzona przez

komórki śródbłonka spoczywające na

warstwie włókien kolagenowych i leżącej

jeszcze bardziej odśrodkowo blaszce

sprężystej wewnętrznej zbudowanej z

włókien elastycznych.

• błona środkowa - utworzona przez

warstwę komórek mięśni gładkich i leżącą

odśrodkowo blaszkę sprężystą zewnętrzną.

• przydanka (błona zewnętrzna) - luźna

tkanka łączna z licznymi, podłużnymi

włóknami kolagenowymi i elastycznymi.

Żyły – wszystkie naczynia krwionośne

prowadzące krew do serca bez względu na to

czy jest to krew utleniona (tętnicza) czy

odtleniona (żylna).

Naczynia żylne mają cienką warstwę

mięśniówki gładkiej, ściany wiotkie, mogą

posiadać zastawki zapobiegające cofaniu się

krwi. Prowadzą krew z obwodu do serca.

Zależnie od tego gdzie żyły prowadzą krew

ma ona różny kolor. Jeżeli z obwodu do serca,

do przedsionka prawego prawej komory - krew

jest ciemnowiśniowa. Wynika to z tego, że jest
ona pozbawiona tlenu oraz bogata w produkty

przemiany materii. W żyłach idących od płuc

ku przedsionkowi lewemu - krew jest

jasnoczerwona, mocno utleniona.

Odtleniona krew wypompowywana jest z

prawej komory serca przez zastawkę pnia

płucnego do pnia płucnego, który rozgałęzia

się na dwie tętnice płucne: lewą i prawą. Te w

płucach rozgałęziają się na sieć naczyń

włosowatych oplatających pęcherzyki płucne,

tam dochodzi do wymiany gazowej. Utleniona

krew powraca żyłami płucnymi (to jedyne

żyły, którymi płynie utleniona krew) do
lewego przedsionka serca, a tam przez

zastawkę dwudzielną (mitralną) krew wpływa

do lewej komory serca.

Krew (bogata w tlen) wypływa z lewej komory

serca przez zastawkę aortalną do głównej

tętnicy ciała, aorty, rozgałęzia się na mniejsze

tętnice, dalej na tętniczki, a następnie

przechodzi przez sieć naczyń włosowatych

(tzw. kapilarnych) we wszystkich narządach

ciała. Naczynia włosowate przechodzą w

drobne żyłki, które przechodzą w żyły

większego kalibru i żyłę główną górną i dolną.

Krew powracająca żyłami jest odtleniona

(uboga w tlen) i przechodzi do prawego

przedsionka serca, po czym przez zastawkę

trójdzielną wpływa do prawej komory.

Krew jest płynem ustrojowym, który za pośrednictwem układu

krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację

pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest

formalnie płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach

krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała

(układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew

obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą.

Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym.

Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.

Krew składa się z wyspecjalizowanych komórek, oraz z osocza, w

którym te komórki są zawieszone. Dzięki pracy mięśnia

sercowego jest pompowana poprzez tętnice we wszystkie rejony

ciała i wraca do serca za pośrednictwem żył wyposażonych w

zastawki.

Układ krążenia dorosłego człowieka zawiera około 70 - 80 ml

krwi na kilogram masy ciała, czyli człowiek o przeciętnej masie

ciała ma w sobie 5 do 6 litrów krwi. Z racji różnicy w rozmiarach i

masie ciała, mężczyźni posiadają przeciętnie około litra więcej

krwi od kobiet. Dla dzieci jest to ok. 1/10 do 1/9 wagi ciała.

Część krwi mieści się w zbiornikach krwi i jest włączana do

krążenia tylko w razie konieczności.

Z powodu podobieństw pełnionych funkcji, krew u

poszczególnych kręgowców nie różni się od siebie znacznie.

Szczegóły odnośnie różnic pomiędzy krwią ludzką i zwierzęcą,

jak i dotyczące funkcji poszczególnych jej składników zostaną

omówione w dalszych częściach artykułu.

Układ limfatyczny lub inaczej układ

chłonny– otwarty układ naczyń i przewodów,

którymi płynie jeden z płynów ustrojowych –

limfa, która bierze swój początek ze

śródmiąższowego przesączu znajdującego się

w tkankach. Układ naczyń chłonnych

połączony jest z układem krążenia krwi.

Oprócz układu naczyń chłonnych w skład

układu limfatycznego wchodzą także narządy i

tkanki limfatyczne. Najważniejszą funkcją

układu chłonnego jest obrona przed
zakażeniami oraz cyrkulacja płynów

ustrojowych.

Odkrywcą systemu limfatycznego u ludzi był

duński naukowiec Thomas Bartholin żyjący w

XVII w.

Kobiety

Mężczyźni

Czerwone
krwinki

(RBC)

4-4,5
mln/m

5-5,5
mln/m

Białe
krwinki

(WBC)

5-8
tys./mm

Płytki krwi
(PLT)

200-400
tys./mm

Odczyn
Biernackieg

o (OB)

4-8 mm/h 4-8 mm/h

Hematokryt
(HCT)

42%

47%

Document Outline