Slajd 1

Przedmiot zainteresowania

pedagogiki społecznej



Przedmiotem jest środowisko wychowawcze

człowieka. Interesuje się nie tylko najbliższym

środowiskiem, ale także tym co dociera do niego

w sposób pośredni np., przez media. Skupia się

na tym jak środowisko wpływa na wychowanie,

analizuje warunki umożliwiające zaspokajanie

potrzeb rozwojowych człowieka w różnych

okresach jego życia i różnych sytuacjach, jest

jednocześnie teorią i praktyką środowiska.

Teoretyzuje to co dzieje się w praktyce i dostarcza

teorii którą wykorzystuje się w praktyce .

Obszary zainteresowań:



Środowisko życia człowieka:

*środowisko naturalne – rodzina, grupa

rówieśnicza

*środowisko wychowania

instytucjonalnego – kulturowo –

oświatowe, opiekuńczo – wychowawcze

*instytucje wychowania pośredniego –

telewizja, media, zakład pracy

Rodzaj działalności:



*działalność socjalno – wychowawcza w tym

opiekuńczo – wychowawcza

* działalność kulturalna w tym społeczno – kulturalna

* Problemy sieroctwa: problem rodziny niepełnej,

rodziny czasowo niepełnej, problem kompensacji

sieroctwa poprzez rodzinne formy kompensacji np.

rodziny zastępcze, kompensacja całkowita

* Formy pomocy rodzinie i dziecku

* Pozarządowe formy pomocy: Stowarzyszenia

Społeczne, Fundacje Społeczne, Ruchy Społeczne

* Problemy czasu wolnego, badanie go w aspekcie

wartości wychowawczych i patologii zachowań

dewiacji

Rodzaj działalności:



*Media, telewizja, multimedia w aspekcie szans

rozwoju człowieka i zagrożeń

* Problem przemian zachodzących w środowisku

życia człowieka na skutek transformacji społ.,

polit., ekonomicznej, kulturowej. Skutki tej

transformacji: bezrobocie, bezdomność, ubóstwo,

wzrost agresji, przestępczość. Bada te problemy z

punktu widzenia dziecka, funkcjonowania rodziny,

jej dysfunkcjonalności

* Problem wartości

* Mała ojczyzna – środowisko lokalne,

* Duża ojczyzna – problem integracji Europy,

kształtowania określonych postaw, tolerancji wobec

inności, kształtowanie tożsamości.

ZADANIA PEDAGOGIKI

SPOŁECZNEJ



* Zajmowanie się instytucjami, które osobom i

zbiorowością w różnym wieku udzielają wymaganej

opieki i pomocy.

* Działanie, tworzenie, przebudowywanie

środowiska jednostki- jak postępować , jak zmierzać

do wytyczonego celu.

* Organizowanie środowiska wychowawczego.

Analiza warunków umożliwiających zaspokajanie

potrzeb rozwojowych człowieka (grup ludzkich) w

różnych fazach jego życia i różnorodnych sytuacjach

życiowych ( w pracy, nauce, zabawie, czasie

wolnym, w miejscu zamieszkania, rodzinie, grupie

rówieśniczej, i towarzyskiej działalności kulturalnej i

w innych formach aktywności ludzkiej).

ZADANIA PEDAGOGIKI

SPOŁECZNEJ



* Koncentruje się na środowisku życia

jednostek lub grup oraz na instytucjach

celowo powołanych w społeczeństwie

do realizacji zadań wychowawczych.

* Przekształcanie środowiska ze

względu na cele.

*zmiana niekorzystnych warunków

rozwojowych

*ulepszanie wpływów pozytywnych

FUNKCJE I TEREN DZIAŁANIA

PEDAGOGA SPOŁECZNEGO



ped społeczny, pracownik socjalny --> pracownik

socjalny jest zawsze pedagogiem społecznym, ale

pedagog społeczny nie zawsze jest pracownikiem

socjalnym.

FUNKCJE: mają świadomość niskiej, społecznej

pozycji swego zawodu, trudności w realizacji zadań

zawodowych to:

- problem z klientami pomocy społecznej,

- praca w trudnych środowiskach, zagrożenie

fizyczne;

- przeciążenie pracą, przenoszenie negatywnych

napięć na życie prywatne, trudności największe to

alkoholizm i bezrobocie.



POMOC osobom i rodzinom, którym w

świetle prawa nie powinni korzystać z

pomocy społecznej: - ma zarzuty

środowiska, że niesłusznie i

niesprawiedliwie przyznaje pomoc tym

ludziom, - obowiązują go przepisy – nie jest

w stanie udowodnić ze petent przyniósł

zaniżone dochody naciągacze i oszuści



- pomoc rodzinie, gdzie nie ma poważnej patologii

FUNKCJE: ekonomiczna, - szybka reakcja-->

funkcja interwencyjna, - opiekuńczo –

wychowawcza i pielęgnacyjna, - profilaktyczna, -

diagnostyczna, - badawczo – naukowa, -

teoretyczna, - terapeutyczna, - terapeutyczno –

kompensacyjna, - doradczo – instruktorska, -

wspierająca kreatywna, - socjalna, socjalizacyjna,

- kształcąca, - kulturalno – oświatowa, -

integracyjno – koordynująca, - menedżerska

organizacyjna



TEREN: - środowisko lokalne, - domu dziecka, -

rodzina, świetlice szkolne, środowiskowe,

socjoterapeutyczne, zakładowe, - domy pomocy

społecznej osób starszych, samotnej matki,

młodych matek, dla niepełnosprawnych fizycznie,

- schroniska bezdomnych, pogotowia opiekuńcze,

- poradnie odwykowe, - internaty bursy nie, --

kurator sądowy. – Towarzystwo przyjaciół dzieci, -

ośrodki kształcące: dom kultury, - powiatowe

centrum pomocy społecznej, - zakłady pomocy:

szpitale, ośrodki zdrowia



PRACOWNIKIEM SOCJALNYM może być osoba,

która ma odpowiednie kwalifikacje zawodowe,

tzn. ukończoną szkołę pracowników

socjalnych lub studia wyższe o kierunku -

praca socjalna, polityka społeczna,

resocjalizacja, socjologia, pedagogika,

psychologia i inne pokrewne.

Pracownik socjalny powinien dysponować

rozległą wiedzą społeczną i umiejętnością

posługiwania się metodami pracy socjalnej.



Za ojczyznę pracy socjalnej uważa się

USA. --> praca socjalna wyrastała ze

spontanicznie tworzonych różnych form

samopomocy, które nie tylko miały służyć

osobom pozbawionym innych form

zabezpieczenia. – Stany zjednoczone były

nie tylko terenem dynamicznego rozwoju

praktycznej działalności socjalnej. Tu

tylko teren dynamicznego rozwoju

praktycznej działalności socjalnej.



Tu też pojawiły się pierwsze prace teoretyczne

poświęcone metodom socjalnej. Tu też pojawiły

się pierwsze prace teoretyczne poświęcone

metodom pracy socjalnej np. M.Richmond

pisze o diagnozie społecznej i metodzie

indywidualnego przypadku. Powstała też w

Ameryce pierwsza szkoła pracy socjalnej,

utworzona w Nowym Yorku w 1897’. W 1925’

H.Radlińska utworzyła w W-wie w Wolnej

Wszechnicy Polskiej - Studium Pracy Społeczno

- Oświatowej. Wykształciła ona wielu

pedagogów społecznych, działaczy kulturalno -

oświatowych i pracowników socjalnych.



Synonimem pracy socjalnej wg H.

Radlińskiej jest,, praca społeczna”:

polega na wydobywaniu i

pomnażaniu sił ludzkich na ich

usprawnianiu i organizacji wspólnego

działania dla dobra ludzi.



Praca socjalna nakierowana jest na

realizację trzech podstawowych zadań:

- socjalizacja i rozwój jednostki, -

terapia, rehabilitacja, pomoc i ochrona,

- zapewnienie dostępu do usług,

informacji i poradnictwa.



W ustawie o pomocy społecznej z 28

listopada 1990’ praca socjalna

zdefiniowania jest jako działalność

zawodowa skierowana na pomoc

osobom i rodzinom we wzmacnianiu

lub odzyskaniu zdolności do

funkcjonowania w społeczeństwie.



KOMPENSACJA SPOŁECZNA, czyli

wyrównywanie braków środowiskowych,

utrudniających bieg życia jednostki tej grupy

np. rodziny zastępcze, kuratorzy sądowi.



NTERWENCJA- jest działaniem osoby lub

zespołu w rzeczywistości, od której

pierwotnie nie należeli.



SŁUŻBAMI SPECJALNYMI - są nazywane

zorganizowane, względnie trwałe i

występujące zespoły ludzi działające w

ścisłym związku lub w ramach pewnych

instytucji i organizacji, których zadaniem

jest wspomaganie jednostki rodziny oraz

innych grup i zbiorowości w sytuacjach,

gdy nie mogą one zaspokoić swoich

potrzeb na wystarczającym poziomie.



Termin praca socjalna jest wieloznaczny

i nieostry. Praca socjalna może być też

realizowana przez nieprofesjonalistów.

Praca opiekuńcza jest elementem pracy

socjalnej i związana jest z opieką nad

osobami niesamodzielnymi. Praca

socjalna może przyjmować

zróżnicowane formy - od pomocy

doraźnej do długofalowych działań

wspierających rozwój jednostek i grup.

SIŁY SPOŁECZNE (H. Radlińska)



Siły społeczne są to aktualnie

ujawniające się albo ukryte potencjalne

wartości jednostek i grup społecznych ,

urządzeń i instytucji , dające pedagogowi

społecznemu oparcie w jego pracach ,

jeśli zostaną one zaktywizowane i staną

się czynnikami przewodnimi w

przebudowie i asymilowaniu wartości.

Kategorie sił społecznych :



jawne (mobilizujące do działania , do

przekształcania środowiska)



ukryte (utajone , ujawniające się w

sytuacjach krytycznych , w odpowiednich

warunkach , w określonych okolicznościach -

gdy zabraknie sił jawnych); jednostek lub

grup społecznych , urządzeń , instytucji -

każdy człowiek może być siłą społeczną ,

ponieważ w każdym tkwi pewien potencjał

możliwości ; siłą społeczną mogą być też

urządzenia lub instytucje , które pomagają i

ułatwiają pracę .



--Aleksander Kamieński wyróżnia siły

jednostkowe: przywódcy opinii publicznej w

środowisku, realizatorzy pragnień

zbiorowych, promotorzy nowych form

zaspokajania potrzeb ludzkich, -siły

zbiorowe grupy społeczne, wzorcowe

instytucje i ruchy społeczne



-- Ewa Marynowicz – Hetka pedagog z Łodzi

uważa, że inicjatywa uruchomienia sił

społecznych należy do instytucji

działających w środowisku lokalnym ,,siły

jednostkowe rosną wraz z rozwojem sił

zbiorowych”

wolontariat: różne akcje, które dzieją się w

świecie, pojedyncze osoby tworzą grupy i

całe akcje.



- rozwiązania systemowe i tworzenie

warunków prawnych, działania

systemowe, między siłami

społecznymi a wartościami istnieje

zależność powodująca, że siły

społeczne dynamizują życie w

środowisku, ukierunkowane na

przekazanie i rozwijanie wartości

Document Outline